Badanie własne to opracowanie danych, których nie ma nikt poza Państwa firmą albo których nikt wcześniej nie zestawił w ten sposób. Dobrze postawione pytanie, jasno opisana metoda i uczciwie nazwane ograniczenia sprawiają, że na taki raport powołują się dziennikarze, autorzy blogów i inne firmy z branży. Poniżej opisujemy całą drogę: od przeglądu danych, które już leżą w firmie, po publikację wyników na stronie i w pliku.
Czym jest badanie własne i dlaczego inni się na nie powołują
Badanie własne to treść, w której firma nie powtarza cudzych ustaleń, tylko pokazuje nowe: liczby z własnej sprzedaży, odpowiedzi swoich klientów albo samodzielnie przygotowane zestawienie danych z rejestrów publicznych. Inni autorzy powołują się na taki materiał z prostego powodu: potrzebują źródła dla zdania, które chcą napisać, a tego źródła nie da się znaleźć nigdzie indziej.
Google opisuje to wprost w swoich wytycznych dla twórców. W dokumencie o tworzeniu treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników pierwsze pytanie samooceny brzmi: czy treść zawiera oryginalne informacje, raporty, badania lub analizy. Kolejne pytania dotyczą tego, czy tekst podaje źródła i dowody oraz czy da się ustalić, kto go napisał. Raport z własnych danych odpowiada na wszystkie trzy jednocześnie, pod warunkiem że jest rzetelnie opisany. Szerzej omawiamy te pytania we wpisie o pomocnych treściach według Google.
Ten sam dokument zaleca, aby wyjaśniać czytelnikowi, jak treść powstała. Google podaje przykład recenzji, które zyskują zaufanie, gdy autor pisze, ile produktów testował, jak i gdzie. W badaniu odpowiednikiem tego opisu jest sekcja o metodzie i próbie. Według Google zestaw cech określany skrótem E-E-A-T (doświadczenie, wiedza, autorytet i zaufanie) nie jest przy tym pojedynczym czynnikiem rankingowym, a najważniejszym z jego składników jest zaufanie. Raport nie jest więc sposobem na szybki awans, tylko jednym z materiałów, które to zaufanie budują.
Opracowanie danych zebranych lub zestawionych samodzielnie przez firmę, opublikowane razem z opisem pytania, metody, próby i ograniczeń, tak aby czytelnik mógł ocenić, ile wyniki są warte.
Odnośniki jako skutek, a nie cel
Firmy często pytają, czy raport przyniesie linki. Może przynieść, ale nikt uczciwy tego nie zagwarantuje. Zasady Google dotyczące spamu zabraniają między innymi kupowania odnośników w celu wpływania na ranking oraz przekazywania produktów lub usług w zamian za linki. Badanie jest drogą odwrotną: nikt nie dostaje nic w zamian, a odnośnik pojawia się tylko wtedy, gdy autor innego serwisu sam uzna liczby za przydatne. Dlatego raport planuje się przede wszystkim jako dobrą treść dla własnych klientów, a cytowania traktuje jako korzyść dodatkową. Różnicę między takim podejściem a klasycznym pozyskiwaniem odnośników opisujemy we wpisie o PR internetowym i pozyskiwaniu linków.
Jakie dane firma zwykle już ma i może opracować
Najczęściej firma ma znacznie więcej danych, niż sądzi, tylko nikt nie patrzył na nie jak na materiał do publikacji. Są rozproszone po systemie sprzedaży, skrzynce pocztowej, programie do faktur i narzędziach analitycznych. Przegląd warto zacząć od spisania wszystkich miejsc, w których coś się w firmie zapisuje samo, bez dodatkowej pracy ludzi.
