Nadużywanie reputacji witryny polega na publikowaniu cudzych treści na znanej domenie głównie po to, aby skorzystały z pozycji, którą gospodarz zdobył własną pracą. Google traktuje taką praktykę jako spam, ale nie każdą współpracę z wydawcą. Poniżej wyjaśniamy, gdzie przebiega granica, co grozi portalowi i firmie zamawiającej publikację oraz jak ocenić ofertę, zanim trafi do niej budżet.
Czym jest nadużywanie reputacji witryny
Nadużywanie reputacji witryny to sytuacja, w której na dobrze znanej domenie pojawiają się treści przygotowane przez kogoś innego niż jej właściciel, a głównym powodem ich umieszczenia jest pozycja tej domeny w wyszukiwarce. Treść nie ma służyć czytelnikom serwisu. Ma zająć w Google miejsce, którego nie zdobyłaby pod własnym adresem. Tak opisuje to Google w zasadach dotyczących spamu w wyszukiwarce.
W tej definicji ważne są trzy pojęcia. Pierwsze to witryna hostująca, czyli gospodarz: portal, serwis uczelni, strona wydawnictwa. Drugie to treści osób trzecich, a więc materiały stworzone przez podmiot odrębny od gospodarza. Dokumentacja wymienia tu użytkowników witryny, niezależnych autorów pracujących na zlecenie, usługi dostarczane pod cudzą marką oraz inne osoby niezatrudnione bezpośrednio przez gospodarza. Trzecie pojęcie to sygnały rankingowe, czyli wszystko, co wyszukiwarka wie o jakości i wiarygodności danej domeny, a co ta domena zawdzięcza głównie własnym treściom.
Materiały przygotowane przez podmiot inny niż właściciel witryny, na której są opublikowane. Mogą to być teksty użytkowników, zewnętrznych autorów albo firm dostarczających gotowe sekcje do serwisu wydawcy.
Skąd biorą się różne nazwy tej samej praktyki
W branży funkcjonują obok siebie trzy określenia. Potoczne, czyli pasożytnicze SEO (z angielskiego parasite SEO), nie pochodzi od Google i nie pada w jego dokumentacji. Opisuje obrazowo to samo zjawisko: treść żywi się pozycją cudzej domeny. Drugie określenie, nadużywanie reputacji witryny, to nazwa, pod którą Google wprowadził tę regułę do swoich zasad. Trzecie to obecny nagłówek w polskiej dokumentacji, który brzmi "Zasady dotyczące reputacji witryny". Wszystkie trzy nazwy odnoszą się do tej samej reguły, dlatego w rozmowach z wydawcą lub wykonawcą warto upewnić się, że obie strony mówią o tym samym.
Reguła jest jedną z wielu pozycji na liście praktyk uznawanych za spam. Pozostałe opisujemy w osobnym wpisie o tym, jak wyglądają zasady Google dotyczące spamu, tutaj zajmujemy się wyłącznie cudzymi treściami na znanej domenie.
Jak wygląda naruszenie w praktyce
Dokumentacja podaje dwa przykłady. W pierwszym witryna edukacyjna publikuje stronę ze sponsorowanymi recenzjami szybkich pożyczek, napisaną przez zewnętrzną firmę, która rozsyła ten sam materiał także do innych serwisów. W drugim witryna medyczna udostępnia miejsce na słabej jakości stronę reklamową z zestawieniem najlepszych kasyn. Strona nie jest powiązana z resztą serwisu i znalazła się tam po to, aby skorzystać z jego ugruntowanych sygnałów.
Oba przykłady łączy to samo. Temat nie ma nic wspólnego z tym, czym serwis zajmuje się na co dzień. Treść powstała poza redakcją i redakcja nie brała udziału w jej przygotowaniu. A powód publikacji jest jeden: pod adresem uczelni lub poradni zdrowia tekst o pożyczkach albo kasynach ma większe szanse na wysoką pozycję niż pod adresem firmy, która go napisała.
