Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Cytowanie źródeł w tekstach firmowych: jak podawać dane, badania i przepisy

Skąd brać dane, jak opisywać i linkować źródła, jak powoływać się na przepisy i statystyki oraz na co pozwala prawo cytatu w tekstach firmowych.

Cytowanie źródeł w tekstach firmowych: dane, badania i przepisy - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

Dane, badania i przepisy warto podawać w tekstach firmowych tak, aby czytelnik w kilka sekund ustalił, kto je opublikował, czego dokładnie dotyczą i gdzie można je sprawdzić. Poniżej opisujemy, jak wybierać źródła, jak je opisywać i linkować, jak powoływać się na ustawy, statystyki i dokumentację oraz gdzie polskie prawo autorskie stawia granice cytatu.

Po co firmie źródła w tekstach

Źródła są potrzebne po to, aby czytelnik mógł sam sprawdzić to, co firma twierdzi, i aby firma nie odpowiadała własnym nazwiskiem za cudze pomyłki. Tekst, w którym każda liczba i każdy przepis mają wskazane pochodzenie, czyta się spokojniej: klient widzi, co jest ustaleniem urzędu statystycznego, co wynika z ustawy, a co jest opinią autora.

Znaczenie ma to również dla widoczności w wyszukiwarce. W dokumentacji o tworzeniu treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników Google zachęca autorów do zadania sobie między innymi pytań, czy informacje są przedstawione w sposób wiarygodny i czy w treści nie ma błędów merytorycznych, które łatwo zweryfikować. Ta sama strona podkreśla, że spośród składników oceny określanej skrótem E-E-A-T (doświadczenie, fachowość, autorytet i wiarygodność) najważniejsze jest zaufanie, a jednocześnie zaznacza, że E-E-A-T nie jest konkretnym czynnikiem rankingowym. Szerzej opisujemy to we wpisie o tym, jak pokazać doświadczenie i wiarygodność na stronie firmy.

Warto zwrócić uwagę na jedno zdanie z tej dokumentacji, które bywa pomijane: podanie źródła lub odniesienie się do innych źródeł nie zastępuje oryginalnych treści. Google pyta wprost, czy tekst czerpiący z innych materiałów nie jest po prostu ich skopiowaną lub przeredagowaną wersją i czy autor nie ogranicza się do streszczania tego, co powiedzieli inni. Źródła mają więc podpierać własną wiedzę firmy, a nie ją udawać.

Tematy, w których źródła ważą najwięcej

Szczególnej staranności wymagają teksty o zdrowiu, pieniądzach, bezpieczeństwie i prawie. Dokumentacja Google określa je skrótem YMYL, oznaczającym tematy dotyczące pieniędzy lub życia odbiorcy, i wskazuje, że przy nich wiarygodność ma największą wagę. Przykładowo biuro rachunkowe z Kielc, które opisuje terminy rozliczeń, albo gabinet fizjoterapii z Bydgoszczy, który pisze o przeciwwskazaniach do zabiegu, powinny przy każdym twardym twierdzeniu wskazać przepis lub publikację, z której ono wynika, i podpisać tekst osobą, która zna temat. Te same pytania kontrolne omawiamy we wpisie o pomocnych treściach według Google.

Jak wybierać wiarygodne źródła

Wiarygodne źródło to takie, które samo wytworzyło informację i ujawnia, jak ją uzyskało. Dla przepisu jest nim tekst aktu prawnego, dla liczby - urząd lub instytucja, która prowadziła pomiar, dla działania narzędzia - jego oficjalna dokumentacja. Wszystko, co stoi dalej w łańcuchu, czyli omówienia, zestawienia i wpisy powołujące się na inne wpisy, jest źródłem wtórnym i wymaga dotarcia do oryginału.

Źródło pierwotne

Materiał opublikowany przez podmiot, który sam zebrał dane, wydał przepis albo stworzył opisywane rozwiązanie. Źródło wtórne jedynie relacjonuje lub komentuje to, co ustalił ktoś inny.

