Dane strukturalne Article to krótki zapis w kodzie strony, który wprost mówi wyszukiwarce, jaki tytuł ma tekst, kto go napisał, kiedy został opublikowany i zmieniony oraz który obraz go ilustruje. Google nie wymaga w nim żadnego pola, ale zaleca pięć: nagłówek, obraz, autora oraz daty publikacji i modyfikacji. Poniżej opisujemy, jak wybrać typ oznaczenia, jak wypełnić każde pole i gdzie sprawdzić, czy motyw lub wtyczka nie wpisują do kodu błędnych informacji.
Czym są dane strukturalne Article i do czego służą
Dane strukturalne Article to ustandaryzowany opis tekstu redakcyjnego, zapisany w kodzie strony słownictwem schema.org, czyli wspólnym słownikiem pojęć rozumianym przez wyszukiwarki. Czytelnik widzi na stronie tytuł, podpis autora i datę, ale dla robota są to fragmenty tekstu rozrzucone po szablonie. Oznaczenie zbiera je w jednym miejscu i nadaje im nazwy: to jest nagłówek, to autor, to data pierwszej publikacji.
Według dokumentacji Google poświęconej znacznikom artykułów takie oznaczenie pomaga wyszukiwarce lepiej zrozumieć stronę i lepiej pokazać tytuł, obrazy oraz datę tekstu w wynikach wyszukiwania i w innych usługach, między innymi w Wiadomościach Google. Ta sama dokumentacja zaznacza, że funkcje Wiadomości Google, na przykład Najważniejsze artykuły, nie wymagają żadnych znaczników. Oznaczenie jest więc ułatwieniem dla wyszukiwarki, a nie warunkiem wstępu.
Format zapisu danych strukturalnych w postaci osobnego bloku kodu umieszczonego w znaczniku script w nagłówku lub w treści strony. Jest niewidoczny dla czytelnika i nie wymaga zmian w układzie strony.
Google rozumie trzy formaty zapisu: JSON-LD, mikrodane i RDFa. We wprowadzeniu do uporządkowanych danych zaleca pierwszy z nich, ponieważ najłatwiej go wdrożyć i utrzymać w dużej skali i najtrudniej w nim o pomyłkę. Google odczytuje także JSON-LD dodany do strony przez JavaScript, choć w takich serwisach warto wiedzieć, jak przebiega renderowanie stron w JavaScripcie, bo oznaczenie pojawia się wtedy dopiero po wykonaniu skryptów.
Article, BlogPosting czy NewsArticle - który typ wybrać
Typ należy dobrać do rzeczywistego charakteru tekstu: BlogPosting dla wpisu na blogu, NewsArticle dla materiału informacyjnego, Article dla każdego innego tekstu redakcyjnego. Google obsługuje wszystkie trzy typy w ten sam sposób i dla każdego zaleca ten sam zestaw właściwości, dlatego wybór nie zmienia listy pól do wypełnienia.
Różnice wynikają ze słownika schema.org. Article jest typem ogólnym. BlogPosting to wpis na blogu, w hierarchii bardziej szczegółowa odmiana Article. NewsArticle schema.org definiuje jako tekst, którego treść relacjonuje wiadomości albo dostarcza tła potrzebnego do ich zrozumienia. Ma on kilka własnych pól związanych z prasą, na przykład dateline, czyli krótką informację o miejscu powstania materiału.
