Redaktor nie szuka w tekście literówek, tylko sprawdza, czy tekst spełnia obietnicę z tytułu, czy myśli wynikają jedna z drugiej i czy każdy akapit jest czytelnikowi potrzebny. Poniżej opisujemy, na co patrzy redaktor, w jakiej kolejności czytać własny wpis i jakie pytania zadać sobie przed publikacją, aby na stronę firmy trafiał tekst uporządkowany, a nie pierwsza wersja.
Czym redakcja tekstu różni się od korekty
Redakcja to praca nad tym, co tekst mówi i jak jest ułożony, a korekta to usuwanie błędów w zapisie gotowego już tekstu. W praktyce wydawniczej i w naszej codziennej pracy z treściami są to dwa osobne etapy, wykonywane w tej właśnie kolejności i najlepiej nie w tym samym podejściu.
Redaktor czyta tekst tak, jak przeczyta go odbiorca, i pyta o rzeczy zasadnicze. Czy wiadomo, do kogo tekst jest skierowany i po co powstał. Czy odpowiada na pytanie postawione w tytule. Czy kolejność sekcji ma sens, czy może najważniejsza informacja została schowana w szóstym akapicie. Czy autor nie powtarza tej samej myśli trzy razy innymi słowami. Czy pojęcia są wyjaśnione, a twierdzenia mają pokrycie w źródłach. Dopiero potem redaktor schodzi na poziom zdania: skraca, rozbija zbyt długie konstrukcje, wymienia słowa niejasne na zrozumiałe, ujednolica nazewnictwo.
Korektor dostaje tekst, którego treść i układ są już zamknięte. Szuka literówek, błędów ortograficznych i interpunkcyjnych, niezgodnych końcówek, podwójnych spacji, niekonsekwentnego zapisu liczb czy skrótów. Nie przestawia akapitów i nie ocenia, czy wywód jest przekonujący.
| Obszar | Redakcja | Korekta |
|---|---|---|
| Główne pytanie | Czy tekst mówi to, co powinien, i czy da się go zrozumieć za pierwszym razem | Czy tekst jest zapisany poprawnie |
| Na co patrzy | Tytuł i obietnica, układ sekcji, logika wywodu, powtórzenia, zbędne akapity, styl, fakty | Ortografia, interpunkcja, literówki, odmiana, spójny zapis |
| Skala zmian | Od przestawienia sekcji i skreślenia akapitów po przepisanie zdań | Pojedyncze znaki i wyrazy |
| Moment | Po napisaniu pierwszej wersji, przed korektą | Na samym końcu, tuż przed publikacją |
| Kto może to zrobić | Autor po przerwie albo druga osoba, najlepiej spoza tematu | Osoba uważna i znająca zasady pisowni, często ktoś inny niż autor |
Rozdzielenie tych etapów ma praktyczne uzasadnienie. Kto podczas pierwszego czytania zaczyna poprawiać przecinki, ten przestaje widzieć całość i najczęściej nie zauważa, że połowa akapitów jest zbędna. Do tego szlifowanie zdań, które za chwilę zostaną usunięte, jest zwyczajną stratą czasu. W małej firmie obie role pełni zwykle jedna osoba, często sam autor. Nie jest to przeszkodą, o ile czyta ona tekst kilka razy i za każdym razem szuka czegoś innego.
Krytyczne przeczytanie i poprawienie tekstu pod względem treści, układu i stylu, wykonywane po napisaniu pierwszej wersji, a przed korektą i publikacją.
Dlaczego redakcja ma znaczenie dla strony firmowej
Redakcja ma znaczenie, ponieważ o tym, czy tekst jest przydatny, decyduje czytelnik, a czytelnik ocenia wersję opublikowaną, nie zamiary autora. Klient, który trafia na wpis kancelarii z Krakowa albo opis usługi hydraulika z Łodzi, nie ma obowiązku przedzierać się przez trzy akapity wstępu, aby znaleźć odpowiedź. Jeśli jej nie znajdzie szybko, wróci do wyników wyszukiwania.
