Uczciwa strona porównawcza zestawia dwa rozwiązania według tych samych, sprawdzalnych kryteriów, pokazuje wady i zalety obu stron i kończy się wskazaniem, komu które z nich lepiej posłuży. Poniżej opisujemy, jak zbudować podstronę typu „X czy Y”, czego od takich treści oczekuje Google i gdzie przebiegają granice reklamy porównawczej wyznaczone przez ustawę o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Czym jest strona porównawcza i kiedy warto ją przygotować
Strona porównawcza to podstrona, która zestawia dwa rozwiązania, produkty lub usługi i pomaga czytelnikowi wybrać jedno z nich. Najczęściej odpowiada na zapytania zbudowane według wzoru „X czy Y” albo „X a Y różnice”: pompa ciepła czy kocioł gazowy, leasing czy kredyt, sklep na WooCommerce czy na Shopify, aparat stały czy nakładki. Osoba, która wpisuje takie pytanie, zwykle zna już oba rozwiązania z nazwy i jest blisko decyzji. Szuka kogoś, kto uporządkuje jej wiedzę i powie wprost, od czego zależy wybór.
Taką podstronę warto przygotować wtedy, gdy klienci faktycznie zadają to pytanie: w rozmowach telefonicznych, w formularzach, na spotkaniach handlowych. Instalator z Łodzi, który co tydzień tłumaczy różnicę między dwoma sposobami ogrzewania, ma gotowy materiał na stronę. Kancelaria z Krakowa, która wyjaśnia klientom, czym różni się mediacja od procesu, również. To, czego szuka osoba wpisująca dane pytanie, opisujemy szerzej we wpisie o tym, jak rozpoznać intencję wyszukiwania.
Trzy rodzaje porównań i różny poziom ryzyka
Pod wspólną nazwą kryją się trzy różne sytuacje. W pierwszej firma porównuje dwa rozwiązania, które sama ma w ofercie, na przykład dwa rodzaje okien albo dwa pakiety usług. Nie ma tu konkurenta, a jedynym wymogiem jest rzetelność wobec klienta. W drugiej firma zestawia własny produkt z produktem innego, rozpoznawalnego przedsiębiorcy. To już reklama porównawcza w rozumieniu przepisów i wymaga największej staranności. W trzeciej autor opisuje dwa cudze produkty, na przykład dwa systemy sklepowe, z których żaden nie należy do niego. Tu również podaje się informacje o innych przedsiębiorcach, więc obowiązuje zakaz rozpowszechniania wiadomości nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd.

Od rodzaju porównania zależy sposób pracy nad tekstem. Przy dwóch własnych rozwiązaniach wystarczy wiedza zespołu i dane z realizacji. Przy cudzych produktach każdą liczbę i każdą cechę trzeba umieć wskazać w publicznym źródle: w cenniku, specyfikacji, regulaminie albo dokumentacji producenta.
Podstrona zestawiająca dwa rozwiązania według wspólnych kryteriów, zakończona wskazaniem, w jakiej sytuacji które z nich jest lepszym wyborem.
Jak dobrać kryteria porównania
Kryteria dobiera się przed napisaniem pierwszego zdania i stosuje jednakowo do obu rozwiązań. Dobre kryterium spełnia trzy warunki: ma znaczenie dla decyzji klienta, da się je zmierzyć lub jednoznacznie opisać, a jego wartość można sprawdzić w źródle. Google w zaleceniach dotyczących pisania opinii radzi koncentrować się na najważniejszych czynnikach wpływających na podjęcie decyzji i podawać konkretne dane o jakości opisywanej rzeczy w różnych kategoriach. Jako przykład podaje samochód, przy którym można oceniać spalanie i bezpieczeństwo.
Najprostszym źródłem kryteriów są pytania klientów. Warto zebrać je z ostatnich rozmów i pogrupować. Zwykle układają się w kilka powtarzalnych grup: koszt zakupu, koszt utrzymania, czas wdrożenia lub wykonania, trwałość, wymagania wstępne, obsługa na co dzień, możliwość rozbudowy, ograniczenia. Dla usług dochodzą: zakres prac, czas oczekiwania na efekt, zaangażowanie po stronie klienta i sposób rozliczenia.
