Film zastępuje tekst wtedy, gdy podstrona istnieje po to, żeby ktoś obejrzał jedno konkretne nagranie, a uzupełnia go wszędzie tam, gdzie klient szuka informacji, którą chce szybko przeczytać, porównać lub do niej wrócić. Od tej decyzji zależy układ podstrony, to, co trzeba napisać obok odtwarzacza, a także sposób, w jaki Google potraktuje nagranie.
Film czy tekst: od czego zależy wybór
Wybór zależy od tego, co klient ma zrobić z informacją. Jeśli ma coś zrozumieć przez obejrzenie, lepszy będzie film. Jeśli ma coś sprawdzić, porównać, policzyć albo zapamiętać, lepszy będzie tekst. Większość podstron firmowych służy drugiemu celowi, dlatego w praktyce redakcyjnej film częściej uzupełnia tekst, niż go zastępuje.
Różnica wynika ze sposobu korzystania z obu form. Tekst można przejrzeć w kilka sekund, zatrzymać się na jednym akapicie, wyszukać w nim słowo, skopiować numer telefonu lub wymiar produktu. Film trzeba odtworzyć od początku albo przewijać na wyczucie, a w wielu sytuacjach, na przykład w pracy lub w komunikacji miejskiej, nie da się go włączyć z dźwiękiem. Z drugiej strony film w pół minuty pokazuje to, co w tekście wymagałoby kilku akapitów i kilku zdjęć: jak coś się porusza, jak brzmi, ile zajmuje miejsca, jak zachowuje się osoba, z którą klient będzie rozmawiał.
Liczy się też to, kto przychodzi na stronę. Właściciel domu, któremu w nocy pękła rura, szuka numeru telefonu i informacji o dojeździe, a nie trzyminutowego nagrania. Osoba, która od tygodnia zastanawia się nad wyborem pieca, chętnie obejrzy film z montażu, ale i tak będzie chciała przeczytać warunki gwarancji. Dobrze zaplanowana podstrona obsługuje obie te osoby, co opisujemy szerzej we wpisie o tym, jak opisać ofertę na stronie usługi.
Podstrona, której głównym celem jest pokazanie użytkownikowi pojedynczego filmu. Tak definiuje ją Google w pomocy Search Console i tylko takie strony kwalifikują się do większości funkcji wideo w wynikach wyszukiwania.
To pojęcie porządkuje całą decyzję. Pytanie „film czy tekst” w gruncie rzeczy oznacza: czy ta podstrona ma być stroną odtwarzania, czy stroną z tekstem, na której nagranie jest dodatkiem. Obie odpowiedzi są poprawne, ale każda prowadzi do innego układu.
Tematy, które lepiej pokazać na filmie
Na filmie lepiej pokazać wszystko, czego istotą jest ruch, kolejność czynności, dźwięk albo wrażenie, jakie robi miejsce lub człowiek. W takich tematach opis słowny jest długi i mimo to mniej zrozumiały niż kilkadziesiąt sekund nagrania.
Pierwsza grupa to instrukcje wykonywane rękami. Wymiana uszczelki, złożenie mebla, ustawienie programu w pralce, nałożenie preparatu na drewno - opis tych czynności zawsze gubi coś, co widać od razu: kąt, pod jakim trzyma się narzędzie, siłę nacisku, moment, w którym element trafia na swoje miejsce. Hipotetyczny sklep z Poznania sprzedający rolety może opisać montaż w dziesięciu punktach, a klient i tak będzie miał wątpliwości, które rozwieje minuta filmu.
Druga grupa to produkty i usługi, w których liczy się działanie. Maszyna w pracy, zabawka, która się porusza, tkanina, która się układa, instrument, który brzmi, oprogramowanie, w którym trzeba przejść kilka ekranów po kolei. Zdjęcie pokazuje wygląd, film pokazuje zachowanie.