| Typ | Znaczenie w schema.org | Przykład zastosowania |
|---|---|---|
| Article | Ogólny tekst redakcyjny, typ nadrzędny dla dwóch pozostałych | Opracowanie eksperckie w bazie wiedzy kancelarii z Krakowa, dłuższy tekst w dziale porad sklepu |
| BlogPosting | Wpis na blogu | Wpis hydraulika z Łodzi o przygotowaniu instalacji do zimy w dziale Blog |
| NewsArticle | Tekst relacjonujący wiadomości lub wyjaśniający ich tło | Informacja lokalnego portalu o zmianie organizacji ruchu |
Dział aktualności na stronie firmy bywa źródłem wątpliwości. Informacja o nowych godzinach otwarcia sklepu z Poznania czy o udziale w targach jest nowością, ale nie materiałem dziennikarskim. W takich przypadkach bezpieczniej pozostać przy Article lub BlogPosting, a NewsArticle zostawić serwisom, które faktycznie publikują wiadomości. Ogólne wytyczne dotyczące uporządkowanych danych wymagają, aby typ odpowiadał rzeczywistej zawartości strony, a oznaczenie nie wprowadzało w błąd.
Z tej samej zasady wynika, czego typem Article nie oznaczać. Strona usługi, kategoria sklepu, karta produktu czy strona kontaktowa nie są tekstami redakcyjnymi, nawet jeśli zawierają dużo treści. Dla danych firmy służą inne oznaczenia: dane strukturalne Organization dla całej organizacji i dane strukturalne LocalBusiness dla oddziałów z adresem i godzinami otwarcia.
Jakie właściwości zaleca Google we wpisach i aktualnościach
Google nie wymaga w oznaczeniu Article żadnej właściwości, natomiast zaleca dodanie tych, które pasują do treści: headline, image, author wraz z author.name i author.url, datePublished oraz dateModified. W typowym wpisie blogowym każde z tych pól da się wypełnić prawdziwymi danymi.
Brak pól wymaganych nie oznacza dowolności. Wprowadzenie do uporządkowanych danych podaje zasadę, którą warto przyjąć za regułę pracy: lepiej określić mniej zalecanych właściwości, ale w sposób pełny i dokładny, niż wiele pól niekompletnych lub nieprawdziwych.
Nagłówek, czyli headline
W polu headline podaje się tytuł tekstu. Dokumentacja zaleca, aby był zwięzły, ponieważ długie tytuły mogą być obcinane na niektórych urządzeniach. Najbezpieczniej, gdy headline jest tożsamy z tytułem widocznym na stronie, bez dopisanej nazwy firmy czy hasła reklamowego.
Obraz, czyli image
Pole image zawiera adres obrazu, który symbolizuje tekst. Ma to być obraz związany z treścią, a nie logo ani grafika z napisem. Można podać jeden adres albo listę kilku. Wymagania techniczne opisujemy w osobnej sekcji niżej.
Autor, czyli author
Pole author wskazuje osobę (typ Person) albo organizację (typ Organization). Składa się z nazwy w polu name oraz z adresu w polu url. W tym polu pojawia się najwięcej pomyłek, dlatego również ma ono osobną sekcję.
Daty, czyli datePublished i dateModified
Pierwsze pole to data i godzina pierwszej publikacji, drugie to data i godzina ostatniej modyfikacji. Oba zapisuje się w formacie ISO 8601, czyli w międzynarodowym zapisie w kolejności rok, miesiąc, dzień, a po literze T godzina i przesunięcie strefy czasowej.
<script type="application/ld+json">
{
"@context": "https://schema.org",
"@type": "BlogPosting",
"headline": "Jak przygotować instalację wodną do zimy",
"image": [
"https://example.com/obrazy/instalacja-zima-1x1.jpg",
"https://example.com/obrazy/instalacja-zima-4x3.jpg",
"https://example.com/obrazy/instalacja-zima-16x9.jpg"
],
"datePublished": "RRRR-MM-DDT08:00:00+01:00",
"dateModified": "RRRR-MM-DDT09:20:00+01:00",
"author": [{
"@type": "Person",
"name": "Anna Kowalska",
"url": "https://example.com/autorzy/anna-kowalska/"
}]
}
</script>Przykład zawiera wyłącznie pola zalecane przez Google. Słownik schema.org zna więcej właściwości tego typu, między innymi publisher (wydawca), mainEntityOfPage (strona, której główną treścią jest dany tekst) czy articleSection (dział). Można je dodawać, jeśli są prawdziwe, ale dokumentacja Google dla artykułów nie wymienia ich wśród pól zalecanych, więc ich brak nie jest błędem.

