Tag em w HTML oznacza akcent zdaniowy: słowo, które w mowie wypowiedzielibyśmy z naciskiem i które zmienia sens zdania. Przeglądarki pokazują em kursywą, ale kursywa to tylko sposób wyświetlania. Poniżej: definicja ze specyfikacji, różnice wobec i, strong, b, mark i cite, czytniki ekranu, stanowisko Google, em w WordPressie oraz typowe błędy.
Co oznacza tag em według specyfikacji HTML?
Em (od angielskiego emphasis, czyli nacisk) to element HTML oznaczający akcent zdaniowy: słowo lub frazę wypowiadaną z naciskiem, przez co zmienia się sens zdania. Zgodnie ze specyfikacją WHATWG stopień akcentu rośnie z każdym kolejnym zagnieżdżonym em. Przeglądarki domyślnie wyświetlają em kursywą, lecz kursywa to tylko sposób prezentacji, który można zmienić w arkuszu CSS.
Zgodnie ze specyfikacją HTML utrzymywaną przez WHATWG element em reprezentuje akcent zdaniowy swojej treści, po angielsku stress emphasis. Położenie akcentu zmienia sens zdania, więc em jest częścią treści, a nie dekoracją; sposób stawiania akcentu zależy od języka, a jego stopień wyznacza liczba nadrzędnych elementów em.
Jak położenie em zmienia sens zdania?
Specyfikacja pokazuje to na zdaniu o kotach; poniżej polska wersja, ostatnia linia z em zagnieżdżonym w em.
<p>Koty są łagodnymi zwierzętami.</p>
<p><em>Koty</em> są łagodnymi zwierzętami.</p>
<p>Koty <em>są</em> łagodnymi zwierzętami.</p>
<p>Koty są <em>łagodnymi</em> zwierzętami.</p>
<p><em>Koty są <em>łagodnymi</em> zwierzętami!</em></p>Akcent na pierwszym słowie sugeruje spór o rodzaj zwierzęcia, na czasowniku podaje w wątpliwość całe zdanie, na przymiotniku przywraca właściwą cechę kotów. Em na całym zdaniu oznacza, że mówiący z całych sił forsuje swoją rację (stąd wykrzyknik), a em w em dodaje nacisk na jedno słowo.
Czym em nie jest?
Specyfikacja mówi wprost, że em nie jest ogólnym znacznikiem kursywy ani znacznikiem ważności: do tego służą i oraz strong. Dokumentacja MDN dodaje, że do samego pochylenia służy właściwość CSS font-style, a em ma rolę dostępności emphasis. Prosty test: em stawiamy tam, gdzie czytając głośno zmienilibyśmy intonację.
Czym em różni się od i, strong, b, mark i cite?
Każdy z tych znaczników odpowiada na inne pytanie. Em mówi, że słowo wypowiadamy z naciskiem. Element i mówi, że fragment ma inny ton lub charakter: obce wyrażenie, nazwa gatunku, termin, myśl postaci. Strong oznacza ważność, powagę lub pilność. B zwraca uwagę bez nadawania ważności. Mark podświetla fragment ze względu na kontekst, a cite oznacza tytuł dzieła.
| Znacznik | Znaczenie według specyfikacji | Domyślny wygląd |
|---|---|---|
| em | Akcent zdaniowy, zmienia sens zdania | Kursywa |
| i | Inny ton: nazwa gatunku, termin, obce wyrażenie, myśl | Kursywa |
| strong | Ważność, powaga, pilność; nie zmienia sensu | Pogrubienie |
| b | Uwaga bez ważności: słowa kluczowe, nazwy produktów, lead | Pogrubienie |
| mark | Podświetlenie ze względu na inny kontekst | Żółte tło |
| cite | Tytuł dzieła, nigdy nazwisko | Kursywa |
Element b ma być według specyfikacji ostatecznością: nagłówki powinny korzystać z elementów od h1 do h6, akcent z em, ważność ze strong. Jak układać nagłówki, opisaliśmy we wpisie o strukturze nagłówków H1, H2 i H3.

Przy elemencie i specyfikacja zaleca atrybut lang dla wyrażeń w innym języku, a cite ma obejmować wyłącznie tytuł. W audytach najczęściej widzimy em użyte do wszystkiego, co ma być pochylone, i porządkujemy to razem z innymi elementami SEO technicznego.
<p><strong>Uwaga:</strong> zamówienia po godzinie 14 wysyłamy <em>następnego</em> dnia.
Filtr <b>Aqua 300</b> opisaliśmy w publikacji <cite>Woda w domu</cite>.