Dlaczego cudze treści korzystają z pozycji gospodarza
Cudza treść korzysta z pozycji gospodarza, ponieważ wyszukiwarka z góry zakłada, że nowa strona na znanej domenie jest podobnej jakości jak reszta serwisu. Google pisze o tym wprost: jego systemy przyjmują domniemanie, że poszczególne strony, również nowe, odpowiadają ogólnej jakości pozostałych stron w tej samej domenie. To rozsądne założenie, bo redakcja, która przez lata publikowała rzetelne materiały, zwykle publikuje je nadal. Na tym samym założeniu opiera się jednak cała praktyka: materiał, którego redakcja nie widziała, jest przez pewien czas oceniany tak, jakby był jej dziełem.
Komu szkodzi taka publikacja
Najpierw traci użytkownik. Wpisuje pytanie o pożyczkę, lek albo ubezpieczenie, widzi w wynikach adres znanego serwisu i ufa mu bardziej niż nieznanej stronie. Po kliknięciu trafia na tekst reklamowy, za który redakcja w rzeczywistości nie odpowiada. W tematach związanych ze zdrowiem i pieniędzmi taka pomyłka może kosztować najwięcej, o czym piszemy szerzej przy okazji tego, jak wyszukiwarka dobiera wiarygodne informacje w tematach zdrowia i pieniędzy. Tracą też firmy, które latami rozwijają treści we własnej domenie, oraz sam wydawca, bo zaufanie czytelników jest jego głównym majątkiem.
Warto tu przypomnieć ogólne zalecenie Google dotyczące tworzenia treści. W wytycznych o treściach przydatnych i rzetelnych wyszukiwarka radzi oceniać materiał przez trzy pytania: kto go stworzył, jak powstał i dlaczego. Odpowiedź "głównie po to, by przyciągnąć ruch z wyszukiwarki" jest tam opisana jako niezgodna z tym, co systemy rankingowe mają nagradzać. Reguła o reputacji witryny stosuje tę samą myśl do treści gościnnych.
Które formy współpracy z wydawcą są dozwolone
Dozwolona jest każda współpraca, w której treść trafia do serwisu z myślą o jego czytelnikach, a wydawca faktycznie za nią odpowiada. Google podkreśla, że samo korzystanie z treści osób trzecich nie narusza zasad, i podaje listę sytuacji, w których nie podejmuje działań. Zaznacza przy tym, że lista nie jest zamknięta.
Na liście znajdują się serwisy z informacjami prasowymi i agencje informacyjne, redakcje przedrukowujące wiadomości innych redakcji, fora i sekcje komentarzy, a także felietony, opinie i inne materiały redakcyjne. Dozwolone są też artykuły sponsorowane i reklama natywna, czyli reklama w formie zbliżonej do zwykłego materiału serwisu, jeśli ich celem jest pokazanie treści czytelnikom publikacji, a nie manipulowanie pozycją w wynikach. Ostatnia pozycja to linki partnerskie rozmieszczone na stronie oraz bloki reklamowe innych firm, pod warunkiem że linki są właściwie oznaczone.