Podobnie patrzy na to Google. W dokumentacji o tworzeniu treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników wyszukiwarka podaje listę pytań, którymi właściciel strony może sam ocenić swoje teksty. Kilka z nich dotyczy bezpośrednio pracy redaktora. Google pyta, czy główny nagłówek lub tytuł strony zawiera opisowe, pomocne podsumowanie treści i czy nie jest przekoloryzowany. Pyta, czy treść zawiera błędy ortograficzne lub stylistyczne. Pyta wreszcie, czy treść została dobrze zredagowana, czy raczej wygląda niechlujnie lub jak przygotowana naprędce. W tym samym zestawie znajdują się pytania o to, czy treść opisuje temat w sposób pełny i czy wnosi coś szczególnego w porównaniu z innymi stronami w wynikach.

Warto dobrze rozumieć status tych pytań. Jest to pomoc w samoocenie, a nie lista czynników, za które strona otrzymuje punkty. Nie twierdzimy, że poprawiony przecinek zmieni widoczność strony. Twierdzimy natomiast, że pytania te dobrze opisują, czego oczekuje odbiorca, i że większości z nich nie da się spełnić samym pisaniem, bez etapu krytycznego czytania.
Drugi dokument Google, wprowadzenie do optymalizacji witryn pod kątem wyszukiwarek, mówi o tym samym krócej: tekst powinien być łatwy w odbiorze, dobrze uporządkowany oraz wolny od błędów ortograficznych i gramatycznych, a dłuższe treści należy dzielić na akapity i sekcje opatrzone nagłówkami. To w gruncie rzeczy opis efektu dobrej redakcji. Dla firmy, która rozwija blog firmowy, wniosek jest prosty: czas na redakcję należy wpisać w plan każdego tekstu tak samo jak czas na pisanie.
W jakiej kolejności czytać tekst: metoda kilku czytań
Tekst najlepiej czytać od ogółu do szczegółu: najpierw całość, potem sekcje i akapity, potem zdania i słowa, a dopiero na końcu fakty, linki i zapis. Każde czytanie ma jedno zadanie i podczas niego nie poprawia się niczego innego.
Uzasadnienie jest proste. Trudno jednocześnie oceniać, czy sekcje stoją we właściwej kolejności, czy zdanie nie jest za długie i czy w nazwie raportu nie ma literówki. Kto próbuje robić to naraz, zwykle wykonuje wyłącznie najdrobniejszą z tych prac, ponieważ błąd w zapisie łatwiej zauważyć niż lukę w wywodzie. Kolejność od ogółu do szczegółu chroni też przed pracą na marne: decyzje o skreśleniach zapadają, zanim ktokolwiek zacznie wygładzać zdania.
- Czytanie całości bez poprawiania
Tekst czyta się od początku do końca w tempie zwykłego czytelnika. Zapisuje się wyłącznie uwagi ogólne: gdzie pojawiło się znużenie, gdzie coś było niejasne, czego zabrakło, czy tytuł został spełniony.
- Czytanie układu
Ocenia się kolejność sekcji i rolę każdego akapitu. Na tym etapie przestawia się fragmenty, łączy powtórzenia i skreśla to, co zbędne.
- Czytanie zdań
Dopiero teraz przychodzi pora na styl: długość zdań, niejasne słowa, powtórzenia wyrazów, spójne nazewnictwo, ton wypowiedzi.
- Czytanie faktów
Sprawdza się liczby, nazwy, ścieżki w narzędziach, cytowane przepisy i każdy link, najlepiej z otwartym źródłem obok.
- Korekta
Na końcu, gdy treść już się nie zmienia, czyta się tekst wolno pod kątem ortografii, interpunkcji i literówek, włącznie z tytułem, nagłówkami i podpisami grafik.

W krótkim tekście, na przykład w opisie jednej usługi, część czytań można połączyć. Przy dłuższym wpisie lepiej trzymać się pełnej kolejności.
Pierwsze czytanie: zgodność z tytułem i logika wywodu
Podczas pierwszego czytania redaktor sprawdza dwie rzeczy: czy tekst daje to, co zapowiada tytuł, oraz czy każda kolejna myśl wynika z poprzedniej. Wszystko inne może poczekać.