Przy ocenie źródła pomaga kilka prostych pytań. Czy wiadomo, kto jest autorem lub wydawcą? Czy opisano sposób zebrania danych: liczbę badanych, okres, obszar, definicje? Czy materiał ma datę publikacji lub aktualizacji? Czy wydawca ma interes w tym, aby wynik wyglądał w określony sposób? Raport producenta o skuteczności własnego produktu nie jest bezwartościowy, ale wymaga wyraźnego zaznaczenia w tekście, kto go przygotował.

Porównanie źródeł pierwotnych i wtórnych przy cytowaniu źródeł w tekstach firmowych: przykłady obu rodzajów
Źródło pierwotne samo wytworzyło informację, źródło wtórne tylko ją relacjonuje.
Rodzaj informacjiGdzie szukać oryginałuNa co uważać
Przepis prawaTekst ustawy lub rozporządzenia w urzędowym publikatorze albo bazie aktów prawnychWersja tekstu i stan prawny, późniejsze zmiany
Dane statystycznePublikacje i bazy urzędów statystycznych, np. GUS i EurostatuOkres, obszar, jednostka i definicja wskaźnika
Wynik badaniaPełny raport lub publikacja naukowa z opisem metodyWielkość i dobór próby, kto zlecił badanie
Działanie narzędziaOficjalna dokumentacja i strony pomocy producentaWersja językowa i aktualność strony
Wypowiedź osobyNagranie, wywiad lub tekst, w którym padłaKontekst wypowiedzi, dosłowność
Gdzie szukać źródła pierwotnego dla najczęstszych rodzajów informacji w tekstach firmowych

Łańcuch powołań i jego pułapki

Częsta sytuacja wygląda tak: portal podaje liczbę i odsyła do innego portalu, ten do prezentacji z konferencji, a prezentacja nie odsyła nigdzie. Każde kolejne ogniwo dodaje liczbie powagi, choć nikt po drodze jej nie sprawdził. Zasada jest prosta: powołujemy się na to źródło, które sami otworzyliśmy i przeczytaliśmy. Jeżeli oryginału nie udaje się odnaleźć, nie należy udawać, że się go zna, i nie wolno linkować do raportu, którego nikt w firmie nie widział.

Jak opisywać źródło w tekście

Źródło najlepiej opisać w tym samym zdaniu, w którym pada informacja, i to słowami, a nie samym odnośnikiem. Czytelnik powinien dowiedzieć się, kto jest autorem ustalenia, czego ono dotyczy i z jakiego materiału pochodzi, nawet jeśli w link nie kliknie albo czyta wydruk.

W praktyce sprawdza się układ czterech elementów: wydawca, rodzaj materiału, zakres i samo ustalenie. Zdanie „według badań większość klientów czyta opinie” nie mówi nic, bo nie wiadomo, czyje to badania, kogo pytano i kiedy. Zdanie zbudowane poprawnie wskazuje instytucję, nazwę publikacji, grupę badanych oraz okres i dopiero wtedy podaje wynik. Jest dłuższe, ale da się je sprawdzić.

Własnymi słowami czy dosłownie

W tekstach firmowych zwykle lepiej omówić ustalenie własnymi słowami i wskazać źródło, niż przepisywać cudze akapity. Dosłowny cytat ma sens wtedy, gdy liczy się dokładne brzmienie: definicja z ustawy, sporne sformułowanie, wypowiedź, z którą autor polemizuje. Omawiając cudzą myśl, trzeba jednak zachować jej sens. Zmiana „może” na „powoduje” albo „część badanych” na „większość” jest przekłamaniem, nawet jeśli pod zdaniem stoi poprawny link.

Liczby zawsze z kontekstem

Liczba bez jednostki, okresu i obszaru jest bezużyteczna. Przy każdej wartości warto zapisać, czego dotyczy (osób, firm, gospodarstw domowych), jakiego okresu i terytorium oraz czy jest to wynik pomiaru, czy szacunek. Jeżeli firma przelicza dane sama, na przykład sumuje wartości z kilku tabel albo wylicza udział procentowy, należy to wprost zaznaczyć jako obliczenie własne na podstawie wskazanych danych. Ma to również wymiar formalny: Główny Urząd Statystyczny zastrzega na stronie o prawach autorskich, że nie odpowiada za analizy i opracowania własne użytkowników przygotowane na podstawie jego danych.