Trzecia grupa to miejsca i ludzie. Gabinet stomatologiczny, sala weselna, hala produkcyjna, biuro kancelarii - krótki spacer z kamerą odpowiada na pytanie, jak tam jest, lepiej niż galeria. Podobnie z osobami: klient, który ma powierzyć komuś sprawę rozwodową albo remont mieszkania, chce usłyszeć, jak ta osoba mówi. Czwarta grupa to efekt przed i po pokazany w czasie, na przykład czyszczenie elewacji lub renowacja lakieru, gdzie film dodatkowo pokazuje przebieg pracy.
Tematy, które lepiej opisać
Lepiej opisać wszystko, co klient chce przeczytać we własnym tempie, porównać z inną ofertą, skopiować albo sprawdzić ponownie za tydzień. Dotyczy to cen, parametrów, terminów, warunków umowy, wymagań formalnych i odpowiedzi na krótkie pytania.
Cennik wypowiedziany do kamery jest niewygodny: nie da się go objąć wzrokiem, a po każdej zmianie stawek nagranie trzeba powtórzyć. To samo dotyczy tabeli rozmiarów, listy dokumentów potrzebnych do wniosku, godzin otwarcia czy zakresu usługi. Tekst można poprawić w minutę, film wymaga ponownej produkcji. Dlatego informacje, które często się zmieniają, powinny znajdować się w tekście, nawet jeśli film je wspomina.
Tekstem lepiej też przekazywać treści, w których ważna jest precyzja sformułowań. Hipotetyczna kancelaria z Krakowa może nagrać rozmowę o tym, jak przebiega sprawa spadkowa, ale wyjaśnienie, kto dziedziczy w jakiej kolejności, czytelnik będzie chciał mieć przed oczami, z możliwością powrotu do wcześniejszego zdania.
Wreszcie tekst jest podstawą widoczności w wyszukiwarce. Google w zaleceniach dotyczących treści przydatnych i ukierunkowanych na użytkowników pyta między innymi o to, czy temat został omówiony wyczerpująco i czy tytuł opisowo podsumowuje zawartość strony. Podstrona, na której jest wyłącznie odtwarzacz i jedno zdanie, rzadko spełnia te oczekiwania. Więcej o tych pytaniach kontrolnych piszemy we wpisie o pomocnych treściach według Google.
| Rodzaj informacji | Lepsza forma | Dlaczego |
|---|---|---|
| Montaż, obsługa, naprawa | Film z krótkim opisem czynności | Widać ruch i kolejność, tekst służy do powrotu do jednego etapu |
| Cennik, parametry, wymiary | Tekst i tabela | Dane trzeba objąć wzrokiem, porównać i łatwo zaktualizować |
| Prezentacja miejsca lub zespołu | Film uzupełniony tekstem | Nagranie oddaje atmosferę, tekst podaje adres, nazwiska i zakres pracy |
| Warunki, procedury, wymagania | Tekst | Liczy się dokładne brzmienie i możliwość ponownego przeczytania |
| Wypowiedź eksperta | Film z zapisem rozmowy | Głos buduje zaufanie, zapis pozwala przeczytać całość |
Kiedy film zastępuje tekst, a kiedy go uzupełnia
Film zastępuje tekst na stronie odtwarzania, czyli wtedy, gdy cała podstrona powstała po to, żeby pokazać jedno nagranie. Uzupełnia go na każdej innej podstronie: we wpisie na blogu, w opisie usługi, na karcie produktu. To rozróżnienie pochodzi wprost z dokumentacji Google i ma praktyczne skutki.
W zaleceniach dotyczących SEO filmów Google podaje przykłady. Stroną odtwarzania jest między innymi strona docelowa z filmem, strona odcinka programu czy strona z nagraniem z wydarzenia. Nie jest nią wpis na blogu, w którym film ilustruje tekst, strona produktu z dodatkowym nagraniem ani strona kategorii z listą filmów. Google zaleca, aby tam, gdzie ma to sens dla firmy, tworzyć osobną stronę odtwarzania dla każdego filmu, ponieważ jest to warunek korzystania z większości funkcji wideo w wyszukiwarce.