Wszystkie te informacje muszą mieć pokrycie w tym, co widzi czytelnik. Wytyczne jakościowe Google zabraniają oznaczania treści niewidocznych dla użytkowników. Jeśli w kodzie podany jest autor, jego nazwisko powinno być widoczne przy tekście, a jeśli jest tam data aktualizacji, czytelnik też powinien móc ją znaleźć.
Jak oznaczyć autora jako osobę z własnym adresem
Autora oznacza się jako osobny obiekt typu Person, w którym pole name zawiera wyłącznie imię i nazwisko, a pole url prowadzi do strony jednoznacznie wskazującej tę osobę. Taką stroną może być biogram autora w Państwa serwisie albo jego profil w mediach społecznościowych. Dokumentacja Google dopuszcza także właściwość sameAs, traktując url i sameAs jako dwa sposoby identyfikacji autora.
Adres jest potrzebny, ponieważ samo imię i nazwisko nie jest jednoznaczne: może je nosić wiele osób. Strona autora pozwala powiązać wszystkie teksty jednej osoby i odróżnić ją od imienników. To ten sam mechanizm, który opisujemy we wpisie o tym, jak Google i modele językowe rozpoznają firmę jako konkretny byt, tylko zastosowany do człowieka.
Sprawdzone metody opisane przez Google
W oznaczeniu powinni znaleźć się wszyscy autorzy widoczni na stronie. Gdy jest ich kilku, każdy trafia do osobnego pola author, a nie do jednego pola z listą nazwisk po przecinku. Dla osób stosuje się typ Person, dla organizacji typ Organization, nigdy typ ogólny ani niepasujący.
Najwięcej uwagi wymaga pole name. Ma w nim być wyłącznie imię i nazwisko. Stanowisko należy przenieść do właściwości jobTitle, tytuły przed nazwiskiem i po nim do honorificPrefix oraz honorificSuffix, a nazwę wydawcy do właściwości publisher. Nie dopisuje się też słów wprowadzających w rodzaju „napisane przez”.

Strona autora i oznaczenie ProfilePage
Gdy adres w polu url prowadzi do wewnętrznej strony autora, Google zaleca oznaczenie tej strony typem ProfilePage, opisanym w dokumentacji uporządkowanych danych na stronie profilu. Wśród stron, do których ten typ pasuje, Google wymienia stronę autora w serwisie z wiadomościami, stronę „O mnie” na blogu i stronę pracownika w witrynie firmy. Nie pasuje strona główna, która zawiera wiele niepowiązanych informacji.
Wymagane są tu dwa elementy: właściwość mainEntity wskazująca osobę lub organizację oraz jej nazwa w polu name. Zalecane są między innymi opis (description), zdjęcie (image) i adresy innych profili tej osoby (sameAs). Zdjęcie nie może być obrazem zastępczym ani domyślnym awatarem.
Strona autora powinna coś o nim mówić: kim jest, czym się zajmuje, jakie ma doświadczenie w opisywanej dziedzinie. W kancelarii z Krakowa będzie to biogram prawnika ze specjalizacją, w sklepie z Poznania krótka notka o osobie, która testuje opisywane produkty.
Jak poprawnie podać daty publikacji i zmiany
Datę podaje się w dwóch miejscach jednocześnie: w widocznym miejscu strony, z czytelną etykietą, oraz w oznaczeniu, w polach datePublished i dateModified. Obie wersje muszą być ze sobą zgodne. Tak opisuje to strona dokumentacji o dodawaniu daty publikacji do wyników wyszukiwania.