Tytuł jako obietnica
Tytuł jest umową z czytelnikiem. Jeśli zapowiada, jak wybrać piec gazowy do domu jednorodzinnego, a tekst w większości opowiada o historii firmy instalacyjnej z Bydgoszczy, umowa została złamana, choćby każde zdanie było poprawne. Prosty sprawdzian polega na tym, aby po lekturze zapisać jednym zdaniem, czego czytelnik się dowiedział, i porównać to zdanie z tytułem. Gdy się różnią, są dwa wyjścia: zmienić tekst albo zmienić tytuł.
Zgodność tytułu z treścią ma także wymiar techniczny. W dokumentacji o linkach z tytułami w wynikach wyszukiwania Google wyjaśnia, że tytuł widoczny w wynikach tworzy automatycznie, między innymi z elementu title, głównego widocznego tytułu strony i nagłówków. Wśród sytuacji, w których może pokazać inny tytuł niż wpisany przez właściciela, wymienia tytuł niedokładny, czyli nieoddający treści strony, oraz tytuł nieaktualny. Zaleca, aby tytuły były zwięzłe i opisowe, bez powtarzania tych samych zwrotów.
Tuż po tytule warto ocenić wstęp. Czy pierwszy akapit od razu odpowiada na pytanie, z którym czytelnik przyszedł, czy dopiero zapowiada, że odpowiedź pojawi się później? Temu zagadnieniu poświęciliśmy osobny wpis o tym, jak napisać pierwszy akapit tekstu.
Logika wywodu
Wywód jest logiczny, gdy czytelnik w żadnym miejscu nie musi się cofać ani zgadywać, skąd wziął się wniosek. Dobrym narzędziem jest odwrócony konspekt: obok każdego akapitu zapisuje się jednym zdaniem, co ten akapit mówi. Powstaje w ten sposób streszczenie, w którym od razu widać usterki. Dwa zdania brzmią tak samo, co oznacza powtórzenie. Zdania nie da się ułożyć, więc akapit nie ma własnej myśli. Między dwoma zdaniami brakuje ogniwa, czyli autor przeskoczył krok, który dla niego jest oczywisty, a dla klienta już nie.
W tekstach firmowych powtarza się kilka usterek logicznych. Pojęcie zostaje użyte w drugim akapicie, a wyjaśnione w piątym. Autor opisuje rozwiązanie, zanim nazwał problem. Wniosek końcowy nie wynika z tego, co napisano wcześniej, lecz z tego, co firma chciałaby sprzedać. Sklep z Poznania, który w tekście o doborze materaca przez połowę długości opisuje własną dostawę, ma kłopot z logiką, a nie ze stylem, i żadne wygładzanie zdań tego nie naprawi.
Na tym etapie ocenia się również nagłówki. Przeczytane jeden po drugim, bez treści pod spodem, powinny układać się w zrozumiały plan, o czym piszemy we wpisie o strukturze nagłówków.
Drugie czytanie: zbędne akapity i powtórzenia
Podczas drugiego czytania redaktor przy każdym akapicie zadaje jedno pytanie: co czytelnik straci, jeśli ten fragment zniknie. Gdy odpowiedź brzmi „nic”, akapit należy skreślić, nawet jeśli jest dobrze napisany.
Najczęściej do skreślenia nadają się fragmenty kilku rodzajów. Pierwszy to wstęp o znaczeniu internetu we współczesnym świecie, który pasuje do każdego tematu, więc nie mówi nic o żadnym. Drugi to zapowiedzi w rodzaju „w dalszej części wyjaśnimy”, które zajmują miejsce samego wyjaśnienia. Trzeci to podsumowanie powtarzające treść sekcji tymi samymi słowami. Czwarty to dygresja ciekawa dla autora, lecz bez związku z pytaniem z tytułu. Piąty to akapit dopisany wyłącznie dla długości albo po to, aby jeszcze raz użyć frazy. O tym, że liczba znaków sama niczego nie przesądza, piszemy we wpisie o długości tekstu, a o granicy między optymalizacją a nadużyciem - we wpisie o upychaniu słów kluczowych.
