Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Dane strukturalne BreadcrumbList: ścieżka nawigacji w wynikach i na stronie

Wymagane pola znacznika BreadcrumbList, wygląd ścieżki w wynikach Google na komputerach, typowe błędy i wdrożenie okruszków w WordPressie.

Dane strukturalne BreadcrumbList i ścieżka nawigacji - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

BreadcrumbList to typ danych strukturalnych, którym opisuje się w kodzie strony ścieżkę nawigacji, czyli tak zwane okruszki: ciąg odnośników od ogólnego działu serwisu do bieżącej podstrony. Google wykorzystuje ten opis, aby w wynikach wyszukiwania na komputerach pokazać obok domeny czytelną ścieżkę. Poniżej wyjaśniamy, jakie pola są wymagane, jak pogodzić znacznik z nawigacją widoczną na stronie, co zrobić z produktem należącym do kilku kategorii i jak wdrożyć całość w WordPressie.

Czym jest BreadcrumbList i do czego służy

BreadcrumbList to opisany w słowniku schema.org typ listy, który przedstawia łańcuch powiązanych ze sobą stron prowadzący do bieżącej podstrony. Każde ogniwo tego łańcucha zawiera zwykle nazwę i adres, a kolejność ogniw wyznacza liczba w polu position. Definicja w schema.org wskazuje, że pierwsze pozycje odpowiadają początkowi ścieżki, na przykład stronie głównej lub działowi serwisu, a lista zazwyczaj kończy się na stronie bieżącej.

Na samej stronie okruszki to niewielki pasek odnośników umieszczony najczęściej nad treścią: „Strona główna, Usługi, Hydraulik, Udrażnianie rur”. Pomaga on odwiedzającemu zorientować się, w którym miejscu serwisu się znajduje, i jednym kliknięciem przejść poziom wyżej. Dane strukturalne są drugą warstwą tego samego rozwiązania. To zapis przeznaczony dla wyszukiwarek, który mówi wprost: ta podstrona leży w takim dziale, a dział w takiej sekcji.

Dane strukturalne (uporządkowane dane)

Ustandaryzowany zapis w kodzie strony, który opisuje jej zawartość w sposób jednoznaczny dla wyszukiwarki. Google zaleca format JSON-LD, czyli blok kodu umieszczony w znaczniku script, niewidoczny dla odwiedzających.

Google obsługuje trzy formaty zapisu: JSON-LD, mikrodane i RDFa. Z wprowadzenia do uporządkowanych danych wynika, że wszystkie trzy działają tak samo, o ile są poprawne, natomiast JSON-LD jest najprostszy we wdrożeniu i utrzymaniu. Mikrodane i RDFa dopisuje się jako atrybuty do widocznych elementów HTML, a JSON-LD stanowi osobny blok, który można umieścić w nagłówku albo w treści dokumentu. W dalszej części posługujemy się właśnie tym formatem.

Okruszki widoczne na stronie tworzą linki wewnętrzne do kategorii nadrzędnych, natomiast znacznik BreadcrumbList żadnych odnośników nie tworzy, ponieważ jest opisem, a nie elementem strony. Porządek w hierarchii ma też związek z budową adresów podstron, o czym piszemy we wpisie o strukturze adresów URL.

Jak Google pokazuje ścieżkę w wynikach wyszukiwania

Google wyświetla ścieżkę nawigacji jako drugą część tak zwanego widocznego adresu URL w wyniku tekstowym. Galeria elementów wizualnych wyszukiwarki opisuje ten adres jako złożony z dwóch części: domeny oraz menu nawigacyjnego, które pokazuje położenie strony w hierarchii witryny. Razem z nazwą witryny i jej ikoną tworzy on oznaczenie źródła wyniku. Ta sama strona podaje, że na menu nawigacyjne można wpływać właśnie za pomocą danych strukturalnych.

Istotne jest ograniczenie dotyczące urządzeń. W sekcji o dostępności funkcji dokumentacja znacznika menu nawigacyjnego wymienia komputery, we wszystkich regionach i językach, w których dostępna jest wyszukiwarka Google. O wynikach na telefonach dokumentacja w tym miejscu nie wspomina. W praktyce oznacza to, że efekt wdrożenia należy oceniać w wynikach oglądanych na komputerze, a brak ścieżki na ekranie telefonu nie świadczy o błędzie w kodzie.