| Forma współpracy | Ocena według zasad Google | Co o tym decyduje |
|---|---|---|
| Artykuł sponsorowany w dziale tematycznym portalu | Dozwolony | Oznaczenie jako reklama, temat zgodny z serwisem, płatne linki z właściwym atrybutem |
| Tekst eksperta firmy w dziale opinii | Dozwolony | Podpisany autor, praca redakcji nad tekstem, treść napisana dla tego serwisu |
| Sekcja z kuponami prowadzona z partnerem | Zwykle bez działań | Pełne włączenie do serwisu, jawny charakter komercyjny, wydawca wskazany jako odpowiedzialny |
| Katalog rankingów prowadzony w całości przez pośrednika | Naruszenie | Brak nadzoru redakcji, temat obcy dla serwisu, te same treści w innych portalach |
| Pojedynczy tekst bez autora i bez oznaczeń, kopiowany z innej strony | Naruszenie | Brak autorstwa, brak informacji o charakterze komercyjnym, brak związku z działami serwisu |
Artykuł sponsorowany a płatne linki
Artykuł sponsorowany podlega dwóm odrębnym regułom i obie trzeba spełnić. Pierwsza to omawiana reguła o reputacji witryny, która pyta o cel publikacji. Druga dotyczy linków. Google zalicza do spamu kupowanie i sprzedawanie linków w celu wpływania na ranking, w tym artykuły sponsorowane i reklamy natywne, w których za opłatą umieszcza się linki przekazujące ranking. Ta sama dokumentacja wskazuje jednak wyjście: link reklamowy nie narusza zasad, jeśli ma odpowiedni atrybut.
Atrybuty opisuje strona o kwalifikowaniu linków wychodzących. Dla reklam i płatnych miejsc przeznaczona jest wartość sponsored. Starsza wartość nofollow nadal jest akceptowana, ale Google woli sponsored.
<a href="https://przyklad-firmy.pl/oferta/" rel="sponsored">oferta montażu pomp ciepła</a>Wartość uczciwie przygotowanego artykułu sponsorowanego leży więc w dotarciu do czytelników portalu i w rozpoznawalności marki, a nie w przekazywaniu pozycji. Jeśli celem kampanii mają być odnośniki, bezpieczniejszą drogą jest pozyskiwanie linków dzięki treściom, które inni chcą cytować, oraz dobrze prowadzony PR internetowy. O tym, jak oznaczać odnośniki w komunikatach, piszemy we wpisie o linkach w informacjach prasowych.
Jak Google ocenia, czy sekcja narusza zasady
Google ocenia sporną sekcję ręcznie i sprawdza, czy wkład, nadzór redakcyjny lub zaangażowanie gospodarza są na tyle duże, że treść można uznać za w pełni włączoną do jego witryny. Dokumentacja zastrzega, że takie weryfikacje są rzadkie i dotyczą sytuacji, w których część serwisu wyraźnie odstaje od reszty.
Osoba weryfikująca bierze pod uwagę cztery grupy okoliczności. Pierwsza to sposób prezentacji: czy projekt graficzny, formatowanie, krój pisma i sposób poruszania się po sekcji są spójne z resztą domeny. Druga to jakość: czy w sekcji występują problemy, których nie ma w głównej części serwisu. Trzecia to autorstwo deklarowane lub domniemane: czy wiadomo, kto napisał tekst i kto za niego odpowiada, oraz czy coś tę deklarację podważa. Czwarta to powielanie: czy identyczna lub niemal identyczna treść pojawia się w wielu innych witrynach.
Żaden z tych czynników nie jest sam w sobie konieczny ani wystarczający. Google może uwzględnić także inne dowody, na przykład to, że dane strony występują w materiałach marketingowych firm trzecich nastawionych na manipulowanie pozycją.
Trzy przykłady z dokumentacji
Dokumentacja pokazuje tok oceny na trzech przypadkach. W pierwszym wydawca prowadzi wspólnie z partnerem sekcję z kuponami i ofertami, technicznie obsługiwaną w innym systemie niż reszta serwisu. Sekcja jest w pełni włączona do witryny, ma wyraźnie oznaczony charakter komercyjny, wskazuje wydawcę jako odpowiedzialnego za treść i pozwala łatwo zgłosić mu problem. Google ocenia, że działanie jest tu mało prawdopodobne.
W drugim przypadku w domenie wydawcy znajduje się artykuł z linkami partnerskimi o oleju CBD. Nie ma autora ani redaktora, nie zawiera informacji o charakterze komercyjnym, nie jest powiązany z żadnym działem publikacji, wygląda inaczej niż reszta serwisu i najpewniej powiela treść z zewnętrznej platformy sprzedażowej. Tu działanie jest prawdopodobne, przy czym dokumentacja zaznacza, że chodzi o wyniki wyświetlane poza Europejskim Obszarem Gospodarczym.