Powtórzenia występują na trzech poziomach i każdy wymaga innego działania. Powtórzona myśl, czyli ta sama informacja w dwóch sekcjach, wymaga decyzji, w którym miejscu jest potrzebna bardziej, i usunięcia jej z drugiego. Powtórzona konstrukcja, na przykład pięć akapitów z rzędu zaczynających się od „Warto również”, wymaga przebudowania zdań. Powtórzone słowo bywa natomiast zaletą: nazwy usługi, narzędzia czy pojęcia fachowego nie należy na siłę zastępować synonimami, ponieważ czytelnik może uznać, że mowa o czymś innym.

Redakcja nie polega wyłącznie na wycinaniu. Jeżeli czytelnik po lekturze nadal nie wie, gdzie coś sprawdzić albo co zrobić w następnej kolejności, tekst wymaga uzupełnienia konkretem: przykładem, ścieżką w narzędziu, zestawieniem w tabeli. O tym, kiedy zestawienie pomaga, a kiedy rozbija wywód, piszemy przy okazji list punktowanych i numerowanych.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Kolejne czytania: zdania, fakty i korekta
Gdy układ tekstu jest już ustalony, redaktor przechodzi do zdań, następnie sprawdza fakty, a na samym końcu wykonuje korektę. Każda z tych czynności wymaga innego rodzaju uwagi, dlatego warto je rozdzielić przynajmniej krótką przerwą.
Zdania i słowa
Na poziomie zdania redaktor szuka wszystkiego, co zmusza czytelnika do powtórnej lektury. Są to przede wszystkim zdania, w których zmieściły się trzy myśli naraz, konstrukcje z rzeczownikami zamiast czasowników („dokonanie weryfikacji poprawności” zamiast „sprawdzenie”), strona bierna, w której nie wiadomo, kto co robi, oraz słowa fachowe bez wyjaśnienia. Redaktor pilnuje także jednolitego tonu i formy zwracania się do czytelnika. Samemu pisaniu zrozumiałym językiem poświęciliśmy odrębny wpis o prostym języku na stronie firmy, dlatego tutaj ograniczamy się do tego, co należy do redakcji.
Pomocne jest przyjęcie krótkiego zbioru zasad, według których powstają wszystkie teksty firmy. W materiałach szkoleniowych Google dla autorów dokumentacji, w części poświęconej samodzielnej redakcji, przyjęcie takiego zbioru jest pierwszą z opisanych metod. Jako przykład Google podaje skrót własnych zasad redakcyjnych, w którym znajdują się między innymi zalecenia, aby pisać w stronie czynnej, tak by było jasne, kto wykonuje czynność, stosować listy numerowane dla czynności wykonywanych po kolei, a warunek umieszczać przed instrukcją, której dotyczy. Firmie wystarczy jedna strona ustaleń: jak zwracamy się do klienta, jak zapisujemy nazwy usług, liczby i godziny, jakich słów unikamy.
Fakty, liczby i linki
Sprawdzanie faktów polega na porównaniu każdego twierdzenia ze źródłem, a nie z pamięcią autora. Na liście do sprawdzenia znajdują się liczby i jednostki, nazwy własne, nazwy raportów i przycisków w opisywanych narzędziach, przywoływane przepisy, a także informacje o samej firmie: godziny pracy, zakres usług, obszar działania. Każdy link należy otworzyć i upewnić się, że prowadzi tam, gdzie zapowiada jego tekst. Jak podawać dane i odwołania, opisujemy we wpisie o cytowaniu źródeł w tekstach firmowych. Dotyczy to również tekstów powstałych z pomocą narzędzi AI: z naszych obserwacji wynika, że gładki styl nie zwalnia z czytania faktów.