Kiedy i jak linkować do źródeł

Link do źródła należy umieścić wszędzie tam, gdzie tekst podaje fakt, który czytelnik mógłby chcieć sprawdzić: liczbę, przepis, opis działania narzędzia, cudze stanowisko. Odnośnik powinien prowadzić do konkretnej podstrony z daną informacją, a nie do strony głównej wydawcy.

Obawa, że odnośniki wychodzące szkodzą stronie, nie znajduje potwierdzenia w dokumentacji. W sprawdzonych metodach dotyczących linków Google pisze, że linkowanie do innych witryn nie jest błędem i może pomagać w budowaniu zaufania, zwłaszcza przy powoływaniu się na źródła. Ta sama strona radzi, aby atrybut nofollow stosować tylko wtedy, gdy nie ufa się danemu źródłu, a nie przy każdym linku zewnętrznym.

Strona dokumentacji Google ze sprawdzonymi metodami dotyczącymi linków, w tym tekstu odnośnika i linków zewnętrznych
Dokumentacja Google o linkach: tekst odnośnika i odnośniki do innych witryn.

Tekst odnośnika

Tekst linku do źródła powinien mówić, dokąd on prowadzi. Google zaleca tekst opisowy i zwięzły, a jako złe przykłady podaje ogólniki w rodzaju „więcej informacji”. Prosty sprawdzian z dokumentacji polega na przeczytaniu samego tekstu odnośnika bez otoczenia: jeśli nie wiadomo, co znajduje się na stronie docelowej, opis jest zbyt słaby. Dla źródeł najlepiej sprawdza się nazwa dokumentu lub jego opis, na przykład „raport o rynku pracy urzędu statystycznego”, zamiast gołego adresu. Zasady te rozwijamy we wpisie o tekście odnośnika zgodnym z zaleceniami Google.

Atrybuty rel przy źródłach

Zwykły link do źródła nie potrzebuje żadnego atrybutu rel. Strona Google o kwalifikowaniu linków wychodzących stwierdza, że do zwykłych odnośników, które robot ma przeskanować i przeanalizować, nie trzeba go dodawać. Wartość sponsored jest przeznaczona dla reklam i linków płatnych, ugc dla treści dodawanych przez użytkowników, a nofollow dla sytuacji, w których właściciel strony nie chce być kojarzony z linkowaną witryną. Jeżeli więc tekst musi wskazać stronę, której treści autor nie ufa, na przykład po to, aby z nią polemizować, właśnie tam nofollow jest na miejscu. Szczegóły opisujemy we wpisie o tym, kiedy stosować atrybut nofollow.

Link do źródła w zdaniu, tytuł publikacji i krótki cytat w kodzie HTML
<p>Jak podaje urząd statystyczny w opracowaniu
<cite><a href="https://example.org/raport-rynek-pracy">Rynek pracy w regionie</a></cite>,
liczba zarejestrowanych firm wzrosła w ujęciu rocznym.</p>

<p>Ustawa stanowi, że dozwolony użytek
<q cite="https://example.org/tekst-ustawy">nie może naruszać normalnego korzystania z utworu</q>.</p>

W powyższym przykładzie użyto dwóch elementów języka HTML. Według standardu HTML element cite oznacza tytuł dzieła, na przykład książki, opracowania czy programu, i nie służy do oznaczania nazwiska osoby. Element q obejmuje krótki fragment przytoczony z innego źródła, a cudzysłowy dodaje przeglądarka, więc nie wpisuje się ich ręcznie. Atrybut cite w elemencie q przechowuje adres źródła, lecz standard zaznacza, że służy on głównie celom technicznym, a nie czytelnikom. Dlatego widoczny link w zdaniu pozostaje niezbędny.

Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Jak powoływać się na akty prawne

Na przepis należy powołać się przez podanie pełnej nazwy aktu i konkretnej jednostki redakcyjnej, czyli numeru przepisu, ustępu i punktu. Zwrot „zgodnie z prawem” albo „według przepisów” nie pozwala czytelnikowi niczego sprawdzić, a autorowi ułatwia pomyłkę.