Kryteria wygodne i niewygodne
Najczęstszy błąd polega na dobraniu wyłącznie tych kryteriów, w których wygrywa rozwiązanie promowane przez autora. Czytelnik zauważa to szybko, bo zna oba rozwiązania i wie, że każde ma słabsze strony. Jeżeli w zestawieniu brakuje ceny, a cena jest pierwszą rzeczą, o którą pytają klienci, strona traci wiarygodność. W porównaniu własnej oferty z cudzą takie przemilczenie może mieć też znaczenie prawne, ponieważ porównanie ma być obiektywne i dotyczyć cech istotnych oraz typowych, a nie wybranych pod z góry ustalony wynik.
Dobrą praktyką jest ograniczenie listy do sześciu, ośmiu kryteriów. Dłuższa lista rozmywa obraz, a pozycje o małym znaczeniu zasłaniają te, które rozstrzygają wybór. Jeśli jakieś kryterium jest ważne tylko dla części klientów, na przykład dla firm z kilkoma oddziałami, lepiej opisać je w osobnym akapicie niż wpisywać do tabeli.
- Każde kryterium odpowiada na realne pytanie klienta.
- Te same kryteria i te same jednostki zastosowano do obu rozwiązań.
- Dla każdej wartości istnieje źródło, które można wskazać.
- Na liście znalazły się także kryteria, w których promowane rozwiązanie wypada słabiej.
- Porównywane są warianty o zbliżonym zakresie, a nie najtańszy z najdroższym.
Budowa strony i tabela porównawcza
Dobrze zbudowana strona porównawcza prowadzi czytelnika od krótkiej odpowiedzi, przez tabelę z faktami, do omówienia każdego kryterium i wskazania, dla kogo które rozwiązanie. Kolejność ma znaczenie: osoba, która trafia na stronę z wyszukiwarki, chce najpierw wiedzieć, od czego zależy wybór, a dopiero potem czytać szczegóły.
Pierwszy akapit powinien zawierać odpowiedź w dwóch, trzech zdaniach. Dla sklepu z Poznania, który sprzedaje ekspresy do kawy, mogłoby to brzmieć tak: ekspres automatyczny jest wygodniejszy i szybszy w obsłudze, kolbowy daje większą kontrolę nad parzeniem i wymaga nauki, a o wyborze decyduje to, ile czasu domownicy chcą poświęcać na przygotowanie kawy.

Jak zbudować tabelę
Tabela ma jedną kolumnę z kryteriami i po jednej kolumnie na każde rozwiązanie. W komórkach umieszcza się fakty: wartości, zakresy, krótkie stwierdzenia. Oceny w rodzaju „świetny” albo „słaby” niczego nie wyjaśniają i trudno je obronić. Zamiast „niskie koszty utrzymania” lepiej podać, z czego te koszty się składają i jak często się je ponosi. Jeśli wartość zależy od wariantu, warto podać zakres i dopisać, od czego zależy.
| Element tabeli | Zapis, który pomaga | Zapis, którego lepiej unikać |
|---|---|---|
| Nazwa kryterium | Konkretna: „czas montażu”, „okres gwarancji” | Ogólna: „wygoda”, „jakość” |
| Wartość | Liczba z jednostką albo zakres z objaśnieniem | Przymiotnik oceniający bez danych |
| Cena | Kwota dla porównywalnego zakresu, ze stanem na dany dzień | Cena najtańszego wariantu jednej strony i najdroższego drugiej |
| Brak funkcji | „Brak” albo „dostępne za dopłatą” | Puste pole lub pominięcie wiersza |
| Źródło | Podpis pod tabelą z informacją, skąd pochodzą dane | Dane bez wskazania pochodzenia |
Tabelę należy zbudować jako prawdziwą tabelę HTML z oznaczonymi nagłówkami kolumn i wierszy, a nie jako obrazek. Samouczek W3C poświęcony tabelom wyjaśnia, że bez oznaczenia komórek nagłówkowych oprogramowanie nie potrafi ustalić, które komórki są nagłówkami, a które danymi, i że same wskazówki wizualne nie wystarczają. Przy poprawnym kodzie czytnik ekranu, czyli program odczytujący stronę osobie niewidomej, podaje właściwy nagłówek przy każdej komórce.
<table>
<caption>Ekspres automatyczny a kolbowy - najważniejsze różnice</caption>
<thead>
<tr>
<th scope="col">Kryterium</th>
<th scope="col">Ekspres automatyczny</th>
<th scope="col">Ekspres kolbowy</th>
</tr>
</thead>
<tbody>
<tr>
<th scope="row">Czas przygotowania kawy</th>
<td>...</td>
<td>...</td>
</tr>
</tbody>
</table>Dłuższe objaśnienia lepiej przenieść z komórek do tekstu pod tabelą. Tam każde kryterium dostaje własny śródtytuł i dwa, trzy akapity: co oznacza, jak wypadają oba rozwiązania i z czego wynika różnica.