Trzeci przypadek to dział kulinarny serwisu informacyjnego z linkami partnerskimi. Teksty pisze zewnętrzny autor, który pracuje także dla innych redakcji. Są jednak podpisane, przygotowane specjalnie dla tego serwisu, objęte nadzorem redakcji i spójne z jego wyglądem, dlatego działanie jest mało prawdopodobne. O ocenie nie decyduje więc to, kto zarabia na treści ani czy autor jest na etacie, lecz to, czy wydawca rzeczywiście stoi za materiałem.
Co grozi wydawcy, który udostępnia domenę
Wydawcy grozi utrata widoczności spornej części serwisu, a sposób, w jaki Google do tego doprowadza, zależy od miejsca, w którym wyświetlane są wyniki. Dokumentacja rozróżnia obecnie dwa tryby: jeden dla użytkowników w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), do którego należy Polska, drugi dla reszty świata. Dla polskiego portalu ma to duże znaczenie, zwłaszcza gdy część jego odbiorców korzysta z wyszukiwarki za granicą.
| Zagadnienie | Wyniki wyświetlane w EOG | Wyniki wyświetlane poza EOG |
|---|---|---|
| Sposób reakcji | Sporna część witryny może zostać uznana za osobną od domeny głównej | Wobec spornych stron może zostać podjęte ręczne działanie |
| Skutek dla pozycji | Część jest oceniana według własnych zalet, na tle treści tego samego rodzaju | Strony mogą zostać obniżone w wynikach lub z nich usunięte |
| Informacja dla właściciela | Raport Ręczne działania oraz Centrum wiadomości w Search Console | |
| Droga odwołania | Prośba o ponowne rozpatrzenie w osobnym trybie z szerszą odpowiedzią, a potem możliwość mediacji | Prośba o ponowne rozpatrzenie |
Co oznacza uznanie części witryny za osobną
Uznanie części witryny za osobną oznacza, że przestaje wobec niej działać domniemanie, o którym pisaliśmy wcześniej. Wyszukiwarka nie zakłada już, że strony z tej sekcji mają jakość podobną do reszty domeny. Google podaje przykład: treści o kasynach konkurują wtedy z innymi treściami o kasynach, a nie korzystają z dorobku redakcji informacyjnej.
Dokumentacja dodaje kilka ważnych szczegółów. Oddzielona część nie traci sygnałów witryny głównej natychmiast, ponieważ systemy rankingowe uczą się oceniać ją niezależnie stopniowo. Sama kategoryzacja nie jest czynnikiem rankingowym, czyli nie działa jak kara. Sekcja po prostu przestaje korzystać z cudzej pozycji i musi zapracować na własną. Ręczne działanie dotyczące wyników spoza EOG nie wpływa z kolei na pozycje w EOG.
Skutki dla serwisu z odbiorcami za granicą
Dla portalu, który ma czytelników za granicą, ręczne działanie oznacza realny spadek ruchu w tych krajach. Pomoc Search Console ostrzega ponadto, że powtarzające się naruszenia mogą prowadzić do kolejnych działań lub pogorszenia pozycji. Różnice między taką decyzją a zwykłą zmianą w algorytmie opisujemy we wpisie o tym, czym różni się kara ręczna od spadku algorytmicznego.
Jeśli chcą Państwo zamówić audyt SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Co grozi firmie, która kupuje publikację
Firmie kupującej publikację grozi przede wszystkim to, że zapłaci za widoczność, która zniknie albo nigdy się nie pojawi. Reguła o reputacji witryny jest skierowana do gospodarza i to jego strony są przedmiotem reakcji. Zamawiający nie dostaje powiadomienia, nie ma dostępu do raportów cudzej domeny i o problemie dowiaduje się zwykle wtedy, gdy tekst przestaje przynosić jakikolwiek ruch.
