Time decay, w polskiej pomocy Google nazywany modelem „Spadek udziału z upływem czasu”, to model atrybucji, który przypisuje największy udział w konwersji kontaktom najbliższym zakupu lub zapytania, a wagę każdego wcześniejszego kontaktu zmniejsza o połowę co 7 dni. Google wycofał go z Google Ads i z Google Analytics 4, ale sama zasada nadal działa w arkuszu, w BigQuery i w narzędziach Google dla dużych reklamodawców. Poniżej wzór, przeliczenie na prostej ścieżce i porównanie z innymi modelami.
Czym jest model atrybucji z rozkładem czasowym?
Model atrybucji, który dzieli udział w konwersji między wszystkie kontakty klienta z firmą na ścieżce do zakupu lub zapytania, przy czym im bliżej konwersji nastąpił kontakt, tym większą część udziału otrzymuje. Spadek wartości jest wykładniczy: w ustawieniu stosowanym przez Google kontakt sprzed 7 dni jest wart połowę kontaktu z dnia konwersji, a kontakt sprzed 14 dni jedną czwartą.
Atrybucja to przypisywanie udziału w ważnym działaniu użytkownika, na przykład zakupie lub wysłaniu formularza, poszczególnym reklamom, kliknięciom i innym kontaktom na jego drodze do tego działania. Model z rozkładem czasowym jest jedną z reguł takiego podziału: zakłada, że kontakt tuż przed decyzją ważył więcej niż kontakt sprzed kilku tygodni, i wyraża to jednym parametrem, czyli okresem półtrwania.
Jak Google nazywa ten model i dla kogo go opisuje?
W polskiej pomocy Google Ads, Google Analytics, Campaign Managera 360 i Search Ads 360 model nosi nazwę „Spadek udziału z upływem czasu”; w branży mówi się też „rozkład czasowy” albo po angielsku time decay. Pomoc Campaign Managera 360 opisuje go jako oparty na rozkładzie wykładniczym, z czasem połowicznego udziału równym 7 dniom, a jako zastosowanie wskazuje krótkie kampanie promocyjne.
W praktyce agencji pasuje on do sklepów w okresie wyprzedaży i firm z krótkim czasem decyzji (pomoc drogowa, serwis komputerowy). Przy długim cyklu sprzedaży, typowym dla firm działających w modelu B2B, zaniża znaczenie pierwszych kontaktów.
Jak działa okres półtrwania i jak policzyć udział każdego kontaktu?
Waga kontaktu wynosi 2 do potęgi minus liczba dni przed konwersją podzielona przez 7. Kontakt z dnia konwersji ma wagę 1, kontakt sprzed 7 dni wagę 0,5, sprzed 14 dni 0,25, a sprzed 21 dni 0,125. Udział procentowy to waga danego kontaktu podzielona przez sumę wag wszystkich kontaktów na ścieżce i pomnożona przez 100.
- Spisanie kontaktów
Dla jednej konwersji należy wypisać wszystkie kontakty w oknie konwersji z kanałem i liczbą dni przed konwersją.
- Policzenie wagi
Waga to 2 podniesione do potęgi: minus liczba dni podzielona przez 7; w arkuszu służy do tego formuła pokazana niżej.
- Zsumowanie wag
Dla ścieżki 21, 14, 7 i 0 dni suma wynosi 0,125 plus 0,25 plus 0,5 plus 1, czyli 1,875.
- Wyliczenie udziałów
Udział to waga podzielona przez sumę wag: dzień konwersji 1 przez 1,875, czyli 53,3%, a kontakt sprzed 21 dni 6,7%.
- Zsumowanie według kanałów
Udziały tego samego kanału dodają się, a wynik dla wielu konwersji porównuje się z ostatnim kliknięciem.
Wyliczenie według wzoru okresu półtrwania (7 dni) z pomocy Google dla Campaign Managera 360

| Kontakt na ścieżce | Dni przed konwersją | Waga | Udział |
|---|---|---|---|
| Wpis na blogu z wyników organicznych | 21 | 0,125 | 6,7% |
| Reklama w wyszukiwarce | 14 | 0,25 | 13,3% |
| Newsletter | 7 | 0,5 | 26,7% |
| Wejście z Map Google i zapytanie | 0 | 1 | 53,3% |
| Razem | - | 1,875 | 100% |
Jeśli chcą Państwo zamówić analitykę i raportowanie SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Co się dzieje, gdy dni nie są wielokrotnością siedmiu?
Wzór działa dla dowolnej liczby dni. Dla kontaktów 10, 3 i 0 dni przed konwersją udziały wynoszą 17,6%, 35,1% i 47,3%, a przy promocji trwającej trzy dni (kontakty 2, 1 i 0 dni) są prawie równe: 30,1%, 33,2% i 36,7%.