Gatunek: <i lang="la">Felis catus</i>. Dopasowanie: <mark>filtr węglowy</mark>.</p>Jak przeglądarki wyświetlają em i jak zmienić to w CSS?
Przeglądarki wyświetlają em kursywą, bo tak przewiduje domyślny arkusz stylów z rozdziału specyfikacji HTML o renderowaniu: reguła dla cite, dfn, em, i oraz var ustawia font-style na italic, a b i strong otrzymują font-weight bolder. To tylko oczekiwane style domyślne, więc własny arkusz CSS może je zmienić bez wpływu na znaczenie tekstu.
em { font-style: normal; color: #0f62fe; }
em em { font-weight: 600; }Jeśli em ma pozostać kursywą, krój pisma w motywie musi mieć odmianę pochyłą; gdy jej nie ma, przeglądarka zgodnie z dokumentacją MDN właściwości font-synthesis domyślnie syntetyzuje pochylenie, czyli mechanicznie przechyla litery (wyłącza to wartość none). O kosztach dodatkowych plików czcionek piszemy we wpisie o czcionkach internetowych a szybkości strony. Gdy kursywa nie różni się od zwykłego tekstu, zwykle arkusz motywu ustawia dla em font-style: normal, co widać w narzędziach deweloperskich przeglądarki.
Jeśli chcą Państwo zamówić audyt SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Jak czytniki ekranu traktują em?
W ustawieniach domyślnych czytniki ekranu nie zmieniają głosu i nie zgłaszają elementów em ani strong. Tak wynika z testów opublikowanych przez jednego z redaktorów specyfikacji HTML: żaden z badanych czytników nie oznajmiał akcentu ani ważności bez zmiany ustawień, a odczyt pogrubienia i kursywy użytkownik musi włączyć sam. Zamiar specyfikacji i praktyka urządzeń rozchodzą się tu wyraźnie.
Zamiar opisuje technika H49 z wytycznych WCAG: semantyczne oznaczenie ma pozwolić oddać wyróżnienie w mowie innym głosem lub tonem. Praktykę pokazują testy czytników ekranu: em, strong, b oraz i nie są domyślnie zgłaszane przez żaden badany program, a jeden z nich przez krótki czas oznajmiał akcent i wycofał tę funkcję po skargach, bo akcent w sieci jest nadużywany. Autor testów uznaje, że em i strong nie są metodą wspieraną przez technologie asystujące.
- Autor oznacza słowo elementem em
- Przeglądarka nadaje mu rolę emphasis w drzewie dostępności
- Czytnik w ustawieniach domyślnych pomija zmianę głosu
- Użytkownik słyszy zdanie bez akcentu, chyba że włączył odczyt formatowania
Wynikają z tego trzy zasady: sens zdania ma być jasny bez akcentu, więc warto dodać słowo niosące nacisk („właśnie", „dopiero"); ostrzeżenia należy zapowiadać słowem, na przykład „Uwaga:"; znaczenia nie wolno przenosić na kolor ani kursywę. Szerzej we wpisach o dostępności cyfrowej strony firmy i o najczęściej niespełnianych kryteriach WCAG.
Co Google mówi o wyróżnieniach tekstu i co z tego wynika dla SEO?
Publiczne wypowiedzi Google dotyczą przede wszystkim pogrubień. John Mueller z Google potwierdził, że pogrubienie kilku najważniejszych fragmentów pomaga wyszukiwarce lepiej zrozumieć akapit lub stronę, ale pogrubienie wszystkiego nic nie daje, a Matt Cutts tłumaczył wcześniej, że strong i b są traktowane tak samo. Oficjalnego potwierdzenia, że em lub kursywa wpływają na pozycje, nie ma.
Wypowiedź Muellera z otwartego spotkania dla twórców stron opisał serwis branżowy, a drugi opublikował transkrypcję. Pogrubienie to według niego wyraźny sygnał, że autor uważa dany temat za główny, ale zwykle pokrywa się z tym, co wyszukiwarka i tak wywnioskowała, a gdy wszystko jest pogrubione, nic nie jest. Dopowiedział, że takie zabiegi nie wywindują strony w wynikach. Matt Cutts, który w nagraniach Google odpowiadał na pytania twórców stron, dwukrotnie w odstępie wielu lat twierdził, że dla rankingu strong i b niczym się nie różnią; relacja z nagrania podaje, że to samo powiedział o em i i; przytaczamy to jako relację, nie dokument Google.
