Parametry UTM to krótkie dopiski do adresu strony, dzięki którym Google Analytics wie, z jakiej reklamy, wiadomości lub ulotki przyszedł odwiedzający. Dane są czytelne wtedy, gdy każdy link w kampanii ma źródło, medium i nazwę kampanii zapisane według jednego firmowego wzoru, zgodnego z regułami, którymi Google Analytics 4 przydziela ruch do kanałów. Poniżej opisujemy znaczenie parametrów, sposób budowania adresów, proponowane nazewnictwo oraz pomyłki, po których wizyty trafiają do kanału nieprzypisanego.
Czym są parametry UTM i po co oznaczać nimi linki
Parametry UTM to fragmenty tekstu dopisywane na końcu adresu strony docelowej, które przekazują do Google Analytics informację o pochodzeniu wizyty. Sama strona wyświetla się tak samo jak bez nich, natomiast w raportach pojawia się opis: skąd przyszedł odwiedzający, jakim rodzajem przekazu został przyciągnięty i w ramach której akcji promocyjnej.
Bez takiego oznaczenia narzędzie analityczne polega na tym, co samo potrafi odczytać. Zgodnie z pomocą Google Analytics dotyczącą kampanii i źródeł wizyt wizyta jest traktowana jako bezpośrednia, gdy brakuje informacji o źródle odesłania. W praktyce dotyczy to wielu sytuacji, w których firma sama rozsyła linki: wiadomości otwieranych w programie pocztowym, plików PDF z ofertą, komunikatorów, wiadomości SMS czy kodów QR. Wszystkie te wejścia zlewają się wtedy w jedną pozycję i nie sposób ocenić, które działanie przyniosło zapytania.
Z tej samej strony pomocy wynika, że każda sesja jest powiązana tylko z jedną kampanią lub jednym źródłem wizyt. Jedno wejście to jeden opis pochodzenia, dlatego powinien on być kompletny i jednoznaczny.
Para złożona z nazwy i wartości, na przykład utm_source=newsletter, dopisana do adresu po znaku zapytania. Nazwa jest stała i określona przez Google, wartość ustala firma prowadząca kampanię.
Oznaczanie linków ma sens wszędzie tam, gdzie firma ma wpływ na adres, pod który kieruje odbiorców: w wysyłkach e-mailowych, reklamach i wpisach w mediach społecznościowych, artykułach sponsorowanych, banerach u partnerów i na materiałach drukowanych. Samą interpretację raportów omawiamy w osobnym wpisie o ocenie kampanii w Google Analytics, tutaj zajmujemy się wyłącznie tym, jak przygotować linki, aby te raporty miały z czego powstać.
Pięć podstawowych parametrów UTM i ich znaczenie
Pięć podstawowych parametrów to utm_source (źródło), utm_medium (medium), utm_campaign (kampania), utm_term (hasło) i utm_content (treść). Trzy pierwsze opisują każdą wizytę i według strony pomocy o kreatorach adresów URL należy stosować je zawsze, gdy do linku dodaje się jakiekolwiek oznaczenie. Dwa pozostałe służą do bardziej szczegółowego rozróżniania.
| Parametr | Na jakie pytanie odpowiada | Przykładowe wartości |
|---|---|---|
| utm_source | Skąd przyszedł odwiedzający, czyli jaka strona lub jaki nośnik go odesłał | google, newsletter, facebook, ulotka |
| utm_medium | Jakim rodzajem przekazu marketingowego został przyciągnięty | cpc, email, paid_social, banner |
| utm_campaign | W ramach jakiej akcji, produktu lub hasła promocyjnego | wyprzedaz_wiosenna |
| utm_term | Jakie płatne słowo kluczowe wywołało reklamę | hydraulik_lodz |
| utm_content | Która kreacja lub który odnośnik w tej samej wiadomości został kliknięty | przycisk_gorny, link_w_stopce |
Źródło i medium często są mylone, a to od nich zależy najwięcej. Źródło wskazuje konkretne miejsce: nazwę serwisu, tytuł wysyłki, rodzaj nośnika. Medium opisuje kategorię przekazu, do której to miejsce należy. Reklama na Facebooku i reklama na LinkedIn mają różne źródła, ale to samo medium, bo w obu przypadkach jest to płatny przekaz w mediach społecznościowych. Dzięki temu w raporcie można zarówno porównać oba serwisy, jak i policzyć je łącznie.