Porównanie trzech warstw okruszków: widoczna nawigacja, dane strukturalne BreadcrumbList i ścieżka w wynikach Google
Ta sama ścieżka nawigacji w trzech miejscach: na stronie, w kodzie i w wyniku wyszukiwania

Trzeba przy tym pamiętać o zasadzie, która dotyczy wszystkich danych strukturalnych. Ogólne wytyczne dotyczące uporządkowanych danych mówią wprost, że poprawny znacznik nie gwarantuje wyświetlenia wyniku w rozszerzonej postaci, nawet jeśli narzędzie testujące nie zgłasza zastrzeżeń. Wygląd wyniku zależy między innymi od urządzenia, lokalizacji i samego zapytania. Dlatego BreadcrumbList traktujemy jako porządne opisanie serwisu, a nie jako przełącznik, który zawsze zmieni wygląd wyniku.

Jakie właściwości są wymagane w znaczniku BreadcrumbList

Wymagane są cztery elementy: lista itemListElement w obiekcie BreadcrumbList oraz pola item, name i position w każdej pozycji typu ListItem. Dokumentacja Google dodaje dwa doprecyzowania: lista musi zawierać co najmniej dwie pozycje, a pole item można pominąć wyłącznie w ostatniej z nich. Brak któregokolwiek z wymaganych pól sprawia, że element nie kwalifikuje się do wyświetlenia w rozszerzonej postaci.

WłaściwośćGdzie występujeCo zawieraNa co uważać
itemListElementBreadcrumbListTablica pozycji ścieżki, każda typu ListItemMinimum dwie pozycje; pojedynczy okruszek nie tworzy ścieżki
positionListItemLiczba całkowita określająca miejsce w ścieżcePozycja 1 oznacza początek ścieżki; numery rosną bez przerw i powtórzeń
nameListItemNazwa okruszka wyświetlana użytkownikowiPowinna odpowiadać nazwie widocznej w nawigacji na stronie
itemListItemAdres URL strony, którą reprezentuje okruszekNiewymagany tylko w ostatniej pozycji; wtedy Google bierze adres bieżącej strony
Właściwości wymagane przez Google w znaczniku BreadcrumbList, na podstawie dokumentacji Centrum wyszukiwarki Google

Pole item przyjmuje adres URL albo obiekt opisujący stronę. W drugim wariancie adres zapisuje się w JSON-LD jako identyfikator obiektu, a nazwę można umieścić wewnątrz tego obiektu zamiast w polu name pozycji. W większości wdrożeń w zupełności wystarcza prostszy zapis, w którym item jest po prostu pełnym adresem zaczynającym się od protokołu.

Przykład dla hipotetycznego sklepu z Poznania, który sprzedaje sprzęt turystyczny. Strona kategorii „Namioty trzyosobowe” leży w dziale „Namioty”, a ten w dziale „Turystyka”.

BreadcrumbList w formacie JSON-LD - pojedyncza ścieżka z trzema pozycjami, ostatnia bez pola item
<script type="application/ld+json">
{
  "@context": "https://schema.org",
  "@type": "BreadcrumbList",
  "itemListElement": [
    {
      "@type": "ListItem",
      "position": 1,
      "name": "Turystyka",
      "item": "https://example.com/turystyka/"
    },
    {
      "@type": "ListItem",
      "position": 2,
      "name": "Namioty",
      "item": "https://example.com/turystyka/namioty/"
    },
    {
      "@type": "ListItem",
      "position": 3,
      "name": "Namioty trzyosobowe"
    }
  ]
}
</script>

W przykładzie nie ma pozycji „Strona główna” i nie jest to pomyłka. Dokumentacja Google zaznacza, że pozycja dla najwyższego poziomu witryny, czyli samej domeny, nie jest konieczna, podobnie jak pozycja dla bieżącej strony. Domena i tak stanowi pierwszą część widocznego adresu w wyniku. Wiele systemów dołącza jednak stronę główną jako pierwszą pozycję i taki zapis również jest poprawny, o ile ma komplet pól.