Korekta na końcu
Korektę wykonuje się po zamknięciu treści, ponieważ każda późniejsza zmiana zdania może wprowadzić nowy błąd. Czyta się wolno, najlepiej zdanie po zdaniu, i nie pomija miejsc, które oko zwykle przeskakuje: tytułu, nagłówków, podpisów pod grafikami, tekstów alternatywnych, opisu strony widocznego w wynikach wyszukiwania. Automatyczne sprawdzanie pisowni w edytorze jest przydatne, ale nie wychwyci wyrazu poprawnego, który został użyty w złym miejscu, ani pomylonej nazwy miejscowości.
Odstęp czasu, czytanie na głos i zmiana wyglądu tekstu
Autor czytający własny tekst tuż po napisaniu widzi to, co chciał napisać, a nie to, co faktycznie znalazło się na stronie. Sposoby opisane poniżej mają jeden cel: sprawić, aby tekst stał się na chwilę obcy. Wszystkie pochodzą z przywołanych już materiałów Google o samodzielnej redakcji.
Odstęp czasu
Najprostsza metoda to odłożenie tekstu. Google radzi, aby po napisaniu pierwszej wersji zostawić ją na godzinę, kilka godzin albo dłużej i wrócić ze świeżym spojrzeniem, zaznaczając, że prawie zawsze znajdzie się wówczas coś do poprawienia. W firmie oznacza to prostą zasadę organizacyjną: tekst pisze się jednego dnia, a redaguje następnego. Tę przerwę warto uwzględnić z góry, układając kalendarz publikacji.
Czytanie na głos
Głośna lektura ujawnia to, co oko przepuszcza. Według Google pozwala usłyszeć niezręczne sformułowania, zbyt długie zdania i wszystko, co nie brzmi naturalnie. W praktyce sygnały są łatwe do rozpoznania: brak tchu przed końcem zdania oznacza, że jest ono za długie, potknięcie się na zbitce wyrazów wskazuje konstrukcję do przebudowania, a odruchowe przeskoczenie fragmentu podpowiada, że czytelnik zrobi to samo. Google wspomina także o możliwości użycia czytnika ekranu, który odczyta treść za autora.
Zmiana wyglądu tekstu
Trzeci sposób to zmiana kontekstu. Google proponuje wydrukowanie tekstu i czytanie go na papierze z ołówkiem w ręku albo skopiowanie do innego dokumentu ze zmienionym krojem, rozmiarem i kolorem czcionki. Inny wygląd sprawia, że zauważa się usterki pominięte na ekranie. Dla tekstów publikowanych w sieci naturalną odmianą tej metody jest podgląd wpisu na telefonie. Akapit, który na szerokim monitorze zajmuje cztery wiersze, na małym ekranie zamienia się w ścianę tekstu, i dopiero tam widać, że wymaga podziału.
Druga osoba
Najskuteczniejsze pozostaje oddanie tekstu komuś innemu. Google zwraca uwagę, że osoba czytająca nie musi być znawcą tematu, powinna natomiast znać przyjęte zasady redakcyjne i przekazać uwagi konkretne oraz konstruktywne. Czytelnik spoza branży jest wręcz cenniejszy, ponieważ zatrzyma się dokładnie tam, gdzie zatrzyma się klient. W gabinecie stomatologicznym z Kielc tekst o leczeniu kanałowym może przeczytać osoba z recepcji i zaznaczyć każde słowo, którego pacjenci nie rozumieją. Ten sam dokument zaleca również, aby czytać tekst z punktu widzenia odbiorcy: upewnić się, że cel tekstu jest jasny, a nieznane pojęcia zostały zdefiniowane.
Lista pytań redaktora do autora
Dobry redaktor rzadko przepisuje tekst za autora, częściej zadaje pytania, na które autor powinien umieć odpowiedzieć jednym zdaniem. Te same pytania można zadać sobie samodzielnie przed publikacją własnego wpisu.
Pytania mają nad poprawkami istotną przewagę: nie narzucają rozwiązania. Uwaga „ten akapit jest słaby” niczego autorowi nie mówi, a pytanie „co czytelnik ma zrobić po przeczytaniu tego akapitu” prowadzi wprost do poprawki. Jeśli autor nie potrafi odpowiedzieć, kłopot leży zwykle w samym pomyśle na tekst, a nie w sformułowaniach, i żadna praca nad stylem go nie usunie.
