Tekst przygotowany z pomocą AI jest bezpieczny do publikacji wtedy, gdy narzędzie pisze szkic, a człowiek ustala, co ma zostać powiedziane, potwierdza każdy fakt w źródle i podpisuje się pod całością. Poniżej opisujemy, jak rozdzielić te zadania w firmie, w jakiej kolejności je wykonywać i po czym poznać, że wersja z modelu językowego wymaga jeszcze pracy.
Na czym polega praca redakcyjna nad tekstem z AI
Praca redakcyjna nad tekstem z AI polega na tym, że narzędzie wykonuje czynności pisarskie, a ludzie zachowują wszystkie decyzje: o czym jest tekst, co w nim jest prawdą, co zostaje, a co wypada, i kto ostatecznie zgadza się na publikację. Błędy trafiają na strony firm najczęściej nie dlatego, że model pisze źle, tylko dlatego, że nikt nie został wyznaczony do sprawdzenia tego, co napisał.
Warto zacząć od zrozumienia, z czym ma się do czynienia. Twórcy ChatGPT w swojej pomocy przyznają otwarcie, że narzędzie potrafi podać informację nieprawdziwą lub mylącą, a przy tym brzmieć pewnie. Strona pomocy OpenAI poświęcona prawdziwości odpowiedzi wymienia wprost błędne definicje, daty i fakty, zmyślone cytaty, badania i odwołania do nieistniejących źródeł, nieaktualną wiedzę oraz upraszczanie spraw złożonych. Ta sama strona radzi traktować odpowiedź jako pierwszą wersję roboczą, a nie jako ostateczne źródło.
Odpowiedź, która brzmi wiarygodnie, ale nie zgadza się z faktami: zmyślona liczba, nieistniejące badanie, błędna nazwa funkcji albo przepis, którego nikt nie uchwalił.
Z tej cechy narzędzia wynika cała organizacja pracy. Skoro pewny ton nie świadczy o poprawności, nie wolno oceniać szkicu po tym, jak się go czyta. Gładki, logicznie ułożony akapit może zawierać trzy błędy rzeczowe. Dlatego w dobrze ułożonym procesie sprawdzanie faktów jest osobnym etapem, ma swojego wykonawcę i odbywa się przed wygładzaniem języka, a nie przy okazji.
Drugą sprawą jest skala. Jedna osoba, która samodzielnie pisze tekst, popełnia błędy w tempie, w jakim pisze. Narzędzie potrafi przygotować dziesięć szkiców w godzinę, więc bez ustalonego porządku firma zaczyna produkować pomyłki szybciej, niż ktokolwiek jest w stanie je wychwycić. Im więcej tekstów powstaje z pomocą AI, tym bardziej potrzebne są stałe role i stała kolejność czynności.
Jak podzielić zadania między człowieka i narzędzie
Najprostszy i najbezpieczniejszy podział jest taki: człowiek odpowiada za wszystko, co wymaga wiedzy o firmie, o kliencie i o faktach, a narzędzie za to, co jest przekształcaniem dostarczonego materiału w zdania. Model nie zna Państwa cennika, procedur, terminów realizacji ani doświadczeń z klientami, więc gdy tych informacji nie dostanie, uzupełni je czymś prawdopodobnym.