Treść przepisu warto czytać w tekście samego aktu, a nie w omówieniu na czyimś blogu. Omówienia bywają nieaktualne, skrótowe albo dotyczą innego stanu faktycznego. Istotne jest też, z której wersji tekstu się korzysta: ustawy są zmieniane, więc brzmienie pierwotne może różnić się od obowiązującego. W tekście firmowym dobrze jest zaznaczyć, według jakiego stanu prawnego przepis opisano, i wrócić do wpisu po każdej nowelizacji.

Samych przepisów nie trzeba się obawiać przytaczać. Zgodnie z art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotu prawa autorskiego nie stanowią między innymi akty normatywne i ich urzędowe projekty, urzędowe dokumenty, materiały, znaki i symbole oraz proste informacje prasowe. Brzmienie ustawy można więc przytoczyć dosłownie. Inaczej jest z komentarzem prawnika czy omówieniem w serwisie branżowym: to cudze utwory i obowiązują przy nich zasady opisane niżej.

Przepis a jego interpretacja

W tekście trzeba wyraźnie oddzielić to, co stoi w przepisie, od tego, jak autor go rozumie. Przykładowo sklep internetowy z Poznania, który opisuje prawo odstąpienia od umowy, może bezpiecznie przytoczyć przepis i wskazać jego numer. Zdanie o tym, jak przepis zadziała w konkretnej, nietypowej sytuacji klienta, jest już interpretacją i powinno być tak oznaczone, najlepiej z zastrzeżeniem, że tekst ma charakter ogólny i nie zastępuje porady prawnika. Podobną ostrożność zachowujemy we własnych wpisach o prawie, na przykład o oznaczaniu materiałów sponsorowanych.

Badania, dokumentacja i statystyki publiczne

Przy badaniach, dokumentacji i danych urzędowych obowiązuje ta sama reguła: podaje się wydawcę, tytuł materiału, zakres oraz adres, a przy treściach zmiennych także datę dostępu lub aktualizacji.

Statystyki publiczne

Dane urzędów statystycznych można wykorzystywać w tekstach firmowych, ale wydawcy stawiają warunek podania źródła. Główny Urząd Statystyczny informuje, że nie ma zastrzeżeń do kopiowania plików i stron ani do zamieszczania odnośników do swojego serwisu, pod warunkiem wskazania źródła pochodzenia materiału. Eurostat w informacji o prawach autorskich i ponownym wykorzystaniu danych dopuszcza użycie danych, metadanych i publikacji w celach komercyjnych i niekomercyjnych, jeżeli źródło zostanie podane, przy czym wyłącza z tej zgody niektóre materiały, między innymi treści stron trzecich, logo i znaki towarowe.

Eurostat opisuje też, jak ma wyglądać samo powołanie. Przy zbiorach danych oczekuje wskazania źródła, identyfikatora DOI zbioru (stałego oznaczenia cyfrowego publikacji) oraz daty dostępu, a przy innych materiałach, takich jak wizualizacje czy strony, nazwy Eurostat, tytułu, linku i daty dostępu. Wymaga również, aby wyraźnie zaznaczyć każdą zmianę danych lub tłumaczenie oraz poinformować, że urząd nie odpowiada za wprowadzone modyfikacje. To dobry wzorzec także dla innych źródeł: zakres, adres, data dostępu i informacja o własnych przeliczeniach.

Wyniki badań

Powołując się na badanie, należy przeczytać przynajmniej opis metody, a nie tylko komunikat prasowy. W tekście powinny znaleźć się: kto przeprowadził i kto zlecił badanie, kogo i ilu osób dotyczyło oraz jak brzmiało pytanie lub co dokładnie mierzono. Wyniku badania prowadzonego w innym kraju lub w innej branży nie wolno przenosić na polskich klientów bez wyraźnego zastrzeżenia.