Waga kontaktu: =2^(-A2/7)
Udział kontaktu: =B2/SUMA($B$2:$B$5)Czym time decay różni się od pozostałych modeli atrybucji?
Model z rozkładem czasowym jest jedynym z modeli opartych na regułach, w którym o udziale decyduje czas, a nie pozycja kontaktu na ścieżce. Ostatnie i pierwsze kliknięcie oddają całość jednemu kontaktowi, model liniowy dzieli udział po równo, a uwzględnienie pozycji premiuje początek i koniec ścieżki. Model oparty na danych nie korzysta ze stałych reguł, lecz z danych zgromadzonych na koncie.
| Model (nazwa z pomocy Google) | Zasada podziału | Blog (21 dni) | Reklama (14 dni) | Newsletter (7 dni) | Mapy (dzień konwersji) |
|---|---|---|---|---|---|
| Ostatnie kliknięcie | Całość dla ostatniego kliknięcia | 0% | 0% | 0% | 100% |
| Pierwsze kliknięcie | Całość dla pierwszego kliknięcia | 100% | 0% | 0% | 0% |
| Liniowy | Po równo dla każdego kontaktu | 25% | 25% | 25% | 25% |
| Uwzględnienie pozycji | Po 40% dla pierwszego i ostatniego, 20% dla pozostałych | 40% | 10% | 10% | 40% |
| Spadek udziału z upływem czasu | Waga maleje o połowę co 7 dni | 6,7% | 13,3% | 26,7% | 53,3% |
| Oparty na danych | Udział wyliczony z danych konta | zależy | zależy | zależy | zależy |
Zasady podziału dla modeli „Pierwsze kliknięcie”, „Liniowy” i „Uwzględnienie pozycji” pochodzą z pomocy Campaign Managera 360 i pomocy Search Ads 360. Model „Oparty na danych” według pomocy Google Analytics porównuje ścieżki użytkowników, którzy wykonali kluczowe zdarzenie, ze ścieżkami tych, którzy go nie wykonali, i uwzględnia między innymi czas od zdarzenia, rodzaj urządzenia i kolejność ekspozycji.

Który model wybrać, gdy porównanie pokazuje różne wyniki?
Wybór zależy od pytania, które chcą Państwo zadać danym: ostatnie kliknięcie odpowiada, co zamyka sprzedaż, pierwsze kliknięcie, co ją rozpoczyna, a model czasowy, co działało w ostatnich dniach przed decyzją. Dla ustalania stawek w Google Ads liczy się wyłącznie model wybrany w ustawieniach konwersji, bo według pomocy Google wpływa on na strategie automatyczne, takie jak docelowy CPA czy docelowy ROAS; więcej w tekście o strategiach ustalania stawek w Google Ads.
Co się stało z tym modelem w Google Ads i Google Analytics 4 i gdzie dziś ustawia się atrybucję?
Google wycofał z Google Ads i z Google Analytics 4 cztery modele oparte na regułach: „Pierwsze kliknięcie”, „Liniowy”, „Spadek udziału z upływem czasu” i „Uwzględnienie pozycji”. Działania powodujące konwersję, które z nich korzystały, zostały automatycznie przełączone na atrybucję opartą na danych. Do wyboru pozostały dwa modele: „Oparty na danych” jako domyślny oraz „Ostatnie kliknięcie”.
W komunikacie o wycofaniu Google uzasadnia decyzję tym, że modele regułowe nie nadążają za zmieniającymi się ścieżkami klientów, a w chwili ogłoszenia mniej niż 3% konwersji w witrynach było przypisywanych za ich pomocą. W Google Analytics 4 raporty atrybucji oferują obecnie trzy modele: oparty na danych, ostatnie kliknięcie w kanałach płatnych i niepłatnych (w pomocy nazywane też „Ostatnie kliknięcie niebezpośrednie”) oraz „Kanały płatne Google - ostatnie kliknięcie”; według pomocy Google Analytics wszystkie pomijają wizyty bezpośrednie, chyba że cała ścieżka składa się wyłącznie z nich.
Gdzie model z rozkładem czasowym nadal istnieje?
W narzędziach Google dla dużych reklamodawców: pomoc Campaign Managera 360 wymienia go wśród domyślnych modeli, pomoc Search Ads 360 opisuje go zasadą „waga interakcji spada o połowę co siedem dni”, a w dokumentacji interfejsu API Google Ads wciąż figuruje z okresem półtrwania równym tygodniowi. Przy prowadzeniu kampanii Google Ads sprawdzamy na starcie, na jakim modelu rozliczane są konwersje.
Gdzie ustawia się model atrybucji i okno konwersji?
