Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Strona zawiera przekierowanie: kiedy ten status w Search Console wymaga reakcji

Status Strona zawiera przekierowanie zwykle nie jest błędem. Wyjaśniamy, które adresy na liście wymagają reakcji i jak uporządkować raport w Search Console.

Status Strona zawiera przekierowanie w Search Console - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

Status „Strona zawiera przekierowanie” w Search Console w większości przypadków nie jest usterką: Google informuje nim, że dany adres odsyła pod inny, więc do indeksu może trafić strona docelowa, a nie adres pośredni. Reakcji wymagają trzy sytuacje: przekierowane adresy w mapie witryny, linki wewnętrzne prowadzące do starych adresów oraz przekierowania, których nikt nie planował. Poniżej opisujemy, jak odróżnić jedne od drugich i jak uporządkować listę bez zbędnej pracy.

Co oznacza status „Strona zawiera przekierowanie”

Status oznacza, że robot Google odwiedził dany adres, otrzymał od serwera odpowiedź odsyłającą pod inny adres i dlatego nie umieścił go w indeksie. Pomoc Search Console do raportu Indeksowanie stron opisuje go krótko: to niekanoniczny adres URL, który przekierowuje do innej strony i jako taki nie jest indeksowany, natomiast docelowy adres przekierowania może, ale nie musi zostać zindeksowany. W pomocy status nosi nazwę „Strona zawierająca przekierowanie”; krótsza forma z tytułu tego wpisu oznacza to samo. Jest to opis stanu faktycznego, a nie zarzut wobec strony.

Dokumentacja Google dotycząca kodów stanu HTTP wyjaśnia mechanizm. Roboty Google domyślnie podążają za przekierowaniami, a wszystko, co serwer zwróci pod adresem przekierowującym, jest pomijane. Przetwarzana jest wyłącznie treść spod adresu końcowego. Skoro treść adresu pośredniego nie jest brana pod uwagę, nie ma czego indeksować.

Przekierowanie

Odpowiedź serwera, która zamiast treści strony podaje inny adres, pod który należy się udać. Przeglądarka i robot wyszukiwarki wykonują ten przeskok samodzielnie, zwykle niezauważalnie dla człowieka.

Rodzaj przekierowania a sposób, w jaki Google je odczytuje

Dokumentacja o przekierowaniach w wyszukiwarce Google dzieli je na trwałe i tymczasowe. Przy trwałych, czyli kodach 301 i 308, Google traktuje cel jako adres kanoniczny i w wynikach pokazuje stronę docelową. Przy tymczasowych, czyli kodach 302, 303 i 307, w wynikach pozostaje strona źródłowa, a cel nie jest z samego tego powodu uznawany za kanoniczny. W raporcie wszystkie te adresy trafiają pod jeden status, dlatego sama lista nie mówi, czy przekierowanie jest stałe, czy tymczasowe. Różnice między kodami omawiamy szerzej we wpisie o przekierowaniach 301 i 302 oraz w tekście o tym, jak Googlebot traktuje poszczególne grupy kodów odpowiedzi.

Dla właściciela firmy najważniejszy wniosek jest prosty. Jeżeli na liście znajduje się stary adres oferty, który celowo odsyła pod nowy, wszystko działa zgodnie z planem. Jeżeli znajduje się tam adres, który powinien samodzielnie wyświetlać się w wynikach wyszukiwania, sprawa wymaga wyjaśnienia.

Gdzie w Search Console znaleźć listę takich adresów

Lista znajduje się w raporcie „Indeksowanie stron”. Według pomocy Google strona podsumowania raportu zawiera tabelę „Dlaczego strony nie są indeksowane”, a jednym z jej wierszy jest omawiany status. Kliknięcie wiersza otwiera stronę ze szczegółami: wykres, tabelę przykładowych adresów i przycisk do sprawdzania poprawki. Tabela przykładów jest ograniczona do 1000 wierszy i nie musi zawierać wszystkich adresów, a jej zawartość można wyeksportować. Kolumna „Źródło” informuje, czy przyczyna leży po stronie witryny, czy Google - naprawić da się tylko te pierwsze.