Z tej samej strony wynika, że data pokazywana przy wyniku to szacunek Google. Wyszukiwarka nie opiera się na jednym sygnale, bo każdy z nich może być błędny, tylko zestawia kilka. Dlatego dokumentacja zaleca etykiety w rodzaju „Opublikowano” lub „Ostatnia aktualizacja” i ograniczenie innych dat na stronie. Jeśli Google wybiera błędną datę, zalecanym krokiem jest usunięcie części albo wszystkich pozostałych dat z treści i szablonu.
Format i strefa czasowa
Sama data jest obowiązkowym minimum, godzina nie, choć Google zaleca jej podanie. Przy godzinie należy wskazać strefę czasową, z uwzględnieniem czasu letniego. W polskich warunkach oznacza to przesunięcie +01:00 zimą i +02:00 latem. Gdy strefy zabraknie, Google przyjmie strefę czasową, z której korzysta Googlebot, więc wpis może zostać odczytany z inną godziną, a w skrajnym przypadku z innym dniem. Czytelnikowi nie trzeba pokazywać godziny ani strefy, wystarczy sama data.
Kiedy zmieniać datę modyfikacji
Daty muszą dotyczyć publikacji lub aktualizacji samej strony, a nie wydarzeń, o których tekst opowiada. Dokumentacja wprost zakazuje podawania dat przyszłych oraz dat odnoszących się do opisywanych zdarzeń. Wpis o planowanych targach nie powinien mieć w polu datePublished dnia targów.
Ostrożności wymaga też automatyczne odświeżanie dat. Jeśli system przy każdym zapisie, nawet po poprawieniu literówki, ustawia nową datę modyfikacji, a widoczna data pozostaje stara, powstaje rozbieżność, której wytyczne każą unikać. To, kiedy tekst uznaje się za zaktualizowany, powinna określać redakcja tekstu, a nie automat. Nawet poprawnie podana data nie musi pojawić się w wynikach, bo Google nie gwarantuje jej wyświetlenia.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Jakie wymagania musi spełniać obraz w oznaczeniu Article
Obraz podany w polu image musi odpowiadać treści tekstu, być dostępny dla robota do pobrania i zindeksowania oraz mieć format obsługiwany przez Grafikę Google. Dla najlepszych efektów dokumentacja zaleca podanie kilku obrazów o wysokiej rozdzielczości, w których iloczyn szerokości i wysokości wynosi co najmniej 50 000 pikseli, w proporcjach 16:9, 4:3 oraz 1:1.
Próg 50 000 pikseli jest niski. Spełnia go już obraz o wymiarach 250 na 200 pikseli, więc kłopotem rzadko bywa zbyt mały plik, a częściej niewłaściwy obraz lub niedostępny adres. Trzy proporcje pozwalają wyszukiwarce dobrać kadr do miejsca, w którym pokazuje tekst. W praktyce oznacza to przygotowanie tej samej ilustracji w trzech przycięciach, na przykład 1200 na 675, 1200 na 900 i 1200 na 1200 pikseli, i wpisanie wszystkich trzech adresów jako listy.
Obsługiwane formaty wymienia strona ze sprawdzonymi metodami dotyczącymi SEO obrazów: BMP, GIF, JPEG, PNG, WebP, SVG i AVIF. Ta sama strona przypomina, że Google znajduje obrazy w atrybucie src elementu img i nie indeksuje obrazów ustawionych jako tło w arkuszu stylów. Ilustracja wpisu powinna więc być zwykłym obrazem w treści, a nie wyłącznie tłem nagłówka. O doborze rozmiaru pliku do ekranu piszemy we wpisie o obrazach responsywnych.
- Obraz przedstawia temat tekstu, a nie logo firmy ani planszę z samym napisem.
- Adres obrazu otwiera się bez logowania i nie jest zablokowany dla robotów.
- Ten sam obraz jest widoczny na stronie wpisu.
- Plik ma jeden z obsługiwanych formatów i rozszerzenie zgodne z typem.