Parametr utm_content przydaje się, gdy w jednej wiadomości jest kilka odnośników prowadzących na tę samą stronę. Sklep internetowy z Poznania, który w wysyłce umieszcza przycisk pod zdjęciem produktu i drugi odnośnik na samym dole, dowie się dzięki temu, który z nich przynosi więcej wejść.
Parametry dodatkowe
Poza podstawową piątką Google Analytics 4 rozpoznaje jeszcze kilka parametrów. Najważniejszy to utm_id, czyli identyfikator kampanii, który według pomocy Google powinien być taki sam jak identyfikator używany przy przesyłaniu danych kampanii. Parametr utm_source_platform wskazuje platformę kierującą ruch, taką jak system do zakupu reklam. Istnieją także utm_creative_format (typ kreacji) i utm_marketing_tactic (sposób kierowania kampanii), jednak strona pomocy zaznacza, że te dwa nie są obecnie uwzględniane w raportach.

Google zaleca podawanie możliwie pełnego zestawu, ponieważ brakujące wartości pojawiają się w raportach jako „(not set)”, czyli „nie ustawiono”. W małej firmie, która nie importuje kosztów z zewnętrznych systemów reklamowych, wystarczają trzy parametry obowiązkowe oraz utm_content tam, gdzie jest co rozróżniać. Kolejność parametrów w adresie jest dowolna.
Jak zbudować adres z parametrami UTM
Adres z parametrami powstaje przez dopisanie do adresu strony docelowej znaku zapytania, a po nim par nazwa=wartość połączonych znakiem &. Można to zrobić ręcznie albo skorzystać z kreatora adresów udostępnianego przez Google.
https://www.example.com/oferta/?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=wyprzedaz_wiosenna&utm_content=przycisk_gornyZnak zapytania występuje w adresie tylko raz. Jeśli adres strony docelowej zawiera już własne parametry, na przykład filtr kategorii w sklepie, kolejne pary dopisuje się po znaku &. Drugi znak zapytania to częsta przyczyna uszkodzonych linków w wysyłkach przygotowywanych w pośpiechu.
Pomoc Google wskazuje dwa kreatory: Campaign URL Builder (kreator adresów kampanii) dla linków do witryn oraz osobny kreator dla reklam aplikacji na Androida. Narzędzie składa gotowy adres z podanych wartości i pilnuje składni, ale nie nazewnictwa: nie podpowie, że miesiąc wcześniej to samo źródło zostało zapisane inaczej.

Nie każdy adres trzeba przygotowywać osobno. Pomoc Google zaleca korzystanie z parametrów dynamicznych wszędzie tam, gdzie platforma je obsługuje, ponieważ ogranicza to liczbę błędów przy ręcznym wpisywaniu. Chodzi o znaczniki, w których miejsce system reklamowy sam wstawia na przykład nazwę kampanii. Przy działaniach takich jak reklama na Facebooku wzór adresu ustawia się raz i kontroluje przy każdej nowej kreacji.
Grupowanie kanałów w Google Analytics 4: od czego zależy, gdzie trafi ruch
O przydziale wizyty do kanału decydują stałe reguły, które porównują źródło, medium, a czasem także nazwę kampanii z listą warunków. Wizyta, która nie spełnia żadnego warunku, trafia do kanału o nazwie Nieprzypisane. Dlatego wartości wpisywane w parametrach nie mogą być dowolne - powinny pasować do tego, czego reguły oczekują.