Nad wykresem znajduje się filtr o kluczowym znaczeniu. Domyślny widok to „Wszystkie znane strony”, a do wyboru są jeszcze „Wszystkie przesłane strony”, „Tylko strony nieprzesłane” oraz konkretna mapa witryny. Do tego samego widoku prowadzi raport Mapy witryn, w którym przy każdej przesłanej mapie znajduje się odnośnik do stanu w indeksie jej adresów. Zawężenie oddziela adresy, które Państwo sami zgłosili Google jako ważne, od adresów znalezionych przez robota przy okazji. Pomoc przypomina przy tym, że nie należy oczekiwać zindeksowania wszystkich adresów witryny - ważne, by w indeksie były strony najistotniejsze.

Raporty, które uzupełniają obraz

Warto znać jeszcze dwa miejsca. Pierwsze to raport „Statystyki indeksowania”, otwierany z poziomu ustawień usługi. Według pomocy Search Console pokazuje on odpowiedzi serwera na żądania robota pogrupowane według typu i wyrażone jako odsetek wszystkich odpowiedzi. Osobne wiersze mają tam odpowiedzi „Przeniesiono na stałe (301)”, obejmujące kody 301 i 308, oraz „Przeniesiono tymczasowo (302)”, obejmujące kody 302 i 307. Raport jest dostępny tylko dla usług najwyższego poziomu.

Drugie miejsce to raport „Linki”, który pokazuje między innymi, do których podstron prowadzi najwięcej linków z samej witryny. Przydaje się on przy szukaniu odnośników do starych adresów, do czego wrócimy w dalszej części.

Miejsce w Search ConsoleCo pokazujeDo czego służy przy tym statusie
Indeksowanie stronListę adresów ze statusem i wykres zmianPunkt wyjścia do przeglądu, także z filtrem mapy witryny
Mapy witrynPrzesłane mapy, ich stan i liczbę wykrytych stronUstalenie, czy przekierowane adresy stoją w mapie
Sprawdzanie adresu URLDane o jednym adresie: wykrycie, skanowanie, adres kanonicznyUstalenie, skąd Google zna adres i kiedy go odwiedził
Statystyki indeksowaniaOdpowiedzi serwera pogrupowane według typuOcena, jak dużą część wizyt robota pochłaniają przekierowania
LinkiNajczęściej linkowane strony witrynySzukanie linków wewnętrznych do starych adresów
Raporty Search Console przydatne przy analizie statusu „Strona zawiera przekierowanie”

Kiedy status jest prawidłowy i nie wymaga żadnych działań

Status jest prawidłowy zawsze wtedy, gdy przekierowanie zostało ustawione celowo i prowadzi pod właściwy, działający adres. W takiej sytuacji nie ma czego naprawiać, a próby „wyzerowania” listy przyniosłyby więcej szkody niż pożytku. Pomoc do raportu „Indeksowanie stron” stwierdza wprost, że naprawianie i weryfikowanie konkretnego problemu nie zawsze ma sens, a pomoc do statystyk indeksowania zalicza odpowiedzi 301 i 302 do prawidłowych kodów odpowiedzi.

Najczęstsze zamierzone przekierowania wynikają z samej budowy adresów. Strona firmowa jest zwykle dostępna technicznie w czterech odmianach: z przedrostkiem www i bez niego, w wersji z szyfrowaniem i bez. Trzy z nich powinny odsyłać do czwartej, wybranej jako główna, więc wszystkie trzy mają prawo znaleźć się na liście. Dokumentacja Google o wskazywaniu adresu kanonicznego opisuje przekierowanie jako wyraźny sygnał, że jego cel powinien być adresem kanonicznym, i dodaje, że Google woli uznawać za kanoniczne strony w wersji HTTPS. Wybór jednej odmiany adresu opisujemy we wpisach o adresie z www i bez www oraz o przejściu z HTTP na HTTPS.

Drugą dużą grupę tworzą adresy po zmianach w serwisie. Przykładowo sklep z Poznania, który połączył dwie kategorie w jedną, powinien odesłać stary adres pod nowy - i ten stary adres pojawi się w raporcie. Podobnie kancelaria z Krakowa, która zmieniła nazwy podstron z usługami, albo hydraulik z Łodzi, który przeniósł stronę na nową domenę. W każdym z tych hipotetycznych przypadków lista w raporcie rośnie, a strona działa dokładnie tak, jak powinna.