Schema.org przewiduje jeszcze właściwości itemListOrder i numberOfItems, odziedziczone po ogólnym typie listy. Google nie wymienia ich wśród pól wymaganych dla okruszków, więc można je spokojnie pominąć. Przyjętą konwencją jest kolejność rosnąca: niższa wartość position oznacza wcześniejsze ogniwo ścieżki. Warto pamiętać, że o kolejności decyduje liczba, a nie miejsce pozycji w kodzie, dlatego numerację należy prowadzić starannie.

Zgodność znacznika z nawigacją widoczną na stronie

Znacznik BreadcrumbList powinien opisywać tę samą ścieżkę, którą odwiedzający widzi na stronie: te same poziomy, w tej samej kolejności, z tymi samymi nazwami i adresami. Wynika to z ogólnej zasady Google, według której nie należy oznaczać treści niewidocznych dla użytkownika, a dane strukturalne mają wiernie odzwierciedlać zawartość strony. Dokumentacja okruszków pokazuje zresztą obok przykładów kodu także zwykły blok HTML z widocznym menu nawigacyjnym, co dobrze oddaje intencję: najpierw nawigacja dla ludzi, potem jej opis dla wyszukiwarki.

Jeśli znacznik jest niezgodny z wytycznymi lub wprowadza w błąd, Google może nałożyć ręczne działanie dotyczące danych strukturalnych. Według ogólnych wytycznych skutkiem jest utrata możliwości wyświetlania wyników w rozszerzonej postaci, natomiast samo ręczne działanie tego rodzaju nie wpływa na pozycję strony w wynikach. W przypadku okruszków problem bierze się zwykle nie ze złej woli, lecz z rozjechania się dwóch źródeł: szablon wyświetla jedną ścieżkę, a wtyczka generuje w kodzie inną.

Ścieżka nie musi powtarzać adresu

Google zaleca, aby okruszki przedstawiały typową drogę użytkownika do danej strony, zamiast odwzorowywać budowę adresu URL. To ważne rozróżnienie. W wielu serwisach adres produktu jest płaski i nie zawiera kategorii, a w innych zawiera katalogi techniczne, które nic nie mówią odwiedzającemu. Ścieżka nawigacji ma pokazywać logiczne miejsce strony w ofercie: dział, kategorię, podkategorię. Kancelaria z Krakowa, której podstrona o podziale majątku ma krótki adres bez katalogów, nadal może i powinna pokazać ścieżkę „Specjalizacje, Prawo rodzinne, Podział majątku”, jeśli tak właśnie ułożona jest jej oferta.

Jak powinny wyglądać widoczne okruszki

Widoczna ścieżka to zwykłe odnośniki w kodzie HTML. Wzorzec okruszków opisany przez W3C zaleca, aby umieścić je w obszarze nawigacji z własną etykietą, a pozycję odpowiadającą bieżącej stronie, jeśli jest odnośnikiem, oznaczyć atrybutem aria-current o wartości page. Dzięki temu osoby korzystające z czytników ekranu wiedzą, że mają przed sobą ścieżkę nawigacji, i słyszą, który element jest stroną, na której się znajdują.

Widoczne okruszki w HTML odpowiadające wcześniejszemu przykładowi JSON-LD
<nav aria-label="Ścieżka nawigacji">
  <ol>
    <li><a href="https://example.com/turystyka/">Turystyka</a></li>
    <li><a href="https://example.com/turystyka/namioty/">Namioty</a></li>
    <li>Namioty trzyosobowe</li>
  </ol>
</nav>

Przy okazji porządkowania okruszków dobrze jest przejrzeć pozostałe znaczniki w szablonie. Opis firmy w kodzie omawiamy we wpisie o danych strukturalnych Organization, a oznaczanie wpisów w tekście o danych strukturalnych Article. Wszystkie te elementy mogą znajdować się na jednej stronie obok siebie.

Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Kilka ścieżek do jednego produktu lub wpisu

Jeśli do tej samej podstrony prowadzi więcej niż jedna logiczna droga, można opisać każdą z nich osobnym obiektem BreadcrumbList. Dokumentacja Google pokazuje taki przypadek na przykładzie strony z nagradzanymi książkami, do której dochodzi się zarówno przez dział fantastyki, jak i przez dział literatury. W formacie JSON-LD obie ścieżki zapisuje się jako tablicę dwóch obiektów, a wyszukiwarka może dobrać ścieżkę do zapytania.