- Dla kogo jest ten tekst i co ta osoba już wie o temacie?
- Jakie pytanie czytelnika rozstrzyga tekst i w którym akapicie pada odpowiedź?
- Czy tytuł zapowiada dokładnie to, co znajduje się w treści, bez przesady i bez pominięć?
- Co czytelnik ma wiedzieć albo zrobić po lekturze, czego nie wiedział wcześniej?
- Który akapit można usunąć bez szkody dla całości?
- Która myśl pojawia się w tekście więcej niż raz?
- Skąd pochodzi każda liczba, nazwa i informacja o przepisach i czy źródło zostało otwarte?
- Które słowa klient musiałby sprawdzać w wyszukiwarce?
- Czy przykład pochodzi z życia odbiorcy, czy z życia autora?
- Czego w tekście brakuje, o co klient zapytałby przez telefon?
- Czy nagłówki czytane bez treści układają się w zrozumiały plan?
- Kto podpisuje tekst i czy zgadza się z każdym zdaniem?

Listę warto dopasować do rodzaju tekstu. Przy opisie usługi dochodzi pytanie, czy klient dowie się, co dokładnie otrzyma i jak wygląda współpraca. Przy tekście opartym na wiedzy pracownika ważne jest, czy fachowiec przeczytał wersję po redakcji, ponieważ upraszczanie zdań potrafi zmienić sens. O wydobywaniu takiej wiedzy piszemy we wpisie o treściach eksperckich. Pytanie o podpis łączy się z tym, co Google nazywa informacją o tym, kto utworzył treść, a czemu poświęciliśmy wpis o autorze wpisu i biogramie.
Redakcja w WordPressie, typowe pomyłki i moment na wsparcie
Redagować można bezpośrednio w edytorze WordPressa, ponieważ system przechowuje wcześniejsze wersje wpisu i pozwala do nich wrócić. Dzięki temu śmielsze skreślenia nie wiążą się z ryzykiem utraty tekstu.
Wersje wpisu
Według dokumentacji WordPressa poświęconej wersjom system zapisuje każdy zapisany szkic i każdą opublikowaną aktualizację, domyślnie śledząc zmiany tytułu, autora, treści i zajawki. Aby je obejrzeć, należy otworzyć boczny panel ustawień edytora, przejść do karty wpisu lub strony i kliknąć liczbę widoczną przy pozycji z wersjami, w dokumentacji opisanej jako Revisions. Otwiera się ekran z suwakiem, którym można przechodzić między kolejnymi zapisami i porównywać je ze sobą, a przycisk przywracania zastępuje bieżącą treść wskazaną wersją. Dla redakcji oznacza to, że przed większymi zmianami wystarczy zapisać szkic, aby mieć punkt powrotu, a porównanie dwóch wersji pokazuje autorowi, co dokładnie zmienił redaktor. Wygląd tego ekranu różni się między wydaniami systemu.
Typowe pomyłki
Najczęstszą pomyłką jest uznanie korekty za redakcję: tekst zostaje sprawdzony pod kątem literówek i trafia na stronę, choć nikt nie ocenił, czy odpowiada na pytanie z tytułu. Samo mieszanie tych pojęć jest zresztą powszechne. Hasło Copy editing w angielskiej Wikipedii odnotowuje, że poza wydawnictwami książkowymi i czasopismami nazwą redakcji bywa nieściśle określana korekta, która w rzeczywistości stanowi ostatni etap przed publikacją.
Druga pomyłka to redagowanie w trakcie pisania. Autor, który cofa się po każdym zdaniu, aby je wygładzić, pisze wolno i traci wątek. Trzecia to redakcja bez przerwy, wykonana kwadrans po postawieniu ostatniej kropki. Czwarta to poprawianie wyłącznie tego, co podświetlił automat. Piąta to przesada w drugą stronę: wygładzenie tekstu do tego stopnia, że znikają z niego konkretne przykłady i sposób mówienia fachowca. Szósta to brak redakcji po publikacji. Tekst opisujący narzędzie albo przepisy starzeje się i wymaga ponownego przeczytania co pewien czas, co omawiamy we wpisie o aktualizacji starych wpisów.