Trzecia grupa to różnice w zapisie tego samego adresu: z ukośnikiem na końcu i bez niego, z wielkimi i małymi literami, ze skróconym odnośnikiem, który system zarządzania treścią sam rozwija do pełnej postaci. Z naszych obserwacji wynika, że pewna liczba takich adresów pojawia się w każdej witrynie, nawet starannie prowadzonej.

Porównanie sytuacji, w których status Strona zawiera przekierowanie jest prawidłowy, z tymi, które wymagają poprawek
Status prawidłowy a status wymagający reakcji - najczęstsze przypadki

Przekierowanie stałe czy tymczasowe

Jedna rzecz zasługuje na sprawdzenie nawet przy przekierowaniach zamierzonych: czy ich rodzaj odpowiada intencji. Pomoc Search Console radzi, by w sytuacji, gdy strona została przeniesiona na stałe, a serwer zwraca kod tymczasowy, zmienić odpowiedź na 301. Ma to znaczenie praktyczne: według dokumentacji o przekierowaniach przy kodzie tymczasowym w wynikach wyszukiwania pozostaje strona źródłowa, a przy trwałym pojawia się docelowa. Ta sama dokumentacja zaleca przekierowania ustawiane po stronie serwera, a rozwiązania oparte na skryptach traktuje jako ostateczność, bo robot nie zawsze je zauważa.

Przekierowane adresy w mapie witryny: dlaczego trzeba je usunąć

Mapa witryny powinna zawierać wyłącznie adresy docelowe, dlatego każdy przekierowany adres, który w niej stoi, należy zastąpić adresem końcowym albo usunąć. To pierwsza z trzech sytuacji, w których omawiany status rzeczywiście wymaga pracy.

Powód wynika z roli mapy. Dokumentacja Google o przygotowywaniu i przesyłaniu mapy witryny podaje, że tworząc mapę, właściciel informuje wyszukiwarki, które adresy powinny być wyświetlane w wynikach, oraz że Google próbuje indeksować dokładnie takie adresy, jakie zostały w niej wskazane. Adres przekierowany nie jest indeksowany, więc jego obecność w mapie jest sprzeczna sama w sobie: mapa mówi „to jest ważna strona”, a serwer odpowiada „tej strony tu nie ma, proszę udać się gdzie indziej”.

Dokumentacja o adresach kanonicznych przestrzega przed takimi sprzecznościami. Mapa witryny jest tam opisana jako słaby sygnał pomagający wskazać adresy kanoniczne, przekierowanie jako sygnał wyraźny, a całość zamyka zalecenie, by nie wskazywać różnych adresów jako kanonicznych dla tej samej strony różnymi metodami. Pomoc do raportu „Mapy witryn” formułuje to samo praktycznie: w mapie należy umieszczać adresy docelowe zamiast przekierowań.

Jak sprawdzić, czy problem dotyczy Państwa strony

Najszybciej zrobić to filtrem w raporcie „Indeksowanie stron”: po wybraniu widoku „Wszystkie przesłane strony” albo konkretnej mapy raport pokazuje wyłącznie adresy zgłoszone w mapach. Jeżeli w tak zawężonym widoku pojawia się omawiany status, mapa zawiera adresy, których nie powinna zawierać.

Druga metoda to pojedynczy adres wklejony w narzędzie do sprawdzania adresów URL. W części opisującej wykrycie strony narzędzie podaje pole „Mapy witryn”, a w nim mapy, w których dany adres występuje. Pomoc Google zastrzega, że widać tam tylko mapy przesłane w raporcie lub wskazane w pliku robots.txt.