Sklep internetowy ma historię zamówień: co kupowano, w jakich zestawach, w które dni tygodnia, z jakich miejscowości i jak często klienci wracali. Firma usługowa ma kalendarz zleceń i protokoły z wykonanych prac. Hydraulik z Łodzi, który od lat zapisuje przyczynę każdej awarii, ma gotowy materiał na zestawienie najczęstszych usterek w starych kamienicach i w nowych blokach. Kancelaria z Krakowa może policzyć, z jakimi pytaniami klienci przychodzą na pierwszą rozmowę, oczywiście bez szczegółów pozwalających rozpoznać sprawę. Z każdego takiego zbioru da się wyciągnąć obserwację ciekawą dla całej branży, o ile zostanie policzona, a nie opowiedziana z pamięci.
| Źródło danych w firmie | Na jakie pytanie może odpowiedzieć | Na co uważać |
|---|---|---|
| Historia zamówień | Co klienci kupują razem, kiedy, jak często wracają | Dane opisują tylko klientów jednej firmy, nie cały rynek |
| Zapytania z formularza i czatu | Jakie wątpliwości pojawiają się przed zakupem | Wiadomości zawierają dane osobowe, publikuje się wyłącznie zliczenia |
| Zgłoszenia serwisowe i reklamacje | Jakie usterki powtarzają się najczęściej | Potrzebne są jednolite kategorie przyczyn |
| Wyszukiwarka wewnętrzna strony | Czego ludzie szukają i czego nie znajdują | Literówki i odmiany tego samego słowa trzeba połączyć |
| Ankieta wśród klientów | Opinie, zwyczaje i plany, których nie widać w transakcjach | Odpowiadają chętni, a nie wszyscy |
| Rejestry i statystyki publiczne | Jak branża lub region wygląda na tle kraju | Warunki ponownego wykorzystania i data aktualizacji źródła |
Jak postawić pytanie badawcze
Dobre pytanie badawcze jest wąskie, da się na nie odpowiedzieć posiadanymi danymi i interesuje kogoś poza firmą. Jeśli brakuje któregoś z tych trzech warunków, raport albo nie powstanie, albo nikt go nie przytoczy. Pytanie zapisuje się jednym zdaniem, zanim ktokolwiek otworzy arkusz kalkulacyjny.
Najczęstszy błąd to pytanie zbyt szerokie. Zdanie "jak wygląda rynek mebli w Polsce" nie nadaje się na badanie sklepu z Poznania, bo sklep widzi tylko własnych klientów. Zdanie "w jakich miesiącach klienci naszego sklepu zamawiają meble ogrodowe i jak wcześnie przed sezonem zaczynają" jest wąskie, policzalne i ciekawe dla każdego, kto pisze o zakupach sezonowych. Drugi błąd to pytanie, na które firma zna odpowiedź przed policzeniem. Jeśli wynik ma jedynie potwierdzić, że oferta firmy jest najlepsza, powstaje reklama, a nie badanie, i tak właśnie odbiorą to czytelnicy.
- Pytanie mieści się w jednym zdaniu i zawiera to, co jest mierzone, u kogo i w jakim okresie.
- Dane potrzebne do odpowiedzi już istnieją albo da się je zebrać w rozsądnym czasie.
- Wynik nie jest z góry przesądzony i zostanie opublikowany niezależnie od tego, jaki wyjdzie.
- Wiadomo, komu poza firmą odpowiedź się przyda.
- Pojęcia użyte w pytaniu mają jedno znaczenie, na przykład ustalono, co dokładnie liczy się jako "powracający klient".

Dopiero po zapisaniu pytania dobiera się sposób pracy. W małych i średnich firmach wystarczają zwykle trzy: ankieta, analiza danych, które firma już ma, oraz zestawienie danych publicznych.
Ankieta: jak ją przygotować, żeby wyniki miały wartość
Ankieta ma sens wtedy, gdy pytanie dotyczy opinii, zwyczajów lub planów, czyli rzeczy, których nie widać w transakcjach. Jej wartość zależy od trzech spraw: kto odpowiadał, jak brzmiały pytania i ile osób wypełniło formularz do końca.
