Adresy URL w sklepie internetowym: kategoria w ścieżce produktu czy płaska struktura

Co adres w sklepie mówi Google, a czego nie mówi

Adres jest dla Google przede wszystkim identyfikatorem strony, a nie opisem miejsca tej strony w sklepie. W dokumentacji dla sklepów internetowych Google pisze wprost, że zwykle nie sprawdza struktury adresów, aby ustalić budowę witryny, i opiera się na linkach między stronami. Znaczenie strony na tle reszty serwisu ocenia między innymi po tym, ile kliknięć trzeba wykonać, żeby do niej dotrzeć, oraz ile linków do niej prowadzi. Te informacje znajdują się w opracowaniu o strukturze nawigacji w witrynie e-commerce.

Z tego wynika pierwszy praktyczny wniosek. Produkt pod adresem z trzema poziomami katalogów nie jest dla wyszukiwarki ani głębiej, ani płycej niż produkt pod adresem krótkim. O tym, czy karta jest ważna, decyduje menu, linki z kategorii do podkategorii i z podkategorii do produktów, a także odnośniki ze strony głównej czy z bloga. Sklep z meblami może mieć adres łóżka ułożony dowolnie, ale jeśli do tego łóżka da się dojść wyłącznie przez wewnętrzną wyszukiwarkę, robot może go nigdy nie odnaleźć.

Drugi wniosek dotyczy tego, co w adresach rzeczywiście szkodzi. Google w zaleceniach dotyczących projektowania adresów w sklepach wymienia trzy grupy kłopotów: treści pomijane, bo adresy różnią się tylko częścią po znaku krzyżyka, wielokrotne pobieranie tej samej strony pod różnymi adresami oraz adresy, których liczba rośnie bez końca, na przykład przez znacznik czasu w parametrze. Żaden z tych kłopotów nie dotyczy tego, czy w ścieżce stoi nazwa kategorii. Wszystkie dotyczą natomiast liczby adresów przypadających na jedną treść. Dokumentacja zaznacza przy tym, że gotowe platformy sklepowe zwykle rozwiązują wiele z tych spraw same, co nie zwalnia z kontroli ustawień i dodatków.

Kategoria w ścieżce produktu: co daje i gdzie zawodzi

Adres produktu z kategorią w ścieżce jest czytelny dla człowieka, ale wiąże los adresu z drzewem kategorii. Dopóki drzewo się nie zmienia, a każdy towar należy do jednej kategorii, układ działa bez zarzutu. Trudności zaczynają się w dwóch sytuacjach, które w żywym sklepie zdarzają się regularnie.

Produkt przypisany do kilku kategorii

Lampa stojąca w sklepie z oświetleniem może należeć do kategorii lamp podłogowych, do kategorii oświetlenia salonu i do wyprzedaży. Jeżeli system buduje adres z kategorii, z której klient przyszedł, powstają trzy adresy tej samej karty. Google zaleca ograniczanie liczby alternatywnych adresów prowadzących do jednej treści i zwraca uwagę, że o duplikacie dowiaduje się często dopiero po pobraniu strony, czyli po zużyciu czasu robota i zasobów serwera. Rozwiązaniem jest jedna kategoria główna, która zawsze trafia do adresu, niezależnie od drogi klienta, oraz znacznik kanoniczny (wskazanie wersji podstawowej) na pozostałych wersjach, jeśli nie da się ich wyłączyć.

Przenoszenie produktu i porządki w kategoriach

Sklep ogrodniczy, który po sezonie dzieli kategorię narzędzi na ręczne i elektryczne, przy adresach z kategorią zmienia jednocześnie adresy wszystkich przeniesionych produktów. Każdy stary adres wymaga wtedy trwałego przekierowania, a linki z zewnątrz, zakładki klientów i wpisy w pliku produktowym wskazują przez pewien czas nieaktualne miejsce. To samo dzieje się po zmianie nazwy kategorii, jeśli wraz z nazwą zmienia się jej fragment w adresie. Przy kilku tysiącach produktów zwykłe porządki w menu stają się więc małą migracją.

Kiedy taki układ ma sens

Kategoria w ścieżce sprawdza się w sklepach o stałym, płytkim drzewie kategorii, w których towar ma jedno oczywiste miejsce: części do konkretnych modeli urządzeń, książki podzielone na działy, karma podzielona według gatunku zwierzęcia. Z praktyki agencji wynika też korzyść porządkowa - w raportach analitycznych i w Search Console łatwiej wtedy filtrować dane po fragmencie adresu i porównywać całe działy sklepu.