W sklepach to sytuacja codzienna. Ten sam namiot bywa przypisany do kategorii „Namioty trzyosobowe”, do kategorii marki i do działu „Wyprzedaż”. W serwisie usługowym podstrona „Montaż pomp ciepła” może leżeć jednocześnie w dziale usług i w dziale przeznaczonym dla klientów z konkretnego miasta.

Dwie ścieżki do tej samej strony produktu zapisane jako tablica obiektów BreadcrumbList
<script type="application/ld+json">
[
  {
    "@context": "https://schema.org",
    "@type": "BreadcrumbList",
    "itemListElement": [
      { "@type": "ListItem", "position": 1, "name": "Namioty",
        "item": "https://example.com/namioty/" },
      { "@type": "ListItem", "position": 2, "name": "Namiot Górski 3" }
    ]
  },
  {
    "@context": "https://schema.org",
    "@type": "BreadcrumbList",
    "itemListElement": [
      { "@type": "ListItem", "position": 1, "name": "Wyprzedaż",
        "item": "https://example.com/wyprzedaz/" },
      { "@type": "ListItem", "position": 2, "name": "Namiot Górski 3" }
    ]
  }
]
</script>

Każda ścieżka ma własną numerację zaczynającą się od jedynki i każda musi spełniać te same wymagania co ścieżka pojedyncza. Częstą pomyłką jest wrzucenie pozycji z obu dróg do jednej listy, przez co powstaje łańcuch, który nie odpowiada żadnej prawdziwej drodze przez serwis.

Którą ścieżkę pokazać na stronie

Dokumentacja Google nie rozstrzyga, którą z kilku dróg wyświetlić odwiedzającemu, dlatego poniższe zalecenie wynika z zasady zgodności znacznika z widoczną treścią, a nie z reguły wyszukiwarki. Najbezpieczniej jest wyznaczyć dla każdego produktu jedną kategorię główną, pokazywać na stronie ścieżkę prowadzącą właśnie przez nią i tę samą ścieżkę umieścić w kodzie. Drugą ścieżkę warto dopisywać dopiero wtedy, gdy obie drogi są równorzędne i obie rzeczywiście istnieją w nawigacji. Kategorie chwilowe, takie jak wyprzedaż czy nowości, rzadko nadają się na ścieżkę główną, bo produkt po pewnym czasie z nich znika.

Osobną sprawą są okruszki budowane z wybranych filtrów. Filtry tworzą kombinacje adresów, które wymagają odrębnych decyzji, opisanych we wpisie o nawigacji fasetowej. Przy pozycjonowaniu sklepów uporządkowanie kategorii głównych jest jednym z podstawowych zadań, ponieważ od niego zależą zarówno okruszki, jak i linkowanie wewnętrzne.

Brakujące pole item i inne typowe błędy

Błąd brakującego pola item oznacza, że w ścieżce znajduje się pozycja bez adresu, która nie jest pozycją ostatnią. Google wymaga adresu w każdym ogniwie poza końcowym, więc taki element trafia w Search Console do grupy nieprawidłowych i nie może zostać wyświetlony w rozszerzonej postaci. Dokładne brzmienie komunikatu w raporcie może się różnić, ale wskazuje nazwę pola, którego zabrakło.

Przyczyny są zwykle prozaiczne. Pierwsza to okruszek pośredni, który w szablonie jest zwykłym tekstem, a nie odnośnikiem, na przykład nazwa grupy usług bez własnej podstrony. Skrypt generujący znacznik nie ma wtedy skąd wziąć adresu i zapisuje pozycję z samą nazwą. Druga to pole item obecne, lecz puste, co może się zdarzyć po usunięciu kategorii. Trzecia to dopisanie na końcu dodatkowej pozycji, przez co dotychczasowa pozycja końcowa bez adresu staje się przedostatnią.