Od strony technicznej wystarczy narzędzie dostępne w ramach konta Google. Według pomocy Formularzy Google nowy formularz tworzy się pod adresem forms.google.com, wybierając kafelek ze znakiem plusa opisany jako Pusty formularz, albo z poziomu Dysku Google przez przycisk Nowy i pozycję Formularze Google. Odpowiedzi trafiają na kartę Odpowiedzi w tym samym formularzu. Pomoc dotycząca wyświetlania odpowiedzi opisuje tam widok Podsumowanie z odpowiedziami pogrupowanymi według pytań oraz widok Pojedynczo, w którym przegląda się kolejne wypełnienia. W prawym górnym rogu karty znajduje się ikona eksportu do Arkuszy Google, a pod ikoną Więcej polecenie pobrania odpowiedzi w pliku CSV, czyli w prostym pliku tekstowym z wartościami rozdzielonymi przecinkami.
Pytania, które nie podpowiadają odpowiedzi
Pytanie w ankiecie powinno dotyczyć jednej rzeczy i nie sugerować oczekiwanej odpowiedzi. Zdanie "czy cenią Państwo szybką i profesjonalną obsługę" łączy dwie cechy i podsuwa odpowiedź twierdzącą. Lepiej zapytać o konkretne zachowanie: jak długo respondent czekał ostatnio na odpowiedź od wykonawcy i czy ten czas był dla niego do przyjęcia. Odpowiedzi do wyboru muszą się wzajemnie wykluczać i obejmować wszystkie możliwości, łącznie z "nie wiem" lub "nie dotyczy".
Kto odpowiada i co z tego wynika
Ankieta wysłana do własnej bazy klientów mówi o klientach firmy, a nie o wszystkich Polakach ani o całej branży. To nie jest wada, o ile zostanie jasno napisane. Stolarz z Kielc, który zapyta dotychczasowych klientów, dlaczego wybrali meble na wymiar, pozna motywy ludzi, którzy już się zdecydowali. O osobach, które zrezygnowały, taka ankieta nie mówi nic. W opisie raportu podaje się więc, do ilu osób wysłano zaproszenie, ile odpowiedziało, w jakim okresie i jakim kanałem.
Analiza zamówień i zestawienie danych publicznych
Analiza danych, które firma już ma, jest zwykle najprostszą drogą, bo opisuje faktyczne zachowania, a nie deklaracje. Zestawienie danych publicznych sprawdza się z kolei tam, gdzie firma chce pokazać swoją branżę lub region na szerszym tle. W obu przypadkach najwięcej pracy zajmuje uporządkowanie danych, a nie samo liczenie.
Porządkowanie i liczenie danych sprzedażowych
Eksport zamówień ze sklepu na WooCommerce, PrestaShop czy Shopify to tabela, w której wiersz odpowiada zamówieniu albo jego pozycji. Przed liczeniem trzeba ustalić, które wiersze wchodzą do analizy: czy liczą się zamówienia anulowane, zwrócone i testowe oraz od kiedy do kiedy trwa badany okres. Każdą z tych decyzji zapisuje się od razu, bo trafi ona później do opisu metody.
Do samego liczenia wystarcza arkusz kalkulacyjny. Zgodnie z pomocą Arkuszy Google po zaznaczeniu komórek z danymi, w których każda kolumna ma nagłówek, tabelę przestawną tworzy się poleceniem Tabela przestawna z górnego menu wstawiania. W panelu bocznym dodaje się pola do pozycji Wiersze i Kolumny, a do pozycji Wartości to, co ma zostać policzone. Strzałka obok pola pozwala zmienić sposób podsumowania, sortowania i filtrowania. W ten sposób sklep uzyska liczbę zamówień w podziale na miesiące i kategorie, a serwis sprzętu z Warszawy liczbę napraw według rodzaju usterki.
Wyniki sprzedażowe lepiej podawać jako udziały i proporcje niż jako kwoty. Zdanie o tym, jaka część zamówień przypada na weekend, nie ujawnia obrotów firmy, a dla czytelnika jest równie użyteczne.