Fragment mapy witryny przed poprawką i po niej (adresy przykładowe)
<!-- przed: adres bez ukośnika, który serwer przekierowuje -->
<url>
  <loc>https://www.przyklad.pl/oferta/hydraulik-lodz</loc>
</url>

<!-- po: adres końcowy, pod którym strona faktycznie się wyświetla -->
<url>
  <loc>https://www.przyklad.pl/oferta/hydraulik-lodz/</loc>
</url>

Skąd przekierowane adresy biorą się w mapie

Z naszych obserwacji wynika kilka powtarzalnych źródeł. Mapa bywa plikiem przygotowanym ręcznie przed laty i nigdy nieaktualizowanym. Bywa też generowana przez wtyczkę, która nie wie o przekierowaniach ustawionych na poziomie serwera. Po przeniesieniu strony na szyfrowane połączenie zdarza się, że mapa nadal podaje adresy w starej postaci. W sklepach przyczyną bywają produkty wycofane ze sprzedaży i odesłane do kategorii. Zasady budowy pliku zebraliśmy we wpisie o mapie witryny XML.

Po poprawieniu pliku mapę można przesłać ponownie w raporcie „Mapy witryn”, a kolumna „Ostatni odczyt” pokaże, kiedy plik został pobrany. Według dokumentacji mapa jest dla Google wskazówką, a nie poleceniem, więc zmiany w raporcie indeksowania pojawiają się stopniowo, wraz z kolejnymi wizytami robota.

Jeśli chcą Państwo zamówić audyt SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Linki wewnętrzne do starych adresów: mały kłopot, który narasta

Linki na własnej stronie powinny prowadzić bezpośrednio pod adres końcowy, a nie pod adres, który dopiero odsyła dalej. To druga sytuacja wymagająca działania. Pojedynczy taki odnośnik niczego nie psuje, bo przekierowanie doprowadzi czytelnika i robota do celu. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy starych odnośników są setki, a kolejne zmiany w serwisie dokładają następne przeskoki.

Google mówi o tym w dwóch miejscach. W dokumentacji o adresach kanonicznych znajduje się zalecenie, aby linki w witrynie ustawiać na adres kanoniczny, a nie na jego duplikat - spójne linkowanie pomaga wyszukiwarce zrozumieć, którą wersję właściciel uważa za główną. Z kolei w materiale o zarządzaniu budżetem indeksowania pada rada, by unikać długich łańcuchów przekierowań, ponieważ wpływają one negatywnie na indeksowanie. Dokumentacja kodów stanu podaje przy tym granicę: roboty Google domyślnie śledzą do 10 przeskoków.

Link do starego adresu sam w sobie jest jednym przeskokiem. Jeżeli jednak stary adres odsyła do pośredniego, a pośredni do aktualnego, powstaje łańcuch, który wydłuża się z każdą przebudową strony. Jak rozpoznawać i skracać takie ciągi, opisujemy we wpisie o łańcuchach i pętlach przekierowań.

Gdzie szukać starych linków

Pierwszym śladem jest pole „Strona odsyłająca” w narzędziu do sprawdzania adresów URL. Według pomocy Google wskazuje ono stronę, której wyszukiwarka prawdopodobnie użyła do wykrycia badanego adresu. Jeżeli przy przekierowanym adresie widnieje tam podstrona Państwa serwisu, to na niej najpewniej znajduje się nieaktualny odnośnik.

Drugim źródłem jest raport Linki. Tabela linków wewnętrznych pokazuje strony, do których prowadzi najwięcej odnośników z samej witryny, a po kliknięciu wybranego adresu widać podstrony, na których link się znajduje. Pomoc Google zaznacza, że tabele są ograniczone do 1000 wierszy i pokazują dane przykładowe, więc przy dużym serwisie raport nie zastąpi pełnego przeglądu strony. W raporcie występuje też kolumna z docelowym adresem, wyświetlana wtedy, gdy adres linku różni się od adresu strony, do której link ostatecznie prowadzi - jedną z przyczyn takiej różnicy jest właśnie przekierowanie.

W praktyce najwięcej starych odnośników znajdujemy w miejscach powtarzanych na każdej podstronie: w menu głównym, stopce, okruszkach nawigacyjnych i blokach „polecane”. Jeden nieaktualny adres w stopce oznacza tyle przekierowań, ile podstron ma serwis, dlatego poprawki warto zacząć od szablonu strony. Drugim typowym miejscem są starsze wpisy blogowe i opisy produktów, w których linki wstawiano ręcznie.