Naprawa polega na jednej z dwóch decyzji. Jeśli poziom pośredni ma sens dla odwiedzających, powinien otrzymać własną podstronę i odnośnik, a wtedy adres pojawi się także w kodzie. Jeśli jest tylko etykietą porządkującą menu, lepiej usunąć go ze ścieżki zarówno na stronie, jak i w znaczniku. Wpisywanie w pole item adresu przypadkowej podstrony tylko po to, żeby komunikat zniknął, wprowadza wyszukiwarkę w błąd i nie jest rozwiązaniem.

Lista typowych błędów w danych strukturalnych BreadcrumbList, w tym brak pola item w pozycji pośredniej ścieżki
Usterki, które najczęściej sprawiają, że ścieżka nawigacji trafia do elementów nieprawidłowych

Poza brakiem adresu powtarza się kilka innych usterek. Ścieżka z jedną pozycją nie spełnia wymogu co najmniej dwóch elementów. Brak pola name pojawia się przy kategoriach bez nazwy lub przy wpisach z pustym tytułem. Powtórzona wartość position zaburza porządek ścieżki. Zdarza się też dublowanie: motyw i wtyczka generują dwa niezależne znaczniki, które opisują tę samą stronę różnymi ścieżkami. W starych szablonach można wreszcie trafić na okruszki opisane dawnym słownikiem data-vocabulary.org, którego Google już nie obsługuje, więc taki zapis należy zastąpić słownikiem schema.org.

Jeśli znacznik jest poprawny, a mimo to elementy nie pojawiają się w raporcie, dokumentacja Google radzi sprawdzić, czy robot ma dostęp do strony, czy na witrynę nie nałożono ręcznego działania związanego z danymi strukturalnymi oraz czy od wdrożenia minęło dość czasu, ponieważ ponowne zeskanowanie i zindeksowanie strony może potrwać kilka dni.

Wdrożenie BreadcrumbList w WordPressie

W WordPressie okruszki i ich znacznik wdraża się najczęściej jednym z trzech sposobów: przez motyw, przez wtyczkę do SEO albo własnym kodem w motywie potomnym. Google we wprowadzeniu do uporządkowanych danych zaleca osobom korzystającym z systemów zarządzania treścią, takich jak WordPress czy Shopify, aby poszukały odpowiednich ustawień albo zainstalowały wtyczkę, która pozwala zdefiniować dane strukturalne bez ręcznej edycji HTML.

Niezależnie od wybranej drogi widoczny pasek i znacznik powinny pochodzić z tego samego źródła. Jeśli pasek wyświetla motyw, a JSON-LD dokłada wtyczka, oba mechanizmy mogą inaczej wybierać kategorię główną wpisu i wtedy ścieżka w kodzie przestaje odpowiadać ścieżce na ekranie. Bezpieczniej jest włączyć okruszki w jednym miejscu, a w drugim je wyłączyć. Pracę warto zacząć od testu wybranej strony i policzenia, ile obiektów BreadcrumbList narzędzie na niej wykrywa.

Okruszki w sklepie WooCommerce

WooCommerce wyświetla własną ścieżkę nawigacji na stronach sklepu. Dokumentacja WooCommerce opisuje, jak ją dostosować: tekst pierwszej pozycji i znak rozdzielający zmienia się filtrem woocommerce_breadcrumb_defaults, adres pierwszej pozycji filtrem woocommerce_breadcrumb_home_url, a całą ścieżkę można odłączyć, usuwając akcję woocommerce_breadcrumb z miejsca, w którym motyw ją wywołuje. Kod tego rodzaju umieszcza się w pliku functions.php motywu potomnego lub we wtyczce do własnych fragmentów kodu, nigdy w motywie nadrzędnym, ponieważ aktualizacja nadpisałaby zmiany.

Własny kod w motywie

Przy motywach pisanych na zamówienie znacznik generuje się zwykle po stronie serwera i wypisuje w nagłówku dokumentu. Służy do tego akcja wp_head, którą dokumentacja WordPressa opisuje jako miejsce do umieszczania skryptów i danych w sekcji head strony. Google odczytuje także JSON-LD wstawiany dynamicznie przez JavaScript, jednak zapis obecny od razu w kodzie zwracanym przez serwer jest łatwiejszy do skontrolowania. Po każdej zmianie motywu lub wtyczki znacznik należy przetestować ponownie, o czym piszemy przy okazji aktualizacji WordPressa, motywu i wtyczek.