Reguły opisuje strona pomocy Domyślna grupa kanałów. Wynika z niej, że definicji kanałów w grupie domyślnej nie można edytować oraz że w samych definicjach wielkość liter nie jest brana pod uwagę. Nie należy tego mylić z raportami źródeł i kampanii, w których wartości różniące się wielkością liter widnieją jako osobne wiersze.
Jakie medium prowadzi do którego kanału
W większości kanałów rozstrzygające jest medium. Dla ruchu płatnego Google stosuje wspólny wzorzec: medium musi zawierać litery „cp”, być równe „ppc” lub „retargeting” albo zaczynać się od „paid”. Pasują do niego między innymi cpc, cpm, ppc i paid_social.
^(.*cp.*|ppc|retargeting|paid.*)$| Rodzaj działania | Warunek z reguł Google | Kanał w grupie domyślnej |
|---|---|---|
| Wysyłka e-mailowa | Źródło lub medium w postaci: email, e-mail, e_mail, e mail | Reklamy e-mailowe |
| Płatna reklama w mediach społecznościowych | Źródło z listy serwisów społecznościowych i medium zgodne ze wzorcem płatnym | Płatne społecznościowe |
| Zwykły wpis na profilu firmy | Źródło z listy serwisów społecznościowych albo medium typu social lub sm | Kanał organicznego ruchu społecznościowego |
| Baner u partnera | Medium: display, banner, expandable, interstitial lub cpm | Reklamy displayowe |
| Odnośnik w innym serwisie | Medium: referral, app lub link | Ruch z witryn odsyłających |
| Wiadomość tekstowa | Źródło lub medium dokładnie: sms | SMS |
| Inna płatna forma | Medium zgodne ze wzorcem płatnym, niepasujące do pozostałych kanałów płatnych | Kanał innych form płatnych |
Listy serwisów społecznościowych, wyszukiwarek, serwisów wideo i zakupowych Google udostępnia w arkuszu do pobrania ze wskazanej strony pomocy. Jeśli firma używa własnego skrótu źródła, warto upewnić się, że figuruje on na tej liście. Skrót, którego tam nie ma, w połączeniu z medium paid_social nie spełni warunku płatnego kanału społecznościowego.

Kiedy przydaje się własna grupa kanałów
Skoro reguł domyślnych nie da się zmienić, dla działań, których one nie przewidują, można utworzyć grupę własną. Według strony pomocy Niestandardowe grupy kanałów robi się to w sekcji Administracja, w części Wyświetlanie danych, pod pozycją Grupy kanałów. Potrzebna jest rola edytującego lub wyższa. Standardowa usługa pozwala utworzyć 2 własne grupy, a w każdej z nich może być do 50 kanałów.
W grupie własnej ruch trafia do pierwszego kanału, którego definicję spełnia, dlatego kolejność kanałów ma znaczenie. Grupy własne działają także na danych historycznych, więc dodanie kanału „Materiały drukowane” obejmie również wcześniejsze wizyty, o ile linki były wtedy oznaczone w rozpoznawalny sposób. To kolejny argument za wczesnym uporządkowaniem nazewnictwa.
Jeśli chcą Państwo zamówić konfigurację analityki internetowej, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Jednolite nazewnictwo parametrów UTM w firmie
Jednolite nazewnictwo oznacza, że każda osoba w firmie i każdy podwykonawca zapisuje to samo źródło, medium i kampanię dokładnie tak samo. Jest to konieczne, ponieważ według pomocy Google wartości parametrów rozróżniają wielkość liter: „Meta” i „meta” to dwie różne wartości, podobnie jak „SpringSale” i „Spring_Sale”. W raporcie powstają wtedy dwa wiersze opisujące jedno działanie.