Z pomocy Search Console wynikają jeszcze dwie ważne informacje. Po pierwsze, robot Google indeksuje tylko jeden film na stronę. Po drugie, jeśli nagranie jest jedynie uzupełnieniem tekstu, raport pokaże przy nim przyczynę „Film nie znajduje się na stronie odtwarzania filmu”. Nie jest to błąd strony ani kara. Taka podstrona nadal może pojawiać się w zwykłych wynikach tekstowych, a według dokumentacji również jako wynik z plakietką filmu.
Stąd bierze się zasada jednej głównej treści. Podstrona powinna jasno pokazywać, co jest na niej najważniejsze: albo film, a wtedy odtwarzacz stoi na górze i wszystko inne go opisuje, albo tekst, a wtedy nagranie pojawia się w miejscu, w którym pomaga zrozumieć dany fragment. Najsłabiej wypadają strony niezdecydowane: trzy odtwarzacze jeden pod drugim, między nimi po dwa zdania, a na końcu długi opis oferty.

Ten sam film może znajdować się w dwóch miejscach. Dokumentacja Google wprost dopuszcza sytuację, w której nagranie ma własną stronę odtwarzania i jednocześnie jest osadzone w innym materiale, na przykład we wpisie. Dla firmy, która nagrała dobry film instruktażowy, rozsądnym układem bywa więc osobna podstrona z samym filmem i jego opisem oraz wpis, który omawia temat szerzej. Przy kilkunastu filmach warto rozważyć osobny dział wideo, prowadzony według jednego planu razem z blogiem firmowym.
Jak osadzić film na podstronie z tekstem
Film należy osadzić tak, żeby odtwarzacz był widoczny od razu po wczytaniu strony, bez żadnej czynności użytkownika, w miejscu związanym z treścią, którą ilustruje. Na stronie odtwarzania oznacza to samą górę, we wpisie lub ofercie - miejsce tuż pod akapitem, który zapowiada nagranie.
Od strony technicznej Google wymienia kilka warunków. Film powinien być wstawiony jednym ze zwykłych elementów języka HTML przeznaczonych do tego celu, czyli video, embed, iframe lub object. Nie powinien wymagać przesuwania strony, klikania ani wpisywania czegokolwiek, żeby się wczytać. Jeśli odtwarzacz wstawia skrypt, nagranie musi być obecne w kodzie strony po jej wyrenderowaniu. Film nie może też być zasłonięty przez inne elementy.
Najczęstszy kłopot dotyczy tak zwanej fasady, czyli obrazka z przyciskiem odtwarzania, który dopiero po kliknięciu podmienia się na prawdziwy odtwarzacz. Rozwiązanie to stosuje się, żeby przyspieszyć stronę. Pomoc Search Console opisuje jednak osobną przyczynę braku indeksowania: „Nie można ustalić położenia i rozmiaru filmu”. Pojawia się ona wtedy, gdy na załadowanej stronie nie ma odtwarzacza, bo w jego miejscu jest obraz do kliknięcia. Google zaleca, aby odtwarzacz wczytywał się w rzeczywistym rozmiarze i położeniu bez udziału użytkownika. Na stronie odtwarzania, na której zależy Państwu na widoczności filmu w wynikach wideo, fasada może więc przeszkadzać. We wpisie, w którym film jest dodatkiem, zwykle nie ma to znaczenia. Decyzję warto podjąć razem z osobą odpowiedzialną za SEO techniczne.
Gdy film jest umieszczony w serwisie takim jak YouTube i osadzony na stronie firmy, Google może zindeksować go w obu miejscach: na stronie platformy i na Państwa stronie. Dokumentacja zaleca w takim przypadku dodanie na własnej stronie danych strukturalnych, czyli opisu filmu zapisanego w kodzie w sposób zrozumiały dla wyszukiwarki.