| Etap | Co robi człowiek | Co może zrobić narzędzie |
|---|---|---|
| Temat i cel | Ustala, dla kogo jest tekst i na jakie pytanie odpowiada | Podpowiada pytania, które czytelnik może zadać |
| Konspekt | Zatwierdza tezy, kolejność i listę źródeł | Proponuje układ sekcji i nagłówków |
| Szkic | Dostarcza fakty, przykłady i dane firmy | Układa materiał w zdania i akapity |
| Weryfikacja faktów | Otwiera źródła i potwierdza każdą informację | Wypisuje z tekstu twierdzenia do sprawdzenia |
| Redakcja | Skraca, usuwa powtórzenia, nadaje tekstowi głos firmy | Wskazuje powtórzenia i zbyt długie zdania |
| Publikacja | Podejmuje decyzję i odpowiada za skutki | Nic - tej decyzji się nie przekazuje |
W małej firmie wszystkie ludzkie zadania wykonuje często jedna osoba i to nie jest przeszkoda. Ważne, żeby nie wykonywała ich jednocześnie. Właściciel pracowni stolarskiej z Kielc, który sam prowadzi blog, może rano spisać w punktach to, co chce przekazać, w południe poprosić model o szkic, a sprawdzanie i poprawki zostawić na następny dzień. Odstęp czasu pomaga spojrzeć na tekst jak na cudzy i zauważyć zdania, które dzień wcześniej wydawały się w porządku.
W większym zespole warto rozdzielić role między osoby. Kto zamawia tekst, ten opisuje cel i dostarcza materiał. Kto zna temat od strony zawodowej, ten sprawdza fakty. Kto redaguje, ten dba o język i spójność. Jedna z tych osób, wskazana z imienia, ma ostatnie słowo. O tym, jak wydobyć wiedzę od fachowców, którzy sami nie piszą, opowiadamy we wpisie o treściach eksperckich i wiedzy specjalistów.

Od czego zacząć: konspekt i materiał wyjściowy
Zaczyna się od konspektu przygotowanego przez człowieka, a nie od prośby o gotowy tekst. Konspekt to krótki dokument, w którym zapisane jest, kto będzie czytał, na jakie pytanie tekst odpowiada, jakie tezy mają paść i skąd pochodzą fakty. Model, który dostaje sam temat, napisze tekst przeciętny, bo oprze się na tym, co o danej sprawie pisze się najczęściej.
Dobry konspekt zawiera pięć rzeczy. Po pierwsze opis czytelnika: właściciel mieszkania przed remontem łazienki to ktoś inny niż zarządca budynku biurowego, choć obaj szukają hydraulika. Po drugie jedno pytanie, na które tekst ma odpowiedzieć. Po trzecie listę tez w kolejności, w jakiej mają się pojawić. Po czwarte materiał własny firmy: przebieg usługi, typowe pytania klientów, przypadki z praktyki, zasady wyceny. Po piąte wykaz źródeł zewnętrznych, z których wolno korzystać, najlepiej z adresami stron.
Materiał własny jako najważniejszy składnik
To, co odróżnia tekst firmy od tysięcy podobnych, pochodzi z jej codziennej pracy. Google w zaleceniach o tworzeniu treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników proponuje pytania do samooceny, między innymi o to, czy treść wnosi oryginalne informacje lub analizy i czy nie jest jedynie przeredagowaną wersją cudzych materiałów. Model z samej natury streszcza to, co już gdzieś napisano, więc oryginalność musi przyjść od Państwa.
W praktyce wystarcza kilkanaście zdań notatek. Gabinet fizjoterapii z Bydgoszczy, który przygotowuje tekst o rehabilitacji po skręceniu kostki, może zapisać, o co pacjenci pytają na pierwszej wizycie, jak wygląda plan spotkań i jakie nieporozumienia powtarzają się najczęściej. Tych informacji nie ma w żadnym modelu i to one sprawiają, że czytelnik znajduje coś, czego nie przeczytał gdzie indziej.
Czytelnik: właściciel mieszkania, pierwszy remont łazienki
Pytanie: ile trwa wymiana instalacji wodnej i od czego to zależy
Tezy w kolejności:
1. czas zależy od materiału rur i dostępu do pionów
2. co musi być gotowe przed wejściem ekipy
3. kiedy potrzebna jest zgoda zarządcy budynku
Materiał firmy: [wklejone notatki z rozmowy z kierownikiem ekipy]
Źródła: [adresy stron, które redakcja otworzyła]
Ograniczenia: żadnych liczb, nazw i przepisów spoza materiału;
miejsca wymagające uzupełnienia oznaczone słowem DO SPRAWDZENIAOstatnia linia konspektu jest ważniejsza, niż wygląda. Prośba o to, by model nie uzupełniał braków własnymi danymi, tylko oznaczył je umownym hasłem, nie daje pewności, że niczego nie dopisze, ale od razu pokazuje, czego w materiale brakuje, i ułatwia późniejsze sprawdzanie.