Warto to prześledzić na hipotetycznym przykładzie. Sklep z Poznania sprzedający materace kupuje od pośrednika ranking materacy w katalogu dużego portalu, w którym zajmuje pierwsze miejsce. Tekst nie ma autora, a portal nie pisze na co dzień o wyposażeniu sypialni. Dopóki sekcja korzysta z pozycji domeny, ranking może być widoczny. Gdy wyszukiwarka zacznie oceniać ją osobno, tekst konkuruje już tylko własną jakością, a ta zwykle jest niska. Wydawca może również sam usunąć katalog lub wyłączyć go z indeksowania, bo taką drogę naprawy wskazuje mu Google. Sklep zostaje z fakturą i bez efektu.
Kiedy ryzyko przenosi się na własną domenę
Ryzyko dla własnej strony pojawia się wtedy, gdy przedmiotem zakupu są odnośniki przekazujące ranking. To już inna reguła, dotycząca spamu w linkach, i obejmuje obie strony transakcji: kupującego i sprzedającego. Jeśli oferta obiecuje link bez atrybutu sponsored lub nofollow w płatnym tekście, zamawiający świadomie wchodzi w obszar, który Google opisuje jako naruszenie. Stan własnego profilu linków dobrze jest wtedy ocenić całościowo, co jest jednym z elementów, jakie obejmuje audyt SEO.
Jak ocenić ofertę publikacji na dużym portalu
Ofertę warto ocenić tak, jak zrobiłaby to osoba weryfikująca z Google: sprawdzić miejsce publikacji, udział redakcji, autorstwo, oznaczenia i to, czy ten sam tekst nie trafi do wielu serwisów. Większość odpowiedzi można uzyskać jeszcze przed podpisaniem zamówienia, zadając sprzedawcy kilka konkretnych pytań i oglądając dotychczasowe publikacje w tej samej sekcji.
Zaczynamy od adresu. Publikacja w dziale, do którego prowadzi menu serwisu i w którym ukazują się zwykłe materiały redakcji, to co innego niż wpis w osobnym katalogu lub subdomenie, do których nie prowadzi żaden link ze strony głównej. Dobrze jest otworzyć kilka tekstów z tej sekcji i porównać je z resztą portalu: czy mają ten sam wygląd, podpis autora, dział i oznaczenie materiału reklamowego.
Drugie pytanie dotyczy tego, kto sprzedaje. Jeśli ofertę składa biuro reklamy wydawcy, a tekst przechodzi przez redakcję, która może go poprawić lub odrzucić, to układ zbliżony do przykładów uznanych w dokumentacji za bezpieczne. Jeśli sprzedaje pośrednik, który sam wstawia treści do wynajętej części domeny, a redakcja ich nie ogląda, jest to układ opisany jako naruszenie.
Trzecie pytanie dotyczy języka oferty. Sformułowania o mocy domeny, o przekazywaniu pozycji, o gwarantowanym miejscu w wynikach albo o linkach bez oznaczeń mówią wprost, że produkt jest pomyślany dla wyszukiwarki, a nie dla czytelnika. Uczciwa oferta opisuje raczej odbiorców portalu, miejsce ekspozycji i sposób oznaczenia.

- Tekst ukaże się w dziale tematycznie związanym z branżą firmy, dostępnym z menu serwisu.
- Redakcja czyta materiał przed publikacją i ma prawo zgłosić poprawki.
- Publikacja ma podpis autora lub wyraźne wskazanie, kto za nią odpowiada.
- Materiał jest oznaczony jako reklamowy w sposób widoczny dla czytelnika.
- Płatne linki otrzymają atrybut sponsored lub nofollow.
- Tekst jest pisany dla tego jednego serwisu i nie będzie rozsyłany w tej samej postaci do innych.
- Sekcja wygląda tak samo jak reszta portalu i nie jest wydzielonym katalogiem prowadzonym przez pośrednika.