Google zaleca kilka zasad, które dobrze sprawdzają się jako podstawa firmowego wzoru. Wartości należy zapisywać małymi literami. Każda platforma powinna mieć jedną, niepowtarzalną wartość źródła, a platformy podrzędne własne wartości - pomoc podaje przykład osobnych oznaczeń dla Facebooka i Instagrama. Każdy kanał powinien mieć jedno medium, na przykład paid_social. Nazwa kampanii w parametrze powinna odpowiadać dokładnej nazwie kampanii w systemie reklamowym.
Do zaleceń Google dodajemy własne, wynikające z praktyki. Zamiast spacji stosujemy podkreślnik lub dywiz, zawsze ten sam znak. Rezygnujemy z polskich znaków, ponieważ w adresie są zamieniane na ciągi znaków z procentami, co utrudnia sprawdzanie linków. Nazwy kampanii budujemy według stałego układu, na przykład rodzaj akcji, usługa, miasto, dzięki czemu w raporcie da się je filtrować po wspólnym fragmencie.
Wysyłka do klientów: utm_source=newsletter utm_medium=email utm_campaign=promocja_serwis_lodz
Reklama na Facebooku: utm_source=facebook utm_medium=paid_social utm_campaign=promocja_serwis_lodz
Reklama na Instagramie: utm_source=instagram utm_medium=paid_social utm_campaign=promocja_serwis_lodz
Wpis na profilu firmy: utm_source=facebook utm_medium=social utm_campaign=promocja_serwis_lodz
Baner w portalu: utm_source=nazwa_portalu utm_medium=banner utm_campaign=promocja_serwis_lodz
Wiadomość tekstowa: utm_source=sms utm_medium=sms utm_campaign=przypomnienie_przegladWzór najlepiej spisać w jednym arkuszu dostępnym dla wszystkich, którzy tworzą linki, także dla zewnętrznych wykonawców. Arkusz powinien zawierać zamkniętą listę dopuszczalnych źródeł i mediów oraz rejestr użytych nazw kampanii. Kancelaria z Krakowa, która wysyła biuletyn raz w miesiącu i prowadzi reklamę na LinkedIn, potrzebuje w takim arkuszu zaledwie kilku wierszy, ale to one przesądzają o tym, czy po roku dane da się porównać.
- Wszystkie wartości zapisane małymi literami, bez spacji i bez polskich znaków.
- Jeden ustalony znak rozdzielający wyrazy: podkreślnik albo dywiz.
- Zamknięta lista źródeł, po jednej wartości na platformę.
- Zamknięta lista mediów, porównana z regułami domyślnej grupy kanałów.
- Stały układ nazwy kampanii, taki sam w parametrze i w systemie reklamowym.
- Jedna osoba odpowiedzialna za arkusz i dopisywanie nowych wartości.
Automatyczne tagowanie w Google Ads a ręczne parametry UTM
Reklam Google Ads w większości przypadków nie trzeba oznaczać parametrami UTM, ponieważ system robi to sam za pomocą automatycznego tagowania. Po kliknięciu reklamy do adresu dopisywany jest identyfikator kliknięcia Google, w skrócie gclid, a Google Analytics odczytuje z niego kampanię i pozostałe informacje.
Według strony pomocy Informacje o automatycznym tagowaniu funkcja jest domyślnie włączona na nowych kontach. Pozwala między innymi śledzić konwersje w witrynie we wszystkich przeglądarkach, importować do Google Ads dane o kluczowych zdarzeniach z Google Analytics, przenosić do Analytics dane o kosztach i kampaniach oraz rozliczać konwersje offline, na przykład sprzedaż w lokalu, do której doprowadziła reklama.
Ustawienie można sprawdzić na koncie Google Ads: po kliknięciu ikony Administracja należy przejść do pozycji Ustawienia konta i rozwinąć sekcję Automatyczne tagowanie. Znajduje się tam pole wyboru opisane jako dodawanie tagu do adresu URL, który użytkownicy klikają w reklamie. Zmianę zatwierdza się przyciskiem zapisu.