Jak pracować nad szkicem, żeby nie mnożyć błędów
Szkic najlepiej zamawiać sekcjami, a nie w całości, i każdą sekcję od razu porównywać z konspektem. Krótszy fragment łatwiej przeczytać uważnie i zestawić zdanie po zdaniu z materiałem, a dopiski i powtórzenia widać od razu, zanim rozejdą się po całym tekście.
Praca nad sekcją ma trzy ruchy. Najpierw model dostaje fragment konspektu i odpowiadający mu materiał. Potem osoba prowadząca tekst czyta wynik i zaznacza wszystko, czego nie było w materiale: każdą nową liczbę, nazwę, termin i stwierdzenie o tym, jak coś działa. Na końcu zaznaczone miejsca trafiają na listę do weryfikacji albo są usuwane. Nie należy poprawiać stylu, zanim nie będzie wiadomo, które zdania w ogóle zostaną.
Warto też pilnować wersji. Gdy szkic krąży między narzędziem a kilkoma osobami, łatwo opublikować plik sprzed poprawek. Prosty porządek wystarcza: jeden dokument, w którym nazwa lub nagłówek mówi, na jakim etapie jest tekst, na przykład szkic, po weryfikacji, po redakcji, zatwierdzony. Do systemu strony trafia wyłącznie wersja z ostatnim oznaczeniem.
Jak sprawdzać fakty w tekście z modelu językowego
Fakty sprawdza się przez otwarcie źródła pierwotnego i porównanie go ze zdaniem w tekście, a nie przez zadanie modelowi pytania, czy na pewno ma rację. Skoro narzędzie potrafi brzmieć pewnie także wtedy, gdy się myli, jego własne zapewnienie niczego nie rozstrzyga.
Weryfikacji podlega wszystko, co da się sprawdzić: liczby i jednostki, nazwy własne, nazwy funkcji i raportów w narzędziach, ścieżki w menu, terminy, przepisy, cytaty oraz stwierdzenia o tym, co zaleca Google lub inny dostawca. Pomoc OpenAI zaleca sprawdzanie w szczególności cytatów, danych, szczegółów technicznych i odwołań do zewnętrznych dokumentów. Każde takie zdanie dostaje jeden z trzech wyników: potwierdzone ze wskazaniem strony, poprawione według źródła albo usunięte, jeśli źródła nie udało się znaleźć.

Źródła podawane przez asystenta
Odnośniki, które asystent dołącza do odpowiedzi, są wskazówką, gdzie szukać, a nie dowodem. Pomoc aplikacji Gemini wyjaśnia, że powiązane źródła pojawiają się pod odpowiedzią jako przycisk „Źródła”, który otwiera panel z linkami, i zastrzega, że nie każda odpowiedź je zawiera. W ChatGPT podobną rolę pełni wyszukiwanie w sieci, a jego twórcy radzą otwierać cytowane strony i sprawdzać je bezpośrednio. W obu przypadkach obowiązuje ta sama zasada: link trzeba kliknąć i przeczytać fragment, na który narzędzie się powołuje, zamiast zakładać, że strona mówi to samo co odpowiedź.
Jeśli tekst dotyczy zdrowia, pieniędzy, bezpieczeństwa albo prawa, poprzeczka idzie w górę. Google opisuje takie tematy skrótem YMYL, od angielskiego określenia spraw wpływających na zdrowie, finanse i bezpieczeństwo ludzi, i wskazuje, że jego systemy przykładają w nich większą wagę do wiarygodności. Tekst kancelarii z Krakowa o terminach w sprawach spadkowych powinien przeczytać prawnik, a tekst gabinetu stomatologicznego o znieczuleniu - lekarz. Zasady podawania źródeł w gotowym tekście opisujemy osobno we wpisie o cytowaniu źródeł w tekstach firmowych.
