Własne zdjęcia pokazują firmę taką, jaka jest naprawdę, a zdjęcia z banku i ilustracje dobrze uzupełniają miejsca, w których nie ma czego fotografować. Najlepiej sprawdza się połączenie obu źródeł według jasnej zasady: ludzie, siedziba i realizacje z własnej sesji, a pojęcia abstrakcyjne z banku lub w formie ilustracji. Poniżej opisujemy, jak podjąć tę decyzję, jak przygotować sesję, jak czytać licencję i kiedy potrzebna jest zgoda pracownika na publikację wizerunku.
Własne zdjęcia, bank zdjęć czy ilustracje - co wybrać
Wybór zależy od tego, co dane zdjęcie ma udowodnić. Jeśli ma pokazać, kto wykonuje usługę, gdzie firma pracuje i jak wyglądają efekty, potrzebne jest zdjęcie własne. Jeśli ma jedynie zilustrować pojęcie, na przykład bezpieczeństwo danych albo oszczędność czasu, wystarczy zdjęcie z banku lub ilustracja. Błąd polega zwykle nie na samym sięgnięciu po bank zdjęć, lecz na zastąpieniu nim tych miejsc, w których odbiorca oczekuje prawdziwego obrazu firmy.
Bank zdjęć, nazywany też zbiorem zdjęć stockowych, to serwis, w którym fotografowie udostępniają gotowe kadry wielu nabywcom na warunkach licencji. Ilustracje to rysunki, schematy i ikony przygotowane przez grafika, często w jednym stylu dla całego serwisu. Trzecim, coraz popularniejszym źródłem są obrazy tworzone przez generatory oparte na sztucznej inteligencji. Każde z tych źródeł ma inne mocne strony, inne koszty i inne ryzyka.
| Źródło | Do czego się nadaje | Główne ograniczenie | Na co uważać |
|---|---|---|---|
| Sesja w firmie | Zespół, siedziba, proces pracy, realizacje, produkty | Wymaga przygotowania i czasu pracowników | Umowa z fotografem i zgody osób na zdjęciach |
| Bank zdjęć | Pojęcia ogólne, tła, wpisy na blogu | Ten sam kadr mogą kupić inne firmy | Zakres licencji i sposób użycia |
| Ilustracje i ikony | Procesy, schematy, usługi niewidoczne gołym okiem | Nie pokazują ludzi ani miejsca | Jeden styl w całym serwisie, prawa do plików |
| Obrazy z generatora | Grafiki dekoracyjne i koncepcyjne | Nie przedstawiają rzeczywistości firmy | Nie udawać nimi pracowników ani realizacji |
Gdzie własne zdjęcie jest niezastąpione
Są podstrony, na których odbiorca sprawdza, czy firma istnieje i czy można jej zaufać. To strona główna, podstrona o firmie i zespole, strona kontaktowa, opisy realizacji oraz karty usług, w których obiecuje się konkretny efekt. Hipotetyczny przykład: zakład hydrauliczny z Łodzi może pokazać na stronie zdjęcie uśmiechniętego montera z banku zdjęć, ale klient, który wpuszcza obcą osobę do mieszkania, wolałby zobaczyć ludzi, którzy naprawdę przyjadą, oraz samochód z oznaczeniem firmy. Podobnie kancelaria z Krakowa zyska więcej na portretach własnych prawników niż na ogólnym kadrze z wagą i kodeksem.
Przy planowaniu warto wrócić do tego, jakie sekcje ma zawierać strona główna, i przy każdej z nich zapisać, jakiego obrazu potrzebuje. Taka lista od razu pokazuje, ile zdjęć musi powstać w firmie, a ile można dobrać z innych źródeł.
Kiedy bank zdjęć i ilustracje wystarczą
Zdjęcie z banku dobrze sprawdza się jako tło sekcji, obraz do wpisu na blogu albo ilustracja ogólnego pojęcia, którego nie da się sfotografować w firmie. Ilustracje i schematy są z kolei lepsze od zdjęć tam, gdzie trzeba wyjaśnić przebieg usługi, zależności albo kolejność działań. Biuro rachunkowe nie pokaże na fotografii obiegu dokumentów, ale prosty schemat z czterema etapami wyjaśni go w kilka sekund.