Płaska struktura: stały adres produktu bez kategorii

Płaski adres produktu jest najbezpieczniejszym wyborem dla sklepu, w którym asortyment i kategorie często się zmieniają. Towar można przenosić, przypisywać do kilku działów i dodawać do sezonowych zestawień, a jego adres pozostaje ten sam. Znika też źródło duplikatów opisane wcześniej, ponieważ kategoria nie bierze udziału w budowaniu adresu.

Częsta obawa dotyczy tego, że bez kategorii w adresie wyszukiwarka nie zrozumie, do czego produkt należy. Tę rolę przejmują linki z kategorii i ścieżka nawigacji, czyli okruszki. Google w dokumentacji znaczników BreadcrumbList zaleca, żeby okruszki pokazywały typową drogę użytkownika do strony, a nie kopię struktury adresu, i dopuszcza podanie kilku ścieżek dla jednej strony, gdy prowadzi do niej kilka dróg. Płaski adres i pełna ścieżka nawigacji nie wykluczają się więc, tylko uzupełniają. Szerzej opisujemy to we wpisie o okruszkach w sklepie internetowym.

Płaska struktura ma też słabsze strony. Adres nie podpowiada klientowi, w jakim dziale się znajduje, a w raportach trudniej wydzielić ruch na produkty jednej kategorii, bo wszystkie leżą pod wspólnym przedrostkiem. Przy bardzo dużym asortymencie rośnie ponadto ryzyko, że dwa towary dostaną tę samą nazwę w adresie. Pomaga wtedy wyróżnik w samej nazwie: model, pojemność, wymiar.

Dla większości sklepów na etapie projektowania polecamy rozwiązanie pośrednie: płaskie adresy produktów ze stałym przedrostkiem oraz hierarchiczne adresy kategorii. Przedrostek, taki jak /produkt/ albo /p/, nie jest wymagany przez wyszukiwarkę, ale ułatwia systemowi odróżnienie produktów od kategorii, a właścicielowi - filtrowanie danych. To zalecenie z naszej praktyki, a nie wymóg z dokumentacji.

Adresy kategorii i podkategorii

Adres kategorii powinien być krótki, zbudowany z nazwy, jakiej używają kupujący, i trwały przez lata. Kategorie zbierają w sklepie najwięcej ruchu z ogólniejszych zapytań, więc każda zmiana ich adresu kosztuje więcej niż zmiana adresu pojedynczego towaru.

W przypadku kategorii zagnieżdżenie jest naturalne, bo odpowiada rzeczywistemu drzewu: /meble-ogrodowe/ i /meble-ogrodowe/lezaki/. Warto jednak zatrzymać się na dwóch, najwyżej trzech poziomach, ponieważ głębsze ścieżki mnożą liczbę adresów do poprawienia przy każdej reorganizacji. Dobrym zwyczajem jest też unikanie powtórzeń: /buty/buty-damskie/buty-damskie-zimowe/ niesie tę samą informację co /buty/damskie/zimowe/, a jest dwa razy dłuższe.

Osobną grupą są adresy powstające z filtrów, sortowania i podziału na strony. Google zaleca, aby każda strona listy miała własny, niepowtarzalny adres, a parametry zapisywać w postaci klucza i wartości, na przykład ?page=2 zamiast samego ?2. W linkach wewnętrznych nie powinny pojawiać się parametry tymczasowe: identyfikatory sesji, kody śledzące czy bieżąca godzina. Szczegóły omawiamy we wpisach o sortowaniu i parametrach w adresach sklepu oraz o filtrach a indeksowaniu.

Wariant produktu, czyli konkretne połączenie koloru i rozmiaru, według Google powinien mieć własny adres - jako dodatkowy fragment ścieżki albo parametr. Jeśli parametr wariantu jest opcjonalny, adresem kanonicznym ma być ten bez parametru. Adresy różniące się tylko częścią po krzyżyku nie nadają się do tego celu, ponieważ wyszukiwarka nie bierze tej części pod uwagę przy indeksowaniu. Wybór między osobnymi kartami a jedną kartą z listą opcji opisujemy we wpisie o wariantach produktu.

Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Słowa, długość, polskie znaki i identyfikatory w adresie

Adres produktu lub kategorii powinien składać się z kilku zrozumiałych słów oddzielonych dywizami, zapisanych małymi literami. Google w zaleceniach o strukturze adresów radzi używać opisowych słów zamiast długich numerów i losowych ciągów, w języku, którym posługują się odbiorcy, a słowa rozdzielać dywizami, nie podkreśleniami i nie sklejać ich w jeden wyraz.