Dla kogo które rozwiązanie: jak napisać wskazanie
Wskazanie to część, w której autor mówi wprost, w jakiej sytuacji lepiej wybrać pierwsze rozwiązanie, a w jakiej drugie. Bez niej strona pozostaje zbiorem danych, a czytelnik musi sam wyciągać wnioski, czyli wraca do punktu wyjścia. Google w zaleceniach dotyczących opinii radzi porównywać podobne rzeczy lub wyjaśniać, co najlepiej sprawdzi się w określonych okolicznościach, a rekomendację uzasadniać.
Najczytelniej działa opis przez sytuacje, a nie przez cechy. Zamiast „rozwiązanie pierwsze jest tańsze w zakupie” lepiej napisać: jeżeli budżet na start jest ograniczony, a firma planuje korzystać z rozwiązania nie dłużej niż dwa lata, korzystniejsze będzie pierwsze, ponieważ niższy koszt zakupu nie zdąży zostać zrównoważony wyższym kosztem utrzymania. Czytelnik rozpoznaje w takim zdaniu własne położenie i dostaje uzasadnienie.
Wskazanie także na własną niekorzyść
Rzetelne porównanie dopuszcza wynik, w którym dla części czytelników lepsze okazuje się rozwiązanie, którego firma nie sprzedaje albo na którym zarabia mniej. To trudne, ale właśnie takie fragmenty budują zaufanie. Biuro rachunkowe z Bydgoszczy, które napisze, że przy bardzo małej liczbie faktur samodzielne prowadzenie uproszczonej księgowości bywa wystarczające, traci kilku klientów o najniższym budżecie, a zyskuje wiarygodność u pozostałych.
Wskazanie warto zamknąć krótkim zestawieniem w dwóch grupach: komu polecamy pierwsze rozwiązanie, a komu drugie. Jeżeli istnieje grupa osób, dla których żadne z dwóch rozwiązań nie jest dobre, również warto o tym napisać i podać, czego powinny szukać.
Dopiero po wskazaniu jest miejsce na zaproszenie do kontaktu lub odnośnik do oferty. Odwrócona kolejność, w której zachęta do zakupu pojawia się przed argumentami, sprawia, że całość odbierana jest jako reklama udająca porównanie. Podobną zasadę opisujemy we wpisie o tym, jak opisać ofertę na stronie usługi.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Czego Google oczekuje od treści porównawczych
Google oczekuje, że porównanie wniesie coś własnego: doświadczenie autora, dane, których nie ma w opisie producenta, i uzasadnione wnioski. Wynika to z dwóch dokumentów. Pierwszy to zalecenia opisujące, jak pisać opinie, które obejmują także treści porównujące produkty i usługi. Drugi to wytyczne o treściach przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników.

W zaleceniach o opiniach Google radzi między innymi oceniać z perspektywy użytkownika, pokazywać znajomość tematu, dołączać dowody w postaci zdjęć, nagrań lub odnośników do innych materiałów, wyjaśniać, co wyróżnia daną rzecz na tle konkurencji, oraz omawiać zalety i wady konkretnych rozwiązań na podstawie własnych badań. Zaleca też opisywać kluczowe cechy produktu bardziej szczegółowo niż producent i tłumaczyć, co oznaczają dla użytkownika. W tym samym dokumencie znajduje się uwaga, że długość tekstu nie ma znaczenia, a liczą się poprawność, rzetelność i oryginalność.
Pytania kontrolne przydatne przy porównaniu
Wytyczne o pomocnych treściach zawierają listę pytań do samooceny. Kilka z nich szczególnie dobrze pasuje do stron porównawczych: czy treść zawiera oryginalne informacje lub analizy, czy wnosi coś szczególnego w porównaniu z innymi stronami w wynikach wyszukiwania, czy autor nie ogranicza się do podsumowania tego, co mówią inni, oraz czy po lekturze czytelnik ma wystarczającą wiedzę, by osiągnąć swój cel. Całą listę omawiamy we wpisie o pomocnych treściach według Google.