W Google Ads osobno dla każdego działania powodującego konwersję: menu Cele, pozycja Podsumowanie, nazwa konwersji, Edytuj ustawienia, pole Model atrybucji. W Google Analytics 4 służy do tego strona Ustawienia atrybucji (Administracja, Wyświetlanie danych, Zdarzenia) z trzema ustawieniami: „Raportowanie modelu atrybucji”, „Kanały, które mogą mieć przypisywany udział w konwersjach” oraz „Okres ważności kluczowego zdarzenia”. Według pomocy Google Analytics zmiana modelu obejmuje dane historyczne i przyszłe, a okres ważności wynosi domyślnie 30 dni dla zdarzeń pozyskania użytkowników (z opcją 7) i 90 dni dla pozostałych kluczowych zdarzeń (z opcją 60 lub 30).
Raporty atrybucji w Google Analytics 4 są w menu Reklamy: „Porównanie modeli” zestawia konwersje i przychody według dwóch modeli dla kanałów, źródła, medium lub kampanii, a raport „Ścieżki atrybucji kluczowych zdarzeń” pokazuje sekwencje do 20 punktów styczności i „Dni do kluczowego zdarzenia”. Do Google Ads trafiają z Google Analytics 4 wyłącznie konwersje według ostatniego kliknięcia; ich konfigurację opisujemy w tekście o śledzeniu konwersji w Google Ads.
Mit czy fakt?
Kliknięcie twierdzenia odsłania werdykt i krótkie wyjaśnienie.
Google całkiem zrezygnował z modeli opartych na regułach.
Półprawda Z Google Ads i Google Analytics 4 zniknęły cztery modele regułowe, ale „Ostatnie kliknięcie” to także reguła i pozostało dostępne. W Campaign Managerze 360 i Search Ads 360 modele regułowe, łącznie z czasowym, wciąż działają.
W modelu czasowym kontakt sprzed tygodnia jest wart połowę kontaktu z dnia konwersji.
Fakt Tak opisuje to pomoc Campaign Managera 360: czas połowicznego udziału wynosi 7 dni, a kontakt sprzed 14 dni liczy się jako jedna czwarta.
Zmiana modelu atrybucji w Google Ads wpływa tylko na raporty, nie na stawki.
Mit Pomoc Google Ads wyjaśnia, że ustawienie modelu zmienia zliczanie w kolumnach „Konwersje” i „Wszystkie konwersje”, a przez to wpływa na strategie automatyczne, na przykład docelowy CPA czy docelowy ROAS.
Kiedy logika time decay nadal się przydaje i jak policzyć ją samodzielnie?
Logika rozkładu czasowego przydaje się wtedy, gdy decyzja klienta zapada w kilka dni: w czasie krótkiej promocji, przy ocenie kanałów przypominających (newsletter, remarketing) oraz gdy chcą Państwo sprawdzić, czy drogi kanał domykający sprzedaż rzeczywiście działał tuż przed zakupem. Przeliczenie wykonuje się w arkuszu na danych z raportu ścieżek albo w BigQuery na surowych zdarzeniach z Google Analytics 4.
Eksport do BigQuery jest opisany w pomocy Google Analytics jako praca na nieprzetworzonych zdarzeniach: według schematu eksportu każde zdarzenie ma pola event_timestamp i user_pseudo_id oraz rekordy o źródle wizyty, między innymi collected_traffic_source. Własny model w SQL polega na tym, by dla każdego użytkownika z kluczowym zdarzeniem wziąć sesje z okna konwersji, policzyć dni do konwersji, nadać wagę 2 do potęgi minus dni przez 7, podzielić ją przez sumę wag tego użytkownika i zsumować udziały według źródła.
Jak zrobić to samo w arkuszu bez BigQuery?
Przy małej liczbie konwersji wystarczy arkusz: z raportu „Ścieżki atrybucji kluczowych zdarzeń” pobiera się ścieżki z liczbą dni do kluczowego zdarzenia, rozpisuje kontakty w wierszach i stosuje formułę wagi pokazaną wyżej. Taki arkusz pokazuje, czy kanały, za które płacą Państwo jako za domknięcie sprzedaży, naprawdę pojawiają się w ostatnich dniach przed decyzją. Warunkiem są kompletne oznaczenia UTM w linkach, bo bez nich kontakt trafia do wizyt bezpośrednich; przy większych serwisach takie zestawienia budujemy w ramach analityki i raportowania SEO.

Lista kontrolna: własne przeliczenie według rozkładu czasowego
Pozycje można zaznaczać na bieżąco, licznik pod listą pokazuje postęp.
Zaznaczono z 6
Wszystkie punkty zaznaczone. Jeśli przy którymś pojawiła się wątpliwość, wystarczy telefon pod numer 222 500 844 albo wiadomość na adres biuro@pozycjonowaniestron.pl.