- Iloczyn szerokości i wysokości to co najmniej 50 000 pikseli.
- Podane są kadry w proporcjach 16:9, 4:3 i 1:1, jeśli da się je przygotować.
Gdzie sprawdzić, czy oznaczenie Article jest poprawne
Oznaczenie sprawdza się w dwóch publicznych narzędziach i w Search Console. Test wyników z elementami rozszerzonymi pokazuje, co Google odczytał z konkretnej strony, walidator schema.org sprawdza zgodność ze słownikiem, a Search Console pokazuje stan strony już po zindeksowaniu.
Test wyników z elementami rozszerzonymi ma dwie zakładki: URL oraz kod. W pierwszej wpisuje się adres opublikowanego wpisu, w drugiej wkleja sam fragment kodu, co przydaje się przed wdrożeniem. Pod polem można wybrać, czy strona ma zostać pobrana przez robota Google na smartfony, czy na komputery.

W wyniku należy odszukać pozycję dotyczącą artykułów i rozwinąć ją. Widać w niej odczytane pola wraz z wartościami, więc da się porównać nagłówek, autora, daty i adresy obrazów z tym, co jest na stronie. Jest tu jedna pułapka: dla pól datePublished i dateModified test nie wyświetla ostrzeżeń, bo są zalecane tylko wtedy, gdy mają zastosowanie. Brak ostrzeżenia nie oznacza więc, że daty są w kodzie. Trzeba to sprawdzić na liście odczytanych pól.
Drugą pułapkę opisuje sekcja rozwiązywania problemów w dokumentacji: test wykrywa błędy składni, ale nie oceni zgodności z wytycznymi jakościowymi. Nie sprawdzi, czy autor z kodu jest podpisany na stronie ani czy obraz ma związek z tematem. Walidator schema.org działa podobnie, ale obejmuje cały słownik, także oznaczenia, z których Google nie korzysta.
Co pokazuje Search Console
W Search Console pojedynczy wpis bada się narzędziem do sprawdzania adresów URL: adres wkleja się w pasek wyszukiwania u góry ekranu. W wyniku znajduje się sekcja Ulepszenia, a w niej, po rozwinięciu pozycji Wykryte pozycje, lista odczytanych elementów z ostrzeżeniami i błędami. Pomoc Search Console zastrzega, że narzędzie nie obsługuje jeszcze wszystkich typów wyników z elementami rozszerzonymi i że sekcja jest pusta, gdy strony nie zindeksowano. Szczegóły opisujemy we wpisie o sprawdzaniu adresu URL w Search Console.
Zbiorcze raporty znajdują się w menu bocznym w sekcji Ulepszenia. Jak wyjaśnia omówienie raportu o wynikach z elementami rozszerzonymi, osobny raport powstaje tylko dla wybranych typów i dopiero wtedy, gdy Google wykryje prawidłowy znacznik obsługiwanego typu. Brak pozycji dotyczącej artykułów nie musi więc oznaczać błędu. Jeśli natomiast pojawi się raport uporządkowanych danych, których nie można przeanalizować, jest to sygnał błędu składni, na przykład brakującego przecinka w bloku JSON-LD.

Po poprawkach dokumentacja zaleca sprawdzenie kilku opublikowanych stron, upewnienie się, że nie blokuje ich plik robots.txt, znacznik noindex ani logowanie, a na końcu prośbę o ponowne zindeksowanie i przesłanie mapy witryny. Ponowne zindeksowanie może zająć kilka dni.
Jakie błędy najczęściej generują motywy i wtyczki
Najczęstsze błędy nie wynikają ze złej składni, tylko z tego, że oznaczenie powstaje automatycznie z danych, których nikt nie uzupełnił lub nie sprawdził. W systemach takich jak WordPress kod JSON-LD zwykle tworzy motyw albo wtyczka, pobierając tytuł, autora, daty i obraz z ustawień wpisu i profilu użytkownika. Poniższe sytuacje opisujemy jako typowe mechanizmy, które warto sprawdzić w wyniku testu, a nie jako listę wad konkretnych rozwiązań.