Czym grozi powtarzalne zdjęcie z banku
Powtarzalne zdjęcie z banku grozi przede wszystkim utratą wiarygodności: odbiorca, który widział ten sam kadr na innych stronach, przestaje traktować obraz jako informację o firmie. Drugie ryzyko to brak wyróżnienia, ponieważ z tego samego zbioru korzystają także konkurenci. Trzecie dotyczy widoczności w wyszukiwarce grafiki, gdzie własny, niepowtarzalny obraz ma po prostu więcej do zaoferowania niż kolejna kopia znanego kadru.
Google w zaleceniach dotyczących tworzenia przydatnych i rzetelnych treści zwraca uwagę na oryginalność, czyli na to, czy strona wnosi informacje lub perspektywę niedostępną gdzie indziej, oraz na zaufanie, które wskazuje jako najważniejszy składnik oceny wiarygodności. Ten sam dokument wymienia obrazy jako część treści strony i przestrzega przed fałszywymi profilami twórców, podając jako przykład zdjęcia wygenerowane przez sztuczną inteligencję. Wniosek dla strony firmowej jest praktyczny: portret pracownika, którego w firmie nie ma, szkodzi wiarygodności niezależnie od tego, czy pochodzi z banku, czy z generatora.
Warto dodać zastrzeżenie. Dokumentacja Google nie stwierdza, że samo użycie zdjęcia z banku obniża pozycję strony, i nie należy tego tak przedstawiać. Mowa o jakości i oryginalności całej treści, a zdjęcia są jednym z jej elementów. Z praktyki agencji wynika natomiast, że strony z prawdziwymi fotografiami zespołu i realizacji łatwiej przekonują odwiedzających do kontaktu.

Jak rozpoznać zużyty kadr
Zużyte kadry mają wspólne cechy: uścisk dłoni nad biurkiem, grupa osób pokazująca kciuki, konsultantka ze słuchawkami na białym tle, dłonie nad klawiaturą laptopa. Jeśli zdjęcie mogłoby stać na stronie banku, przychodni i firmy transportowej jednocześnie, niczego nie mówi o żadnej z nich. Przed zakupem warto wyszukać dany obraz w wyszukiwarce grafiki przez funkcję wyszukiwania obrazem i ocenić, na ilu stronach już występuje, zwłaszcza w tej samej branży i w tym samym mieście. Jeżeli zdjęcie z banku jest konieczne, lepiej wybierać kadry mniej oczywiste: szczegół zamiast całej sceny, naturalne światło zamiast studyjnego, osoby zajęte pracą zamiast patrzących w obiektyw.
Jak przygotować listę ujęć do sesji
Listę ujęć przygotowuje się na podstawie struktury serwisu: dla każdej podstrony i każdej sekcji zapisuje się, jakie zdjęcie jest potrzebne, w jakim układzie i co ma na nim być widoczne. Fotograf, który dostaje taką listę, wie, ile kadrów ma przywieźć i w jakich proporcjach, a firma nie odkrywa po sesji, że brakuje zdjęcia do najważniejszej usługi.
Najlepszy moment na tę pracę to etap, w którym gotowa jest już makieta, a projekt graficzny dopiero powstaje. Wtedy wiadomo, gdzie będą zdjęcia szerokie, gdzie pionowe i gdzie na obrazie znajdzie się nagłówek. Jeśli strona dopiero jest planowana, listę zdjęć warto dopisać do dokumentu, w którym opisuje się zakres prac, o czym szerzej piszemy we wpisie o tym, co zapisać w briefie na stronę internetową.
Co zapisać przy każdym ujęciu
Przy każdej pozycji listy przydaje się sześć informacji: podstrona i sekcja, w której zdjęcie się pojawi, temat kadru, układ (poziomy, pionowy lub kwadrat), miejsce na tekst, osoby i rekwizyty oraz priorytet. Układ ma znaczenie, ponieważ zdjęcie do szerokiego baneru na komputerze bywa przycinane do pionu na telefonie. Fotograf powinien więc zostawić zapas wokół głównego motywu, a najważniejsze ujęcia wykonać w dwóch orientacjach.