- Oferta nie obiecuje pozycji w Google ani przekazania mocy domeny.
Jeśli na większość punktów odpowiedź brzmi "tak", publikacja jest zwykłą reklamą w medium i można ją oceniać przez zasięg, dopasowanie odbiorców i koszt. Jeśli większość odpowiedzi brzmi "nie", budżet lepiej przeznaczyć na własne treści albo na współpracę ekspercką z redakcjami, którą opisujemy we wpisie o tym, jak zostać autorem lub rozmówcą w mediach branżowych.
Co zrobić, gdy wydawca dostanie powiadomienie
Po powiadomieniu należy najpierw ustalić, których adresów dotyczy problem, a następnie zdecydować o losie spornych treści: usunięcie, wyłączenie z indeksowania, przejęcie przez redakcję albo przeniesienie do nowej domeny. Informacja trafia do właściciela dwiema drogami: do raportu Ręczne działania oraz do Centrum wiadomości w Search Console.
Raport znajduje się w lewym menu Search Console, w grupie "Bezpieczeństwo i ręczne działania", pod pozycją "Ręczne działania". Według pomocy Search Console na górze raportu widać liczbę działań podjętych wobec witryny, a gdy ich nie ma, zielony znacznik z komunikatem. Po rozwinięciu opisu działania pojawia się lista wzorców adresów, których ono dotyczy, albo informacja, że obejmuje całą witrynę. W przypadku reguły o reputacji działanie dotyczy stron z niezgodnymi treściami, a nie całej domeny. Sam raport omawiamy dokładniej we wpisie o tym, jak czytać działania ręczne w Search Console.
Cztery drogi naprawy wskazane przez Google
Pomoc Search Console wymienia cztery sposoby postępowania ze spornymi treściami. Można je przenieść do nowej domeny, przy czym linki ze starej witryny powinny mieć atrybut nofollow, a stare adresy nie powinny przekierowywać do nowych. Można oznaczyć strony regułą noindex, czyli wyłączyć je z wyników wyszukiwania, pozostawiając je dostępne dla czytelników serwisu. Można przejąć treści jako własne, to znaczy objąć je pracą redakcji. Można wreszcie je usunąć.
<meta name="robots" content="noindex">Przy regule noindex obowiązuje ważne zastrzeżenie opisane w dokumentacji o blokowaniu indeksowania: strona nie może być jednocześnie zablokowana w pliku robots.txt. Robot, który nie ma dostępu do strony, nie odczyta reguły i adres może nadal pojawiać się w wynikach.

Naprawa musi objąć wszystkie wskazane adresy, ponieważ według pomocy Search Console poprawienie tylko części stron nie przywraca częściowej widoczności. Dopiero potem warto użyć w raporcie przycisku służącego do zgłoszenia prośby o sprawdzenie. Dobra prośba dokładnie opisuje problem, wykonane czynności i ich wynik. Rozpatrzenie trwa zwykle od kilku dni do kilku tygodni, a do czasu ostatecznej decyzji nie należy wysyłać kolejnej prośby. Jak ułożyć treść zgłoszenia, opisujemy w osobnym wpisie o tym, jak napisać prośbę o ponowne rozpatrzenie. Wydawcy z EOG mają według dokumentacji osobny tryb rozpatrywania próśb, w którym Google zobowiązuje się do odpowiedzi w krótkim czasie i do szerszego uzasadnienia, a kwalifikujące się witryny mogą następnie skorzystać z mediacji.
Typowe pomyłki i sytuacje, w których potrzebna jest pomoc
Najczęstsza pomyłka polega na uznaniu, że reguła zakazuje wszelkich treści zewnętrznych. Tak nie jest. Fora, komentarze, przedruki, felietony gościnne i oznaczone artykuły sponsorowane są wprost wymienione jako dozwolone. Wydawca, który ze strachu usuwa dział opinii albo rezygnuje z autorów zewnętrznych, pozbawia się wartościowych materiałów bez potrzeby.