Jeśli chcą Państwo zamówić analitykę i raportowanie SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Co time decay mówi o SEO i treściach, które są pierwszym kontaktem z marką?
Model z rozkładem czasowym zaniża wartość kanałów, które otwierają ścieżkę, a wyniki organiczne i treści na blogu często są pierwszym kontaktem klienta z firmą. Wpis przeczytany trzy tygodnie przed zapytaniem dostaje w tym modelu kilka procent udziału, choć bez niego ścieżka mogłaby się nie rozpocząć. Dlatego ocenę SEO warto zestawiać z modelem pierwszego kliknięcia albo z danymi o pierwszym użytkowniku.
W Google Analytics 4 pomagają w tym wymiary ograniczone do użytkownika, takie jak „Pierwszy użytkownik - medium”, których według pomocy Google zmiana modelu atrybucji nie dotyczy. Z naszej praktyki wynika, że w firmach usługowych z dłuższym namysłem (kancelarie, gabinety) treści z wyników organicznych otwierają większość ścieżek, a w ostatnich dniach dominują wejścia z Map Google i wpisanie nazwy firmy. O planowaniu takich treści piszemy w tekście o blogu firmowym, a o ich pisaniu w ramach usługi treści SEO.
Czym jest content decay i czym różni się od time decay?
Content decay to inne pojęcie o podobnej nazwie: stopniowy spadek ruchu organicznego, pozycji i trafności starszych treści, zwykle dlatego, że tekst przestał odpowiadać na pytanie czytelnika albo przegrał z nowszymi stronami, jak definiuje to Search Engine Land. Objawy widać w Search Console jako powolny spadek kliknięć adresu przy zachowanej indeksacji; lekarstwem jest odświeżenie albo połączenie podobnych tekstów, co opisujemy w tekście o aktualizacji starych wpisów, a przy spadku całego serwisu w tekście o spadku ruchu z Google.
Najczęstsze pytania
Co to jest time decay w atrybucji?
To model atrybucji, w którym udział w konwersji rośnie wraz z bliskością kontaktu do momentu zakupu lub zapytania. W wersji stosowanej przez Google waga kontaktu spada o połowę co 7 dni.
Czy model rozkładu czasowego jest jeszcze dostępny w Google Ads?
Nie. Pomoc Google Ads informuje, że cztery modele regułowe, w tym „Spadek udziału z upływem czasu”, nie są już dostępne, a do wyboru pozostały „Oparty na danych” i „Ostatnie kliknięcie”. Model czasowy działa nadal w Campaign Managerze 360 i Search Ads 360.
Na jaki model przełączono konwersje po wycofaniu modeli regułowych?
Na atrybucję opartą na danych, która jest teraz modelem domyślnym w Google Ads i Google Analytics 4. Według pomocy Google Ads reklamodawca może zamiast niej wybrać model „Ostatnie kliknięcie”.
Czy atrybucja oparta na danych wymaga minimalnej liczby konwersji?
Nie. Pomoc Google Ads podaje, że wszystkie działania powodujące konwersję kwalifikują się do tego modelu niezależnie od liczby konwersji. Zaleca jednak co najmniej 200 konwersji i dwa tysiące interakcji z reklamami w ciągu 30 dni.
Gdzie w Google Analytics 4 zmienić model atrybucji?
Na stronie Administracja, w sekcji Wyświetlanie danych, po kliknięciu pozycji Zdarzenia, a następnie Ustawienia atrybucji. Są tam trzy ustawienia: model do raportowania, kanały z prawem do udziału w konwersjach oraz okres ważności kluczowego zdarzenia.
Czym jest content decay i czy to to samo co time decay?
Nie, to dwa różne pojęcia. Content decay oznacza stopniowy spadek ruchu, pozycji i trafności starszych treści w wyszukiwarce, a time decay to model podziału udziału w konwersji między kontakty na ścieżce klienta. Łączy je tylko słowo decay, czyli zanik.
Źródła
- Informacje o modelach atrybucji, Google Ads - Pomoc
- Wycofujemy modele atrybucji „Pierwsze kliknięcie”, „Liniowy”, „Spadek udziału z upływem czasu” i „Uwzględnienie pozycji”, Google Ads - Pomoc
- Modelowanie atrybucji - informacje, Campaign Manager 360 - Pomoc
- Rodzaje podstawowych modeli atrybucji, Search Ads 360 - Pomoc
- Pierwsze kroki z atrybucją, Analytics - Pomoc
- Wybierz ustawienia atrybucji, Analytics - Pomoc
- [GA4] Schemat BigQuery Export, Analytics - Pomoc
- AttributionModel | Google Ads API, Google for Developers
- Content decay: What it is and how to fix traffic drops, Search Engine Land