Jak długi może być adres

W otwartych przez nas dokumentach Google dla wyszukiwarki nie ma progu długości, po którego przekroczeniu adres byłby gorzej oceniany. Konkretną granicę podaje natomiast pomoc Merchant Center: adres w atrybucie link, czyli w pliku produktowym, może mieć najwyżej dwa tysiące znaków. Do tej granicy zbliżają się wyłącznie adresy z wieloma parametrami. Z naszej praktyki wynika, że rozsądny adres produktu mieści nazwę towaru i jeden lub dwa wyróżniki, a dopisywanie pełnej listy cech z nazwy handlowej niczego nie poprawia.

Polskie znaki

Google nie zabrania liter spoza alfabetu łacińskiego, zaleca jedynie, by w odnośnikach zapisywać je w tak zwanym kodowaniu procentowym, w którym każdy taki znak jest zastępowany ciągiem zaczynającym się od znaku procentu. Adres z literą ł lub ż zadziała, ale po skopiowaniu do wiadomości lub arkusza często zamienia się w długi, nieczytelny ciąg. Merchant Center idzie dalej i wymaga, aby adres w pliku produktowym składał się wyłącznie ze znaków ASCII, zgodnie ze standardem RFC 3986, a symbole i spacje były zastąpione odpowiednikami kodowanymi. Dlatego w sklepach stosujemy prostszą drogę: adresy bez polskich znaków, czyli /lozka-drewniane/ zamiast zapisu z ogonkami. To konwencja wygodna dla ludzi i narzędzi, a nie warunek stawiany przez wyszukiwarkę.

Identyfikatory i numery

Sam numer w adresie, taki jak /produkt/3243, Google podaje jako przykład formatu, którego lepiej unikać, i przeciwstawia mu adres z nazwą produktu. Nie oznacza to, że identyfikator jest zakazany. Połączenie numeru z nazwą, na przykład /produkt/3243-lampa-lukowa-czarna/, jest czytelne, a numer chroni przed powtórzeniem adresu przy towarach o identycznych nazwach. Warto tylko sprawdzić, czy sklep nie otwiera tej samej karty pod dowolnym tekstem po numerze. Jeśli tak się dzieje, każda literówka w linku z zewnątrz tworzy nowy adres tej samej strony i potrzebny jest znacznik kanoniczny albo przekierowanie na wersję właściwą.

Do adresów nie powinny trafiać elementy, które się starzeją: cena, oznaczenie promocji, stan magazynowy, nazwa sezonu. Pomoc Merchant Center również zaleca stabilność: adres w pliku produktowym należy zmieniać tylko wtedy, gdy strona docelowa faktycznie się przenosi, i nie umieszczać w nim znaczników czasu.

Ukośnik na końcu, wielkość liter i jedna wersja adresu

Nie ma znaczenia, czy adresy w sklepie kończą się ukośnikiem, czy nie - znaczenie ma to, żeby istniała tylko jedna wersja. W dokumentach, które otworzyliśmy, Google nie wskazuje preferowanego zapisu. Z naszej praktyki wynika, że /lampy/ i /lampy to dla serwera dwa różne adresy i jeśli oba odpowiadają tą samą stroną, sklep ma w całym serwisie podwójny komplet adresów. Należy wybrać jeden zapis, drugi kierować trwałym przekierowaniem i pilnować, by linki w menu, okruszkach i treściach używały wersji wybranej.

Podobnie jest z wielkością liter. Google traktuje adresy różniące się wielkością liter jako odrębne i zaleca, by przy serwerze, który ich nie rozróżnia, konsekwentnie stosować jeden zapis, najprościej same małe litery. W sklepach wielkie litery trafiają do adresów najczęściej z kodów producenta i nazw modeli wpisywanych ręcznie, na przykład /produkt/Wiertarka-XR18/.

Spójność obejmuje trzy miejsca naraz. Google zaleca, aby ten sam adres występował w linkach wewnętrznych, w mapie witryny i w znaczniku kanonicznym, a każda strona przeznaczona do indeksu miała znacznik kanoniczny wskazujący na samą siebie. Dotyczy to także pierwszej strony listy produktów: albo zawsze z parametrem strony, albo zawsze bez niego. Dokumentacja o wskazywaniu adresu kanonicznego porządkuje siłę sygnałów: przekierowanie i znacznik kanoniczny są sygnałami wyraźnymi, mapa witryny - słabym. Ostrzega też przed podawaniem różnych adresów różnymi metodami oraz przed używaniem do tego celu pliku robots.txt.