Dane publiczne jako tło lub samodzielny materiał
Urzędy statystyczne, rejestry państwowe i samorządy udostępniają wiele zbiorów, z których rzadko ktoś robi czytelne zestawienie dla konkretnej branży. Wartością dodaną firmy jest tu wybór, połączenie i objaśnienie: na przykład zestawienie liczby oddawanych mieszkań w powiatach jednego województwa, przygotowane przez firmę wykończeniową z komentarzem, co te liczby oznaczają dla terminów ekip. Przy takim materiale trzeba podać dokładną nazwę zbioru, instytucję, datę pobrania i odnośnik do źródła, a także upewnić się, na jakich warunkach dane wolno ponownie wykorzystywać; w razie wątpliwości rozstrzyga to prawnik. Zasady podawania źródeł omawiamy we wpisie o cytowaniu danych, badań i przepisów w tekstach firmowych.

Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Jak opisać metodę i próbę
Opis metody odpowiada na pytanie, skąd wzięły się liczby, a opis próby na pytanie, kogo lub czego one dotyczą. Oba powinny być na tyle dokładne, aby osoba z zewnątrz mogła ocenić, czy wynik pasuje do jej własnego tekstu, i na tyle krótkie, aby dało się je przeczytać w dwie minuty. To właśnie ta sekcja odróżnia badanie od materiału promocyjnego z liczbami.
Próba to zbiór przypadków, które faktycznie weszły do analizy: wypełnione ankiety, zamówienia, zgłoszenia. W opisie podaje się jej wielkość, okres, z którego pochodzi, sposób doboru oraz to, co zostało wyłączone i dlaczego. Jeśli z analizy usunięto zamówienia anulowane albo ankiety przerwane w połowie, czytelnik powinien się o tym dowiedzieć razem z liczbą takich przypadków. Przy każdym wyniku procentowym warto podać także liczbę, od której procent policzono, ponieważ ten sam udział znaczy co innego przy kilkudziesięciu, a co innego przy kilku tysiącach obserwacji.
Metoda obejmuje też definicje. Jeżeli raport mówi o "powracających klientach", trzeba napisać, czy chodzi o drugie zamówienie kiedykolwiek, czy w określonym czasie od pierwszego. Jeżeli porównuje "duże" i "małe" miasta, trzeba podać granicę. Przy ankiecie dołącza się pełne brzmienie pytań i odpowiedzi do wyboru, najlepiej w załączniku na końcu strony. Przy danych publicznych podaje się nazwę zbioru, instytucję i dzień pobrania.

Podpis autora nie jest formalnością. Wytyczne Google zachęcają, aby czytelnik mógł łatwo ustalić, kto stworzył treść, i aby podawać informacje o autorze z odnośnikiem do jego strony. W badaniu ma to dodatkowe znaczenie, bo dziennikarz przed przytoczeniem liczby chętnie zadaje jedno pytanie uzupełniające i musi wiedzieć, do kogo je skierować. O tym, jak przygotować podpis i stronę autora, piszemy we wpisie o autorze wpisu i biogramie.
Jak uczciwie przedstawić ograniczenia badania
Ograniczenia przedstawia się wprost, w osobnej, podpisanej sekcji umieszczonej blisko wyników, a nie drobnym drukiem na końcu pliku. Każde badanie ma słabe strony i nie jest to powód do wstydu. Gorzej, gdy wskazuje je ktoś inny, a raport milczy.
Pierwsze ograniczenie dotyczy niemal każdej firmy: dane opisują jej klientów, a nie rynek. Sklep z Poznania, który sprzedaje głównie w jednym województwie i w wyższym przedziale cenowym, zobaczy inne zwyczaje niż ogólnopolska sieć dyskontowa. Wystarczy to napisać jednym zdaniem i nie używać w tytule słów "Polacy" ani "rynek", gdy badanie obejmuje klientów jednej firmy. Drugie ograniczenie to wielkość próby. Przy małej liczbie obserwacji różnice między grupami mogą być dziełem przypadku, dlatego wnioski formułuje się ostrożnie i unika porównań między bardzo małymi podgrupami.