<script type="application/ld+json">
{
"@context": "https://schema.org",
"@type": "VideoObject",
"name": "Montaż rolety dzień-noc w oknie plastikowym",
"description": "Montaż rolety bez wiercenia: przygotowanie ramy, mocowanie uchwytów, regulacja.",
"thumbnailUrl": "https://www.example.com/wideo/montaz-rolety-miniatura.jpg",
"uploadDate": "RRRR-MM-DDTGG:MM:SS+01:00",
"duration": "PT2M30S",
"embedUrl": "https://www.example.com/odtwarzacz/montaz-rolety"
}
</script>Według dokumentacji znaczników wideo wymagane są trzy właściwości: name (tytuł), thumbnailUrl (adres miniatury) i uploadDate (data pierwszej publikacji w formacie ISO, najlepiej ze strefą czasową). Zalecane są między innymi description (opis), duration (czas trwania) oraz contentUrl lub embedUrl. Pierwsza z nich wskazuje bezpośrednio plik wideo, druga adres odtwarzacza; żadna nie może być adresem podstrony z filmem.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Co napisać obok filmu
Obok filmu należy napisać to, czego potrzebuje osoba, która nagrania nie włączy: o czym ono jest, do jakiego wniosku prowadzi i jakie konkretne dane w nim padają. Dopiero w drugiej kolejności tekst ma zachęcić do oglądania.
Na stronie odtwarzania sprawdza się stały układ. Bezpośrednio pod odtwarzaczem dwa lub trzy zdania streszczenia: co widać na filmie, dla kogo jest i ile trwa. Niżej lista najważniejszych informacji, które w nagraniu padają ustnie, na przykład potrzebne narzędzia, wymiary, nazwy części. Jeszcze niżej pełny zapis wypowiedzi albo opis kolejnych czynności. Na końcu odnośniki do powiązanych podstron: produktu, usługi, formularza kontaktu. Taki układ odpowiada zasadzie, którą opisujemy we wpisie o tym, jak napisać pierwszy akapit: najpierw odpowiedź, potem szczegóły.
We wpisie lub opisie usługi tekst prowadzi, a film pomaga. Akapit przed odtwarzaczem powinien powiedzieć, co za chwilę będzie widać i po co warto to obejrzeć. Akapit po nim powinien podsumować nagranie jednym, dwoma zdaniami, tak aby czytelnik, który je pominął, nie stracił wątku. Błędem jest zdanie w rodzaju „szczegóły na filmie poniżej” bez żadnego rozwinięcia.
Zapis wypowiedzi i napisy
Zapis wypowiedzi, zwany transkrypcją, to tekstowa wersja tego, co w filmie zostało powiedziane, wraz z istotnymi dźwiękami. Inicjatywa dostępności organizacji W3C w materiale o dostępności nagrań audio i wideo wyjaśnia, że napisy służą osobom głuchym i słabosłyszącym, a transkrypcja opisowa, uzupełniona o opis tego, co widać, jest potrzebna osobom, które jednocześnie nie słyszą i nie widzą. Ten sam materiał zwraca uwagę, że informacje widoczne tylko na ekranie, takie jak wykres czy podpis z nazwiskiem, powinny zostać także wypowiedziane albo opisane.
Surowej transkrypcji nie warto wklejać bez redakcji. Mowa zapisana słowo w słowo jest męcząca w czytaniu. Lepiej usunąć powtórzenia i wtrącenia, podzielić całość na akapity i dodać śródtytuły odpowiadające kolejnym częściom filmu. Tak opracowany zapis staje się pełnoprawnym tekstem, do którego stosują się te same zasady, co przy pisaniu treści SEO.
- Pod odtwarzaczem znajduje się streszczenie filmu w dwóch lub trzech zdaniach.
- Liczby, nazwy, wymiary i terminy z nagrania są powtórzone w tekście.
- Informacje, które mogą się zmienić, na przykład ceny, są podane w tekście, a nie tylko w filmie.
- Zapis wypowiedzi został zredagowany i podzielony śródtytułami.
- Film ma napisy, a to, co widać tylko na ekranie, zostało także opisane słowami.
- Podstrona prowadzi dalej: do oferty, produktu lub kontaktu.