<link rel="canonical" href="https://www.example.com/produkt/lampa-lukowa-czarna/">

• Każdy produkt i każda kategoria otwierają się pod jednym adresem, a pozostałe zapisy są przekierowane.
• Adresy zawierają opisowe słowa rozdzielone dywizami, bez podkreśleń i bez sklejonych wyrazów.
• W całym sklepie obowiązuje jeden zapis: małe litery oraz ukośnik na końcu albo jego brak.
• Znacznik kanoniczny, mapa witryny i linki wewnętrzne podają dokładnie ten sam adres.
• W menu, okruszkach i na listach produktów nie ma parametrów sesji ani kodów śledzących.
• Adres w pliku produktowym Merchant Center zgadza się z adresem kanonicznym karty.

Gdzie ustawia się adresy w popularnych platformach

W większości platform układ adresów wybiera się w jednym miejscu ustawień, a pole z adresem pojedynczego produktu lub kategorii edytuje się na jego karcie. Zakres swobody bywa jednak bardzo różny i warto go poznać przed podjęciem decyzji.

WooCommerce

Zgodnie z dokumentacją WooCommerce ustawienia znajdują się w panelu WordPressa, w menu Ustawienia, w pozycji Bezpośrednie odnośniki. Sekcja opcjonalna zawiera bazę kategorii produktów, bazę tagów i bazę atrybutów, a sekcja odnośników produktów pozwala wybrać jeden z czterech układów: domyślny, z bazą sklepu, z bazą sklepu i kategorią oraz z własną bazą. Trzeci z nich to właśnie kategoria w ścieżce produktu, pozostałe dają adres płaski. Domyślną bazą kategorii jest product-category.

Dokumentacja zawiera dwa ostrzeżenia. Baza produktów i baza kategorii muszą być różne, bo inaczej system nie odróżni produktu od kategorii. Zmiana układu zmienia adresy istniejących produktów, a stare linki i wpisy w wyszukiwarkach zaczną zwracać błąd 404, o ile nie zostaną ustawione przekierowania.

Shopify

W Shopify wyboru między układami w praktyce nie ma. Z pomocy Shopify o przekierowaniach wynika, że /products i /collections to stałe ścieżki platformy, których nie da się przekierować. Produkt ma więc adres płaski z ustalonym przedrostkiem, a właściciel decyduje jedynie o końcowej części adresu. Przekierowania tworzy się w panelu w dziale Treści, w pozycji Menu, po przejściu do widoku przekierowań adresów URL, przy czym działają one tylko dla adresów, które nie zwracają już strony.

PrestaShop i systemy dedykowane

W PrestaShop oraz w sklepach pisanych na zamówienie szczegóły schematu adresów zależą od wersji systemu i zainstalowanych modułów, dlatego przed zmianą warto sprawdzić je w dokumentacji własnej wersji albo zlecić to w ramach audytu SEO. Przy budowie nowego sklepu schemat adresów powinien zostać ustalony przed wprowadzeniem pierwszych produktów.

Jak sprawdzić, czy adresy w sklepie są w porządku

Stan adresów najlepiej ocenić w Search Console, zaczynając od kilku typowych stron: jednej kategorii, jednej podkategorii i dwóch, trzech produktów, w tym takiego, który należy do kilku kategorii. Pełny adres wystarczy wpisać w pole wyszukiwania u góry dowolnego ekranu Search Console - uruchamia to narzędzie do sprawdzania adresów URL.

W wyniku warto rozwinąć sekcję Indeksowanie stron i porównać dwa pola: Adres kanoniczny określony przez użytkownika oraz Adres kanoniczny wybrany przez Google. Jeśli się różnią, wyszukiwarka uznała inną wersję strony za podstawową, na przykład adres z inną kategorią w ścieżce albo zapis bez ukośnika. Pole Strona odsyłająca pokazuje, skąd Google najpewniej dowiedział się o adresie, co pomaga znaleźć miejsce w sklepie, które linkuje do niewłaściwej wersji. Pomoc Search Console zastrzega, że adres kanoniczny wybrany przez Google jest ustalany tylko dla wersji zindeksowanej, więc test wersji opublikowanej go nie przewidzi. Więcej o tym narzędziu piszemy we wpisie o sprawdzaniu adresu URL w Search Console.

Drugim prostym testem jest ręczne wpisanie w przeglądarce kilku odmian tego samego adresu: bez ukośnika na końcu, z wielką literą w środku, z dopisanym nieistniejącym parametrem, a w układzie z kategorią - z nazwą innej kategorii. Poprawnie skonfigurowany sklep przekierowuje każdą odmianę na jedną wersję albo zwraca błąd 404. Jeśli każda odmiana otwiera tę samą kartę i pozostaje w pasku adresu bez zmian, sklep tworzy duplikaty. Znaczenie poszczególnych odpowiedzi serwera wyjaśniamy we wpisie o kodach odpowiedzi HTTP.