Niezamierzone przekierowania ważnych podstron: przypadek pilny

Jeżeli na liście znajduje się podstrona, która miała samodzielnie wyświetlać się w Google, a nikt jej celowo nie przenosił, należy potraktować to jako usterkę i zająć się nią w pierwszej kolejności. Dopóki przekierowanie działa, Google pomija treść tej podstrony i przetwarza stronę, do której został odesłany. Podstrona z ofertą nie ma więc szansy pojawić się w wynikach pod własnym adresem.

Przyczyny bywają prozaiczne. Reguła przekierowania napisana zbyt szeroko obejmuje więcej adresów, niż zakładano - na przykład zamiast jednej starej podstrony odsyła cały katalog. Wtyczka do przekierowań przechowuje regułę sprzed lat, o której nikt już nie wie. Zmiana odnośnika wpisu w WordPressie tworzy automatyczne przekierowanie ze starej nazwy, które później koliduje z nową podstroną o tej samej nazwie. Skrypt rozpoznający język albo lokalizację odsyła każdego odwiedzającego, w tym robota, do innej wersji strony. Bywa też, że podstrona dostępna tylko po zalogowaniu odsyła niezalogowanych do formularza logowania - wtedy przekierowanie jest prawidłowe, a pytanie brzmi, czy treść w ogóle miała być publiczna. Wymienione przyczyny pochodzą z naszej praktyki i nie wyczerpują wszystkich możliwości.

Lista typowych przyczyn, przez które ważna podstrona otrzymuje status Strona zawiera przekierowanie bez decyzji właściciela
Typowe źródła niezamierzonych przekierowań ważnych podstron

Jak potwierdzić, co się dzieje z konkretnym adresem

Najprostszy test to otwarcie adresu w przeglądarce w trybie prywatnym, bez zalogowania do panelu strony, i porównanie adresu wpisanego z tym, który ostatecznie pojawia się w pasku.

Następnie warto sięgnąć po narzędzie do sprawdzania adresów URL w Search Console. Pomoc Google opisuje tu istotne ograniczenie: narzędzie pokazuje wyniki dla adresu wpisanego, a nie dla celu przekierowania. Test wersji opublikowanej sprawdza przekierowania, ale nie informuje o nich i nie pokazuje adresu końcowego. Aby poznać stan strony docelowej, trzeba zbadać ją osobno. Przydatne są natomiast pola „Ostatnie skanowanie”, które mówi, z jakiego dnia pochodzi wiedza Google o adresie, oraz „Strona odsyłająca”. Szerzej opisujemy to narzędzie we wpisie o sprawdzaniu adresu URL w Search Console.

Strona pomocy Google opisująca narzędzie do sprawdzania adresów URL w Search Console, przydatne przy badaniu przekierowań
Pomoc Search Console do narzędzia sprawdzania adresów URL

Data ostatniego skanowania ma duże znaczenie przy ocenie listy. Raport pokazuje stan z dnia ostatniej wizyty robota, a nie stan bieżący. Jeżeli przekierowanie zostało już usunięte, a adres nadal widnieje na liście z datą sprzed poprawki, wystarczy poczekać na kolejne skanowanie albo w narzędziu do sprawdzania adresów złożyć prośbę o zindeksowanie. Pomoc Google zastrzega, że taka prośba nie gwarantuje obecności strony w indeksie i że obowiązuje dzienny limit zgłoszeń.

Jak przejrzeć listę i ją uporządkować

Porządkowanie polega na podzieleniu adresów na grupy i zajęciu się tylko tymi grupami, które tego wymagają. Celem nie jest pusta lista, lecz lista, na której zostają wyłącznie przekierowania zamierzone, niewystępujące w mapie witryny i nieobecne w linkach wewnętrznych.

Pracę dobrze zacząć od eksportu tabeli do arkusza, w którym adresy można sortować i opatrywać uwagami. Tabela w raporcie mieści najwyżej 1000 przykładów, dlatego w dużym sklepie pełny obraz daje dopiero zestawienie tej listy z mapą witryny i przeglądem linków w samym serwisie.