Jak dobrać tytuł i opis filmu
Tytuł filmu powinien mówić dokładnie, co widać na nagraniu, a opis - co widz z niego wyniesie. Oba muszą być unikalne, czyli inne dla każdego filmu w serwisie, i zgodne z tym, co faktycznie znajduje się w nagraniu.
Google stawia ten wymóg w kilku miejscach jednocześnie. W zaleceniach dotyczących filmów czytamy, że każda strona odtwarzania powinna mieć unikalny tytuł i unikalny opis. W dokumentacji danych strukturalnych, że właściwości name, description i thumbnailUrl mają mieć dla każdego filmu inne wartości. W dokumentacji map witryn wideo, że tytuł i opis w mapie powinny odpowiadać tym na stronie. W praktyce oznacza to jedną spójną informację powtórzoną w tytule podstrony, w widocznym nagłówku nad odtwarzaczem, w danych strukturalnych i w serwisie, w którym film jest przechowywany.
Dobry tytuł nazywa czynność lub temat i doprecyzowuje przedmiot. „Montaż rolety dzień-noc w oknie plastikowym” mówi więcej niż „Film instruktażowy numer trzy” albo „Nasza nowa prezentacja”. Wskazówki Google dotyczące tytułów stron stosują się tu w całości: tytuł ma być opisowy i zwięzły, bez powtarzania tych samych słów kluczowych i bez długich szablonów, w których kolejne podstrony różnią się jednym wyrazem. Firma, która ma dwadzieścia filmów z realizacji, nie powinna nazywać ich „Realizacja - film” z kolejnym numerem, lecz podać w każdym tytule rodzaj pracy i to, co ją wyróżnia. Szerzej omawiamy te zasady we wpisie o tym, jak pisać tytuł strony i meta opis.
Opis warto zacząć od zdania, które samo w sobie wystarcza: co film pokazuje i komu się przyda. Dalej można wymienić poruszane kwestie w kolejności, w jakiej pojawiają się w nagraniu. Kilka rzeczowych zdań spełnia zadanie lepiej niż długi blok tekstu wypełniony frazami.

Rozdziały i kluczowe momenty
Dłuższy film warto podzielić na części z własnymi nazwami. Google może wtedy pokazać w wynikach tak zwane kluczowe momenty, czyli odnośniki prowadzące do konkretnych fragmentów nagrania. Według dokumentacji dla filmów przechowywanych na własnym serwerze służą do tego dane strukturalne Clip, w których podaje się nazwę fragmentu i czas jego początku, albo SeekToAction, które pozwala Google samodzielnie wyznaczać fragmenty. Drugi sposób działa obecnie w dwunastu językach wymienionych w dokumentacji i nie ma wśród nich polskiego. Dla filmów z YouTube wystarczą sygnatury czasowe z etykietami wpisane w opisie filmu.
Pomoc YouTube podaje dokładne warunki dla rozdziałów filmu dodawanych ręcznie: pierwsza sygnatura musi mieć postać 00:00, potrzebne są co najmniej trzy sygnatury w kolejności rosnącej, a każdy rozdział musi trwać przynajmniej 10 sekund. Opis edytuje się w YouTube Studio, w pozycji menu „Treści”, po wejściu w szczegóły wybranego filmu. Nazwy rozdziałów powinny być rzeczowe, na przykład „Przygotowanie ramy okna”, a nie „Część druga”. Podobne zasady pomagają też w pozycjonowaniu w YouTube.
Miniatura filmu: wymagania Google
Miniatura to obraz reprezentujący film w wynikach wyszukiwania. Google wymaga, aby była prawidłowa i dostępna pod stabilnym adresem, ponieważ bez niej film nie zostanie zindeksowany. Od strony redakcyjnej miniatura powinna pokazywać to samo, co zapowiada tytuł.
Wymagania techniczne są w dokumentacji opisane dokładnie. Obsługiwane formaty to BMP, GIF, JPEG, PNG, WebP, SVG i AVIF. Minimalny rozmiar wynosi 60 na 30 pikseli, przy czym Google preferuje większe obrazy. Plik musi być dostępny dla robotów Google, a więc nie może być zablokowany w pliku robots.txt ani ukryty za logowaniem. Obraz nie może być w większości przezroczysty: co najmniej 80 procent pikseli powinno być praktycznie nieprzezroczystych. Jeśli miniatura jest podawana w kilku miejscach, na przykład w danych strukturalnych i w mapie witryny, wszędzie powinien to być ten sam adres.
Szczególnie ważna jest stałość adresu. Google ostrzega, że adresy miniatur, które szybko wygasają, co zdarza się w niektórych sieciach dostarczania treści, mogą uniemożliwić indeksowanie filmu. Dobra miniatura to czytelny kadr z nagrania: przedmiot, czynność lub osoba, bez drobnego tekstu, którego nie da się przeczytać w małym rozmiarze. Dla serii filmów warto przyjąć wspólny styl, ale nie wspólny obraz - ta sama grafika przy kilku nagraniach narusza wymóg unikalności.
Jak sprawdzić, czy Google widzi film na stronie
Sprawdza się to w Search Console, w raporcie „Indeksowanie filmów”, oraz w narzędziu do sprawdzania adresów URL. Pierwsze miejsce pokazuje stan wszystkich podstron z nagraniami, drugie pozwala zbadać jedną konkretną stronę.
Raport „Indeksowanie filmów” znajduje się w menu Search Console wśród raportów dotyczących indeksowania. Jak wyjaśnia pomoc Search Console, zawiera on wykres oraz sumy dla dwóch stanów. „Filmy zindeksowane” to podstrony, na których Google zindeksował zarówno stronę, jak i film. „Brak zindeksowanych filmów” to podstrony, na których wykryto co najmniej jedno nagranie, ale żadnego nie udało się zindeksować. Raport obejmuje wyłącznie strony, które same są już w indeksie. Pod wykresem znajduje się lista przyczyn, a po wejściu w każdą z nich - lista adresów, których dotyczy.

Przyczyny mają czytelne nazwy. Poza omówionymi wcześniej duża grupa dotyczy miniatury, na przykład „Brak adresu URL miniatury”, „Nieobsługiwany format miniatury”, „Miniatura jest zablokowana w pliku robots.txt” czy „Miniatura jest przezroczysta”. Osobno występują „Nie znaleziono filmu w usłudze hostującej”, co oznacza nagranie nieistniejące lub prywatne, oraz „Film nie został jeszcze przetworzony”, przy którym pomoc zaleca odczekać kilka dni.
Aby zbadać jedną podstronę, wystarczy wpisać jej adres w pole wyszukiwania u góry Search Console. Jeżeli Google wykrył na niej film, w wynikach sprawdzenia pojawi się sekcja „Indeksowanie filmów”. Jej brak oznacza, że nagranie nie zostało zauważone. Wtedy warto obejrzeć wyrenderowany kod i zrzut ekranu strony dostępne w tym samym narzędziu i sprawdzić, czy odtwarzacz jest na nich widoczny.

Po usunięciu przyczyny można poprosić Google o ponowną ocenę. W raporcie należy wejść w dany problem i użyć przycisku uruchamiającego sprawdzenie poprawki. Pomoc Search Console zaznacza, że wcześniej trzeba naprawić wszystkie wystąpienia problemu w witrynie, a sama weryfikacja trwa zwykle do dwóch tygodni, czasem dłużej.
Typowe pomyłki i kiedy potrzebna jest pomoc
Najczęstsza pomyłka polega na potraktowaniu filmu jako zastępstwa całej treści: na podstronie usługi zostaje odtwarzacz, nagłówek i przycisk kontaktu. Klient, który nie włączy nagrania, nie dowiaduje się niczego, a wyszukiwarka dostaje stronę niemal bez tekstu.