Najważniejsza dla porządku w danych jest informacja z tej samej strony: w Google Analytics 4 automatyczne tagowanie ma pierwszeństwo przed ręcznym i nie można tego odwrócić. Ręczne oznaczanie Google opisuje jako rozwiązanie na wypadek, gdy z automatycznego tagowania nie można skorzystać albo gdy firma nie chce łączyć Analytics z Google Ads.
Dlaczego konta muszą być połączone
Samo włączenie automatycznego tagowania nie wystarcza. Strona pomocy o kampaniach i źródłach wizyt wyjaśnia, że gdy identyfikator kliknięcia dociera do usługi Analytics niepołączonej z kontem Google Ads, kampanie pojawiają się ze źródłem i medium ustawionym domyślnie na google/cpc albo z dostępnymi wartościami UTM, a ich dane nie są uwzględniane w atrybucji płatnych kanałów Google. Z kolei strona Co oznacza wartość (not set) w raportach wymienia brak połączenia kont, wyłączone automatyczne tagowanie oraz ruch z innych, niepołączonych kont reklamujących tę samą witrynę jako przyczyny wartości „(not set)” przy kampaniach.
Wynika z tego prosty porządek pracy przy kampaniach Google Ads: najpierw połączenie wszystkich kont reklamowych z usługą Analytics, potem kontrola automatycznego tagowania, a dopiero na końcu parametry ręczne dla pozostałych systemów. Więcej o samych konwersjach piszemy we wpisie o śledzeniu konwersji w Google Ads.
Kody QR i materiały drukowane
Kod QR to zapisany graficznie adres strony, więc można w nim umieścić adres z parametrami UTM tak samo jak w każdym innym linku. Jeśli w kodzie znajdzie się sam adres strony głównej, skan nie przekaże żadnej informacji o pochodzeniu i wizyta zostanie potraktowana jako bezpośrednia, zgodnie z zasadą opisaną w pomocy Google dla wejść bez danych o źródle odesłania.
Google samo podaje „billboard” jako przykładową wartość źródła, co pokazuje, że parametry są przewidziane także dla nośników poza internetem. Proponujemy, aby źródło opisywało rodzaj nośnika (ulotka, plakat, wizytowka, katalog), a kampania akcję i miejsce. Hydraulik z Łodzi, który rozdaje ulotki na dwóch osiedlach, może przygotować dwa kody różniące się parametrem treści i porównać liczbę wejść z każdego osiedla.
https://www.example.com/kontakt/?utm_source=ulotka&utm_medium=qr&utm_campaign=awarie_lodz&utm_content=osiedle_a
https://www.example.com/kontakt/?utm_source=ulotka&utm_medium=qr&utm_campaign=awarie_lodz&utm_content=osiedle_bTrzeba przy tym uwzględnić reguły kanałów. Wśród opisanych przez Google warunków domyślnej grupy nie ma medium takiego jak „qr”, „offline” czy „druk”, więc wizyty z takim oznaczeniem znajdą się w kanale Nieprzypisane. W raporcie źródeł i mediów będą w pełni czytelne, natomiast w zestawieniu kanałów zleją się z innym nierozpoznanym ruchem. Rozwiązaniem jest własna grupa kanałów z kanałem dla materiałów drukowanych, zdefiniowanym na podstawie medium.
Z praktyki dodajemy dwie uwagi. Długi adres daje gęstszy kod, który gorzej skanuje się z małego wydruku, dlatego wartości parametrów powinny być krótkie. Wydrukowanego kodu nie da się też poprawić, więc przed oddaniem projektu do drukarni należy zeskanować próbny wydruk telefonem i potwierdzić, że strona się otwiera, a parametry zostały w adresie. Dobrym zwyczajem jest kierowanie kodów na osobną stronę docelową dopasowaną do treści ulotki.