  1. Zawężenie raportu do adresów z mapy witryny

    W raporcie „Indeksowanie stron” ustawia się filtr „Wszystkie przesłane strony” albo konkretną mapę. Każdy adres z omawianym statusem w tym widoku trafia na listę poprawek w mapie.

  2. Podział pozostałych adresów na wzorce

    Adresy grupuje się według wspólnej cechy: odmiany bez szyfrowania, odmiany z www lub bez, brak ukośnika na końcu, stare katalogi, wycofane produkty. Zwykle kilka wzorców obejmuje większość listy.

  3. Ocena każdego wzorca

    Przy każdej grupie zapada decyzja: przekierowanie zamierzone i poprawne, zamierzone, ale o niewłaściwym rodzaju lub celu, albo niezamierzone. Do sprawdzenia wystarczy po jednym, dwóch adresach z grupy.

  4. Poprawki w kolejności wagi

    Najpierw niezamierzone przekierowania ważnych podstron, potem mapa witryny, na końcu linki wewnętrzne, zaczynając od menu i stopki.

  5. Kontrola po kolejnych skanowaniach

    Po kilku tygodniach warto wrócić do raportu i porównać daty ostatniego skanowania poprawionych adresów.

Kolejność prac przy porządkowaniu adresów ze statusem Strona zawiera przekierowanie w raporcie Search Console
Kolejność prac przy przeglądzie listy przekierowanych adresów

Co zrobić z każdą grupą adresów

Odmiany adresu głównego oraz stare adresy po zmianach w serwisie zostają bez zmian. Dokumentacja Google o przenoszeniu witryny ze zmianą adresów zaleca utrzymywanie przekierowań możliwie długo, zwykle co najmniej przez rok, oraz stosowanie trwałych przekierowań po stronie serwera, prowadzących od razu do adresu docelowego, bez łańcuchów. Przestrzega też przed odsyłaniem wielu starych adresów w jedno nietrafne miejsce, na przykład na stronę główną, ponieważ Google może uznać to za pozorny błąd 404. Cel powinien więc odpowiadać treścią staremu adresowi.

Adresy stojące w mapie witryny wymagają wymiany na adresy końcowe. Adresy, do których prowadzą linki wewnętrzne, wymagają poprawienia odnośników - samo przekierowanie zostaje na miejscu jako zabezpieczenie. Adresy przekierowane niezamierzenie wymagają znalezienia i poprawienia reguły, a potem sprawdzenia, czy podstrona odpowiada już własną treścią. Przy większych przebudowach, takich jak migracja domeny i hostingu, wszystkie te czynności planuje się z góry, zanim stare adresy przestaną działać.

Typowe pomyłki i sytuacje, w których potrzebna jest pomoc

Najczęstszą pomyłką jest traktowanie tego statusu jak błędu, który trzeba usunąć za wszelką cenę. Prowadzi to do usuwania potrzebnych przekierowań, przez co stare adresy zaczynają zwracać błąd braku strony, a odwiedzający z dawnych odnośników nie trafiają do treści. Pokrewną pomyłką jest uruchamianie sprawdzania poprawki bez żadnej zmiany na stronie: według pomocy Google weryfikację zgłasza się po naprawieniu wszystkich wystąpień problemu, a trwa ona zwykle do 2 tygodni.

Kolejna pomyłka to wnioskowanie z samego wykresu. Wzrost liczby adresów po przebudowie serwisu jest naturalny, bo każdy zmieniony adres zostawia po sobie przekierowanie. Niepokoić powinien wzrost, któremu nie towarzyszyła żadna planowana zmiana, szczególnie gdy równocześnie spada liczba stron zindeksowanych. Zdarza się też badanie w narzędziu do sprawdzania adresów tylko adresu starego i przyjmowanie wyniku za ocenę strony docelowej, choć narzędzie ocenia wyłącznie adres wpisany. Jeżeli natomiast Google wybrał inny adres niż wskazany przez Państwa, pomocny będzie wpis o rozbieżności w wyborze strony kanonicznej.

