Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Baza danych WordPressa: rewizje, opcje ładowane automatycznie i porządki bez ryzyka

Wersje wpisów, dane tymczasowe i opcje ładowane automatycznie: skąd się biorą, jak je zmierzyć w Stanie witryny i jak bezpiecznie uporządkować bazę.

Optymalizacja bazy danych WordPressa: wersje wpisów i opcje - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

Baza danych WordPressa rośnie z każdym zapisanym wpisem i każdą zainstalowaną wtyczką, a część tego przyrostu to dane, których nikt już nie potrzebuje. Poniżej wyjaśniamy, co się w niej odkłada, jak ocenić skalę w narzędziu Stan witryny, co wolno usunąć i w jakiej kolejności prowadzić porządki, żeby niczego nie zepsuć.

Dlaczego stan bazy danych wpływa na szybkość strony

Stan bazy wpływa na szybkość, ponieważ WordPress przy większości odsłon nie wysyła gotowego pliku, tylko składa stronę z danych pobieranych z bazy. Treść wpisów, ustawienia motywu, konfiguracja wtyczek, komentarze i menu leżą w tabelach, a serwer musi po nie sięgnąć, zanim prześle przeglądarce pierwszy bajt odpowiedzi. Im więcej zbędnych wierszy musi przejrzeć lub wczytać do pamięci, tym dłużej trwa przygotowanie strony.

Dokumentacja web.dev w opracowaniu o skracaniu czasu do pierwszego bajtu wymienia kosztowne operacje na bazie danych wśród powodów, dla których serwer długo przygotowuje odpowiedź, i wskazuje WordPressa jako przykład platformy, w której na wynik silnie wpływają wtyczki i motyw. To samo źródło podaje, że większość witryn powinna dążyć do czasu nie dłuższego niż 0,8 sekundy, i przypomina, że ten wskaźnik poprzedza wszystkie pozostałe. Szerzej opisujemy to we wpisie o tym, skąd bierze się długi czas odpowiedzi serwera.

Jest też wątek dotyczący robotów. Google w dokumentacji poświęconej zarządzaniu budżetem indeksowania wyjaśnia, że gdy witryna odpowiada stabilnie i szybko, limit skanowania rośnie, a gdy czas reakcji się wydłuża lub pojawiają się błędy serwera, Googlebot pobiera mniej adresów. Ta sama strona zastrzega, że zagadnienie dotyczy głównie dużych serwisów. Porządki w bazie nie są też czynnikiem rankingowym samym w sobie. To praca nad szybkością i stabilnością, a nie nad pozycjami.

Tabela opcji

Tabela bazy WordPressa, domyślnie o nazwie wp_options, w której system, motyw i wtyczki zapisują swoje ustawienia. Część jej wierszy jest pobierana przy każdym żądaniu, dlatego jej rozmiar ma większe znaczenie niż rozmiar pozostałych tabel.

Warto zachować proporcje. Na serwisie ze sprawną pamięcią podręczną całych stron odwiedzający zwykle dostaje gotowy, zapisany wcześniej dokument i baza nie bierze w tym udziału. Jej stan odczuwają natomiast miejsca, których nie da się zbuforować: panel administracyjny, wyszukiwarka wewnętrzna, koszyk i zamówienie w sklepie oraz konto klienta.

Wersje wpisów, autozapisy i kosz: skąd bierze się najwięcej wierszy

Najwięcej zbędnych wierszy powstaje zwykle w tabeli wpisów, ponieważ WordPress domyślnie zachowuje każdą zapisaną wersję każdego wpisu i każdej strony. Dokumentacja WordPressa poświęcona wersjom opisuje, że system zapisuje osobny rekord przy każdym zachowanym szkicu i każdej opublikowanej aktualizacji, a wersje trafiają do tej samej tabeli co wpisy, jako elementy podrzędne z typem revision. Domyślne ustawienie nie przewiduje żadnego limitu.

W praktyce tekst poprawiany wiele razy istnieje w bazie w wielu pełnych kopiach. Wyobraźmy sobie kancelarię z Krakowa, w której każdy wpis na blog przechodzi przez autora, redaktora i osobę zatwierdzającą. Jeżeli każda z tych osób zapisuje zmiany kilkanaście razy, jeden opublikowany tekst zostawia po sobie kilkadziesiąt wierszy, z których czytelnik widzi jeden.