Trzecim miejscem kontroli jest mapa witryny i plik produktowy. Oba powinny zawierać wyłącznie adresy kanoniczne, ponieważ dokumentacja Google ostrzega przed sytuacją, w której mapa witryny podaje inny adres niż znacznik kanoniczny.

Zmieniać strukturę adresów czy zostawić

Jeśli sklep jest widoczny w wyszukiwarce, a każda strona ma jeden adres, struktury adresów nie warto zmieniać tylko po to, żeby dodać albo usunąć kategorię ze ścieżki. Skoro Google nie odczytuje hierarchii z adresu, sama przebudowa nie przynosi korzyści, a przynosi koszty: przekierowania, ponowne skanowanie całego serwisu i okres niestabilności.

Google opisuje zmianę ścieżek adresów jako rodzaj przeniesienia witryny. W dokumentacji o przenoszeniu witryny ze zmianą adresów uprzedza, że pozycje mogą się w tym czasie tymczasowo zmieniać, a w serwisach średniej wielkości przetworzenie zmian trwa zwykle kilka tygodni lub dłużej, w dużych - jeszcze dłużej. Zaleca też zmieniać jedną rzecz naraz i wybierać okres mniejszego ruchu. Dla sklepu oznacza to, że przebudowy adresów nie łączy się z wymianą szablonu i nie planuje na tygodnie przed szczytem sprzedaży.

Powody, które zmianę uzasadniają

Zmiana ma sens, gdy obecne adresy powodują realny kłopot: produkty otwierają się pod kilkoma adresami i nie da się tego opanować znacznikiem kanonicznym, adresy zawierają identyfikatory sesji lub inne zmienne elementy, każde przeniesienie towaru między kategoriami psuje linki albo platforma jest wymieniana na inną i dawnego schematu nie da się odtworzyć. W ostatnim przypadku warto najpierw sprawdzić, czy nowy system pozwala zachować dotychczasowe adresy - to najtańsza migracja z możliwych.

Jak przeprowadzić zmianę, gdy jest konieczna

1. Spis obecnych adresów

   Lista powstaje z map witryny, dzienników serwera, systemu sklepowego oraz raportu linków w Search Console. Powinna objąć także zdjęcia i pliki do pobrania.

2. Tabela starych i nowych adresów

   Każdy stary adres dostaje dokładnie jeden nowy odpowiednik. Zbiorcze kierowanie wszystkiego na stronę główną nie jest odwzorowaniem.

3. Trwałe przekierowania po stronie serwera

   Według dokumentacji Google o przekierowaniach kody 301 i 308 są sygnałem, że adres docelowy ma być wersją podstawową. Najlepiej kierować od razu do celu, bez pośrednich przeskoków.

4. Aktualizacja linków, znaczników i plików

   Nowe adresy trafiają do menu, okruszków, treści, znaczników kanonicznych, mapy witryny, pliku produktowego i adresów docelowych reklam.

5. Obserwacja w Search Console

   Kontroli wymagają mapy witryny, stan indeksowania i zapytania. Ostrzeżenia o przekierowaniach w starej mapie są na tym etapie zjawiskiem spodziewanym.

Dokumentacja podaje też dwie liczby warte zapamiętania. Przekierowania należy utrzymywać zwykle co najmniej przez rok, a najlepiej bezterminowo, aktualizując równocześnie linki. Łańcuch przekierowań powinien być krótki: najlepiej do trzech przeskoków i nie więcej niż pięć, choć robot potrafi podążyć do dziesięciu. W sklepach łańcuchy narastają niepostrzeżenie, gdy ten sam produkt jest przenoszony kilka razy, dlatego przy każdej kolejnej zmianie stare reguły warto przepiąć bezpośrednio na adres aktualny.

Pomocy z zewnątrz warto szukać wtedy, gdy zmiana obejmuje tysiące adresów, sklep działa w kilku wersjach językowych albo przebudowa zbiega się ze zmianą platformy lub domeny. Taki zakres obejmuje nasza usługa migracji domeny i hostingu, a porządkowanie adresów bez przenosin wchodzi w zakres pozycjonowania sklepów. Jeżeli przy okazji znikają z oferty całe grupy towarów, przydatny będzie także wpis o produktach wycofanych ze sprzedaży.

Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl