Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Menu strony internetowej: ile pozycji, jakie nazwy i jaki układ wybrać

Ile pozycji powinno mieć menu strony, jak je nazwać językiem klienta i ułożyć, kiedy stosować podmenu oraz jak sprawdzić nawigację z udziałem użytkowników.

Menu strony internetowej: liczba pozycji, nazwy i układ nawigacji - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

Nie istnieje jedna poprawna liczba pozycji w menu strony internetowej - ani dokumentacja Google, ani wytyczne W3C jej nie podają. O jakości nawigacji decyduje to, czy klient w kilka sekund rozpoznaje w niej swoją sprawę, a robot wyszukiwarki dociera przez nią do podstron z ofertą. Poniżej opisujemy, jak ustalić liczbę, nazwy i kolejność pozycji, jak zaprojektować rozwijane poziomy i przycisk kontaktu oraz jak sprawdzić układ z udziałem prawdziwych użytkowników.

Do czego służy menu główne strony internetowej

Menu główne służy do tego, aby odwiedzający od razu zobaczył, czym zajmuje się firma, i jednym ruchem przeszedł do podstrony, która dotyczy jego sprawy. Jest to jedyny element powtarzany na wszystkich podstronach, dlatego pełni dwie funkcje naraz: jest spisem treści dla człowieka oraz stałym zestawem linków wewnętrznych dla wyszukiwarki.

Z punktu widzenia klienta menu odpowiada na trzy pytania: czy dobrze trafiłem, co jeszcze tu znajdę i jak się skontaktować. Hydraulik z Łodzi, który w nawigacji pokazuje "Awarie", "Instalacje", "Kotły i piece", "Cennik" i "Kontakt", odpowiada na wszystkie trzy, zanim czytelnik przewinie stronę. Ta sama firma z menu "Start", "O nas", "Oferta", "Galeria", "Kontakt" nie mówi o sobie niczego, co odróżniałoby ją od kwiaciarni albo biura rachunkowego.

Z punktu widzenia wyszukiwarki menu jest zbiorem odnośników obecnych na każdej podstronie. Google w przewodniku SEO dla początkujących wyjaśnia, że odkrywa strony głównie za pomocą linków z innych, już zindeksowanych stron, oraz że logiczna organizacja witryny pomaga zrozumieć, jak podstrony wiążą się ze sobą. Podstrona, do której prowadzi pozycja menu, otrzymuje więc link z każdego miejsca serwisu, a tekst tej pozycji staje się opisem jej zawartości.

Menu główne (nawigacja główna)

Stały zestaw odnośników do najważniejszych działów serwisu, umieszczony zwykle w nagłówku i powtarzany w tym samym miejscu na każdej podstronie.

Menu nie jest natomiast mapą całej witryny. Projektuje się je po ustaleniu, jakie podstrony w ogóle powstaną i jak się grupują, o czym piszemy osobno we wpisie o tym, jak ułożyć strukturę podstron przed rozpoczęciem projektu. Nawigacja główna pokazuje tylko górną warstwę tej struktury. Resztę przejmują podmenu, linki w treści, okruszki, stopka i wyszukiwarka w serwisie.

Ile pozycji powinno mieć menu strony

Menu powinno mieć tyle pozycji, ile odrębnych spraw klient załatwia na stronie, pod warunkiem że wszystkie mieszczą się w jednym wierszu bez zmniejszania czcionki i dają się przeczytać jednym spojrzeniem. W źródłach, na których opieramy ten wpis, nie ma żadnej liczby granicznej. Z naszej praktyki wynika, że na stronach firm usługowych najczęściej wystarcza od pięciu do siedmiu pozycji pierwszego poziomu, ale jest to obserwacja z projektów, a nie reguła zapisana w wytycznych.

Google podchodzi do sprawy podobnie ostrożnie. W sprawdzonych metodach dotyczących linków stwierdza, że nie ma idealnej liczby linków wewnętrznych na stronie, a jeśli właścicielowi wydaje się, że jest ich za dużo, to prawdopodobnie tak jest. Dokumentacja WordPressa przy opisie ekranu menu radzi z kolei, aby nawigacja była uproszczona, tak by odwiedzający nie czuli się zagubieni.

W praktyce liczbę pozycji ograniczają trzy rzeczy. Pierwszą jest szerokość ekranu: pasek z dziewięcioma pozycjami wygląda poprawnie na dużym monitorze, a na laptopie łamie się do dwóch wierszy albo wypycha przycisk kontaktu poza widok. Drugą jest długość nazw, ponieważ "Instalacje fotowoltaiczne dla firm" zajmuje tyle miejsca, co trzy krótkie pozycje. Trzecią jest uwaga czytelnika: im więcej równorzędnych możliwości, tym dłużej trwa wybór i tym łatwiej przeoczyć właściwą.

Porównanie w trzech kolumnach: pozycje menu strony internetowej w nawigacji głównej, w pasku pomocniczym i w stopce
Podział pozycji między menu główne, pasek pomocniczy i stopkę na stronie firmowej

Jak dojść do właściwej liczby

Najprościej zacząć od spisu wszystkich podstron, które mają istnieć, a następnie zaznaczyć te, bez których klient nie załatwi swojej sprawy. Dla kancelarii z Krakowa będą to specjalizacje, zespół, informacja o przebiegu współpracy i kontakt. Regulamin, polityka prywatności, kariera czy materiały dla prasy są potrzebne, ale wąskiej grupie osób, więc ich miejsce jest w stopce.

Jeżeli po takiej selekcji zostaje więcej pozycji, niż mieści się w wierszu, pomagają trzy rozwiązania. Pokrewne podstrony można zebrać pod wspólną pozycją z rozwijanym podmenu. Pozycje pomocnicze, takie jak logowanie, wybór języka czy numer telefonu, można przenieść do osobnego, mniejszego paska nad menu głównym. Część pozycji da się wreszcie połączyć: "O firmie", "Zespół" i "Historia" na stronie małej firmy zwykle tworzą jedną podstronę.

Rodzaj serwisuCo zwykle trafia do menu głównegoCo lepiej przenieść poza menu główne
Strona lokalnej firmy usługowejPoszczególne usługi lub ich grupy, cennik, realizacje, kontaktPolityka prywatności, regulaminy, kariera
Strona firmy sprzedającej innym firmomRozwiązania lub produkty, branże, studia przypadków, o firmie, kontaktMateriały dla prasy, logowanie do panelu klienta
Sklep internetowyGłówne kategorie produktów, promocje, nowościDostawa, zwroty, konto, koszyk i wyszukiwarka jako osobne ikony
Przykładowy podział pozycji między menu główne a pozostałe elementy nawigacji - punkt wyjścia do własnej analizy, nie gotowy wzorzec

Jak nazywać pozycje menu, żeby klient je rozumiał

Pozycje menu należy nazywać słowami, których klient sam używa, opisując swoją potrzebę: krótko, konkretnie i tak, aby sama nazwa zapowiadała zawartość podstrony. Google formułuje tę samą zasadę dla wszystkich odnośników: dobry tekst linku jest opisowy i zwięzły, a przeczytany bez otoczenia pozwala zorientować się, co znajduje się na stronie docelowej.

Najczęstszy problem to język firmy przeniesiony wprost do nawigacji. Wewnątrz organizacji mówi się o "rozwiązaniach", "kompetencjach" i "strefie klienta". Klient szuka "remontu łazienki", "księgowości dla spółki" albo "wynajmu rusztowań". Pozycja "Rozwiązania" zmusza go do kliknięcia tylko po to, by sprawdzić, co się pod nią kryje.

Skąd brać słowa klienta

Źródeł jest kilka i wszystkie są w zasięgu ręki. Pierwszym są pytania zadawane przez telefon i w wiadomościach, najlepiej zapisywane dosłownie przez osoby obsługujące klientów. Drugim jest wyszukiwarka w serwisie, jeśli strona ją posiada: wpisywane tam hasła pokazują, czego ludzie nie znaleźli w menu. Trzecim jest sortowanie kart, które opisujemy niżej, bo podczas niego uczestnicy sami nadają nazwy grupom.

Nazwa w języku firmyDlaczego zawodziNazwa w języku klienta
OfertaNie mówi, co firma sprzedajeOkna i drzwi, Usługi księgowe, Zabiegi
RozwiązaniaPasuje do każdej branży, więc nie opisuje żadnejMagazyny, Systemy kas
Strefa wiedzyNazwa wymyślona w firmie, nieużywana przez klientówBlog, Porady
WspółpracaNie wiadomo, czy chodzi o klientów, dostawców czy pracęJak pracujemy, Dla dostawców, Praca
Przykłady zamiany nazw wewnętrznych na zrozumiałe dla odwiedzającego

Zapis nazw: długość, wielkość liter, ikony

Nazwa pozycji powinna mieć jedno do trzech słów i zaczynać się od wyrazu, który niesie znaczenie. W3C w opisie wyglądu menu zaleca, aby pozycje mieściły cały tekst i dostosowywały się do powiększonej czcionki oraz dłuższych wyrazów, a także aby w miarę możliwości unikać pisania samymi wielkimi literami, łamania wierszy i dzielenia wyrazów.

Jeżeli pozycja jest ikoną, na przykład słuchawką telefonu lub lupą, musi mieć tekstowy odpowiednik. Wymaga tego dostępność, ale także wyszukiwarka: Google podaje, że przy odnośniku w postaci obrazu jako tekst linku traktuje atrybut alt, a pusty odnośnik jest błędem. Nie warto też upychać w nazwach fraz kluczowych. Pozycja "Tanie okna PCV Poznań producent" nie pomaga ludziom, a Google zalicza nasycanie tekstu linków słowami kluczowymi do naruszeń zasad dotyczących spamu.

W jakiej kolejności ułożyć pozycje i gdzie umieścić przycisk kontaktu

Pozycje układa się według ważności dla klienta: od tego, czego szuka większość odwiedzających, do informacji uzupełniających, a drogę do kontaktu umieszcza na końcu paska jako wyraźnie wyróżniony przycisk. W językach czytanych od lewej do prawej wzrok zaczyna od lewej strony paska, dlatego tam powinna stać oferta, a nie historia firmy.

W większości serwisów usługowych sprawdza się układ: usługi lub produkty, dowody (realizacje, opinie), warunki (cennik, przebieg współpracy), informacje o firmie, wiedza, kontakt.

Raz ustalona kolejność powinna być taka sama na wszystkich podstronach. Wymaga tego kryterium 3.2.3 standardu WCAG, czyli międzynarodowych wytycznych dostępności treści internetowych. Zgodnie z objaśnieniem tego kryterium mechanizmy nawigacji powtarzane na wielu podstronach mają występować w tej samej względnej kolejności, chyba że zmianę wywoła sam użytkownik. Korzystają na tym osoby powiększające ekran, osoby niewidome i każdy, kto po prostu pamięta, gdzie poprzednio kliknął.

Wyróżniony przycisk kontaktu

Przycisk kontaktu to ostatnia pozycja paska nawigacji, która wygląda inaczej niż pozostałe: ma tło, obramowanie i wyraźny kontrast. Jego zadaniem jest skrócenie drogi do zapytania z każdej podstrony. Sklep z Poznania może w tym miejscu pokazać koszyk, kancelaria rezerwację konsultacji, a firma remontowa formularz wyceny.

Etykieta przycisku powinna nazywać to, co się stanie po kliknięciu: "Wycena", "Rezerwacja wizyty", "Zapytanie ofertowe", "Kontakt". Podstrona docelowa musi rzeczywiście zawierać formularz lub dane, których klient oczekuje. O tym, co powinno się na niej znaleźć, piszemy we wpisie o stronie kontaktowej.

Lista kontrolna kolejności pozycji w menu strony internetowej oraz cech dobrze zaprojektowanego przycisku kontaktu
Zasady układania pozycji menu i wyróżniania przycisku kontaktu

Wyróżnienie działa tylko wtedy, gdy jest jedno. Dwa lub trzy kolorowe przyciski obok siebie znoszą się nawzajem. Przycisk powinien też różnić się od zwykłych pozycji nie wyłącznie barwą, bo W3C przypomina, że stanów i rodzajów pozycji nie wolno sygnalizować samym kolorem.

Rozwijane poziomy menu: kiedy pomagają, a kiedy ukrywają ofertę

Rozwijane podmenu pomaga wtedy, gdy pozycji drugiego poziomu jest kilka lub kilkanaście, należą do jednej zrozumiałej grupy i klient spodziewa się ich właśnie pod daną nazwą. Szkodzi, gdy chowa najważniejsze podstrony z ofertą pod ogólnikiem albo gdy nie da się go obsłużyć bez myszy.

W3C w opisie menu rozwijanych stawia dwa warunki. Takie menu ma sens, jeśli można oczekiwać, że użytkownicy wiedzą, gdzie szukać informacji. Poza tym do pozycji z podmenu powinna prowadzić także inna droga, na przykład ich powtórzenie na podstronie pozycji nadrzędnej, ponieważ osobom z ograniczoną sprawnością rąk rozwijane listy sprawiają trudność. Dla firmy oznacza to prostą regułę: pozycja "Usługi" powinna prowadzić do podstrony z przeglądem wszystkich usług, a nie być martwym napisem otwierającym listę.

Jak powinno działać podmenu

Pozycję, która ma podmenu, trzeba oznaczyć wizualnie, na przykład strzałką, oraz w kodzie, atrybutem aria-expanded informującym, czy lista jest rozwinięta. Przy obsłudze myszą W3C zaleca, aby podmenu nie znikało natychmiast po zjechaniu kursora poza jego obszar. W przykładzie stosuje opóźnienie zamknięcia wynoszące jedną sekundę (1000 ms), które pomaga osobom mniej precyzyjnie posługującym się wskaźnikiem.

Przy obsłudze klawiaturą podmenu nie powinno otwierać się samo podczas przechodzenia klawiszem Tab przez kolejne pozycje. W przeciwnym razie osoba korzystająca z klawiatury musiałaby przejść przez wszystkie pozycje podrzędne, zanim dotrze do następnej pozycji głównej. Jeśli pozycja nadrzędna jedynie nazywa grupę, jej aktywacja otwiera i zamyka listę. Jeśli ma prowadzić do własnej podstrony, obok niej umieszcza się osobny przycisk rozwijający z niewidoczną etykietą opisującą stan, na przykład "pokaż podmenu Usługi".

Liczbę poziomów najlepiej ograniczyć do dwóch. Trzeci poziom, wysuwany w bok z drugiego, wymaga precyzyjnego prowadzenia kursora i na ekranach dotykowych bywa niewygodny. To nasza obserwacja z testów, a nie wymóg któregokolwiek ze standardów.

Jeśli chcą Państwo zamówić stronę internetową, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Jak zaprojektować menu na telefonie

Na telefonie menu powinno zawierać te same pozycje, w tej samej kolejności i z tymi samymi nazwami co na komputerze, a zmieniać się może jedynie sposób ich pokazania. W3C w opisie struktury menu dopuszcza, by na małych ekranach część pozycji była schowana w zwijanym panelu, ale widoczne pozycje mają zachować tę samą kolejność, brzmienie i cel.

Jest też powód związany z wyszukiwarką. Google w zaleceniach dotyczących indeksowania mobilnego wymaga, aby wersja mobilna zawierała te same treści co wersja na komputery. Ostrzega również, że nie wczytuje treści, które pojawiają się dopiero po działaniu użytkownika, takim jak kliknięcie czy przesunięcie palcem. Dokument nie omawia menu osobno, ale wniosek dla nawigacji jest prosty: odnośniki mobilnego panelu powinny znajdować się w kodzie strony od początku, a skrypt ma je tylko pokazywać i chować.

Ikona menu i wielkość pól dotykowych

Zwinięte menu otwiera zwykle ikona złożona z trzech poziomych kresek. Jest powszechnie stosowana, ale nie każdy ją rozpoznaje, dlatego na stronach kierowanych do szerokiego grona odbiorców umieszczamy przy niej podpis "Menu".

Pozycje w rozwiniętym panelu muszą być na tyle duże, by dało się w nie trafić palcem. Kryterium 2.5.8 standardu WCAG określa minimum: według objaśnienia tego kryterium pole reagujące na wskaźnik powinno mieć co najmniej 24 na 24 piksele CSS, z kilkoma wyjątkami, między innymi dla odnośników w zdaniach oraz dla małych pól otoczonych odpowiednim odstępem. To dolna granica, a nie cel projektowy, dlatego wiersze menu mobilnego robimy wyraźnie wyższe.

Podmenu na telefonie nie może zależeć od najechania kursorem, bo na ekranie dotykowym kursora nie ma. Rozwijanie powinno następować po dotknięciu, najlepiej osobnej strzałki obok nazwy. Przycisk kontaktu i numer telefonu warto zostawić poza zwijanym panelem, w stale widocznej części nagłówka. Więcej o projektowaniu pod mały ekran piszemy we wpisie o wersji mobilnej strony.

Jak uporządkować pozycje menu z udziałem użytkowników

Pozycje menu najlepiej porządkować dwiema prostymi metodami: sortowaniem kart, które pokazuje, jak klienci sami grupują i nazywają treści, oraz zadaniem wyszukiwania podstrony w samej strukturze, które sprawdza, czy gotowy układ działa. Obie można przeprowadzić bez specjalnego oprogramowania, z kilkoma osobami podobnymi do klientów firmy.

Sortowanie kart

Sortowanie kart

Ćwiczenie, w którym uczestnicy dzielą karty z nazwami treści na grupy zgodnie z tym, jak sami te treści rozumieją.

Metodę opisuje między innymi zbiór metod badawczych 18F, zespołu amerykańskiej administracji zajmującego się usługami cyfrowymi. Wyróżnia dwie odmiany. W sortowaniu otwartym uczestnik układa karty w dowolne grupy, a następnie sam nadaje im nazwy i wyjaśnia swój wybór. W sortowaniu zamkniętym przydziela karty do kategorii przygotowanych wcześniej. Według tego źródła sesja zajmuje od 15 do 30 minut na osobę i najczęściej prowadzi się ją z jednym uczestnikiem naraz. Odmiana otwarta przydaje się, gdy menu jeszcze nie istnieje, a zamknięta służy do sprawdzenia gotowej propozycji.

  1. Przygotowanie kart

    Każda planowana podstrona trafia na osobną kartę, opisana zwykłymi słowami. Opis metody przygotowany przez administrację stanu Wiktoria zwraca uwagę, że ponad 20 lub 30 kart może przytłoczyć uczestników.

  2. Dobór uczestników

    Najwięcej wnoszą obecni klienci i osoby z grupy docelowej. Pracownicy znają strukturę organizacji i nieświadomie ją odtwarzają.

  3. Sesja z głośnym komentarzem

    Uczestnik układa karty i mówi, co myśli. To uzasadnienia tłumaczą, dlaczego ludzie łączą jedne treści z drugimi.

  4. Zestawienie wyników

    W arkuszu zapisuje się, które karty najczęściej lądowały razem i jakich nazw używano. Powtarzające się grupy są kandydatami na pozycje menu.

Wynik sortowania nie jest gotową strukturą. To samo źródło zastrzega, że nie należy go traktować jako jedynej poprawnej architektury informacji, lecz jako wskazówkę dla projektu.

Schemat czterech etapów sortowania kart, które pomaga uporządkować pozycje menu strony internetowej z udziałem użytkowników
Przebieg sortowania kart: od spisu podstron do propozycji pozycji menu

Zadanie wyszukiwania podstrony w samej strukturze

Drugą metodą, którą stosujemy w projektach, jest sprawdzenie gotowej propozycji menu bez grafiki. Uczestnik widzi wyłącznie nazwy pozycji ułożone w poziomy i dostaje zadania w rodzaju: "Chce Pan sprawdzić, ile kosztuje przegląd kotła. Gdzie Pan kliknie?". Notuje się, czy wskazał właściwą pozycję za pierwszym razem i jaką drogą doszedł do celu. Metoda bywa nazywana testem drzewa.

Zadań nie należy formułować słowami z menu, bo wtedy sprawdza się spostrzegawczość, a nie zrozumiałość nazw. Poprawki na tym etapie kosztują tyle, co zmiana wyrazu w dokumencie, dlatego obie metody warto przeprowadzić przed makietą. O kolejnym kroku piszemy we wpisie o makiecie strony internetowej, a badania z użytkownikami prowadzimy w ramach usługi projektowania UX.

Jak zbudować menu w kodzie i w WordPressie

Menu powinno być listą zwykłych odnośników z adresami, umieszczoną w elemencie nav i opisaną etykietą. Taka budowa jest czytelna jednocześnie dla robota Google, czytnika ekranu i przeglądarki bez działających skryptów.

Google wyjaśnia, że w sposób pewny odczytuje link tylko wtedy, gdy jest to element a z atrybutem href zawierającym prawdziwy adres. Pozycje zbudowane jako element span z obsługą kliknięcia albo odnośniki z adresem zaczynającym się od "javascript:" wymienia jako niezalecane lub nieprawidłowe.

Strona dokumentacji Google ze sprawdzonymi metodami dotyczącymi linków, ważnymi przy budowie menu strony internetowej
Dokumentacja Google opisująca, jakie odnośniki wyszukiwarka potrafi odczytać

Wytyczne W3C dokładają wymagania związane z dostępnością. Pozycje umieszcza się na liście, całość obejmuje elementem nav, a jeżeli na stronie jest kilka menu, każde otrzymuje krótką etykietę. Bieżącą podstronę oznacza się wizualnie oraz w kodzie, na przykład atrybutem aria-current.

Uproszczony przykład menu głównego z jednym podmenu i oznaczeniem bieżącej podstrony
<nav aria-label="Menu główne">
  <ul>
    <li>
      <a href="/uslugi/" aria-expanded="false">Usługi</a>
      <ul>
        <li><a href="/uslugi/awarie/">Awarie</a></li>
        <li><a href="/uslugi/instalacje/">Instalacje</a></li>
      </ul>
    </li>
    <li><a href="/cennik/" aria-current="page">Cennik</a></li>
    <li><a href="/kontakt/">Kontakt</a></li>
  </ul>
</nav>

Gdzie ustawić menu w WordPressie

W WordPressie miejsce edycji zależy od rodzaju motywu. W motywach klasycznych służy do tego ekran menu w dziale wyglądu. Zgodnie z dokumentacją tego ekranu po rozwinięciu pozycji strzałką widać pole etykiety nawigacji, w którym wpisuje się nazwę widoczną dla odwiedzających. Podmenu powstaje przez przeciągnięcie pozycji nieco w prawo pod pozycję nadrzędną, a w ustawieniach menu zaznacza się miejsce wyświetlania przewidziane przez motyw.

W motywach blokowych nawigację edytuje się w bloku nawigacji. Według dokumentacji bloku nowy blok zaczyna od listy stron, która automatycznie dopisuje każdą opublikowaną stronę. Dla menu firmowego jest to ryzykowne, bo do paska trafi także robocza strona z podziękowaniem za formularz. Po przekształceniu listy w pojedyncze odnośniki nowe strony nie są już dopisywane samoczynnie. W ustawieniach bloku określa się też, czy podmenu otwiera się po najechaniu, czy po kliknięciu, oraz czy menu zwija się do ikony tylko na małych ekranach, zawsze, czy nigdy.

Jak sprawdzić, czy menu działa na istniejącej stronie

Działanie menu na istniejącej stronie sprawdza się w trzech miejscach: w raporcie linków w Search Console, w danych Google Analytics o wyszukiwaniu w serwisie oraz w krótkim teście ręcznym z klawiaturą i telefonem. Każde z tych źródeł odpowiada na inne pytanie.

Raport Linki w Search Console

W Search Console, w menu po lewej stronie, znajduje się raport Linki. Jego część poświęcona linkom wewnętrznym zawiera tabelę najczęściej linkowanych stron z własnej witryny. Jak podaje pomoc Search Console, pokazuje ona, do których podstron prowadzi najwięcej odnośników z samej witryny. Tabele raportu są ograniczone do 1000 wierszy, a dane stanowią próbkę, nie pełną listę.

Podstrony obecne w menu powinny znajdować się na szczycie tej tabeli, ponieważ są linkowane z każdego miejsca serwisu. Niepokojący jest obraz odwrotny: na górze polityka prywatności i regulamin, a najważniejsze usługi daleko w dole. Oznacza to zwykle, że oferta jest schowana pod jedną pozycją zbiorczą albo że Google nie odczytuje odnośników z podmenu. Szerzej opisujemy to narzędzie we wpisie o raporcie Linki w Search Console.

Wyszukiwanie w serwisie w Google Analytics

Jeżeli strona ma własną wyszukiwarkę, hasła wpisywane przez odwiedzających są listą rzeczy, których nie znaleźli w nawigacji. Według pomocy Google Analytics pomiar zaawansowany rejestruje zdarzenie view_search_results za każdym razem, gdy użytkownik wyszuka coś w witrynie, i zapisuje wpisane hasło w parametrze search_term. Zdarzenia przegląda się w raporcie dostępnym po wybraniu w lewym menu kolejno pozycji Raporty, Zaangażowanie i Zdarzenia. Jeśli na stronie firmy remontowej wśród haseł powtarza się "cennik", a cennik jest schowany pod pozycją "Współpraca", wniosek nasuwa się sam.

Test ręczny

Trzecie sprawdzenie zajmuje kilkanaście minut i nie wymaga żadnych narzędzi. Wystarczy przejść po menu samym klawiszem Tab, otworzyć stronę na telefonie i powiększyć tekst w przeglądarce.

  • Każda pozycja jest osiągalna klawiszem Tab, a aktualnie wybrana jest wyraźnie zaznaczona.
  • Podmenu nie otwiera się samo przy przechodzeniu klawiaturą i daje się otworzyć oraz zamknąć bez myszy.
  • Po zjechaniu kursorem lista nie znika natychmiast.
  • Pozycja nadrzędna prowadzi do podstrony zbiorczej z odnośnikami do pozycji podrzędnych.
  • Na telefonie w każdą pozycję da się trafić palcem bez dotknięcia sąsiedniej.
  • Po powiększeniu tekstu pozycje nie nachodzą na siebie ani na treść strony.
  • Bieżąca podstrona jest oznaczona w menu nie tylko kolorem.
  • Kolejność i nazwy pozycji są identyczne na stronie głównej, podstronach usług i blogu.
  • W źródle strony pozycje menu są zwykłymi odnośnikami z adresami.

Jeżeli któryś punkt nie jest spełniony, poprawka zwykle leży po stronie motywu lub skryptu menu i wchodzi w zakres prac, które wykonujemy w ramach SEO technicznego. Szerszy przegląd wymagań dostępności zawiera wpis o najczęściej niespełnianych kryteriach WCAG.

Błędy, przez które odwiedzający nie znajdują podstron z ofertą

Odwiedzający nie znajdują oferty najczęściej dlatego, że jest schowana pod ogólną nazwą, dostępna wyłącznie przez rozwijaną listę albo opisana słowami, których klient nie używa. Poniżej zbieramy pomyłki, które w audytach stron firmowych spotykamy najczęściej.

Pierwszą jest jedna pozycja "Oferta" dla wszystkiego. Kancelaria z Krakowa zajmująca się prawem pracy, sprawami rodzinnymi i obsługą spółek, która chowa trzy specjalizacje pod jednym słowem, nie pokazuje żadnej z nich osobie rzucającej okiem na nagłówek. Jeśli usług jest kilka, lepiej wypisać je w menu bezpośrednio. Jeśli kilkanaście, warto pogrupować je i nazwać grupy konkretnie.

Drugą jest podmenu jako jedyna droga. Gdy pozycja nadrzędna nie prowadzi donikąd, a podstron usług nie linkuje ani strona główna, ani treść, cały dostęp do oferty zależy od jednego skryptu. Kryterium 2.4.5 standardu WCAG wymaga, by do podstrony w serwisie prowadziła więcej niż jedna droga, co opisuje objaśnienie tego kryterium. Google zaleca z kolei, aby każda ważna strona miała przynajmniej jeden link z innej strony w witrynie. Podstrona zbiorcza usług, sekcja oferty na stronie głównej i okruszki rozwiązują oba problemy naraz.

Trzecią jest menu odwzorowujące strukturę firmy. Działy "Departament handlowy", "Serwis" i "Logistyka" są oczywiste dla pracowników, ale klient nie wie, w którym z nich załatwia się reklamację. Rozwiązaniem jest sortowanie kart i ułożenie pozycji według zadań klienta.