Czym autozapis różni się od wersji

Autozapis to osobny mechanizm, który chroni przed utratą pracy podczas pisania. Zgodnie z dokumentacją dla danego wpisu istnieje najwyżej jeden autozapis na użytkownika, a nowy nadpisuje poprzedni, więc ten mechanizm nie mnoży wierszy bez końca. Odstęp między autozapisami wynosi domyślnie 60 sekund i można go zmienić stałą AUTOSAVE_INTERVAL, co opisuje strona o edycji pliku wp-config.php.

Kosz i odrzucone komentarze

Usunięte wpisy, strony i komentarze nie znikają od razu, tylko trafiają do kosza. Według dokumentacji pliku konfiguracyjnego WordPress opróżnia kosz po 30 dniach, a okres ten ustawia stała EMPTY_TRASH_DAYS. Wartość zero wyłącza kosz całkowicie i wtedy system usuwa elementy od razu, bez prośby o potwierdzenie, dlatego takiego ustawienia nie zalecamy na stronach, które redaguje kilka osób. Z obserwacji naszej agencji wynika, że na starszych serwisach z otwartymi komentarzami pokaźną część tabeli komentarzy stanowią wpisy oznaczone jako spam.

Zestawienie w trzech kolumnach: co zapycha bazę danych WordPressa w tabeli wpisów, w tabeli opcji i po wtyczkach
Trzy miejsca, w których w bazie WordPressa odkłada się najwięcej zbędnych danych
Rodzaj danychGdzie leżyCzy można usunąć
Wersje wpisówTabela wpisów, typ revisionTak, kosztem utraty historii zmian
AutozapisyTabela wpisówZwykle nie ma potrzeby, jest ich niewiele
Kosz i spamTabele wpisów i komentarzyTak, po przejrzeniu zawartości
Dane tymczasoweTabela opcjiTak, odtwarzają się same
Opcje ładowane automatycznieTabela opcjiTylko wiersze po usuniętych wtyczkach, po weryfikacji
Tabele po wtyczkachOsobne tabele w bazieTak, po ustaleniu pochodzenia
Najczęstsze źródła zbędnych danych w bazie WordPressa i ogólna ocena, czy nadają się do usunięcia

Dane tymczasowe: czym są i dlaczego nie znikają same

Dane tymczasowe to wyniki obliczeń lub odpowiedzi z zewnętrznych usług, które wtyczka albo motyw zapisuje na określony czas, żeby nie wykonywać tej samej pracy przy każdej odsłonie. W dokumentacji programistów WordPressa mechanizm nosi nazwę Transients API, czyli interfejs danych przejściowych. Domyślnie takie wpisy trafiają do tabeli opcji, razem z informacją o terminie ważności.

Termin ważności nie oznacza jednak natychmiastowego usunięcia. Dokumentacja wyjaśnia, że czas wygaśnięcia jest wartością maksymalną, a system sprząta przeterminowane wpisy rzadko, dlatego autorom wtyczek zaleca się samodzielne usuwanie danych, które przestały być potrzebne. Nie każda wtyczka to robi. Wpis zostaje wtedy w tabeli opcji do chwili, gdy system wykona zbiorcze czyszczenie, które według opisu funkcji delete_expired_transients usuwa wszystkie przeterminowane dane tymczasowe.

Dane tymczasowe należą do najbezpieczniejszych do usunięcia. Dokumentacja wymaga od autorów kodu, by zawsze przewidzieli sposób ponownego wygenerowania danych, ponieważ wpis może zniknąć w dowolnej chwili, także przed terminem. Poprawnie napisana wtyczka odtworzy brakującą wartość przy następnej odsłonie, a jedynym skutkiem ubocznym może być krótkie spowolnienie pierwszych odwiedzin po czyszczeniu.

Opcje ładowane automatycznie: tabela czytana przy każdym żądaniu

Opcje ładowane automatycznie to te wiersze tabeli opcji, które WordPress pobiera jednym zapytaniem na początku obsługi każdego żądania. Zespół rozwijający WordPressa w opisie zmian w interfejsie opcji wyjaśnia, że takie rozwiązanie przyspiesza działanie, bo zastępuje wiele drobnych zapytań jednym, ale szkodzi, gdy wśród wczytywanych wierszy znajdują się duże wartości, z których dana podstrona w ogóle nie korzysta.