Jak przetestować znacznik i śledzić jego stan w Search Console

Znacznik kontroluje się w dwóch miejscach: pojedynczą stronę w Teście wyników z elementami rozszerzonymi, a cały serwis w raporcie dotyczącym menu nawigacyjnego w Search Console. Pierwsze narzędzie jest publiczne i nie wymaga dostępu do konta witryny, drugie pokazuje dane zebrane przez Google podczas skanowania.

Test wyników z elementami rozszerzonymi ma dwie zakładki. W zakładce z adresem URL podaje się adres publicznie dostępnej strony, a w zakładce z kodem wkleja fragment, który dopiero ma trafić do serwisu. Można też wskazać, czy stronę ma pobrać robot dla smartfonów, czy dla komputerów. Druga zakładka przydaje się przed wdrożeniem: programista wkleja przygotowany blok JSON-LD i od razu widzi, czy narzędzie rozpoznaje ścieżkę i czy zgłasza brakujące pola.

Ekran startowy Testu wyników z elementami rozszerzonymi Google z zakładkami na adres URL i na fragment kodu
Test wyników z elementami rozszerzonymi - miejsce kontroli znacznika BreadcrumbList

Wynik testu warto porównać z paskiem okruszków na stronie, pozycja po pozycji. Narzędzie ocenia składnię i komplet pól, ale nie stwierdzi za Państwa, czy nazwy i adresy w kodzie są takie same jak na ekranie. Po wdrożeniu dokumentacja Google zaleca jeszcze skorzystanie z narzędzia do sprawdzania adresów URL w Search Console, prośbę o ponowne zindeksowanie zmienionych stron i przesłanie mapy witryny.

Raport w sekcji Ulepszenia

Raporty o wynikach z elementami rozszerzonymi znajdują się w Search Console w menu bocznym, w sekcji Ulepszenia, osobno dla każdego wykrytego typu danych. Według pomocy Search Console strona raportu zawiera wykres elementów prawidłowych i nieprawidłowych w czasie oraz dwie tabele. Tabela zatytułowana „Dlaczego elementy są nieprawidłowe” zbiera problemy krytyczne, które uniemożliwiają wykorzystanie danych. Druga tabela obejmuje problemy niekrytyczne, które dotyczą wyglądu wyniku, ale nie blokują jego wyświetlania.

Przy czytaniu raportu trzeba mieć na uwadze trzy rzeczy. Liczby dotyczą elementów, a nie stron. Jeden element może mieć kilka problemów i występować w kilku wierszach tabeli, choć w sumie nieprawidłowych jest liczony raz. Raport nie zawiera też pełnej listy adresów, dlatego stronę, której w nim nie ma, bada się pojedynczo, co opisujemy we wpisie o sprawdzaniu adresu URL w Search Console.

Kliknięcie wiersza z problemem otwiera stronę szczegółów z polem Stan, które informuje o przebiegu weryfikacji poprawki, jeśli została rozpoczęta. Samej usterki nie da się naprawić w Search Console, ponieważ dane znajdują się w kodzie witryny. Kolejność jest więc stała: poprawka w szablonie, test jednej strony, a dopiero potem weryfikacja w raporcie. Google radzi zaglądać do raportu po pierwszym wdrożeniu, po każdej zmianie szablonów lub kodu oraz okresowo.

Kolejność prac przy wdrożeniu danych strukturalnych BreadcrumbList: od ustalenia ścieżek po raport w Search Console
Kolejność prac przy wdrażaniu i kontroli znacznika ścieżki nawigacji
  • Każda ścieżka ma co najmniej dwie pozycje typu ListItem.
  • Każda pozycja ma pola name i position, a wszystkie poza ostatnią także pole item z pełnym adresem.
  • Numeracja zaczyna się od 1 i rośnie bez przerw i powtórzeń.
  • Nazwy i adresy w kodzie są takie same jak w pasku okruszków widocznym na stronie.
  • Na stronie nie ma dwóch znaczników z różnych źródeł, które opisują różne ścieżki.
  • Strony ze znacznikiem nie są zablokowane dla robota Google.
  • Test przeprowadzono dla każdego szablonu, także dla produktu przypisanego do kilku kategorii.