Zasady stylu dokumentacji Google dla programistów nakazują używać em dla akcentu, nie dla kursywy jako takiej, a strong dla ważności, nie dla pogrubienia. Z kolei zasady Google dotyczące spamu opisują upychanie słów kluczowych jako wypełnianie strony słowami w celu manipulowania rankingiem, w tym powtarzanie wyrażeń tak często, że brzmi to nienaturalnie. Em przy każdym wystąpieniu frazy zdradza, że tekst pisano pod wyszukiwarkę; pełną listę praktyk omawiamy we wpisie o zasadach Google dotyczących spamu.
Z naszej praktyki: nie widzieliśmy, by sama kursywa zmieniła pozycje. Em służy czytelnikowi i poprawności kodu, strong wskazuje to, co najważniejsze, a żadne nie jest dźwignią pozycji; co w rankingu jest potwierdzone, zebraliśmy we wpisie o czynnikach rankingowych Google.
Mit czy fakt?
Kliknięcie twierdzenia odsłania werdykt i krótkie wyjaśnienie.
Kursywa podnosi pozycję frazy w Google.
Mit Żadna wypowiedź Google nie przypisuje kursywie ani em wpływu na pozycje; potwierdzone wypowiedzi dotyczą pogrubienia i zrozumienia akapitu.
Google traktuje strong i b dokładnie tak samo.
Fakt Matt Cutts mówił o tym dwukrotnie: dla rankingu nie ma między nimi różnicy. Różnica pozostaje w znaczeniu kodu, dlatego dla ważnych treści zalecamy strong.
Czytniki ekranu czytają em z naciskiem.
Półprawda Taki jest zamiar specyfikacji i WCAG, ale w ustawieniach domyślnych badane czytniki nie zmieniają głosu przy em ani strong, dopóki użytkownik nie włączy odczytu formatowania.
Jeśli chcą Państwo zamówić audyt SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Jak wstawić em w WordPressie?
W edytorze blokowym WordPressa em powstaje po zaznaczeniu tekstu i kliknięciu przycisku kursywy w pasku narzędzi bloku Akapit albo po użyciu skrótu Ctrl+I (na komputerach Mac Command+I). Format o nazwie core/italic zapisuje zaznaczenie w elemencie em, nie w i. W edytorze klasycznym przycisk kursywy w zakładce wizualnej oraz przycisk „i" w zakładce tekstowej również wstawiają em.
- Zaznaczenie fragmentu
W bloku Akapit lub Lista należy zaznaczyć wyłącznie słowo, które ma nieść akcent.
- Włączenie kursywy
Przycisk z pochyloną literą I w pasku narzędzi bloku albo skrót Ctrl+I (Command+I); edytor zapisuje zaznaczenie w em.
- Podgląd kodu bloku
Menu opcji bloku (trzy kropki po prawej stronie paska) ma pozycję do edycji bloku jako HTML; widać w niej em.
- Kursywa bez akcentu
W widoku HTML bloku można zamienić em na i z atrybutem lang albo na cite, a po zapisaniu sprawdzić kod wynikowy.
- Edytor klasyczny
Przycisk kursywy w zakładce wizualnej wstawia em, a przycisk „i" w zakładce tekstowej wstawia parę znaczników em.

Dokumentacja bloku Akapit wymienia pogrubienie i kursywę jako podstawowe formaty ze skrótami Ctrl+B oraz Ctrl+I. Że kursywa daje właśnie em, wynika z kodu źródłowego biblioteki formatów edytora, gdzie format core/italic ma ustawioną nazwę znacznika em. Dokumentacja szybkich znaczników edytora klasycznego podaje, że przycisk „b" wstawia strong, a „i" wstawia em.
Kreatory stron mają własne paski narzędzi i ich przycisk kursywy nie zawsze daje em; wybór systemu omawiamy we wpisie WordPress, kreator stron czy rozwiązanie dedykowane.
Jakie błędy popełnia się przy em i jak je naprawić?
Najczęstsze błędy to oznaczanie em całych akapitów, używanie em zamiast cite przy tytułach dzieł, zamiast i z atrybutem lang przy obcych słowach, zamiast strong przy ostrzeżeniach oraz traktowanie em jako sposobu na wyróżnienie fraz dla wyszukiwarki. Naprawa jest prosta: trzeba zapytać, co fragment znaczy, a nie jak ma wyglądać, i dobrać znacznik do odpowiedzi.
Em na całym akapicie oznacza według specyfikacji, że mówiący z całych sił forsuje swoją rację, a w praktyce daje bloki pochyłego pisma, które czyta się gorzej. Do odróżnienia wstępu specyfikacja przewiduje element b z klasą, a zwykle wystarczy akapit ze stylem CSS. Jak pisać sam wstęp, podpowiadamy we wpisie o pierwszym akapicie tekstu.