Nie wszystko da się potwierdzić w dokumentacji. Wnioski z własnej pracy są wartościowe, o ile są tak nazwane. Zdanie "z naszych obserwacji wynika" jest uczciwe, gdy takie obserwacje rzeczywiście istnieją, zdanie "badania pokazują" bez wskazania badania - nie.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Jakie wady mają teksty z modelu językowego i jak je usuwać
Teksty z modelu językowego mają dwa rodzaje wad: rzeczowe, czyli nieprawdziwe lub nieaktualne informacje, oraz pisarskie, czyli ogólnikowość, powtórzenia i jednakowy rytm. Pierwsze są groźne dla wiarygodności firmy, drugie sprawiają, że czytelnik rezygnuje z lektury po kilku akapitach. Usuwa się je inaczej, więc warto je rozróżniać.
| Wada | Po czym ją poznać | Co z nią zrobić |
|---|---|---|
| Zmyślone dane | Liczba, procent lub badanie bez wskazania, skąd pochodzi | Odszukać źródło albo usunąć zdanie |
| Nieaktualna wiedza | Opis funkcji, której nazwa lub położenie w menu już się zmieniły | Otworzyć bieżącą dokumentację i samo narzędzie |
| Fałszywa pewność | Stanowcze sądy w sprawach spornych lub zależnych od sytuacji | Dopisać warunki i wyjątki, wskazać, od czego zależy odpowiedź |
| Ogólnikowość | Akapit pasuje do każdej firmy z branży | Wstawić konkret z własnej praktyki albo skreślić |
| Powtórzenia | Ta sama myśl we wstępie, w środku i w podsumowaniu sekcji | Zostawić jedno, najlepsze sformułowanie |
| Sztuczny rytm | Wyliczenia po trzy, akapity tej samej długości, zdania-hasła na końcu | Przepisać własnymi słowami, zróżnicować długość zdań |
| Obcy ton | Styl reklamowy lub urzędowy, inny niż w pozostałych tekstach firmy | Ujednolicić z przyjętym sposobem zwracania się do klienta |
Wady rzeczowe: wiedza nieaktualna i uproszczona
Model ma wiedzę zamkniętą na pewnym etapie i, jak wyjaśnia pomoc OpenAI, nie zna późniejszych wydarzeń, jeśli nie korzysta z narzędzi takich jak wyszukiwanie. W tekstach o marketingu internetowym ma to duże znaczenie, bo panele reklamowe i analityczne zmieniają się często. Sklep z Poznania, który opisuje klientom, gdzie w koncie znaleźć historię zamówień, musi przejść tę ścieżkę samodzielnie we własnym sklepie, zamiast ufać opisowi z modelu. To samo dotyczy instrukcji do narzędzi Google: nazwa raportu w tekście ma być tą, która widnieje dziś na ekranie.
Drugą wadą rzeczową jest upraszczanie. To samo źródło wymienia przedstawianie jednego punktu widzenia jako prawdy bezwzględnej i spłaszczanie spraw złożonych. W tekście firmowym objawia się to radami bez warunków: "zawsze", "nigdy", "każda firma powinna". Redaktor znający temat wie, że odpowiedź brzmi zwykle "to zależy", i potrafi dopisać, od czego.
Wady pisarskie: tekst, który można przypisać każdemu
Najprostszy sprawdzian ogólnikowości polega na zakryciu nazwy firmy i zadaniu sobie pytania, czy akapit mógłby znaleźć się na stronie dowolnego konkurenta. Jeśli tak, niczego nie wnosi. Zdanie o tym, że "dobry projekt wnętrza łączy estetykę z funkcjonalnością", jest prawdziwe i puste. Zdanie o tym, że pracownia przed projektem kuchni prosi klienta o spisanie, jakich sprzętów używa codziennie, a jakich raz w miesiącu, mówi coś o sposobie pracy.