Mechanizm łatwo sobie wyobrazić. Wtyczka zapisuje w jednej opcji obszerny zestaw danych, na przykład dziennik zdarzeń albo listę przekierowań, i oznacza ją jako ładowaną automatycznie. Od tej chwili serwer czyta tę wartość przy wyświetleniu strony głównej, wpisu na blogu, koszyka i każdego ekranu panelu. Gdy takich opcji zbierze się kilkanaście, a część pochodzi z wtyczek dawno odinstalowanych, każda odsłona zaczyna się od przeniesienia z bazy do pamięci danych, których nikt nie użyje.

Jaki rozmiar jest sygnałem ostrzegawczym

Dokumentacja WordPressa dotycząca optymalizacji zaleca, aby łączny rozmiar opcji ładowanych automatycznie nie przekraczał 800 KB. Ten sam próg przyjęto w narzędziu Stan witryny: od wydania 6.6 test zgłasza problem krytyczny, gdy suma takich opcji jest większa. W tym samym wydaniu zmieniono zachowanie systemu wobec nowych wpisów: opcja większa niż 150 tysięcy bajtów, dla której autor wtyczki nie zażądał wprost ładowania automatycznego, nie jest już wczytywana przy każdym żądaniu.

Zmiana dotyczy opcji zapisywanych od tej pory. Wiersze, które od lat leżą w tabeli z oznaczeniem ładowania automatycznego, pozostają bez zmian, dopóki ktoś ich nie poprawi. W kolumnie autoload starsze instalacje mają wartości yes i no, a nowsze wydania stosują zestaw on, off, auto, auto-on i auto-off. Do ładowanych automatycznie zaliczają się wiersze z wartościami yes, on, auto-on oraz auto.

Wyłączenie ładowania zamiast usuwania

W przypadku opcji należących do działającej wtyczki bezpieczniejsze od usuwania jest wyłączenie ładowania automatycznego. Opcja pozostaje w bazie i wtyczka nadal ją odczyta, gdy będzie jej potrzebować, tyle że osobnym zapytaniem. WordPress udostępnia do tego funkcję wp_set_option_autoload, dostępną od wydania 6.4. To zadanie dla programisty lub administratora serwera, a dokumentacja optymalizacji odsyła w tej sprawie także do pomocy technicznej hostingu.

Znaczenie tej tabeli maleje, gdy serwer ma trwałą pamięć podręczną obiektów. Dokumentacja wskazuje, że bez niej opcje są czytane z bazy przy każdej odsłonie, co wydłuża czas do pierwszego bajtu i może przeciążyć serwer bazy przy nagłym wzroście ruchu. O poszczególnych warstwach piszemy we wpisie o tym, jakie są rodzaje pamięci podręcznej.

Pozostałości po wtyczkach i motywach

Pozostałości po wtyczkach to ustawienia w tabeli opcji, dodatkowe pola przy wpisach oraz całe osobne tabele, które zostały w bazie po usunięciu rozszerzenia. Dokumentacja kopii zapasowych WordPressa wspomina, że oprócz tabel domyślnych w bazie mogą istnieć kolejne, utworzone na przykład przez wtyczki statystyk lub ochrony przed spamem. Z obserwacji naszej agencji wynika, że usunięcie wtyczki w panelu nie zawsze usuwa jej dane: część rozszerzeń celowo je zostawia, żeby po ponownej instalacji przywrócić wcześniejszą konfigurację, a inne nie mają procedury sprzątania.

Skala rośnie z wiekiem serwisu. Strona, na której przez lata testowano kolejne formularze, galerie i dodatki do sklepu, może mieć w bazie kilkadziesiąt tabel, z których korzysta dziś kilkanaście. W sklepach dochodzą do tego dane gromadzone na bieżąco, co w naszej praktyce bywa głównym źródłem przyrostu. Wątek sklepowy rozwijamy we wpisie o tym, co spowalnia sklep na WooCommerce.