  • W widoku zawężonym do mapy witryny nie ma adresów z omawianym statusem.
  • Menu, stopka i okruszki nawigacyjne prowadzą pod adresy końcowe.
  • Żadna podstrona z ofertą, kategorią lub wpisem, która ma być w Google, nie znajduje się na liście.
  • Przekierowania trwałe zwracają kod stały, a nie tymczasowy.
  • Każde przekierowanie prowadzi do celu jednym przeskokiem.
  • Cel przekierowania odpowiada treścią staremu adresowi i sam nie zwraca błędu.

Kiedy warto oddać sprawę specjalistom

Samodzielnie da się zwykle poprawić mapę witryny i odnośniki w menu. Wsparcie przydaje się wtedy, gdy źródła przekierowania nie widać w panelu strony, bo reguła działa na poziomie serwera, sieci dostarczania treści albo w kodzie szablonu. Dotyczy to też serwisów z tysiącami adresów oraz sytuacji po zmianie domeny lub platformy sklepowej, gdy stare i nowe reguły nakładają się na siebie.

Przegląd przekierowań jest stałym elementem prac, które prowadzimy w ramach SEO technicznego, a pełną listę adresów z zaleceniami dla każdej grupy obejmuje audyt SEO. Uporządkowane przekierowania usuwają przeszkody techniczne, natomiast o widoczności decyduje wiele innych czynników, dlatego nie obiecujemy określonych pozycji.

Jeśli chcą Państwo zamówić audyt SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Czy status „Strona zawiera przekierowanie” obniża pozycje strony w Google?

Sam status niczego nie obniża, ponieważ opisuje adresy, które z założenia nie są indeksowane. Google pomija treść adresu przekierowującego i przetwarza stronę docelową. Kłopot pojawia się dopiero wtedy, gdy przekierowana została podstrona, która miała wyświetlać się w wynikach pod własnym adresem.

Czy należy dążyć do tego, aby lista była pusta?

Nie. Każda witryna, która ma jedną główną odmianę adresu i kiedykolwiek zmieniała adresy podstron, będzie miała na tej liście pozycje. Pomoc Google zaznacza, że nie wszystkie adresy witryny muszą być zindeksowane - ważne są strony najistotniejsze.

Jak długo przekierowany adres pozostaje w raporcie?

Tak długo, jak długo Google zna ten adres i przy kolejnych wizytach otrzymuje przekierowanie. Raport pokazuje stan z dnia ostatniego skanowania, dlatego po zmianie konfiguracji aktualizuje się dopiero po następnej wizycie robota.

Czym ten status różni się od „Błędu przekierowania”?

Omawiany status dotyczy przekierowań, które działają i doprowadzają robota do celu. Błąd przekierowania oznacza, że robot do celu nie dotarł, na przykład z powodu pętli albo zbyt długiego łańcucha przekierowań.

Czy adres przekierowany może zostać w mapie witryny?

Nie powinien. Mapa witryny wskazuje adresy, które mają być widoczne w wynikach wyszukiwania, a pomoc Google do raportu „Mapy witryn” zaleca umieszczanie w niej adresów docelowych zamiast przekierowań.

Jak długo utrzymywać przekierowanie ze starego adresu?

Dokumentacja Google o przenoszeniu witryny zaleca utrzymywanie przekierowań możliwie długo, zwykle co najmniej przez rok. W praktyce radzimy zostawić je tak długo, jak długo pod stary adres trafiają odwiedzający lub prowadzą do niego linki z innych stron.

Źródła

  1. Raport Indeksowanie stron, Search Console - pomoc
  2. Przekierowania a wyszukiwarka Google, Centrum wyszukiwarki Google
  3. Przenoszenie witryny i migracja, Centrum wyszukiwarki Google
  4. Jak kody stanu HTTP wpływają na roboty Google, Google for Developers
  5. Narzędzie do sprawdzania adresów URL, Search Console - pomoc
  6. Zarządzanie mapami witryn przy użyciu raportu Mapy witryn, Search Console - pomoc
  7. Raport Statystyki indeksowania, Search Console - pomoc
  8. Raport Linki, Search Console - pomoc
  9. Przygotowywanie i przesyłanie mapy witryny, Centrum wyszukiwarki Google
  10. Jak określić kanoniczny URL za pomocą rel="canonical" i innych metod, Centrum wyszukiwarki Google
  11. Zarządzanie budżetem indeksowania, Google for Developers

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.