Te same wytyczne zachęcają, by czytelnik mógł ustalić, kto przygotował treść i w jaki sposób powstała. Przy porównaniu oznacza to podpis autora, krótką informację o jego doświadczeniu z oboma rozwiązaniami i opis metody: skąd pochodzą dane, czy rozwiązania były testowane, na ilu realizacjach opiera się ocena. Więcej o pokazywaniu doświadczenia piszemy w tekście o wiarygodności strony firmy.
Porównania tworzone masowo
Ostrożności wymaga pomysł wygenerowania dziesiątek podstron „X czy Y” z jednego szablonu, w którym zmieniają się tylko nazwy. Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google opisują nadużywanie treści na dużą skalę jako tworzenie wielu stron głównie po to, by wpływać na pozycje, a nie pomagać użytkownikom, niezależnie od sposobu ich powstania. Te same zasady wymieniają strony partnerskie, na których opisy i recenzje są skopiowane od sprzedawcy i nie wnoszą nic własnego. Jako cechy dobrych stron partnerskich wskazują natomiast własne recenzje, testy i porównania. Wniosek jest prosty: lepiej przygotować pięć porównań opartych na doświadczeniu niż pięćdziesiąt przepisanych z kart produktów.
Jeżeli na stronie znajdują się odnośniki partnerskie, za które autor otrzymuje wynagrodzenie, należy je odpowiednio oznaczyć. Sposób oznaczania opisujemy we wpisie o atrybucie rel sponsored.
Granice reklamy porównawczej w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Reklama porównawcza jest w Polsce dozwolona, o ile nie jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, a ustawa wylicza przesłanki, które muszą być spełnione łącznie. Reguluje to art. 16 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z tym przepisem reklamą porównawczą jest reklama, która umożliwia rozpoznanie konkurenta albo oferowanych przez niego towarów lub usług. Unijna dyrektywa dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej uściśla, że chodzi o identyfikację wyraźną lub przez domniemanie. Nie trzeba więc padać nazwa. Wystarczy opis, po którym odbiorca rozpozna, o kogo chodzi, na przykład „jedyna inna firma z tej branży w naszym mieście”.
Pojęcie reklamy jest w dyrektywie szerokie: to przedstawienie w jakiejkolwiek formie w ramach działalności handlowej, które ma wspierać zbyt towarów lub usług. Podstrona firmowa, która zestawia własny produkt z cudzym i zachęca do zakupu własnego, mieści się w tej definicji, nawet jeśli ma formę tekstu na blogu.
Przesłanki dozwolonego porównania
Warunki wymienione w dyrektywie, którym odpowiadają przesłanki z polskiej ustawy, można streścić następująco. Porównanie nie może wprowadzać w błąd. Ma dotyczyć towarów lub usług zaspokajających te same potrzeby albo przeznaczonych do tego samego celu. Ma w sposób obiektywny zestawiać cechy istotne, odpowiednie, możliwe do sprawdzenia i typowe, a jedną z nich może być cena. Nie może dyskredytować konkurenta ani przedstawiać w złym świetle jego znaków, nazw, towarów, usług czy działalności. Nie może prowadzić do mylenia reklamującego z konkurentem. Nie może nieuczciwie korzystać z renomy cudzego znaku towarowego lub nazwy ani przedstawiać własnego produktu jako imitacji produktu chronionego znakiem. Osobny warunek dotyczy produktów z oznaczeniem pochodzenia: porównuje się je tylko z produktami o tym samym oznaczeniu.

Ustawa zawiera też regułę dla ofert specjalnych. Reklama porównawcza związana z taką ofertą powinna jasno wskazywać datę jej zakończenia albo informację, że oferta obowiązuje do wyczerpania zapasów lub zaprzestania świadczenia usług, a jeśli oferta jeszcze nie obowiązuje, także datę jej rozpoczęcia. Kto porównuje cenę promocyjną z regularną ceną konkurenta, powinien więc wyraźnie podać, do kiedy promocja trwa.
Informacje o innych przedsiębiorcach
Niezależnie od przepisów o reklamie obowiązuje art. 14 tej samej ustawy. Uznaje on za czyn nieuczciwej konkurencji rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody. Przepis wymienia w szczególności informacje o oferowanych towarach lub usługach, stosowanych cenach oraz sytuacji gospodarczej lub prawnej. Obejmuje także posługiwanie się nierzetelnymi wynikami badań i nierzetelnymi informacjami o wyróżnieniach. Ma to znaczenie również wtedy, gdy autor opisuje dwa cudze produkty i żadnego z nich nie sprzedaje.