Rozpoznanie pochodzenia tabeli wymaga ostrożności. Nazwy tabel zaczynają się od wspólnego przedrostka, domyślnie wp_, po którym zwykle następuje skrót nazwy wtyczki. Sam skrót nie jest jednak dowodem, bo część rozszerzeń używa nazw mało oczywistych. Przed usunięciem należy ustalić, która wtyczka tabelę utworzyła, czy jest nadal aktywna i czy jej dane nie będą jeszcze potrzebne, na przykład zgłoszenia z formularza kontaktowego albo historia zamówień.

Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Jak ocenić skalę problemu w narzędziu Stan witryny

Skalę najszybciej ocenia się w narzędziu Stan witryny, wbudowanym w WordPressa i dostępnym w panelu administracyjnym w menu Narzędzia. Według dokumentacji tego ekranu narzędzie ma dwie karty. Pierwsza, w polskiej wersji panelu nazwana Stan, pokazuje wyniki testów pogrupowane według wagi: problemy krytyczne, zalecane ulepszenia i testy zaliczone. Druga, Informacje, zawiera szczegółowe dane techniczne instalacji oraz funkcję skopiowania całości do schowka, przydatną przy rozmowie z hostingiem lub wykonawcą.

Karta Informacje: rozmiar bazy

Na karcie Informacje warto rozwinąć sekcję poświęconą katalogom i rozmiarom. Dokumentacja podaje, że pokazuje ona położenie i rozmiar katalogu WordPressa, katalogu z przesłanymi plikami, katalogów motywów i wtyczek, a także łączny rozmiar bazy danych oraz całej instalacji.

Sam rozmiar bazy niewiele mówi bez punktu odniesienia. Sklep z kilkoma tysiącami produktów i wieloletnią historią zamówień będzie miał bazę wielokrotnie większą niż strona wizytówkowa i będzie to stan prawidłowy. Sygnałem do bliższego przyjrzenia się jest dysproporcja: baza wyraźnie większa, niż wynikałoby z liczby opublikowanych treści, albo baza, która rośnie z miesiąca na miesiąc, choć na stronie nic nie przybywa. Dlatego warto zapisać odczytaną wartość i porównać ją po kilku tygodniach.

Karta Stan: test opcji ładowanych automatycznie

Na karcie Stan należy poszukać testu dotyczącego opcji ładowanych automatycznie. W wydaniach WordPressa od 6.6 pojawia się on wśród problemów krytycznych z komunikatem, że takie opcje mogą wpływać na wydajność, jeśli ich łączny rozmiar przekracza 800 KB. Na starszych wydaniach tego testu nie ma, co samo w sobie jest wskazówką, że instalację należy zaktualizować.

Stan witryny odpowiada na pytanie, czy problem istnieje, ale nie wskazuje winnych. Aby ustalić, które opcje zajmują najwięcej miejsca, potrzebny jest dostęp do bazy przez narzędzie udostępniane w panelu hostingu albo przez wiersz poleceń. Poniższe zapytania jedynie odczytują dane i niczego nie zmieniają. Pierwsze podaje łączny rozmiar opcji ładowanych automatycznie w bajtach, drugie wypisuje dwadzieścia największych. Przy innym przedrostku tabel nazwę wp_options trzeba odpowiednio zmienić.

Zapytania odczytujące rozmiar opcji ładowanych automatycznie (tylko odczyt)
SELECT SUM(LENGTH(option_value)) AS rozmiar_bajty
FROM wp_options
WHERE autoload IN ('yes', 'on', 'auto-on', 'auto');

SELECT option_name, LENGTH(option_value) AS rozmiar_bajty
FROM wp_options
WHERE autoload IN ('yes', 'on', 'auto-on', 'auto')
ORDER BY rozmiar_bajty DESC
LIMIT 20;

Wynik drugiego zapytania zwykle od razu pokazuje, w czym rzecz. Nazwy opcji zaczynają się najczęściej od skrótu wtyczki, więc łatwo zauważyć wiersze należące do rozszerzeń, których na stronie już nie ma. Jeżeli taka analiza wykracza poza to, czym chcą się Państwo zajmować samodzielnie, jest ona elementem części wydajnościowej, jaką obejmuje audyt SEO.

Dlaczego najpierw wykonuje się kopię zapasową

Kopię wykonuje się najpierw, ponieważ usunięcia danych z bazy nie da się cofnąć. Baza nie ma kosza: usunięty wiersz przestaje istnieć, a jeśli okazał się potrzebny, jedyną drogą odzyskania go jest przywrócenie wcześniejszego stanu z kopii. Dotyczy to zarówno ręcznych zapytań, jak i wtyczek do czyszczenia, które wykonują te same operacje, tylko po kliknięciu.