Druga pomyłka to wiara w to, że wystarczy formalny udział gospodarza. Dopisanie stopki z nazwą redakcji do katalogu, którego nikt w redakcji nie czyta, nie zmienia jego charakteru. Google ocenia rzeczywistą integrację: wygląd, jakość, autorstwo i unikalność, a także inne dowody, w tym ofertę pośrednika.
Trzecia pomyłka to przenoszenie spornej sekcji do subdomeny lub innego katalogu tej samej witryny i oczekiwanie, że sprawa się zakończy. Pomoc Search Console ostrzega, że taki ruch może zostać uznany za próbę obejścia zasad, a przeniesienie treści do innej witryny o ugruntowanej pozycji może wywołać ten sam problem w nowym miejscu. Błędem jest też przekierowanie starych adresów na nową domenę, ponieważ zalecenie mówi wyraźnie o rezygnacji z przekierowań.
Kiedy warto sięgnąć po pomoc
Pomoc z zewnątrz przydaje się w trzech sytuacjach. Pierwsza to wydawca, który ma w serwisie wiele sekcji prowadzonych z partnerami i nie wie, które z nich są bezpieczne. Druga to firma, która przez dłuższy czas kupowała publikacje od pośredników i chce ocenić swój profil linków. Trzecia to spadek widoczności, którego przyczyny nie da się ustalić na podstawie samego raportu Skuteczność. Nie obiecujemy przy tym określonych pozycji, bo o nich decyduje wyszukiwarka.
Jeśli chcą Państwo zamówić audyt SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy artykuł sponsorowany na dużym portalu jest nadużywaniem reputacji witryny?
Nie, jeśli jego celem jest dotarcie do czytelników portalu, a nie manipulowanie pozycją w wynikach. Google wymienia artykuły sponsorowane i reklamę natywną wśród dozwolonych form. Płatne linki w takim tekście powinny mieć atrybut sponsored lub nofollow.
Czy pasożytnicze SEO to oficjalne określenie Google?
Nie. To potoczna nazwa używana w branży. W dokumentacji Google reguła występuje pod nagłówkiem "Zasady dotyczące reputacji witryny", a wcześniej była opisywana jako nadużywanie reputacji witryny.
Czy teksty zewnętrznych autorów naruszają zasady?
Sam fakt, że autor nie jest pracownikiem wydawcy, o niczym nie przesądza. W przykładzie z dokumentacji teksty zewnętrznego autora, podpisane, pisane dla jednego serwisu i objęte nadzorem redakcji, nie budzą zastrzeżeń. Problemem jest brak udziału gospodarza, a nie forma zatrudnienia.
Czy firma zamawiająca publikację może dostać ręczne działanie?
Reguła o reputacji witryny dotyczy stron gospodarza, więc reakcja obejmuje jego adresy. Zamawiający może natomiast narazić własną domenę na podstawie innej reguły, jeśli kupuje nieoznaczone linki przekazujące ranking.
Jak ta reguła działa w Polsce?
Polska należy do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Według dokumentacji w wynikach wyświetlanych w EOG sporna część witryny może zostać uznana za osobną od domeny głównej i oceniana według własnych zalet. Ręczne działania na podstawie tej reguły dotyczą wyników pokazywanych użytkownikom spoza EOG.
Czy wystarczy przenieść sporną sekcję do subdomeny?
Nie. Taki ruch może zostać uznany za próbę obejścia zasad. Wskazane przez Google drogi to usunięcie treści, reguła noindex, przejęcie ich przez redakcję albo nowa domena bez przekierowań ze starych adresów.
Źródła
- Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Raport Ręczne działania, Search Console - pomoc
- Kwalifikowanie linków wychodzących na potrzeby wyszukiwarki Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Blokowanie indeksowania przez wyszukiwarki za pomocą tagu noindex, Centrum wyszukiwarki Google
- Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