Trzecie ograniczenie to sposób doboru. W ankiecie odpowiadają chętni, najczęściej bardzo zadowoleni albo bardzo niezadowoleni, a w danych sprzedażowych widać tylko tych, którzy kupili. Czwarte to okres: wynik z jednego sezonu nie musi powtórzyć się w kolejnym, zwłaszcza gdy w badanym czasie firma prowadziła promocję albo zmieniła ofertę. Piąte, najczęściej pomijane, to różnica między współwystępowaniem a przyczyną. To, że klienci kupujący jeden produkt częściej wracają, nie oznacza jeszcze, że wracają z jego powodu.
| Sformułowanie zbyt mocne | Sformułowanie uczciwe |
|---|---|
| Polacy najchętniej kupują w niedzielę wieczorem | Wśród zamówień złożonych w naszym sklepie w badanym okresie najwięcej przypadło na niedzielny wieczór |
| Klienci nie ufają wykonawcom bez opinii | Większość osób, które wypełniły naszą ankietę, wskazała opinie jako jeden z powodów wyboru wykonawcy |
| Dostawa bez opłat zwiększa sprzedaż | W okresie, w którym nie pobieraliśmy opłaty za dostawę, zamówień było więcej; w tym samym czasie trwała też kampania reklamowa |
Uczciwe ograniczenia nie osłabiają raportu. Autor, który rozważa przytoczenie liczby, szuka właśnie tej sekcji, aby wiedzieć, jak opisać wynik u siebie.
Jak opublikować wyniki na stronie
Wyniki najlepiej opublikować jako zwykłą podstronę pod stałym adresem, z pełną treścią dostępną bez podawania danych kontaktowych. Strona jest łatwa do podlinkowania, da się ją czytać na telefonie i można ją poprawiać. Raport zamknięty za formularzem zbiera adresy, ale trudno się na niego powołać, bo autor innego serwisu nie ma do czego skierować czytelnika.
Układ strony z raportem jest dość stały. Na górze znajduje się tytuł mówiący, czego badanie dotyczy i kogo obejmuje, a pod nim krótkie podsumowanie z kilkoma najważniejszymi wynikami zapisanymi pełnymi zdaniami. Każde takie zdanie powinno być zrozumiałe po wyjęciu z kontekstu, ponieważ właśnie w tej postaci trafi do cudzego tekstu. Dalej idą sekcje z wynikami, każda z własnym nagłówkiem, tabelą i krótkim komentarzem. Po nich następuje opis metody i próby, ograniczenia, informacja o autorze oraz wskazówka, jak podać źródło przy cytowaniu.
Liczby powinny znaleźć się w tekście i w tabelach, a nie wyłącznie na obrazkach. Wykres jest dobrym uzupełnieniem, ale wartości pokazanych tylko na grafice nie da się wygodnie skopiować. Na stronie umieszcza się także datę publikacji i datę ostatniej zmiany; jak to zrobić poprawnie, wyjaśniamy we wpisie o dacie publikacji i aktualizacji.
Przydaje się również krótka formuła cytowania, czyli zdanie z nazwą badania, nazwą firmy i adresem strony. Google w swoim wprowadzeniu do SEO przypomina, że tekst odnośnika mówi użytkownikom i wyszukiwarce coś o stronie docelowej, a za jeden z najskuteczniejszych i najtrwalszych sposobów docierania do odbiorców uznaje polecanie treści przez samych ludzi. Ten sam dokument ostrzega, że przesadna promocja może zaszkodzić. Wystarczy zatem przesłać raport kilku redakcjom i autorom, których temat rzeczywiście dotyczy, z jednym zdaniem o najważniejszym wyniku. Taką wysyłkę można połączyć z działaniami, które opisujemy na stronie usługi PR internetowy.
Raport w pliku i zbiór danych do pobrania
Plik jest dodatkiem do strony, a nie jej zastępstwem. Wersja PDF przydaje się osobom, które chcą raport wydrukować, przesłać dalej lub zachować, a arkusz z danymi tym, którzy chcą policzyć coś samodzielnie. Oba pliki powinny być podlinkowane ze strony raportu i odsyłać do niej z powrotem.