Dokumentacja WordPressa poświęcona kopiom zapasowym przypomina, że pełna kopia składa się z dwóch części: bazy danych i plików. Baza leży poza katalogiem WordPressa, więc pobranie samych plików jej nie obejmuje. Zaleca się wykonać najpierw kopię bazy, potem plików, oraz przechowywać co najmniej trzy kopie w różnych miejscach, na przykład na serwerze, w chmurze i na lokalnym komputerze. To samo źródło radzi wykonywać kopię bazy zawsze przed aktualizacją, a porządki w tabelach są ingerencją co najmniej tej samej wagi.

Sama obecność pliku z kopią to jeszcze nie zabezpieczenie. Dokumentacja zaleca, by nawet przy kopiach automatycznych od czasu do czasu wykonać kopię ręcznie i upewnić się, że mechanizm działa. W praktyce naszej agencji przed większymi porządkami odtwarzamy kopię na osobnej, zamkniętej dla robotów instalacji testowej i dopiero tam wykonujemy czyszczenie po raz pierwszy. Jeżeli strona testowa działa poprawnie, te same czynności powtarzamy na stronie właściwej.

Co wolno usunąć i w jakiej kolejności prowadzić porządki

Bez większego ryzyka można usunąć dane, które system potrafi odtworzyć albo które są wyłącznie historią: przeterminowane dane tymczasowe, zawartość kosza, komentarze oznaczone jako spam oraz stare wersje wpisów. Ostrożności wymagają opcje i tabele po wtyczkach, ponieważ tu pomyłka w rozpoznaniu oznacza utratę ustawień albo danych klientów. Nie wolno natomiast usuwać niczego tylko dlatego, że ma nieznaną nazwę lub duży rozmiar.

Przy wersjach wpisów trzeba świadomie zdecydować, ile historii zachować. Dokumentacja zaznacza, że WordPress nie ma w panelu ekranu do zbiorczego usuwania wersji, istnieje jedynie funkcja programistyczna wp_delete_post_revision, która usuwa z tabeli wpisów wiersz odpowiadający wskazanej wersji. Usunięcie wersji nie zmienia opublikowanej treści, odbiera jedynie możliwość porównania i przywrócenia wcześniejszego brzmienia. W firmach, w których historia zmian tekstów ma znaczenie organizacyjne, warto to uzgodnić przed czyszczeniem.

Schemat sześciu etapów porządków w bazie danych WordPressa: od pomiaru i kopii zapasowej po kontrolę strony po zmianach
Kolejność prac: od czynności przewidywalnych do tych, które wymagają rozpoznania
  1. Pomiar stanu wyjściowego

    Zapisanie rozmiaru bazy z karty Informacje, wyniku testu opcji ładowanych automatycznie oraz czasu odpowiedzi serwera dla kilku typowych podstron.

  2. Pełna kopia zapasowa

    Kopia bazy i plików zapisana poza serwerem strony, z potwierdzeniem, że da się ją odtworzyć.

  3. Dane odtwarzalne

    Usunięcie przeterminowanych danych tymczasowych, opróżnienie kosza wpisów i komentarzy, usunięcie spamu.

  4. Wersje wpisów

    Ustawienie limitu w pliku konfiguracyjnym, a następnie usunięcie wersji ponad ten limit.

  5. Opcje i tabele po wtyczkach

    Po ustaleniu pochodzenia każdej pozycji: wyłączenie ładowania automatycznego dużych opcji, usunięcie wierszy i tabel po rozszerzeniach, których na stronie już nie ma.

  6. Kontrola po zmianach

    Przejście przez najważniejsze ścieżki strony, w tym formularz kontaktowy i zamówienie w sklepie, oraz ponowny pomiar.

Kolejność nie jest przypadkowa: zaczyna się od czynności, których skutki są przewidywalne, a kończy na tych, które wymagają wiedzy o konkretnej instalacji. Jeżeli po trzech pierwszych czynnościach rozmiar bazy i wynik testu w Stanie witryny są zadowalające, pozostałe można odłożyć.