Usuwanie tych wad to w większości skreślanie. Po uczciwej redakcji szkic z modelu bywa wyraźnie krótszy i nie ma w tym nic złego. Google w cytowanych zaleceniach zaznacza, że nie ma żadnych wymagań co do liczby słów, więc dopisywanie zdań dla objętości nie ma uzasadnienia. Szerzej piszemy o tym we wpisie o długości tekstu a pozycjach w Google.
Kto redaguje tekst i kto odpowiada za publikację
Za publikację odpowiada osoba, która ją zatwierdziła, a pośrednio firma, na której stronie tekst się ukazał. Narzędzie nie ponosi odpowiedzialności wobec klienta, który zastosował się do błędnej rady, ani wobec osoby, o której napisano nieprawdę. Dlatego w procesie musi istnieć wyraźny moment zatwierdzenia i musi być wiadomo, kto go dokonał.
Redakcja następuje po weryfikacji faktów i obejmuje układ, język i zgodność z tym, jak firma zwykle mówi do klientów. Sam warsztat redaktora, czyli pracę nad strukturą, skrótami i logiką wywodu, opisaliśmy we wpisie o redakcji tekstu przed publikacją, a błędy językowe we wpisie o korekcie tekstów na stronie. Tutaj istotne jest co innego: przy tekście z AI redaktor czyta dwa razy z różnym nastawieniem. Raz jako klient, który szuka odpowiedzi, i drugi raz jako osoba podejrzliwa, która przy każdym zdaniu pyta, skąd to wiadomo.
Tytuł, opis i teksty alternatywne też wymagają sprawdzenia
Sprawdzeniu podlega nie tylko treść główna. Google we wskazówkach dotyczących treści utworzonych za pomocą generatywnej AI wymienia osobno metadane: element title, opis meta, dane uporządkowane i tekst alternatywny obrazów. Są to fragmenty, które mogą trafić wprost do wyników wyszukiwania, a w wielu firmach generuje się je hurtowo i publikuje bez czytania. Tytuł obiecujący coś, czego na stronie nie ma, albo tekst alternatywny opisujący inne zdjęcie niż to, które faktycznie wstawiono, są błędem tej samej wagi co pomyłka w akapicie.
- Każda liczba, nazwa i przepis w tekście mają wskazaną stronę źródłową, którą ktoś otworzył.
- Opisy narzędzi zostały porównane z ich obecnym wyglądem.
- W tekście nie zostało żadne oznaczenie robocze ani fragment rozmowy z modelem.
- Informacje o firmie, cenach, terminach i zakresie usług zgadzają się z ofertą.
- Fragmenty dotyczące zdrowia, finansów lub prawa przeczytała osoba z odpowiednim przygotowaniem.
- Tytuł, opis meta, dane uporządkowane i teksty alternatywne zostały przeczytane przez człowieka.
- Pod tekstem widnieje autor, który rzeczywiście nad nim pracował.
- Zapisano, kto i kiedy zatwierdził publikację.

Ostatni punkt listy bywa pomijany, a jest najtańszym zabezpieczeniem. Wystarcza kolumna w arkuszu z planem publikacji, w której przy każdym tekście stoi nazwisko osoby sprawdzającej fakty i osoby zatwierdzającej. Gdy po kilku miesiącach klient zgłosi błąd, wiadomo, do kogo wrócić i które inne teksty przejrzeć. O podpisywaniu treści piszemy we wpisie o autorze wpisu i biogramie.