Z dokumentacji typów plików indeksowanych przez Google wynika, że wyszukiwarka potrafi indeksować między innymi pliki PDF, arkusze Excel w formatach XLS i XLSX oraz pliki CSV. Sam plik może więc pojawić się w wynikach wyszukiwania. Dlatego w pliku PDF warto umieścić na pierwszej stronie tytuł badania, nazwę firmy i adres podstrony z pełnymi wynikami, a w treści zostawić prawdziwy tekst zamiast zeskanowanych obrazów. Czytelnik, który trafi prosto do pliku, powinien od razu zrozumieć, skąd on pochodzi i gdzie jest wersja aktualna.
Arkusz z danymi publikuje się wyłącznie w postaci zagregowanej, czyli jako gotowe zliczenia i udziały, bez wierszy opisujących pojedyncze osoby lub zamówienia. Pierwszy wiersz zawiera zrozumiałe nagłówki kolumn. Nazwy plików powinny być opisowe i stałe, ponieważ zmiana adresu pliku zrywa odnośniki, które ktoś już do niego poprowadził.
Oznaczenie zbioru danych w kodzie strony
Jeśli do raportu dołączony jest zbiór danych, można go opisać w kodzie strony tak, aby wyszukiwarka rozpoznała jego nazwę, opis, twórcę i formaty plików. Służą do tego dane uporządkowane typu Dataset ze słownika schema.org, który definiuje zbiór danych jako ustrukturyzowane informacje opisujące wybrany temat. Według dokumentacji Google o danych Dataset takie oznaczenie pomaga zbiorom pojawiać się w wyszukiwarce zbiorów danych Google, a za zbiór danych uznaje się między innymi tabelę lub plik CSV z danymi.

Dokumentacja wymienia dwie właściwości wymagane: name, czyli opisową nazwę zbioru, oraz description, czyli streszczenie o długości od 50 do 5000 znaków. Wśród zalecanych znajdują się creator (osoba lub organizacja, która zbiór przygotowała), license (adres licencji), distribution (plik do pobrania z adresem i formatem) oraz temporalCoverage (okres, którego dane dotyczą). Kod zapisuje się najczęściej w formacie JSON-LD, to znaczy w osobnym bloku skryptu w kodzie strony.
<script type="application/ld+json">
{
"@context": "https://schema.org/",
"@type": "Dataset",
"name": "Zamówienia mebli ogrodowych według miesięcy",
"description": "Udział miesięcy w liczbie zamówień mebli ogrodowych w sklepie internetowym. Dane zagregowane.",
"creator": {"@type": "Organization", "name": "Przykładowy Sklep"},
"distribution": {
"@type": "DataDownload",
"encodingFormat": "text/csv",
"contentUrl": "https://www.example.com/pliki/zamowienia.csv"
}
}
</script>Google zaleca, aby poprawność kodu potwierdzić w teście wyników z elementami rozszerzonymi, a następnie skontrolować stronę narzędziem do sprawdzania adresów URL w Search Console i poprosić o ponowne zindeksowanie. Samo oznaczenie nie daje gwarancji wyświetlenia zbioru. Wdrożenie mieści się w zakresie prac, które opisujemy na stronie usługi SEO techniczne.
Typowe pomyłki i sytuacje, w których przydaje się pomoc
Najczęstsze pomyłki nie dotyczą liczenia, tylko tego, co dzieje się przed nim i po nim: zbyt szerokiego pytania, zbyt mocnych tytułów i braku opisu metody. Większości z nich da się uniknąć, jeśli raport przed publikacją przeczyta osoba, która nie brała udziału w jego przygotowaniu i ma za zadanie szukać słabych miejsc.
Pierwsza pomyłka to tytuł obiecujący więcej, niż dane potrafią udowodnić. Druga to raport, który kończy się wnioskiem, że najlepszym rozwiązaniem jest oferta firmy. Czytelnik przestaje wtedy ufać także liczbom. Google w swoich wytycznych uznaje pytanie o to, po co treść powstała, za najważniejsze: ma ona przede wszystkim pomagać odwiedzającym. Trzecia pomyłka to wyniki pokazane wyłącznie na efektownych grafikach, bez tabel i bez pliku z danymi.