Jak ograniczyć liczbę wersji i zatrzymać przyrost na przyszłość

Liczbę wersji ogranicza stała WP_POST_REVISIONS wpisana do pliku wp-config.php, który znajduje się w głównym katalogu instalacji WordPressa. Według dokumentacji wartość liczbowa większa od zera oznacza liczbę wersji przechowywanych dla każdego wpisu, do której dochodzi jeden autozapis na użytkownika. Starsze wersje system usuwa samodzielnie przy kolejnej aktualizacji danego wpisu. Wartość false lub zero wyłącza wersje całkowicie i pozostawia tylko autozapis, a wartość true, czyli ustawienie domyślne, zachowuje wszystko.

Fragment pliku wp-config.php: limit wersji, odstęp autozapisu i czas przechowywania kosza
// Najwyżej 5 wersji każdego wpisu i każdej strony
define( 'WP_POST_REVISIONS', 5 );

// Autozapis co 120 sekund zamiast domyślnych 60
define( 'AUTOSAVE_INTERVAL', 120 );

// Kosz opróżniany po 14 dniach zamiast domyślnych 30
define( 'EMPTY_TRASH_DAYS', 14 );

Dokumentacja pliku konfiguracyjnego odnotowuje, że u części użytkowników limit wersji zadziałał dopiero po przeniesieniu linii na sam początek pliku, tuż pod pierwszy blok komentarza. Wartości w przykładzie są ilustracją, a nie zaleceniem dla każdej strony. Redakcja, która często wraca do wcześniejszych wersji tekstów, może potrzebować kilkunastu wersji, a małej stronie usługowej wystarczą trzy.

Całkowitego wyłączenia wersji nie polecamy. Historia zmian jest tanią ochroną przed błędem człowieka: przypadkowo usunięty akapit oferty da się przywrócić bez sięgania po kopię zapasową całej strony. Limit kilku wersji zachowuje tę ochronę i jednocześnie zatrzymuje przyrost.

Limit działa przy kolejnym zapisie, a nie wstecz dla całej bazy. Wpisy, których nikt już nie edytuje, zachowają wszystkie dawne wersje, dlatego po ustawieniu limitu wykonuje się jeszcze jednorazowe czyszczenie opisane wcześniej. Na przyszłość warto dodać kilka nawyków: testowanie nowych wtyczek na kopii strony, usuwanie rozszerzeń, z których firma zrezygnowała, oraz okresowe zaglądanie do Stanu witryny. O wpływie oprogramowania serwera piszemy we wpisie o wersji PHP a szybkości WordPressa.

Typowe pomyłki i sytuacje, w których potrzebna jest pomoc

Najczęstszą pomyłką jest uruchomienie wtyczki czyszczącej z zaznaczonymi wszystkimi opcjami, bez kopii zapasowej i bez wiedzy, co poszczególne pozycje oznaczają. Takie narzędzia łączą w jednym ekranie czynności całkowicie bezpieczne z takimi, które wymagają rozpoznania. Sama wtyczka nie jest błędem. Błędem jest traktowanie jej jak rozwiązania, które zwalnia z myślenia.

Druga pomyłka to usuwanie tabel i opcji na podstawie samej nazwy. Hipotetyczny sklep z Poznania, w którym ktoś usunąłby tabelę uznaną za pozostałość po dawnym module płatności, mógłby odkryć po tygodniu, że korzystała z niej nadal wtyczka wystawiająca dokumenty sprzedaży. Trzecia to oczekiwanie, że porządki w bazie rozwiążą każdy problem z szybkością. Jeżeli strona jest wolna z powodu ciężkich obrazów, nadmiaru skryptów albo przeciążonego serwera, usunięcie wersji wpisów niczego nie zmieni. Pomocny bywa tu wpis o tym, jak serwer wpływa na szybkość i dostępność strony.

Czwarta pomyłka dotyczy narzędzia naprawy bazy. WordPress ma wbudowany skrypt naprawczy uruchamiany po dodaniu do pliku konfiguracyjnego stałej WP_ALLOW_REPAIR. Dokumentacja ostrzega, że po jej włączeniu do funkcji naprawy można się dostać bez logowania, dlatego stałą włącza się wyłącznie na czas naprawy i usuwa natychmiast po jej zakończeniu.