Co Google mówi o treściach generowanych
Google nie zakazuje korzystania z generatywnej AI przy tworzeniu treści i nie ocenia strony według tego, czym ją napisano, tylko według tego, czy jest przydatna dla czytelnika. W swoich wskazówkach stwierdza, że takie narzędzia mogą pomagać w zbieraniu informacji o temacie i w nadawaniu struktury oryginalnym treściom. Jednocześnie zastrzega, że generowanie wielu stron bez dodatkowej wartości dla użytkowników może naruszać zasady dotyczące spamu.

Chodzi o regułę nazwaną nadużywaniem treści na dużą skalę. Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google opisują ją jako tworzenie wielu stron przede wszystkim po to, by wpływać na ranking, a nie pomagać ludziom, i podkreślają, że nie ma znaczenia, w jaki sposób treść powstała. Wśród przykładów stoi obok siebie użycie narzędzi generatywnych do produkcji stron bez wartości, automatyczne przerabianie cudzych tekstów przez podmianę synonimów lub tłumaczenie oraz sklejanie treści z różnych źródeł bez niczego od siebie. Według tych zasad witryna, która je narusza, może zająć niższą pozycję albo nie pojawiać się w wynikach wcale.
Z tego wynika praktyczny wniosek dla firmy: dziesięć tekstów sprawdzonych i uzupełnionych własną wiedzą nie budzi zastrzeżeń, a kilkaset stron wygenerowanych z listy fraz i opublikowanych bez czytania mieści się w opisie spamu, nawet jeśli każda z osobna jest poprawna językowo. Granicy nie wyznacza liczba, tylko to, czy poszczególne strony coś dają osobie, która na nie trafi.
Kto, jak i dlaczego
Zalecenia o treściach przydatnych proponują oceniać własny materiał trzema pytaniami. Kto go stworzył: czy autor jest wskazany i czy można dowiedzieć się czegoś o jego kompetencjach. Jak powstał: jeśli użyto automatyzacji lub AI, Google zaleca przejrzystość tam, gdzie czytelnik mógłby się nad tym zastanawiać. Dlaczego powstał: jeśli głównym celem jest pomoc odwiedzającym, wszystko jest w porządku, a jeśli AI służy przede wszystkim do manipulowania pozycjami, jest to naruszenie zasad. To samo źródło przestrzega przed zmyślaniem autorów, na przykład przez wygenerowane zdjęcia i fikcyjne biogramy.
Wskazówki o generatywnej AI zawierają też wymagania dla sklepów korzystających z Merchant Center, czyli usługi, do której przesyła się dane produktów. Obrazy wygenerowane przez AI mają zawierać w metadanych standardu IPTC oznaczenie rodzaju źródła cyfrowego o wartości TrainedAlgorithmicMedia, a wygenerowane tytuły i opisy produktów należy podawać osobno i oznaczać jako utworzone przez AI. Sklepy, które hurtowo generują opisy, powinny więc sprawdzić nie tylko treść, lecz także sposób jej przesłania. O samym polu opisu piszemy we wpisie o opisie produktu w pliku produktowym.
Gdzie sprawdzić skutki i kiedy potrzebna jest pomoc
O tym, czy Google zastosował wobec witryny sankcję nałożoną przez człowieka, informuje raport „Ręczne działania” w Search Console. Według pomocy Search Console ręczne działanie pojawia się wtedy, gdy weryfikator uzna, że strony nie spełniają zasad dotyczących spamu, a jego skutkiem jest pominięcie całej witryny lub jej części w wynikach. Gdy nie ma żadnych działań, raport pokazuje zielony znacznik.
Wśród pozycji opisanych w pomocy dwie mają związek z treściami tworzonymi hurtowo. Pierwsza to poważne problemy ze spamem, do których Google zalicza między innymi nadużywanie treści na dużą skalę. Druga to mało treści o niewielkiej lub żadnej wartości. Po rozwinięciu wpisu w raporcie widać, których stron dotyczy problem, a odnośnik z dodatkowymi informacjami prowadzi do wskazówek naprawczych. Po poprawieniu wszystkich wskazanych stron wysyła się prośbę o sprawdzenie, w której należy opisać problem, podjęte czynności i ich efekt. Pomoc podaje, że rozpatrzenie trwa zwykle od kilku dni do kilku tygodni.
