Usługa domeny pokazuje w Search Console dane całej witryny naraz: wszystkich subdomen, obu protokołów i każdej ścieżki, a usługa z prefiksem adresu URL obejmuje wyłącznie adresy zaczynające się od wpisanego ciągu. W większości firm lepszym wyborem jest usługa domeny potwierdzona rekordem DNS, uzupełniona w razie potrzeby o usługi z prefiksem. Poniżej wyjaśniamy różnice, metody weryfikacji, zasady przyznawania dostępu i przyczyny jego utraty po zmianach na stronie.
Czym jest usługa w Search Console i po co weryfikuje się własność
Usługa to pojedynczy zasób, którego dane można przeglądać w Search Console i którym można tam zarządzać. Najczęściej jest to witryna firmy. Weryfikacja własności to z kolei dowód dla Google, że osoba zakładająca usługę rzeczywiście ma kontrolę nad stroną. Według pomocy Search Console poświęconej weryfikowaniu własności zweryfikowany właściciel otrzymuje najwyższy poziom uprawnień, a cała procedura chroni przed sytuacją, w której ktoś obcy ogląda dane witryny albo wpływa na jej obecność w wyszukiwarce.
Search Console jest narzędziem Google dostępnym bez opłat. Pokazuje, jak Google skanuje, indeksuje i wyświetla stronę w wynikach. W dokumentacji dla początkujących Google wymienia potwierdzenie własności jako pierwszą czynność, ponieważ dopiero ono otwiera dostęp do wszystkich informacji.
Warto od razu rozwiać częstą obawę: samo utworzenie usługi nie zmienia wyglądu strony w Google ani jej wyników. Pomoc Search Console mówi o tym wprost. Założenie usługi nie jest też zgłoszeniem strony do indeksu, o czym szerzej piszemy we wpisie o tym, czy witrynę trzeba zgłaszać do Google. To wyłącznie uzyskanie wglądu w dane i w narzędzia, z których korzysta się przy technicznej stronie pozycjonowania.
Unikalny ciąg znaków przypisany do konta Google, który umieszcza się w rekordzie DNS, w pliku na serwerze albo w kodzie strony. Dopóki Google go tam znajduje, uznaje daną osobę za zweryfikowanego właściciela.
Przy tworzeniu usługi Search Console pyta o jej typ. Dla witryny są dwa: domena oraz prefiks adresu URL. Od tego wyboru zależy, jakie dane o stronie firmy trafią do raportów.
Usługa domeny a usługa z prefiksem adresu URL: co obejmuje każda z nich
Usługa domeny obejmuje wszystko, co znajduje się pod daną nazwą domeny, a usługa z prefiksem URL tylko te adresy, które zaczynają się dokładnie od wpisanego ciągu znaków. Tak opisuje to strona pomocy o dodawaniu usługi do Search Console. W usłudze domeny mieszczą się wszystkie subdomeny (na przykład www albo m), wszystkie protokoły (http i https) oraz wszystkie ścieżki. Przy jej tworzeniu wpisuje się samą nazwę, bez przedrostka www, bez protokołu i bez ścieżki.
Usługa z prefiksem URL jest węższa i bardziej dosłowna. Liczy się w niej każdy znak, także protokół. Jeżeli hipotetyczna kancelaria z Krakowa utworzy usługę dla adresu http://przyklad.pl/, to znajdzie w niej dane podstrony http://przyklad.pl/porady/, ale nie znajdzie danych adresu https://przyklad.pl/porady/, bo ma on inny protokół, ani adresu http://www.przyklad.pl/porady/, bo znajduje się on w innej subdomenie. Z punktu widzenia Search Console są to trzy osobne zasoby.