Przedsiębiorca, którego interes został zagrożony lub naruszony, może na podstawie art. 18 ustawy żądać między innymi zaniechania niedozwolonych działań, usunięcia ich skutków, złożenia oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, naprawienia szkody oraz wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści. W praktyce spór zaczyna się zazwyczaj od pisma z żądaniem usunięcia lub zmiany treści.
Jak pisać o konkurencyjnych produktach rzetelnie i bez ryzyka prawnego
Bezpieczne pisanie o cudzym produkcie sprowadza się do trzech nawyków: każda informacja ma źródło, każda ma datę, a język opisuje fakty zamiast oceniać ludzi i firmy. Ryzyka nie da się wyłączyć całkowicie, ale można je wyraźnie ograniczyć sposobem pracy nad tekstem.
Źródłem powinny być materiały samego producenta lub usługodawcy: publiczny cennik, specyfikacja, regulamin, dokumentacja. Warto zachować kopię strony źródłowej z dnia, w którym powstawał tekst, ponieważ cenniki się zmieniają, a w razie sporu trzeba będzie pokazać, na czym opierały się podane wartości. Przy tabeli dobrze jest umieścić informację, według jakiego stanu przygotowano dane i skąd pochodzą.
Język faktów zamiast języka ocen
Zdanie „plan podstawowy nie obejmuje kopii zapasowych” jest faktem, który można sprawdzić w cenniku. Zdanie „ta firma lekceważy bezpieczeństwo klientów” jest oceną, której nie da się udowodnić i która przedstawia konkurenta w złym świetle. Podobnie z określeniami „najlepszy”, „jedyny”, „najtańszy na rynku”: są to twierdzenia o całym rynku, które trzeba byłoby wykazać. Bezpieczniej napisać, w czym konkretnie rozwiązanie przewyższa drugie i na jakiej podstawie.
Ostrożności wymagają także cudze oznaczenia. Nazwę porównywanego produktu podaje się w tekście po to, by czytelnik wiedział, o czym mowa. Używanie cudzego logo w sposób sugerujący powiązanie albo przedstawianie własnego produktu jako „tego samego, tylko taniej” może zostać uznane za nieuczciwe korzystanie z renomy lub za przedstawianie towaru jako imitacji. W razie wątpliwości co do użycia znaku towarowego decyzję warto pozostawić prawnikowi.
- Każda cecha i cena cudzego produktu ma wskazane, publicznie dostępne źródło.
- Kopia źródła została zapisana w dniu przygotowania tekstu.
- Tekst nie zawiera ocen firmy konkurenta, jej pracowników ani sytuacji finansowej.
- Stwierdzenia o pierwszeństwie na rynku zastąpiono konkretnymi, sprawdzalnymi różnicami.
- Ceny promocyjne opatrzono informacją, do kiedy obowiązują.
- Ustalono osobę odpowiedzialną za przegląd strony i termin kolejnej aktualizacji.
Tytuł, dane strukturalne, linkowanie i aktualizacja
Od strony technicznej strona porównawcza potrzebuje opisowego tytułu z nazwami obu rozwiązań, odnośników z powiązanych podstron i stałego rytmu aktualizacji. Wytyczne Google o pomocnych treściach pytają, czy główny nagłówek lub tytuł zawiera opisowe, pomocne podsumowanie treści i czy nie jest przekoloryzowany. Tytuł „Pompa ciepła czy kocioł gazowy: koszty, montaż i dla kogo które rozwiązanie” spełnia ten warunek. Tytuł zapowiadający „szokującą prawdę” o jednym z rozwiązań już nie. Zasady pisania tytułów opisujemy w osobnym wpisie o tytule strony i meta opisie.
Jeśli na stronie stosowane są dane strukturalne, czyli znaczniki w kodzie opisujące zawartość strony dla wyszukiwarek, muszą one odpowiadać temu, co widzi użytkownik. Ogólne wytyczne Google dotyczące uporządkowanych danych zabraniają oznaczania elementów niewidocznych dla użytkownika i wykorzystywania znaczników do wprowadzania w błąd, wymagają też, by informacje były aktualne.
Odnośniki i przegląd treści
Do strony porównawczej powinny prowadzić odnośniki z podstron obu rozwiązań, a ze strony porównawczej odnośniki do nich. Czytelnik, który już wybrał, przechodzi wtedy prosto do właściwej oferty. Szerzej opisujemy to we wpisie o linkowaniu wewnętrznym. Przegląd treści warto zaplanować po każdej zmianie cennika lub oferty którejkolwiek ze stron porównania, a niezależnie od tego w stałych odstępach. Nieaktualna cena konkurenta przestaje być informacją prawdziwą, nawet jeśli w dniu publikacji była poprawna.