Dokumentacja narzędzi

Opisując działanie wyszukiwarki, systemu reklamowego czy platformy sklepowej, najlepiej opierać się na oficjalnej dokumentacji i stronach pomocy producenta oraz linkować do konkretnej podstrony. Trzeba też odróżniać to, co producent napisał wprost, od własnych obserwacji. Zdanie zaczynające się od słów „z naszej praktyki wynika” jest uczciwe; to samo spostrzeżenie przypisane dokumentacji, w której go nie ma, już nie.

Cztery elementy opisu przy cytowaniu źródeł w tekście firmy: wydawca, tytuł materiału, zakres danych i adres
Cztery elementy, które pozwalają czytelnikowi sprawdzić podaną informację.

Granice prawa cytatu w polskim prawie autorskim

Prawo cytatu pozwala bez zgody twórcy przytoczyć fragment cudzego utworu we własnym tekście, ale tylko w określonym celu i zakresie oraz z podaniem autora i źródła. Poniższe uwagi mają charakter ogólny; w sprawach spornych lub przy większych zapożyczeniach warto zasięgnąć opinii prawnika.

Podstawą jest art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wynika z niego, że w utworach stanowiących samoistną całość wolno przytaczać urywki rozpowszechnionych utworów, a także rozpowszechnione utwory plastyczne, fotograficzne lub drobne utwory w całości, w zakresie uzasadnionym celami cytatu. Jako takie cele ustawa wymienia wyjaśnianie, polemikę, analizę krytyczną lub naukową, nauczanie albo prawa gatunku twórczości.

Z tego brzmienia płynie kilka praktycznych wniosków. Po pierwsze, tekst firmy musi być samodzielną całością, a cytat ma w nim pełnić rolę pomocniczą; wpis złożony głównie z cudzych akapitów trudno za taką całość uznać. Po drugie, cytowany utwór musi być rozpowszechniony. Po trzecie, cytat musi czemuś służyć: wyjaśnieniu, polemice, analizie. Przytoczenie cudzego opisu produktu tylko dlatego, że jest dobrze napisany, trudno przypisać do któregokolwiek z tych celów. Przepis nie podaje przy tym żadnej dopuszczalnej liczby znaków ani procentu tekstu, dlatego krążące w sieci „bezpieczne limity” nie mają w nim oparcia.

Obowiązek podania twórcy i źródła

Zgodnie z art. 34 tej ustawy z utworów w granicach dozwolonego użytku można korzystać pod warunkiem wymienienia imienia i nazwiska twórcy oraz źródła, przy czym podanie tych danych powinno uwzględniać istniejące możliwości. Sam link bez nazwiska autora, gdy jest ono znane, może więc nie wystarczyć. Z kolei art. 35 zastrzega, że dozwolony użytek nie może naruszać normalnego korzystania z utworu ani godzić w słuszne interesy twórcy. Cytat nie powinien zatem zastępować czytelnikowi lektury oryginału.

Fakty i liczby a sposób ich wyrażenia

Ochrona prawnoautorska dotyczy sposobu wyrażenia, a nie samych informacji. Art. 1 ustawy stanowi, że ochroną może być objęty wyłącznie sposób wyrażenia, a nie są nią objęte odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania. W praktyce oznacza to, że ustalenie z cudzego raportu można opisać własnymi słowami, natomiast przepisanie cudzych akapitów, wykresów czy grafik wymaga już podstawy w prawie cytatu albo zgody uprawnionego. Rzetelność nakazuje podać źródło w obu przypadkach. Pokrewne zagadnienia omawiamy we wpisie o prawie autorskim a treściach z AI.

Osobną sprawą jest ocena wyszukiwarki. Zasady Google dotyczące spamu wymieniają wśród niedozwolonych praktyk ponowne publikowanie treści z innych witryn bez dodawania oryginalnych treści lub wartości oraz kopiowanie treści z niewielkimi zmianami, na przykład przez podmianę słów na synonimy. Podpis ze źródłem nie zmienia więc oceny strony, która nie wnosi niczego własnego.

Jak unikać powtarzania liczb bez znanego pochodzenia

Liczby, której źródła nie udało się ustalić, nie należy publikować, nawet jeśli powtarza ją wiele stron. Powszechność nie jest dowodem: często wszystkie te strony przepisały wartość od siebie nawzajem, a jej początek ginie w starej prezentacji albo w materiale reklamowym.