| Cecha | Usługa domeny | Usługa z prefiksem URL |
|---|---|---|
| Co wpisuje się przy tworzeniu | Samą nazwę domeny, np. przyklad.pl | Pełny adres z protokołem, np. https://www.przyklad.pl/ |
| Protokoły | Wszystkie, w tym http i https | Tylko ten wpisany w prefiksie |
| Subdomeny | Wszystkie, np. www, m, sklep, blog | Tylko ta wpisana w prefiksie |
| Ścieżki | Wszystkie | Tylko zaczynające się od prefiksu, np. sam katalog /blog/ |
| Metody weryfikacji | Rekord DNS u dostawcy nazwy domeny | Plik HTML, znacznik HTML, Google Analytics, Menedżer tagów Google i inne |
| Kiedy się przydaje | Pełny obraz witryny w jednym miejscu | Osobny wgląd w jedną część serwisu albo brak dostępu do DNS |

Oba typy nie wykluczają się. Pomoc Google podpowiada, że gdy właściciel usługi domeny chce oglądać dane w podziale na subdomenę, ścieżkę albo protokół, ma dwie drogi: filtr strony w raporcie skuteczności albo utworzenie obok usług z prefiksem URL. Na jednym koncie można mieć do 1000 usług, więc limit rzadko jest przeszkodą.
Jak wybór typu usługi wpływa na dane o indeksowaniu
Typ usługi decyduje o tym, które adresy w ogóle trafią do raportów, więc ten sam serwis może wyglądać w Search Console zupełnie inaczej zależnie od tego, jak go założono. Raporty usługi z prefiksem pokazują jedynie adresy pasujące do prefiksu. Jeżeli strona działa pod adresem https://www.przyklad.pl/, a usługę utworzono dla http://przyklad.pl/, raporty będą niemal puste, choć witryna jest widoczna w wyszukiwarce. Pomoc Google wymienia ten przypadek wśród przyczyn braku danych: przy pustych raportach należy upewnić się, że wpisano właściwy adres, na przykład https zamiast http.
Usługa domeny usuwa ten problem, bo zbiera w jednym miejscu każdy wariant adresu. Ma to duże znaczenie przy szukaniu błędów. W jednym raporcie widać wtedy zarówno właściwe adresy, jak i te, które nie powinny się indeksować: stare kopie pod http, wersję bez www czy zapomnianą subdomenę testową. W usłudze z prefiksem takie adresy pozostają niewidoczne, dopóki ktoś nie utworzy dla nich kolejnych usług. Wątek wyboru jednej wersji adresu rozwijamy we wpisie o tym, czy strona powinna działać z www, czy bez www.
Dobrym przykładem jest hipotetyczny sklep z Poznania, który ma ofertę pod adresem głównym, blog w subdomenie i starą wersję mobilną w subdomenie m. Gdyby właściciel założył wyłącznie usługę z prefiksem dla adresu głównego, nie zobaczyłby, że Google wciąż indeksuje dawną wersję mobilną. W usłudze domeny te adresy pojawiłyby się obok pozostałych.
Usługa z prefiksem bywa natomiast lepsza tam, gdzie zależy nam na węższym spojrzeniu. Dane o samym blogu albo samej wersji językowej w katalogu łatwiej czytać w osobnej usłudze niż wyłuskiwać je filtrami z całości. Jest też wygodna przy przyznawaniu dostępu: osoba prowadząca blog może otrzymać wgląd tylko w usługę katalogu /blog/, bez danych całej firmy. Zbiorcze liczby z kilku usług należy zestawiać ostrożnie, najlepiej w ramach uporządkowanego raportowania wyników SEO, tak aby te same adresy nie zostały policzone dwa razy.
Jak utworzyć usługę w Search Console
Nową usługę zakłada się z menu wyboru usługi, które znajduje się w lewym górnym rogu każdego ekranu Search Console, albo ze strony powitalnej narzędzia. Potrzebne jest konto Google. Najlepiej, aby było to konto należące do firmy, a nie prywatne konto pracownika czy wykonawcy strony. Całość składa się z kilku czynności opisanych w pomocy Google.