Czwartą jest inne menu na telefonie niż na komputerze. Skrócona wersja mobilna, z której usunięto część usług "dla przejrzystości", odbiera tym podstronom linki i ogranicza użytkownikom telefonów dostęp do oferty.

Piątą są pozycje, które nie są odnośnikami. Menu zbudowane z elementów reagujących na kliknięcie, ale pozbawionych adresu, nie daje się otworzyć w nowej karcie, bywa niedostępne z klawiatury i nie jest pewnym źródłem linków dla wyszukiwarki.

Szóstą są częste zmiany nazw i kolejności bez sprawdzenia skutków. Stali klienci szukają pozycji tam, gdzie była, a zmiana nazwy zmienia też tekst linków wewnętrznych do podstrony w całym serwisie. Przebudowę nawigacji warto zaplanować razem z przeglądem struktury, najlepiej po audycie SEO.

Projektując nawigację w ramach usługi tworzenia stron, zaczynamy od spisu treści i rozmów z klientami firmy, a dopiero potem przechodzimy do grafiki. Nie obiecujemy, że sama zmiana menu poprawi pozycje w wyszukiwarce, bo zależą one od wielu czynników.

Jeśli chcą Państwo zamówić stronę internetową, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Czy istnieje maksymalna liczba pozycji w menu, której nie wolno przekroczyć?

Nie. Ani dokumentacja Google, ani wytyczne W3C nie podają takiej liczby. Granicę wyznacza szerokość paska na typowym laptopie oraz to, czy odwiedzający jest w stanie ogarnąć wszystkie pozycje jednym spojrzeniem.

Czy w menu powinna być pozycja "Strona główna"?

Zwykle nie jest potrzebna, ponieważ do strony startowej prowadzi logo w nagłówku. Zajmuje miejsce, które można przeznaczyć na usługę. Jeśli badania pokażą, że odbiorcy danej firmy jej szukają, można ją zostawić jako pierwszą pozycję.

Czy rozwijane menu szkodzi widoczności strony w Google?

Samo rozwijanie nie jest problemem, jeśli pozycje podmenu są zwykłymi odnośnikami z adresami obecnymi w kodzie strony. Kłopot pojawia się, gdy odnośniki są dociągane dopiero po działaniu użytkownika albo zbudowane bez atrybutu href.

Czy menu na telefonie może być krótsze niż na komputerze?

Nie zalecamy tego. Google wymaga, by wersja mobilna zawierała te same treści co wersja na komputery, a W3C, by pozycje zachowały tę samą kolejność, brzmienie i cel. Na telefonie można zmienić sposób prezentacji, ale nie zestaw pozycji.

Ile osób potrzeba do sortowania kart?

Źródła, z których korzystaliśmy, nie podają wymaganej liczby uczestników. Określają jedynie czas jednej sesji, od 15 do 30 minut, i ostrzegają przed zbyt dużą liczbą kart. Z naszego doświadczenia wynika, że już kilka rozmów ujawnia powtarzające się wzorce, choć nie jest to wynik statystyczny.

Czy przycisk kontaktu w menu jest konieczny, skoro jest pozycja "Kontakt"?

Nie jest konieczny, ale zwykle pomaga. Można po prostu wyróżnić ostatnią pozycję paska jako przycisk, zamiast dublować odnośnik. Ważne, by wyróżnienie było jedno i by etykieta odpowiadała temu, co odwiedzający zobaczy po kliknięciu.

Źródła

  1. Sprawdzone metody dotyczące linków w Google, Centrum wyszukiwarki Google
  2. Sprawdzone metody dotyczące indeksowania zoptymalizowanego pod kątem urządzeń mobilnych, Centrum wyszukiwarki Google
  3. Raport Linki, Pomoc Search Console
  4. Zdarzenia zbierane automatycznie, Pomoc Google Analytics
  5. Fly-out Menus, W3C Web Accessibility Initiative
  6. Understanding Success Criterion 2.5.8: Target Size (Minimum), W3C
  7. Navigation block, WordPress.org
  8. Card sorting, 18F Methods

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.