Tytuły książek, raportów i norm oznacza się elementem cite, nie em; specyfikacja zaznacza, że cite obejmuje wyłącznie tytuł, a nazwisko autora nigdy nim nie jest. Więcej o odwołaniach we wpisie o cytowaniu źródeł w tekstach firmowych. Obce wyrażenia i łacińskie nazwy nie są akcentem, więc należy im się element i z atrybutem lang.
Ostrzeżenia, terminy płatności i zdania do przeczytania najpierw wymagają strong, bo chodzi o ważność, nie o intonację; specyfikacja podaje nawet przykład błędu, w którym słowo „Uwaga" zapisano w b zamiast w strong. Kolejny błąd to em jako narzędzie pozycjonowania, czyli pochylanie frazy przy każdym wystąpieniu: dowodów na skuteczność nie ma, a nienaturalne powtarzanie fraz to upychanie słów kluczowych. Jak pisać zamiast tego, mówi wpis o pisaniu treści SEO.

Lista kontrolna: em na stronie firmowej
Pozycje można zaznaczać na bieżąco, licznik pod listą pokazuje postęp.
Zaznaczono z 7
Wszystkie punkty zaznaczone. Jeśli przy którymś pojawiła się wątpliwość, wystarczy telefon pod numer 222 500 844 albo wiadomość na adres biuro@pozycjonowaniestron.pl.
Czym em w HTML różni się od jednostki em w CSS?
Em w HTML to element oznaczający akcent zdaniowy, a nazwa jednostki w CSS tylko brzmi tak samo. Em w CSS to względna jednostka długości: zgodnie z dokumentacją MDN odnosi się do rozmiaru pisma danego elementu, a użyta we właściwości font-size do rozmiaru pisma elementu nadrzędnego. Pokrewna jednostka rem odnosi się zawsze do rozmiaru pisma elementu głównego html.
Materiały MDN o wartościach i jednostkach pokazują na zagnieżdżonych listach, że rozmiary w em kumulują się: każdy poziom z font-size równym 1.3em jest większy od rodzica, a rozmiary w rem liczą się od elementu głównego i nie rosną.
html { font-size: 16px; }
.lista-em li { font-size: 1.3em; }
.lista-rem li { font-size: 1.3rem; }Najczęstsze pytania
Czy em to to samo co kursywa?
Nie. Em oznacza akcent zdaniowy, a kursywa to tylko domyślny sposób jego wyświetlania; specyfikacja HTML mówi wprost, że em nie jest ogólnym znacznikiem kursywy.
Czym różni się em od strong?
Em zmienia sens zdania przez przesunięcie akcentu, a strong nadaje fragmentowi ważność, powagę lub pilność i sensu nie zmienia. Domyślnie em jest pochylone, a strong pogrubione.
Czy kursywa albo em wpływają na pozycje w Google?
Nie ma na to dowodów ani wypowiedzi przedstawicieli Google. Potwierdzone wypowiedzi dotyczą pogrubienia, które pomaga zrozumieć, o czym jest akapit.
Kiedy używać em, a kiedy i?
Em wtedy, gdy czytając zdanie na głos, zmienilibyśmy intonację na danym słowie. Element i wtedy, gdy fragment ma inny charakter: obce wyrażenie z atrybutem lang, nazwa gatunku, termin. Tytuł dzieła to cite.
Jak zrobić kursywę w WordPressie, żeby powstał em?
W edytorze blokowym wystarczy zaznaczyć słowo i kliknąć przycisk kursywy albo użyć skrótu Ctrl+I (Command+I na Macu); format core/italic zapisuje zaznaczenie w em. W edytorze klasycznym em daje przycisk kursywy i przycisk „i".
Czy czytniki ekranu czytają em inaczej?
W ustawieniach domyślnych nie. Testy popularnych czytników pokazały, że em i strong nie są zgłaszane ani czytane innym głosem, dopóki użytkownik nie włączy odczytu formatowania.
Źródła
- HTML Standard, 4.5 Text-level semantics, WHATWG
- <em> HTML emphasis element, MDN Web Docs
- H49: Using semantic markup to mark emphasized or special text, W3C Web Accessibility Initiative
- Screen Readers support for text level HTML semantics, Vispero (TPGi), Steve Faulkner
- Google: Bolded Text Can Help Your SEO, Search Engine Journal
- HTML and semantic tagging, Google developer documentation style guide
- Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Google Search Central