- Otwarcie listy usług
Po zalogowaniu należy rozwinąć menu wyboru usługi i użyć znajdującej się w nim pozycji służącej do utworzenia nowej usługi, oznaczonej znakiem plusa.
- Wybór typu
W polu domeny wpisuje się samą nazwę, na przykład przyklad.pl. W polu prefiksu URL wpisuje się pełny adres razem z protokołem, dokładnie taki, pod jakim strona działa.
- Wybór metody weryfikacji
Dla domeny narzędzie pokaże instrukcję z rekordem DNS, dla prefiksu listę kilku metod. Na tym ekranie Search Console wyświetla token, który trzeba umieścić we wskazanym miejscu.
- Potwierdzenie
Po umieszczeniu tokena wystarczy użyć przycisku weryfikacji. Weryfikację można też odłożyć: usługa pozostanie na liście i da się do niej wrócić.
- Oczekiwanie na dane
Według pomocy dane pojawiają się zwykle po kilku dniach, a ich zbieranie rozpoczyna się już w chwili utworzenia usługi, jeszcze przed weryfikacją.

Z ostatniego punktu wynika praktyczny wniosek: usługę opłaca się założyć jak najwcześniej, nawet jeśli na dostęp do panelu domeny trzeba chwilę poczekać.

Jeżeli dostęp do usługi przyznał już ktoś inny, na przykład poprzedni wykonawca strony, nie trzeba zakładać jej od nowa. Wystarczy odszukać ją na liście w menu wyboru usługi.
Weryfikacja rekordem DNS: jedyna droga do usługi domeny
Usługę domeny potwierdza się wyłącznie wpisem w ustawieniach DNS, czyli w systemie, który łączy nazwę domeny z serwerami. Wyjątkiem opisanym przez Google są witryny utrzymywane w usługach samego Google, takich jak Blogger czy Witryny Google. Ustawienia DNS zmienia się w panelu firmy, w której zarejestrowano domenę, albo tam, dokąd przekierowano jej obsługę, na przykład u dostawcy hostingu. Ta metoda nie wymaga żadnych zmian w kodzie strony.
Search Console podaje listę rozpoznawanych dostawców. Jeśli firma obsługująca domenę na niej jest, można ją wskazać i rozpocząć weryfikację przyciskiem na tym samym ekranie. Po zalogowaniu się u dostawcy potwierdzenie powinno nastąpić od razu. W pozostałych przypadkach wybiera się opcję dowolnego dostawcy DNS i tworzy rekord ręcznie. Google przewiduje dwa rodzaje rekordów: tekstowy TXT oraz CNAME, czyli rekord wskazujący na inną nazwę.
Typ: TXT
Nazwa: @ (albo puste pole)
Wartość: google-site-verification=AbCdEf123456przykladowyCiagZnakow
TTL: wartość domyślna dostawcyW rekordzie TXT pole nazwy lub hosta pozostawia się puste albo wpisuje w nim znak @, a ciąg skopiowany z Search Console wkleja w polu wartości. Przy rekordzie CNAME narzędzie podaje parę: nazwę i wartość, które przenosi się do odpowiednich pól w panelu domeny.
Zmiany w DNS nie zawsze są widoczne natychmiast. Pomoc Google podaje, że wpis może zacząć działać dopiero po 2-3 dniach, a gdy weryfikacja się nie powiedzie, zaleca odczekanie 1-2 dni i ponowienie próby.
Weryfikacja domeny ma jeszcze jedną zaletę. Zgodnie z pomocą usługi podrzędne utworzone po weryfikacji usługi nadrzędnej są potwierdzane automatycznie tą samą metodą. Kto ma zweryfikowaną domenę przyklad.pl, ten bez dodatkowych czynności założy usługę z prefiksem dla subdomeny albo katalogu. Potwierdzenie subdomeny nie daje natomiast praw do domeny nadrzędnej.
Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Plik HTML, znacznik, Google Analytics i Menedżer tagów: metody dla usługi z prefiksem URL
Usługę z prefiksem URL można potwierdzić na kilka sposobów, a wybór zależy głównie od tego, do czego mają Państwo dostęp: do plików na serwerze, do kodu strony czy do konta analitycznego. Wspólny warunek jest jeden: sprawdzana strona lub plik muszą być dostępne bez logowania. Witryny ukrytej za hasłem, na przykład wersji roboczej nowego serwisu, nie da się w ten sposób zweryfikować.
Plik HTML w katalogu głównym
Search Console generuje plik o określonej nazwie i zawartości, który należy pobrać i wgrać do katalogu głównego usługi, czyli tam, dokąd prowadzi wpisany prefiks. Google zastrzega, że nazwy ani treści pliku nie wolno zmieniać. Przed użyciem przycisku weryfikacji dobrze jest otworzyć adres pliku w oknie incognito przeglądarki i upewnić się, że wyświetla się bez logowania. Narzędzie podąża za przekierowaniem w obrębie tej samej domeny, na przykład z http na https, ale nie za przekierowaniem do innej domeny.
Znacznik w sekcji head strony głównej
Druga metoda polega na wklejeniu krótkiego znacznika meta do sekcji head strony głównej. W WordPressie i innych systemach zarządzania treścią zwykle robi się to w ustawieniach motywu albo wtyczki do SEO, w polu przeznaczonym na kod weryfikacyjny Google. Po zapisaniu zmian należy otworzyć źródło opublikowanej strony i wyszukać w nim ciąg google-site-verification. Google przypomina, że podgląd w edytorze nie wystarcza: liczy się to, co otrzymuje przeglądarka niezalogowanego użytkownika.
<head>
<title>Strona główna firmy</title>
<meta name="google-site-verification" content="AbCdEf123456przykladowyCiagZnakow" />
</head>Konto Google Analytics i Menedżer tagów Google
Jeżeli na stronie działa już Google Analytics, własność można potwierdzić istniejącym kodem pomiarowym. Warunki są trzy. Kod musi znajdować się w sekcji head strony głównej w niezmienionej postaci, osoba weryfikująca musi mieć na koncie Analytics uprawnienia do edycji, a w Search Console trzeba być zalogowanym na to samo konto Google. Przy Menedżerze tagów Google, czyli narzędziu do zarządzania skryptami na stronie, wymagane są uprawnienia do publikowania lub administrowania kontenerem, a fragment kodu noscript powinien stać bezpośrednio po otwierającym znaczniku body. Obie metody wiążą dostęp do Search Console z innym narzędziem, więc zmiana konta Analytics lub wymiana kontenera może niepostrzeżenie unieważnić weryfikację.
| Metoda | Czego wymaga | Działa dla usługi domeny |
|---|---|---|
| Rekord DNS | Dostępu do panelu, w którym ustawia się rekordy domeny | Tak, to jedyna metoda |
| Plik HTML | Możliwości wgrania pliku do katalogu głównego | Nie |
| Znacznik HTML | Możliwości edycji sekcji head strony głównej | Nie |
| Google Analytics | Uprawnień do edycji na koncie Analytics | Nie |
| Menedżer tagów Google | Uprawnień do publikowania lub administrowania kontenerem | Nie |
Gdy weryfikacja kończy się niepowodzeniem, Search Console podaje przyczynę. Pomoc wymienia najczęstsze: nieprawidłowy znacznik lub plik, przekroczenie limitu czasu po stronie serwera, błąd DNS, zbyt wiele przekierowań oraz nieprawidłową odpowiedź serwera, typową dla stron wymagających logowania. Większość z nich dotyczy działania serwera, dlatego przy powtarzających się błędach warto przyjrzeć się temu, jakie kody odpowiedzi zwraca strona, oraz czy na drodze nie stoi łańcuch przekierowań.