Lista kontrolna porządków w bazie danych WordPressa: pomiar, kopia zapasowa, limit wersji, weryfikacja opcji i tabel
Punkty do potwierdzenia przed porządkami w bazie i po ich zakończeniu
  • Rozmiar bazy i wynik testu opcji ładowanych automatycznie zostały zapisane przed rozpoczęciem prac.
  • Istnieje aktualna kopia bazy i plików poza serwerem strony, a jej odtworzenie zostało sprawdzone.
  • Limit wersji jest ustawiony w pliku wp-config.php i uzgodniony z osobami redagującymi stronę.
  • Każda usuwana opcja i tabela ma ustalone pochodzenie.
  • Po zmianach sprawdzono formularze, logowanie oraz całą ścieżkę zamówienia.
  • W pliku konfiguracyjnym nie pozostała stała włączająca skrypt naprawy bazy.

Pomoc specjalisty jest uzasadniona przede wszystkim wtedy, gdy strona zarabia każdego dnia i przestój ma wymierny koszt, czyli w sklepach i serwisach rezerwacyjnych. Tak samo wtedy, gdy baza ma rozmiar liczony w gigabajtach, gdy test w Stanie witryny pokazuje wielokrotne przekroczenie progu albo gdy panel administracyjny wyraźnie zwalnia mimo sprawnego serwera. W takich przypadkach prace prowadzi się na kopii, z planem wycofania zmian, często łącznie z innymi działaniami, które obejmuje SEO techniczne. Jeżeli przyczyną kłopotów okazuje się sam serwer, rozwiązaniem bywa migracja hostingu.

Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Czy usunięcie wersji wpisów może uszkodzić opublikowane treści?

Nie, wersje są osobnymi wierszami w tabeli wpisów i ich usunięcie nie zmienia aktualnej, opublikowanej treści. Znika jedynie możliwość porównania i przywrócenia wcześniejszego brzmienia tekstu. Mimo to czyszczenie należy poprzedzić kopią zapasową.

Ile wersji wpisu warto przechowywać?

Dokumentacja WordPressa nie podaje jednej zalecanej liczby, a w przykładach posługuje się wartością trzy. W praktyce naszej agencji dla większości stron firmowych wystarcza od trzech do dziesięciu wersji.

Czy mniejsza baza danych poprawi pozycje strony w Google?

Rozmiar bazy nie jest czynnikiem rankingowym. Porządki mogą skrócić czas odpowiedzi serwera na stronach, których nie obsługuje pamięć podręczna, co sprzyja wygodzie użytkowników. Nie należy jednak oczekiwać zmiany pozycji po samym czyszczeniu.

Jak często należy porządkować bazę WordPressa?

Nie ma jednego harmonogramu, ponieważ tempo przyrostu zależy od liczby publikacji i zainstalowanych wtyczek. Rozsądnie jest zaglądać do Stanu witryny co kilka miesięcy oraz po każdej większej zmianie, takiej jak wymiana motywu lub rezygnacja z kilku wtyczek.

Co zrobić, gdy Stan witryny zgłasza problem z opcjami ładowanymi automatycznie?

Najpierw należy ustalić, które opcje zajmują najwięcej miejsca, co wymaga odczytu tabeli opcji w bazie. Wiersze po usuniętych wtyczkach można usunąć po wykonaniu kopii, a dużym opcjom działających wtyczek wyłącza się ładowanie automatyczne.

Czy dane tymczasowe można usunąć wszystkie naraz?

Tak, dokumentacja WordPressa wymaga, by kod korzystający z danych tymczasowych potrafił odtworzyć je w razie braku. Po usunięciu wtyczki wygenerują potrzebne wartości ponownie, co może na chwilę spowolnić pierwsze odsłony.

Źródła

  1. Revisions, WordPress.org Documentation
  2. Editing wp-config.php, WordPress Advanced Administration Handbook
  3. Options API: Disabling autoload for large options, Make WordPress Core
  4. Optimization, WordPress Advanced Administration Handbook
  5. Site Health screen, WordPress.org Documentation
  6. Transients, WordPress Common APIs Handbook
  7. Backups, WordPress Advanced Administration Handbook
  8. Optymalizuj czas do pierwszego bajtu, web.dev
  9. Zarządzanie budżetem indeksowania, Google Search Central

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.