Dwa oznaczenia tego samego wpisu
Motyw może dodawać własne oznaczenie w szablonie wpisu, a wtyczka drugie, niezależnie od niego. Test pokaże wtedy dwa elementy opisujące ten sam tekst, często z różnymi wartościami: w jednym autor jest osobą, w drugim organizacją. Sprzeczne opisy tej samej rzeczy nie pomagają wyszukiwarce, dlatego warto zostawić jedno źródło oznaczenia, a drugie wyłączyć w ustawieniach.
Autor wzięty z loginu albo z nazwy firmy
Pole name wypełnia się zwykle nazwą wyświetlaną użytkownika, który zapisał wpis. Jeśli jest to konto techniczne, w oznaczeniu pojawia się autor o nazwie „admin”, „redakcja” albo nazwa firmy zapisana jako osoba. Podobny skutek daje nazwa wyświetlana w rodzaju „mgr inż. Jan Nowak, kierownik serwisu”, w której tytuł i stanowisko trafiają do pola przeznaczonego na nazwisko.
Adres autora, który donikąd nie prowadzi
Pole url bywa automatycznie ustawiane na archiwum wpisów autora. Kłopot pojawia się, gdy to archiwum zostało wyłączone, przekierowane na stronę główną albo wykluczone z indeksowania. Adres w oznaczeniu prowadzi wtedy do strony, która nie identyfikuje nikogo. Warto otworzyć go w przeglądarce i sprawdzić, co faktycznie się pod nim znajduje.
Logo lub obraz domyślny zamiast ilustracji
Gdy wpis nie ma ustawionego obrazu wyróżniającego, automat może sięgnąć po obraz zastępczy: logo witryny albo jedną grafikę wspólną dla wszystkich tekstów. Dokumentacja wymaga obrazu, który symbolizuje konkretny tekst, więc każdy wpis powinien dostać własną ilustrację jeszcze przed publikacją.
Daty niezgodne z widocznymi
Szablon może pokazywać czytelnikowi tylko datę publikacji, podczas gdy w kodzie przy każdym zapisie zmienia się data modyfikacji. Bywa też odwrotnie: na stronie widać „Zaktualizowano”, a oznaczenie zawiera wyłącznie datę pierwszej publikacji. Do tego dochodzą daty zapisane bez strefy czasowej oraz inne daty w szablonie, na przykład przy komentarzach.
Typ Article na stronach, które nie są tekstami
Ustawienie domyślnego typu dla całego rodzaju treści powoduje czasem, że oznaczenie Article trafia na strony usług, stronę kontaktową albo regulamin. Takie strony powinny mieć inne oznaczenie albo żadnego. Osobnym przypadkiem jest nagłówek pobierany z tytułu SEO zamiast z tytułu wpisu, przez co do pola headline trafia dopisek z nazwą witryny.
Czego oznaczenie nie załatwi i kiedy potrzebna jest pomoc
Oznaczenie Article nie gwarantuje wyróżnienia w wynikach i nie naprawi słabego tekstu. Ogólne wytyczne mówią wprost, że Google nie gwarantuje wykorzystania uporządkowanych danych w wynikach wyszukiwania, nawet gdy test potwierdza ich poprawność. O wyglądzie wyniku decyduje algorytm, który uwzględnia między innymi urządzenie i lokalizację użytkownika i może uznać, że lepszy będzie zwykły wynik tekstowy.
Warto też znać skutki nadużyć. Oznaczanie treści niewidocznych, mylenie typów lub podawanie nieprawdziwych informacji może skończyć się ręcznym działaniem. Według wytycznych oznacza ono utratę możliwości wyświetlania wyników z elementami rozszerzonymi, ale nie wpływa na pozycję strony. Jego stan można sprawdzić w Search Console w raporcie Ręczne działania.