Jak zarządzać dostępem pracowników i agencji
Dostęp do usługi przyznaje się konkretnym kontom Google w ustawieniach Search Console, a nie przez udostępnianie hasła. Może to zrobić wyłącznie właściciel usługi. Po otwarciu usługi należy przejść do pozycji Ustawienia w menu po lewej stronie, a następnie do sekcji Użytkownicy i uprawnienia. Znajduje się tam przycisk służący do zaproszenia nowej osoby. W formularzu wpisuje się adres konta Google tej osoby i wskazuje poziom uprawnień, po czym zapisuje zmiany. Według pomocy o zarządzaniu właścicielami, użytkownikami i uprawnieniami nie może to być adres grupowy.
Google rozróżnia kilka ról. Właściciel zweryfikowany potwierdził własność tokenem. Właściciel wyznaczony otrzymał ten status od właściciela zweryfikowanego i nie potrzebuje własnego tokena. Użytkownik z pełnym dostępem widzi wszystkie dane i wykonuje część działań, a użytkownik z ograniczonym dostępem przegląda większość danych, lecz niemal niczego nie zmienia.
| Czynność | Właściciel | Pełny dostęp | Ograniczony dostęp |
|---|---|---|---|
| Zapraszanie i usuwanie użytkowników | Tak | Nie | Nie |
| Raport skuteczności i raport linków | Tak | Tak | Tak |
| Przesyłanie mapy witryny | Tak | Tak | Nie |
| Usuwanie adresów z wyników | Tak | Tak | Tylko podgląd |
| Zgłaszanie poprawek do sprawdzenia | Tak | Tak | Nie |
| Zmiana adresu witryny | Tak | Tylko podgląd | Tylko podgląd |
| Powiązanie z Google Analytics | Tak | Nie | Nie |
Z tabeli wynika prosty podział. Osobie, która tylko czyta raporty, na przykład autorowi tekstów, wystarczy dostęp ograniczony. Specjalista prowadzący prace na stronie potrzebuje pełnego dostępu, aby móc przesłać mapę witryny, poprosić o indeksację przy sprawdzaniu adresu URL i zgłaszać poprawki. Status właściciela jest potrzebny do nielicznych zadań, takich jak powiązanie z Google Analytics czy skorzystanie z narzędzia Zmiana adresu. Pomoc podaje też limit: usługa może mieć do 100 użytkowników niebędących właścicielami.
Odbieranie dostępu i porządek w tokenach właścicieli
Zwykłemu użytkownikowi i właścicielowi wyznaczonemu dostęp odbiera się w tej samej sekcji Użytkownicy i uprawnienia: przy nazwie osoby znajduje się menu z dodatkowymi ustawieniami, a w nim pozycja odbierająca dostęp. Z właścicielem zweryfikowanym jest inaczej. Jego uprawnień nie da się obniżyć, a samo usunięcie z listy nie wystarcza, ponieważ osoba, której token nadal znajduje się na stronie lub w DNS, może w każdej chwili zweryfikować się ponownie.
Dlatego Google zaleca dwie czynności w ustalonej kolejności: najpierw odebranie dostępu, potem usunięcie tokenów. Na stronie Użytkownicy i uprawnienia znajduje się lista nieużywanych tokenów własności, która pokazuje, co po kim pozostało. Zależnie od metody trzeba usunąć z witryny token tej osoby: plik weryfikacyjny, znacznik meta w kodzie strony głównej albo rekord DNS. Przy metodach opartych na Google Analytics i Menedżerze tagów odbiera się jej odpowiednie uprawnienia w tych narzędziach.
W tej samej sekcji dostępna jest historia własności. Zapisuje ona zdarzenia takie jak pojawienie się i usunięcie właściciela, udane i nieudane próby weryfikacji oraz usunięcie tokena. Google ostrzega, że nierozpoznany właściciel na liście może świadczyć o włamaniu na stronę. W takiej sytuacji samo odebranie dostępu nie rozwiązuje problemu i trzeba zająć się zabezpieczeniem witryny.