Druga pomyłka jest odwrotna. Firma oczekuje, że film dodany w połowie długiego wpisu pojawi się w wynikach wideo, a w raporcie widzi informację, że nie jest to strona odtwarzania. Rozwiązaniem jest wtedy osobna podstrona dla nagrania, jeśli jego widoczność jest dla firmy ważna.
Pozostałe powtarzają się równie często. Kilka filmów na jednej stronie odtwarzania rozmywa jej cel, a zindeksowany może zostać tylko jeden. Tytuły i opisy bywają powielane, szczególnie w seriach realizacji. Miniatury brakuje, jest zablokowana w robots.txt albo jej adres po pewnym czasie przestaje działać. Nagranie zostało usunięte z serwisu, w którym było przechowywane, a na stronie firmy nadal stoi pusty odtwarzacz. Tekst przeczy filmowi, na przykład stara cena w nagraniu i nowa w opisie. Wreszcie brakuje napisów i zapisu wypowiedzi, przez co podstrona jest niedostępna dla części odbiorców; firmy objęte przepisami o dostępności powinny omówić tę kwestię z prawnikiem.
Pomoc z zewnątrz przydaje się zwykle w trzech sytuacjach. Gdy nagrań jest wiele i trzeba zdecydować, które dostaną własne podstrony, co warto ująć w szerszym planie treści na stronę firmy. Gdy raport w Search Console pokazuje przyczyny, które wymagają pracy w kodzie strony. I wreszcie gdy do wielu filmów trzeba przygotować streszczenia, opisy, tytuły i zredagowane zapisy wypowiedzi - przygotowujemy je w ramach usługi treści SEO.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy film na stronie może całkowicie zastąpić tekst?
Na stronie odtwarzania film jest główną treścią, ale i tak potrzebuje unikalnego tytułu i opisu, których wymaga Google. Na pozostałych podstronach sam film to za mało, ponieważ część odwiedzających go nie włączy.
Ile filmów można umieścić na jednej podstronie?
Technicznie dowolnie wiele, jednak pomoc Search Console podaje, że robot Google indeksuje tylko jeden film na stronę. Jeśli na widoczności nagrań Państwu zależy, każde ważne powinno mieć własną podstronę.
Co oznacza komunikat „Film nie znajduje się na stronie odtwarzania filmu”?
Oznacza, że Google uznał podstronę za taką, której głównym celem nie jest pokazanie jednego filmu, na przykład za wpis lub stronę produktu z dodatkowym nagraniem. Nie jest to kara, a strona nadal może być widoczna w zwykłych wynikach.
Czy film z YouTube osadzony na stronie firmy może pojawić się w Google z adresem tej strony?
Dokumentacja Google podaje, że taki film może zostać zindeksowany zarówno na stronie firmy, jak i na stronie platformy, a obie wersje mogą pojawiać się w funkcjach wideo. Google nie gwarantuje jednak, która z nich zostanie pokazana.
Czy transkrypcję trzeba publikować w całości?
Nie ma takiego wymogu ze strony Google. Pełny zapis jest jednak zalecany ze względu na dostępność, a czytelnikom pozwala szybko znaleźć potrzebny fragment. Warto go zredagować i podzielić śródtytułami.
Czy dane strukturalne gwarantują wyświetlanie filmu w wynikach?
Nie. Google zaznacza, że dodanie znaczników nie gwarantuje pokazania żadnej funkcji wideo. O wyświetlaniu decydują także rodzaj strony, widoczność odtwarzacza i miniatura.
Źródła
- Sprawdzone metody dotyczące SEO filmów, Centrum wyszukiwarki Google
- Znaczniki schema.org wideo (VideoObject, Clip, BroadcastEvent), Centrum wyszukiwarki Google
- Raport Indeksowanie filmów, Search Console - pomoc
- Mapy witryn wideo i ich przykłady, Centrum wyszukiwarki Google
- Wpływ na linki z tytułami w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
- Rozdziały filmu, YouTube - Pomoc
- Making Audio and Video Media Accessible, W3C Web Accessibility Initiative
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