Błędy, przez które ruch ląduje w kanale nieprzypisanym
Ruch trafia do kanału Nieprzypisane wtedy, gdy żadna reguła kanału nie pasuje do danych wizyty. Zdarza się to z dwóch grup powodów: albo wartości źródła i medium są puste, albo są wypełnione, lecz w sposób, którego reguły nie rozpoznają.
Wartości, których reguły nie znają
Najczęstsza przyczyna to medium wymyślone na potrzeby jednej akcji: „post”, „reklama”, „mailing”, „promo”. Żadna z tych wartości nie występuje w warunkach opisanych przez Google, więc wizyty nie zostaną zaliczone ani do poczty, ani do mediów społecznościowych. Wystarczy zamienić „mailing” na „email”, a „reklama” na „paid_social” lub „cpc”, aby te same wizyty znalazły się we właściwym miejscu.
Druga przyczyna to zamiana ról źródła i medium, na przykład utm_source=cpc i utm_medium=facebook. Medium „facebook” nie pasuje do wzorca płatnego, a źródło „cpc” nie jest serwisem społecznościowym. Trzecia to niepełny zestaw: sam parametr kampanii bez źródła i medium. Pomoc Google wymienia ręcznie oznaczone adresy z niepełnymi lub nieprawidłowymi parametrami jako jedną z przyczyn wartości „(not set)”.
Puste źródło i medium mimo poprawnych linków
Bywa, że linki są oznaczone wzorowo, a mimo to w raporcie widnieje „(not set)” w źródle i medium sesji. Strona pomocy o tej wartości wskazuje wtedy przyczynę techniczną: sesja nie ma zdarzenia session_start, czyli zdarzenia rozpoczęcia sesji. Często dzieje się tak, gdy tag Google w Menedżerze tagów Google nie korzysta z reguły typu inicjowanie. Zalecana poprawka polega na przypisaniu tagowi Google reguły inicjowania na wszystkich stronach i usunięciu poprzedniej reguły. Gdy źródło i medium sesji mają wartość „(not set)”, ruch jest grupowany jako Nieprzypisane.

Pozostałe pomyłki, które psują dane
Część błędów nie kończy się w kanale nieprzypisanym, lecz rozmywa wyniki: mieszanie wielkich i małych liter, różne zapisy tej samej kampanii w kolejnych miesiącach oraz literówki w nazwach parametrów, na przykład „utm_sorce”. Z naszej praktyki wynika, że szkodliwe jest także dopisywanie parametrów UTM do linków wewnętrznych, czyli prowadzących z jednej podstrony serwisu na drugą. Takie oznaczenie zastępuje w danych informację o tym, skąd odwiedzający przyszedł naprawdę.
Przy sprawdzaniu warto wiedzieć, gdzie parametrów szukać. Pomoc Google informuje, że nie są one zapisywane w wymiarach strony docelowej z ciągiem zapytania ani ścieżki do strony z ciągiem zapytania, lecz w wymiarze Lokalizacja strony.
Gdzie sprawdzić, czy oznaczenia działają, i kiedy potrzebna jest pomoc
Działanie oznaczeń sprawdza się w Google Analytics 4 w raporcie Pozyskiwanie ruchu, dostępnym w części Raporty, w grupie Pozyskanie. Pomoc Google wskazuje, że właśnie tam widoczne są wymiary Sesja - źródło, Sesja - medium, Sesja - źródło/medium oraz Sesja - kampania.
- Próbne wejście z gotowego linku
Przed startem kampanii warto otworzyć oznaczony adres w przeglądarce i upewnić się, że strona działa, a parametry nie zniknęły po przekierowaniu.
- Przegląd raportu Pozyskiwanie ruchu
Po zebraniu pierwszych wizyt należy ustawić w tabeli wymiar źródła i medium sesji i odszukać wartości z firmowego arkusza. Każda wartość spoza arkusza to sygnał, że ktoś oznaczył link po swojemu.
- Kontrola kanału Nieprzypisane
W widoku kanałów warto przyjrzeć się pozycji Nieprzypisane razem ze źródłem i medium. Od razu widać, czy przyczyną są nietypowe wartości medium, czy puste dane.
- Poprawka u źródła
Błędne wartości poprawia się w linkach i ustawieniach systemów reklamowych, a nowe nazwy dopisuje do wspólnego arkusza przed pierwszym użyciem.
Kiedy samodzielna poprawka nie wystarczy
Większość problemów z nazewnictwem firma rozwiąże sama, korzystając z arkusza i kreatora adresów. Pomoc specjalisty przydaje się wtedy, gdy przyczyna leży w konfiguracji: źródło i medium są puste mimo poprawnych linków, parametry giną na przekierowaniach, dane z Google Ads nie zgadzają się z danymi w Analytics albo trzeba zbudować własną grupę kanałów dla wielu oddziałów i wykonawców. Osobnym zagadnieniem jest wpływ zgód na pliki cookie na zbierane dane, który opisujemy we wpisie o trybie uzyskiwania zgody Google.
W ramach usługi analityka i raportowanie porządkujemy oznaczenia linków, sprawdzamy konfigurację tagów i przygotowujemy raporty, w których każde działanie promocyjne ma własny, czytelny wiersz.
Jeśli chcą Państwo zamówić konfigurację analityki internetowej, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy wszystkie pięć parametrów UTM jest obowiązkowych?
Nie. Pomoc Google Analytics zaleca, aby zawsze podawać źródło, medium i nazwę kampanii. Parametry hasła i treści warto stosować tylko wtedy, gdy rzeczywiście coś rozróżniają, na przykład dwa odnośniki w jednej wiadomości.
Czy wielkość liter w parametrach UTM ma znaczenie?
Tak. Wartości parametrów rozróżniają wielkość liter, więc „Newsletter” i „newsletter” pojawią się w raporcie źródeł jako dwa osobne wiersze. Google zaleca zapis małymi literami.
Czy reklamy Google Ads trzeba oznaczać parametrami UTM?
Zazwyczaj nie. Automatyczne tagowanie dopisuje do adresu identyfikator kliknięcia, a w Google Analytics 4 ma ono pierwszeństwo przed oznaczeniami ręcznymi. Ważne, aby funkcja była włączona, a konto Google Ads połączone z usługą Analytics.
Co oznacza kanał Nieprzypisane w Google Analytics 4?
To pozycja, do której trafiają wizyty niespełniające żadnej reguły domyślnej grupy kanałów. Przyczyną bywa nietypowa wartość medium, niepełny zestaw parametrów albo puste źródło i medium wynikające z błędu w konfiguracji tagu.
Jakie medium wpisać dla kodu QR na ulotce?
Reguły domyślne nie przewidują osobnego kanału dla materiałów drukowanych, dlatego można przyjąć własną wartość, na przykład „qr”, i stosować ją konsekwentnie. Takie wizyty znajdą się w kanale Nieprzypisane, ale będą czytelne w raporcie źródeł i mediów.
Czy da się poprawić dane zebrane z błędnymi parametrami?
Poprawki w linkach dotyczą tylko przyszłych wizyt. Można natomiast utworzyć własną grupę kanałów, która zbierze różne zapisy w jeden kanał, a według pomocy Google taka grupa działa również w raportach obejmujących dane historyczne.
Źródła
- Kreatory adresów URL: zbieranie danych kampanii za pomocą niestandardowych adresów URL, Pomoc Google Analytics
- Domyślna grupa kanałów, Pomoc Google Analytics
- Niestandardowe grupy kanałów, Pomoc Google Analytics
- [GA4] Kampanie i źródła wizyt, Pomoc Google Analytics
- Co oznacza wartość (not set) w raportach, Pomoc Google Analytics
- Informacje o automatycznym tagowaniu, Pomoc Google Ads
- Campaign URL Builder, Google Analytics Demos and Tools
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