Kiedy weryfikacja przepada po zmianach na stronie
Weryfikacja jest ważna tak długo, jak długo Search Console potrafi potwierdzić obecność tokena. Google sprawdza to okresowo. Gdy tokena nie znajduje, wysyła powiadomienie, a po upływie okresu prolongaty uprawnienia wygasają. Pomoc nie podaje, ile ten okres trwa, więc na takie powiadomienie najlepiej reagować od razu. Jeśli dostęp utracą wszyscy zweryfikowani właściciele, nikt nie będzie mógł korzystać z usługi.
Do utraty tokena prawie nigdy nie dochodzi celowo. Zwykle jest skutkiem ubocznym innych prac. Hipotetyczny hydraulik z Łodzi zamawia nową stronę, wykonawca podmienia motyw i stary znacznik weryfikacyjny znika razem z poprzednim szablonem. Sklep zmienia hosting, a przy kopiowaniu plików nikt nie przenosi niepozornego pliku HTML z katalogu głównego. Firma przenosi obsługę domeny do innego dostawcy i w nowej strefie DNS brakuje rekordu tekstowego.
- Przed zmianą motywu lub przebudową strony zapisać, jaką metodą zweryfikowano usługę i gdzie znajduje się token.
- Przy zmianie hostingu przenieść plik weryfikacyjny z katalogu głównego razem z resztą plików.
- Przy zmianie dostawcy DNS odtworzyć rekord weryfikacyjny w nowej strefie, zanim stara przestanie działać.
- Przy wymianie konta Analytics lub kontenera Menedżera tagów ustalić, czy nie opiera się na nich weryfikacja.
- Po przejściu z http na https upewnić się, że istnieje usługa obejmująca nowy protokół.
- Po zakończeniu prac otworzyć Search Console i potwierdzić, że usługa nadal jest zweryfikowana.

Odporność na takie zdarzenia różni się między metodami. Rekord DNS nie zależy od motywu, wtyczek ani plików na serwerze, więc przetrwa przebudowę strony i zmianę hostingu, o ile obsługa domeny pozostaje w tym samym miejscu. Plik i znacznik są wrażliwe na każdą większą zmianę w serwisie. Z tego powodu zalecamy weryfikację przez DNS jako podstawową, a pozostałe metody traktujemy jako uzupełnienie.
Osobnym przypadkiem jest zmiana adresu witryny. Po przejściu na https usługa z prefiksem założona dla http przestaje pokazywać aktualne dane, bo ruch przenosi się pod adresy, których nie obejmuje. Usługa domeny tego problemu nie ma. Przy przenosinach na nową domenę pomoc Google dotycząca narzędzia zmiany adresu wymaga, aby ta sama osoba była właścicielem starej i nowej usługi, o czym piszemy we wpisie o tym, jak przenieść stronę na nowy adres. Weryfikacją dobrze jest zająć się na samym początku przygotowań do migracji domeny i hostingu.
Typowe pomyłki przy weryfikacji i sytuacje, w których przydaje się pomoc
Najczęstszą pomyłką jest założenie usługi z prefiksem dla innego wariantu adresu niż ten, pod którym strona faktycznie działa. Właściciel widzi puste raporty i dochodzi do wniosku, że Google nie zna jego witryny, podczas gdy dane zbierają się pod adresem z innym protokołem lub z przedrostkiem www. Najprostszym sprawdzianem jest otwarcie strony w przeglądarce i porównanie adresu z paska z adresem usługi, znak po znaku.
Druga pomyłka to weryfikacja na prywatnym koncie osoby, która później odchodzi z firmy lub kończy współpracę. Rozwiązaniem jest samodzielna weryfikacja z konta firmowego, na przykład rekordem DNS, a następnie uporządkowanie listy właścicieli i tokenów. Google potwierdza, że po przejęciu witryny można cofnąć weryfikację poprzednich właścicieli, usuwając ich tokeny.
Trzecia grupa błędów dotyczy samego tokena. Zdarza się wklejenie znacznika do treści strony zamiast do sekcji head, umieszczenie go na podstronie zamiast na stronie głównej, wgranie pliku do podkatalogu albo usunięcie tokena zaraz po udanej weryfikacji w przekonaniu, że spełnił już swoje zadanie. Czwarta to nadawanie statusu właściciela każdemu, kto o dostęp poprosi, choć do większości prac wystarcza pełny dostęp, a do czytania raportów ograniczony.
Wsparcie specjalisty jest uzasadnione, gdy nikt w firmie nie ma dostępu do panelu domeny ani do usługi, gdy w historii własności pojawiają się nieznane konta, gdy serwis składa się z wielu subdomen i wersji językowych oraz gdy przed firmą stoi zmiana domeny lub hostingu. Uporządkowanie usług i uprawnień jest też jednym z pierwszych punktów, od których zaczynamy audyt SEO, ponieważ bez pełnych danych o indeksowaniu trudno rzetelnie ocenić stan witryny.
Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy lepiej założyć usługę domeny, czy usługę z prefiksem adresu URL?
Jeśli mają Państwo dostęp do ustawień DNS, usługa domeny daje pełniejszy obraz, bo obejmuje wszystkie subdomeny, protokoły i ścieżki. Usługa z prefiksem przydaje się, gdy dostępu do DNS nie ma albo gdy potrzebny jest osobny wgląd w jedną część serwisu. Oba typy można prowadzić równolegle.
Czy można zweryfikować usługę domeny plikiem HTML albo znacznikiem?
Nie. Według pomocy Search Console plik HTML i znacznik HTML działają wyłącznie dla usług z prefiksem URL. Usługa domeny wymaga rekordu DNS, z wyjątkiem witryn utrzymywanych w usługach Google.
Ile trwa weryfikacja rekordem DNS?
Jeśli dostawca domeny znajduje się na liście rozpoznawanej przez Search Console, potwierdzenie powinno nastąpić od razu po zalogowaniu u dostawcy. Przy ręcznym wpisie Google uprzedza, że rekord może zacząć działać dopiero po 2-3 dniach. Po nieudanej próbie zaleca odczekanie 1-2 dni i ponowienie weryfikacji.
Czy po weryfikacji można usunąć rekord, plik albo znacznik?
Nie należy tego robić. Search Console okresowo sprawdza obecność tokena, a gdy go nie znajdzie, wysyła powiadomienie i po upływie okresu prolongaty uprawnienia wygasają. Token powinien pozostać na miejscu tak długo, jak długo dana osoba ma być właścicielem.
Jak dać agencji dostęp do Search Console bez podawania hasła?
Właściciel usługi otwiera Ustawienia, przechodzi do sekcji Użytkownicy i uprawnienia i zaprasza adres konta Google wskazany przez agencję, określając poziom uprawnień. Do prowadzenia prac zwykle wystarcza pełny dostęp. Po zakończeniu współpracy dostęp odbiera się w tym samym miejscu.
Co zrobić, gdy jedynym właścicielem usługi jest były pracownik?
Należy zweryfikować usługę samodzielnie z konta firmowego, najlepiej rekordem DNS, a następnie odebrać dostęp dawnemu właścicielowi i usunąć jego token ze strony lub z DNS. Samo usunięcie z listy nie wystarcza, ponieważ osoba z aktywnym tokenem może zweryfikować się ponownie.
Źródła
- Dodawanie usługi witryny lub platformy do Search Console, Google, pomoc Search Console
- Weryfikowanie własności witryny, Google, pomoc Search Console
- Zarządzanie właścicielami, użytkownikami i uprawnieniami, Google, pomoc Search Console
- Narzędzie zmiany adresu, Google, pomoc Search Console
- Jak korzystać z Search Console, Google, Centrum wyszukiwarki Google
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