Sprawdzenie pochodzenia liczby można prowadzić według stałego porządku. Najpierw należy przejść po odnośnikach wstecz, od strony, na której liczbę znaleziono, aż do materiału, który nie odsyła już dalej. Następnie trzeba ustalić, czy ten materiał opisuje sposób pomiaru, czy tylko podaje wynik. Potem warto porównać, czy liczba w oryginale oznacza to samo, co w tekście, który ją powtarza: często „odsetek badanych w jednym kraju” zamienia się po drodze w „odsetek wszystkich klientów”. Na końcu pozostaje decyzja, czy dane są jeszcze aktualne.

Gdy oryginału nie ma, są trzy uczciwe wyjścia. Można poszukać danych o podobnym zakresie w statystyce publicznej i podać je z pełnym opisem. Można zastąpić liczbę opisem jakościowym, wyraźnie oznaczonym jako obserwacja firmy, na przykład „w rozmowach z klientami często słyszymy, że...”. Można wreszcie usunąć zdanie. Najgorszym rozwiązaniem jest pozostawienie liczby z dopiskiem o bliżej nieokreślonych badaniach.

Lista kontrolna do cytowania źródeł w tekstach firmowych: sprawdzenie pochodzenia liczb, przepisów i cytatów
Pytania, na które warto odpowiedzieć przed publikacją tekstu z danymi.

Własne dane firmy

Firma może i powinna korzystać z własnych danych, bo to one wnoszą do tekstu coś, czego nie ma nikt inny. Google w pytaniach kontrolnych do treści pyta między innymi o to, czy tekst zawiera oryginalne informacje, raporty, badania lub analizy. Warunek jest jeden: czytelnik musi wiedzieć, skąd liczba pochodzi. Przykładowo firma remontowa z Łodzi, która pisze o typowym czasie remontu łazienki, powinna dodać, że jest to wartość wyliczona z jej własnych zleceń z określonego okresu, a nie średnia dla całego rynku. Większe zestawienia własnych danych warto wydać w osobnej formie, o czym piszemy przy usłudze e-booków i raportów.

  • Każda liczba w tekście ma wskazanego wydawcę i tytuł materiału.
  • Autor tekstu otworzył i przeczytał źródło, na które się powołuje.
  • Podano okres, obszar i grupę, których dotyczą dane.
  • Obliczenia własne i dane własne firmy są wyraźnie oznaczone.
  • Przepisy mają podaną nazwę aktu i numer jednostki redakcyjnej.
  • Dosłowne cytaty są krótkie, ujęte w cudzysłów i podpisane nazwiskiem autora oraz źródłem.
  • Linki prowadzą do konkretnej podstrony i mają opisowy tekst odnośnika.
  • W tekście nie ma zwrotów „badania pokazują” ani „eksperci twierdzą” bez wskazania, o kogo chodzi.

Jak utrzymać porządek ze źródłami w firmie

Porządek zapewnia prosta zasada: każdy tekst ma swoją listę źródeł zapisaną w chwili pisania, a nie odtwarzaną po miesiącach. Wystarczy arkusz, w którym przy każdym wpisie stoją: twierdzenie, adres źródła, tytuł strony, dzień odczytu i osoba, która je sprawdziła.

Taki rejestr przydaje się, gdy klient lub dziennikarz zapyta o pochodzenie informacji, gdy zmieni się przepis albo dokumentacja narzędzia i trzeba ustalić, które wpisy wymagają poprawki, oraz gdy źródło zniknie z sieci. Przegląd linków do źródeł warto włączyć do stałego kalendarza publikacji, obok nowych tematów.

Lista źródeł pod tekstem i autor

Przy dłuższych tekstach oprócz linków w zdaniach dobrze sprawdza się zbiorcza lista źródeł na końcu, z tytułami w brzmieniu ze stron wydawców i informacją o stanie wiedzy. Obok niej powinna znaleźć się informacja o autorze. Google pyta w swoich wytycznych, czy użytkownik może dowiedzieć się z samych treści, kto je utworzył, a w dokumentacji danych uporządkowanych dla treści redakcyjnych zaleca podawanie autora oraz dat publikacji i modyfikacji.