Samodzielnie da się zrobić dużo: przetestować kilka wpisów, uzupełnić profile autorów, dodać ilustracje i uporządkować daty. Pomoc przydaje się wtedy, gdy źródłem oznaczenia jest szablon pisany na zamówienie, gdy serwis ma kilka typów treści i różne reguły dla każdego z nich albo gdy po poprawkach test nadal pokazuje dane, których nikt świadomie nie wpisywał. Takie przypadki rozwiązujemy w ramach usługi SEO technicznego, a przegląd wszystkich oznaczeń w serwisie obejmuje audyt SEO.
Najważniejsze pozostaje to, co oznaczenie opisuje. Poprawnie wskazany autor ma znaczenie wtedy, gdy za tekstem stoi osoba znająca temat, a data aktualizacji wtedy, gdy treść naprawdę została odświeżona. Dlatego pracę nad kodem warto łączyć z pracą nad samymi tekstami, czyli z tym, czym są treści SEO i dobrze prowadzony blog firmowy.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy dane strukturalne Article są obowiązkowe?
Nie. Google nie wymaga ich ani do indeksowania wpisów, ani do obecności w Wiadomościach Google. Zaleca je jednak, ponieważ jasno wskazują tytuł, autora, daty i obraz tekstu.
Czy BlogPosting jest lepszy niż Article?
Nie jest lepszy, tylko dokładniejszy. Google obsługuje oba typy w ten sam sposób i zaleca dla nich te same właściwości. BlogPosting warto wybrać, gdy tekst rzeczywiście jest wpisem na blogu.
Czy autorem może być firma zamiast osoby?
Tak, pole author przyjmuje osobę albo organizację. Jeśli tekst jest podpisany nazwą firmy, należy użyć typu Organization. Błędem jest zapisanie nazwy firmy jako osoby albo podanie w kodzie autora, którego nie widać na stronie.
Co wpisać w adresie autora, jeśli serwis nie ma stron autorów?
Dokumentacja dopuszcza adres profilu autora w mediach społecznościowych albo innej strony, która jednoznacznie go identyfikuje. Na dłuższą metę lepiej przygotować krótką stronę autora w swoim serwisie i oznaczyć ją typem ProfilePage.
Czy po każdej poprawce trzeba zmieniać datę modyfikacji?
Pole dateModified ma odpowiadać ostatniej modyfikacji treści i zgadzać się z datą widoczną na stronie. Rozsądnie jest pokazywać datę aktualizacji wtedy, gdy tekst faktycznie został odświeżony, a nie po każdej drobnej korekcie.
Test nie pokazuje błędów, a przy wyniku nie ma daty ani obrazu. Dlaczego?
Poprawne oznaczenie nie daje gwarancji wyświetlenia tych elementów. Google sam decyduje o wyglądzie wyniku, a po zmianach w kodzie potrzebuje czasu na ponowne zindeksowanie strony, co może zająć kilka dni.
Źródła
- Informacje o znacznikach schema.org artykułów, Centrum wyszukiwarki Google
- Dodawanie daty publikacji do wyników wyszukiwania Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Ogólne wytyczne dotyczące uporządkowanych danych, Centrum wyszukiwarki Google
- Jak działają znaczniki uporządkowanych danych - wprowadzenie, Centrum wyszukiwarki Google
- Uporządkowane dane na stronie profilu (ProfilePage), Centrum wyszukiwarki Google
- Sprawdzone metody dotyczące SEO obrazów, Centrum wyszukiwarki Google
- Omówienie raportu o wynikach z elementami rozszerzonymi, Search Console - pomoc
- Narzędzie do sprawdzania adresów URL, Search Console - pomoc
- BlogPosting, schema.org
- NewsArticle, schema.org
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