Czwarta to jednorazowość. Badanie powtarzane regularnie tą samą metodą zyskuje z każdą edycją, bo pozwala pokazać zmianę w czasie. Najwygodniej utrzymywać jeden stały adres z najnowszą edycją i odnośnikami do poprzednich. Piąta pomyłka to poprawianie liczb po cichu. Jeśli po publikacji wyjdzie błąd, na stronie zamieszcza się krótką notę o tym, co i kiedy zmieniono.
Pomoc z zewnątrz przydaje się wtedy, gdy dane są rozproszone po kilku systemach, gdy wyniki mają być uogólniane na całą populację, co wymaga doboru próby przez osobę znającą statystykę, oraz gdy dane dotyczą wrażliwych spraw i potrzebna jest ocena prawnika. Przydaje się też wtedy, gdy analiza jest gotowa, ale brakuje kogoś, kto zamieni ją w czytelny tekst i zaplanuje podstronę. W tym zakresie pomagamy w ramach usługi treści SEO, a wersję do pobrania przygotowujemy w ramach usługi e-booki i raporty. Rozmowę ze specjalistami w firmie, od której zwykle zaczyna się taka praca, opisujemy we wpisie o treściach eksperckich.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy mała firma ma wystarczająco dużo danych na własne badanie?
Zwykle tak, o ile pytanie jest wąskie. Zlecenia z jednego miasta wystarczą, aby opisać zwyczaje klientów tej firmy, choć nie wystarczą do wniosków o całym kraju. Ważne, aby tytuł i wnioski nie wychodziły poza to, co dane faktycznie pokazują.
Czy raport powinien być dostępny dopiero po podaniu adresu e-mail?
Jeśli celem jest to, aby inni się na niego powoływali, najważniejsze wyniki, metoda i ograniczenia powinny być na otwartej podstronie. Autor innego serwisu potrzebuje adresu, pod który może skierować czytelnika. Za formularzem można ewentualnie zostawić rozszerzoną wersję do druku.
Czy wystarczy opublikować sam plik PDF?
Google potrafi indeksować pliki PDF, ale sam plik jest mniej wygodny dla czytelników i dla osób cytujących. Podstronę łatwiej czytać na telefonie, aktualizować i podlinkować. Plik najlepiej traktować jako dodatek z wyraźnym odesłaniem do strony.
Jak często powtarzać badanie?
Zależy to od tego, jak szybko zmienia się badane zjawisko. Warunkiem porównywania edycji jest ta sama metoda: te same definicje, pytania i zasady wyłączeń. Każdą zmianę metody trzeba opisać.
Czy można publikować dane o klientach?
Publikuje się wyłącznie dane zagregowane, z których nie da się rozpoznać pojedynczej osoby. Przepisy o ochronie danych nie obejmują informacji anonimowych, jednak ocena, czy dane rzeczywiście są anonimowe, bywa trudna przy małych grupach. W razie wątpliwości warto zasięgnąć opinii prawnika.
Czy raport z własnych danych poprawi pozycje strony w Google?
Nikt nie może tego obiecać. Oryginalne dane są jedną z cech treści, które Google opisuje jako przydatne, a dobry raport może być przytaczany przez inne serwisy. O efekcie decyduje jednak jakość całej witryny i wiele innych czynników.
Źródła
- Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
- Uporządkowane dane Dataset, Centrum wyszukiwarki Google
- Typy plików indeksowanych przez Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
- SEO - przewodnik dla początkujących: podstawy, Centrum wyszukiwarki Google
- Dataset, schema.org
- Jak używać Formularzy Google, Pomoc Edytorów Dokumentów Google
- Wyświetlanie odpowiedzi z formularza i zarządzanie nimi, Pomoc Edytorów Dokumentów Google
- Tworzenie i używanie tabel przestawnych, Pomoc Edytorów Dokumentów Google
- Ogólne rozporządzenie o ochronie danych (RODO), motyw 26, EUR-Lex
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