Typowe błędy i sytuacje, w których przydaje się pomoc
Najczęściej spotykane błędy to porównanie z z góry ustalonym zwycięzcą, brak wskazania dla kogo które rozwiązanie oraz dane o cudzym produkcie, których nikt nie aktualizuje. Pierwszy błąd odbiera stronie wiarygodność, drugi użyteczność, a trzeci może z czasem stać się problemem prawnym.
W audytach treści widujemy też inne powtarzające się potknięcia: tabelę wstawioną jako obrazek, porównanie rzeczy o różnym przeznaczeniu, na przykład narzędzia dla jednoosobowej firmy z systemem dla dużej organizacji, odpowiedź ukrytą na samym końcu długiego tekstu, kilka niemal identycznych podstron różniących się kolejnością nazw w tytule, wreszcie brak autora i informacji, na czym opiera się ocena.
Samodzielnie da się przygotować porównanie dwóch własnych rozwiązań, zwłaszcza gdy firma dobrze zna pytania klientów. Pomoc przydaje się wtedy, gdy porównań ma powstać kilka lub kilkanaście i trzeba je wpasować w strukturę serwisu, gdy brakuje czasu na zebranie danych i ich późniejsze aktualizowanie albo gdy tekst dotyczy nazwanego konkurenta. W tym ostatnim przypadku redakcję warto połączyć z opinią prawnika. Układ treści i dobór tematów można uporządkować w ramach audytu SEO, a same teksty zlecić w ramach usługi treści SEO lub copywritingu.
Jeśli chcą Państwo zamówić treści SEO, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy na stronie porównawczej wolno podać nazwę konkurenta?
Przepisy nie zakazują reklamy porównawczej, lecz określają warunki, które musi ona spełnić łącznie. Porównanie ma być między innymi obiektywne, sprawdzalne, niewprowadzające w błąd i niedyskredytujące konkurenta. Przed publikacją takiego tekstu warto skonsultować go z prawnikiem.
Czy pominięcie nazwy konkurenta rozwiązuje problem?
Nie zawsze. Reklamą porównawczą jest także taka, która pozwala rozpoznać konkurenta pośrednio, na przykład po opisie, lokalizacji lub charakterystycznej cesze oferty. Jeśli odbiorca bez trudu domyśli się, o kogo chodzi, obowiązują te same wymagania.
Ile kryteriów powinna zawierać tabela porównawcza?
Nie ma tu reguły wynikającej z zaleceń Google. Z naszej praktyki wynika, że sześć do ośmiu kryteriów wystarcza, by pokazać najważniejsze różnice i nie przytłoczyć czytelnika. Pozostałe kwestie lepiej omówić w tekście pod tabelą.
Czy strona porównawcza musi wskazywać zwycięzcę?
Nie musi wskazywać jednego zwycięzcy dla wszystkich, ale powinna powiedzieć, komu które rozwiązanie lepiej posłuży. Google zaleca wyjaśniać, co najlepiej sprawdzi się w określonych okolicznościach, i uzasadniać rekomendacje.
Jak często aktualizować porównanie?
Po każdej zmianie ceny, zakresu lub warunków któregokolwiek z porównywanych rozwiązań, a dodatkowo w stałych odstępach ustalonych w firmie. Szczególnie ważne są dane o cudzych produktach, ponieważ nieaktualna informacja o konkurencie może wprowadzać w błąd.
Czy długi tekst porównawczy ma większe szanse w Google?
Google w zaleceniach dotyczących opinii zaznacza, że długość nie ma znaczenia, a liczą się poprawność, rzetelność i oryginalność. Tekst powinien być na tyle długi, by omówić każde istotne kryterium i uzasadnić wskazanie. Agencja nie gwarantuje pozycji w wynikach wyszukiwania, niezależnie od objętości treści.
Źródła
- Jak pisać opinie, Centrum wyszukiwarki Google
- Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
- Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Ogólne wytyczne dotyczące uporządkowanych danych, Centrum wyszukiwarki Google
- Art. 16. nieucz. konk. - Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, LexLege
- Art. 14. nieucz. konk. - Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, LexLege
- Art. 18. nieucz. konk. - Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, LexLege
- Dyrektywa 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, EUR-Lex
- Tables Tutorial, W3C Web Accessibility Initiative
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