Brak ręcznego działania nie przesądza, że treści są dobre. Zasady dotyczące spamu przewidują, że naruszenia wykrywają także systemy automatyczne, dlatego przy słabnącej widoczności sekcji złożonej z tekstów generowanych warto przejrzeć ją pod kątem wartości dla czytelnika. Jak podjąć decyzję o poszczególnych podstronach, wyjaśniamy we wpisie o usuwaniu słabych treści.
Pomoc z zewnątrz przydaje się w trzech sytuacjach. Gdy w firmie nie ma osoby, która potrafi sprawdzić fakty w danej dziedzinie. Gdy na stronie leży już dużo tekstów wygenerowanych bez kontroli i trzeba ustalić, które poprawić, które połączyć, a które wycofać, co zwykle zaczyna się od przeglądu w ramach audytu SEO. Wreszcie wtedy, gdy zespół nie ma czasu na cały proces i woli zlecić copywriting lub stałe przygotowywanie treści SEO, zachowując u siebie jedynie zatwierdzanie.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy Google karze za teksty napisane z pomocą AI?
Nie za sam fakt użycia narzędzia. Zasady dotyczące spamu odnoszą się do masowego tworzenia stron bez wartości dla użytkowników, niezależnie od sposobu ich powstania. Liczy się to, czy tekst jest rzetelny i przydatny dla czytelnika.
Czy trzeba informować czytelników, że tekst powstał z pomocą AI?
Google zaleca wyjaśnianie, jak treść powstała, zwłaszcza gdy czytelnik mógłby się nad tym zastanawiać. Osobne wymagania dotyczą danych produktów i obrazów w Merchant Center. Obowiązki mogą też wynikać z przepisów, dlatego w sprawach wątpliwych warto zasięgnąć porady prawnika.
Czy można poprosić model, żeby sam sprawdził swoje fakty?
Można go poprosić o wypisanie twierdzeń do sprawdzenia i o wskazanie stron, na których warto szukać. Samo potwierdzenie musi jednak pochodzić od człowieka, który otworzył źródło. Twórcy ChatGPT sami zalecają weryfikowanie cytatów, danych i odwołań do dokumentów.
Kto powinien być podpisany pod tekstem przygotowanym z AI?
Osoba, która rzeczywiście nad nim pracowała i bierze za niego odpowiedzialność: ustaliła tezy, sprawdziła fakty i zatwierdziła publikację. Google przestrzega przed tworzeniem fikcyjnych autorów, na przykład z wygenerowanym zdjęciem i zmyślonym biogramem.
Co zrobić z tekstami, które wcześniej opublikowano bez sprawdzenia?
Warto je przejrzeć, zaczynając od najczęściej odwiedzanych i od tych, które dotyczą zdrowia, pieniędzy lub prawa. Każdy tekst można zakwalifikować do poprawy, połączenia z innym albo wycofania. Przy okazji dobrze jest zajrzeć do raportu „Ręczne działania” w Search Console.
Czy tytuły i opisy meta można generować automatycznie?
Można, pod warunkiem że ktoś je przeczyta przed publikacją. Google wymienia metadane wśród elementów, które wymagają takiej samej dbałości o dokładność jak treść główna, ponieważ mogą być widoczne w wynikach wyszukiwania.
Źródła
- Wskazówki wyszukiwarki Google dotyczące treści utworzonych za pomocą generatywnej AI w Twojej witrynie, Centrum wyszukiwarki Google
- Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
- Raport Ręczne działania, Search Console - pomoc
- Does ChatGPT tell the truth?, OpenAI Help Center
- Wyświetlanie powiązanych źródeł z aplikacji z Gemini, Aplikacje z Gemini - pomoc
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