Kiedy potrzebna jest pomoc z zewnątrz
Samodzielna redakcja wystarcza przy większości wpisów i opisów, o ile autor ma czas na przerwę i kilka czytań. Wsparcie drugiej osoby staje się potrzebne przy tekstach o wysokiej stawce, takich jak strona główna, opisy kluczowych usług czy materiały dotyczące zdrowia, pieniędzy lub prawa (treści prawne powinien dodatkowo przeczytać prawnik), przy dużej liczbie tekstów pisanych przez kilka osób oraz wtedy, gdy autor jest zbyt blisko tematu i mimo przerwy nie dostrzega, czego klient nie rozumie.
W takich przypadkach redakcja bywa częścią szerszej pracy nad treścią witryny. Przygotowując treści SEO i teksty w ramach usługi copywritingu, traktujemy ją jako osobny etap, wykonywany przez inną osobę niż autor. Firmom, które piszą samodzielnie i chcą jedynie uporządkować własny sposób pracy, pomocne mogą być konsultacje SEO. Nie obiecujemy przy tym określonych pozycji w wynikach: redakcja poprawia tekst dla czytelnika, a o widoczności strony decyduje wiele czynników jednocześnie.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy autor może sam zredagować własny tekst?
Tak, pod warunkiem że odłoży tekst przynajmniej na kilka godzin i przeczyta go kilka razy, za każdym razem z innym zadaniem. Pomagają w tym czytanie na głos i zmiana wyglądu tekstu. Przy ważnych materiałach lepiej jednak poprosić o lekturę drugą osobę.
Czy sprawdzanie pisowni w edytorze zastępuje korektę?
Nie. Automat wskaże wiele literówek, ale nie zauważy poprawnie zapisanego wyrazu użytego w złym miejscu, pomylonej nazwy ani błędnej liczby. Tym bardziej nie zastąpi redakcji, ponieważ nie ocenia, czy tekst jest logiczny i potrzebny.
Czy tekst przygotowany z pomocą AI też wymaga redakcji?
Tak, i to w pełnym zakresie. Taki tekst należy przeczytać pod kątem zgodności z tytułem, powtórzeń i zbędnych akapitów, a każde twierdzenie porównać ze źródłem. Za opublikowaną treść odpowiada firma, która ją podpisuje.
Co zrobić, gdy po redakcji tekst jest znacznie krótszy?
Najpierw warto ocenić, czy krótsza wersja nadal w pełni odpowiada na pytanie z tytułu. Jeśli tak, nie ma powodu jej sztucznie wydłużać. Jeśli czegoś brakuje, należy dopisać konkret: przykład, opis czynności, wyjaśnienie pojęcia, a nie kolejne ogólne zdania.
Czy redakcja wpływa na pozycje strony w Google?
Nie da się wskazać prostej zależności i nie należy jej obiecywać. Google w pytaniach do samooceny treści zachęca jednak do sprawdzenia, czy tekst jest dobrze zredagowany, wolny od błędów i zgodny z tytułem. Redakcja pomaga więc spełnić oczekiwania czytelnika.
Czy po redakcji trzeba jeszcze raz pokazać tekst autorowi?
Tak, zwłaszcza gdy tekst dotyczy zagadnień fachowych. Skracanie i upraszczanie zdań może niezauważenie zmienić ich znaczenie, a wychwyci to tylko osoba znająca temat. W WordPressie pomocne jest porównanie wersji wpisu, które pokazuje wprowadzone zmiany.
Źródła
- Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
- Optymalizacja witryn pod kątem wyszukiwarek (SEO) - przewodnik dla początkujących, Centrum wyszukiwarki Google
- Wpływ na linki z tytułami w wynikach wyszukiwania, Centrum wyszukiwarki Google
- Self-editing, Google for Developers, Technical Writing
- Highlights, Google developer documentation style guide
- Revisions, WordPress.org Documentation
- Copy editing, Wikipedia
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