Kiedy warto skorzystać z pomocy specjalisty

Pomoc jest potrzebna wtedy, gdy problem leży głębiej niż w ustawieniach wtyczki: w architekturze kategorii, w szablonach pisanych na zamówienie albo w rozbieżności między kilkoma mechanizmami generującymi kod. Prosty serwis firmowy z kilkunastoma podstronami i jedną wtyczką do SEO zwykle da się uporządkować samodzielnie, korzystając z listy kontrolnej zamieszczonej wyżej.

Inaczej wygląda sytuacja sklepu, w którym produkty należą do wielu kategorii, a kategorie były przez lata tworzone bez planu. Tam okruszki są tylko objawem. Zanim poprawi się znacznik, trzeba ustalić, które kategorie są główne, które poziomy mają własne podstrony i jak użytkownik porusza się po ofercie. Podobnie jest po migracji na nowy motyw lub nową platformę, gdy w raporcie nagle przybywa nieprawidłowych elementów.

W takich przypadkach okruszki ocenia się w ramach szerszego przeglądu. Audyt SEO obejmuje dane strukturalne razem z hierarchią serwisu, linkowaniem wewnętrznym i indeksowaniem. Stałą opiekę nad kodem, szablonami i raportami Search Console zapewnia z kolei usługa SEO technicznego. Nie obiecujemy przy tym konkretnego wyglądu wyników ani pozycji, ponieważ o jednym i drugim decyduje wyszukiwarka.

Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Czy BreadcrumbList poprawia pozycję strony w Google?

Dokumentacja Google opisuje ten znacznik jako sposób na pokazanie położenia strony w hierarchii witryny i na wyświetlenie ścieżki w wynikach, a nie jako czynnik rankingowy. Korzyścią jest czytelniejszy wynik i lepiej opisana struktura serwisu.

Czy ścieżka z danych strukturalnych wyświetla się na telefonach?

W dokumentacji znacznika Google podaje, że funkcja jest dostępna na komputerach, we wszystkich regionach i językach obsługiwanych przez wyszukiwarkę. Efekt wdrożenia należy więc oceniać w wynikach oglądanych na komputerze.

Czy w ścieżce musi być strona główna i strona bieżąca?

Nie. Google zaznacza, że pozycja dla najwyższego poziomu witryny oraz pozycja dla bieżącej strony nie są wymagane. Ścieżka musi jednak liczyć co najmniej dwie pozycje.

Co oznacza komunikat o brakującym polu item?

Oznacza, że któraś pozycja ścieżki, inna niż ostatnia, nie ma adresu. Najczęściej jest to okruszek pośredni wyświetlany jako zwykły tekst bez odnośnika. Należy nadać mu własną podstronę i adres albo usunąć go ze ścieżki na stronie i w kodzie.

Czy można wstawić znacznik bez widocznych okruszków na stronie?

Ogólne wytyczne Google mówią, że dane strukturalne mają opisywać treść widoczną dla użytkownika. Dlatego zalecamy, aby znacznikowi zawsze towarzyszył widoczny pasek nawigacji z tymi samymi pozycjami.

Po jakim czasie od wdrożenia widać zmianę?

Google podaje, że ponowne zeskanowanie i zindeksowanie strony może potrwać kilka dni, a raport w Search Console uzupełnia się stopniowo. Wyświetlenie ścieżki w wyniku nie jest przy tym gwarantowane, nawet gdy test nie zgłasza błędów.

Źródła

  1. Jak dodać znaczniki menu nawigacyjnego (BreadcrumbList), Centrum wyszukiwarki Google
  2. BreadcrumbList - Schema.org Type, schema.org
  3. Ogólne wytyczne dotyczące uporządkowanych danych, Centrum wyszukiwarki Google
  4. Jak działają znaczniki uporządkowanych danych - wprowadzenie, Centrum wyszukiwarki Google
  5. Galeria elementów wizualnych w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
  6. Omówienie raportu o wynikach z elementami rozszerzonymi, Search Console - pomoc
  7. Breadcrumb Pattern, W3C
  8. Customize the WooCommerce breadcrumb, WooCommerce
  9. wp_head() - Function, WordPress Developer Resources

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.