W słowniku schema.org istnieje też właściwość citation, opisana jako cytat lub odwołanie do innego utworu, na przykład publikacji, strony internetowej czy pracy naukowej. Można ją dodać do opisu wpisu, jednak wspomniana dokumentacja Google nie wymienia jej wśród zalecanych właściwości, więc nie należy wiązać z nią oczekiwań co do wyglądu wyniku w wyszukiwarce. Dla czytelnika i tak najważniejsze pozostaje to, co widać w tekście.

Kiedy potrzebna jest pomoc

Wsparcie z zewnątrz przydaje się wtedy, gdy firma ma wiele starszych tekstów z niesprawdzonymi liczbami, gdy pisze o zdrowiu, finansach lub prawie albo gdy teksty powstają szybko i nikt nie ma czasu na weryfikację. W ramach usługi treści SEO przygotowujemy teksty oparte na źródłach, a przegląd istniejących wpisów pod kątem rzetelności można połączyć z szerszym audytem SEO. Przy wątpliwościach co do zakresu cytatów lub wykorzystania cudzych grafik rozstrzygający głos powinien mieć prawnik.

Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Czy linki do źródeł osłabiają pozycję strony w Google?

Dokumentacja Google tego nie potwierdza. Wynika z niej, że linkowanie do innych witryn nie jest błędem i może pomagać w budowaniu zaufania, zwłaszcza przy powoływaniu się na źródła. Zwykłe linki nie wymagają atrybutu rel, a nofollow warto stosować tylko wobec źródeł, którym autor nie ufa.

Ile tekstu można zacytować bez zgody autora?

Przepis o prawie cytatu nie podaje liczby znaków ani procentu. Mówi o urywkach rozpowszechnionych utworów w zakresie uzasadnionym celem cytatu, takim jak wyjaśnianie, polemika czy analiza. W razie wątpliwości przy dłuższych fragmentach warto zapytać prawnika.

Czy można dosłownie przepisać przepis ustawy?

Tak. Akty normatywne i ich urzędowe projekty nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego. Warto jednak podać nazwę aktu, numer przepisu i zaznaczyć, według jakiego stanu prawnego go przytoczono.

Co zrobić, gdy nie da się znaleźć źródła liczby?

Najbezpieczniej z niej zrezygnować albo zastąpić ją danymi z urzędu statystycznego o zbliżonym zakresie. Można też opisać zjawisko słowami jako obserwację firmy, wyraźnie to zaznaczając.

Czy wystarczy podać źródło, aby skopiować cudzy tekst?

Nie. Prawo cytatu obejmuje urywki przytaczane w określonym celu we własnym, samodzielnym tekście. Również Google zaznacza, że podanie źródła nie zastępuje oryginalnych treści, a powielanie cudzych materiałów bez własnego wkładu wymienia w zasadach dotyczących spamu.

Czy dane GUS i Eurostatu można wykorzystać na stronie firmy?

Oba urzędy dopuszczają korzystanie ze swoich materiałów pod warunkiem podania źródła. Eurostat wymaga dodatkowo zaznaczenia wprowadzonych zmian i wyłącza z tej zgody część materiałów, dlatego przed publikacją warto przeczytać aktualne warunki na stronie wydawcy.

Źródła

  1. Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
  2. Sprawdzone metody dotyczące linków i SEO, Centrum wyszukiwarki Google
  3. Kwalifikowanie linków wychodzących na potrzeby SEO, Centrum wyszukiwarki Google
  4. Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
  5. Informacje o znacznikach schema.org artykułów, Centrum wyszukiwarki Google
  6. Art. 29. - Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (oraz art. 1, 4, 34 i 35 tej ustawy), LexLege
  7. Główny Urząd Statystyczny / Copyright, Główny Urząd Statystyczny
  8. Copyright notice and free re-use of data, Eurostat
  9. HTML Standard, WHATWG
  10. citation - Schema.org Property, Schema.org

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.