Podstrona: Strona główna, sekcja otwierająca
Temat: ekipa przy pracy w łazience klienta
Układ: poziomy i pionowy, wolne miejsce z lewej strony na nagłówek
Osoby: dwóch monterów w odzieży z logo
Priorytet: konieczne
Podstrona: O firmie
Temat: portrety zespołu, sześć osób, to samo tło i światło
Układ: pionowy, kadr od pasa w górę
Priorytet: konieczne
Podstrona: Kontakt
Temat: wejście do biura z ulicy, widoczny szyld
Układ: poziomy
Priorytet: ważne
Podstrona: Realizacje
Temat: trzy ukończone łazienki, ujęcie ogólne i dwa szczegóły
Układ: poziomy
Priorytet: ważnePriorytet pozwala zachować spokój, gdy sesja się przeciąga. Ujęcia konieczne wykonuje się na początku dnia, ważne w drugiej kolejności, a dodatkowe tylko wtedy, gdy zostanie czas. Przy takiej kolejności nawet skrócona sesja daje komplet zdjęć do najważniejszych podstron.

Grupy ujęć, które warto zaplanować
W większości firm usługowych lista składa się z kilku powtarzalnych grup. Pierwszą są portrety, wykonane w tym samym miejscu i przy tym samym świetle, aby podstrona zespołu wyglądała jednolicie. Drugą są zdjęcia przy pracy: rozmowa z klientem, narada, wykonywanie usługi. Trzecią tworzą kadry miejsca, czyli budynek z zewnątrz, wejście, recepcja i sala spotkań. Czwartą są szczegóły: narzędzia, materiały, dokumenty bez widocznych danych, dłonie przy pracy. To one najczęściej zastępują później zdjęcia z banku jako tła sekcji i obrazy do wpisów. Piątą, najcenniejszą grupą są efekty: gotowe realizacje lub produkty.
Te same zdjęcia przydadzą się poza stroną. Pomoc Profilu Firmy w Google opisuje wymagania dla zdjęć w wizytówce: format JPG lub PNG, rozmiar od 10 KB do 5 MB, zalecana rozdzielczość 720 x 720 pikseli i minimalna 250 x 250 pikseli, a także zdjęcia ostre, dobrze oświetlone, bez silnej obróbki i nadmiaru filtrów, pokazujące firmę tak, jak wygląda w rzeczywistości. Sesja zaplanowana z myślą o stronie może więc od razu dostarczyć logo, zdjęcie na okładkę i fotografie siedziby do wizytówki, co wspiera widoczność firmy w Mapach Google.
Jak zorganizować dzień sesji w firmie
Dzień sesji organizuje się tak, aby fotograf nie czekał na ludzi, a ludzie nie czekali na fotografa: z harmonogramem godzinowym, jedną osobą odpowiedzialną po stronie firmy i przygotowanymi wcześniej pomieszczeniami.
Przed sesją warto obejść z fotografem siedzibę albo wysłać mu kilka zdjęć zrobionych telefonem. Pozwala to wybrać miejsca z dobrym światłem i ocenić, co trzeba uprzątnąć. Pracowników należy uprzedzić z kilkudniowym wyprzedzeniem, podać im godzinę i wskazówki dotyczące ubioru, a zgody na publikację wizerunku zebrać przed sesją, nie po niej. Osoby, które zgody nie wyrażają, po prostu nie biorą udziału w zdjęciach i nie powinny być widoczne w tle.
- Lista ujęć z priorytetami przekazana fotografowi kilka dni wcześniej.
- Harmonogram z godzinami dla każdej osoby i każdego pomieszczenia.
- Jedna osoba z firmy, która towarzyszy fotografowi i odhacza wykonane ujęcia.
- Podpisane zgody na publikację wizerunku od wszystkich osób, które pojawią się w kadrze.
- Uporządkowane biurka, schowane dokumenty z danymi klientów, wygaszone lub zasłonięte ekrany.
- Ubiór w uzgodnionej kolorystyce, czysta odzież robocza z aktualnym logo.
- Sprawdzony szyld, tablice informacyjne i oznakowanie pojazdów.
- Zapasowy termin dla ujęć zewnętrznych na wypadek złej pogody.
Szczególnej uwagi wymaga tło. Na zdjęciach biurowych często widać monitory z otwartą pocztą, tablice z notatkami, faktury albo karteczki z hasłami. Przed publikacją każdy kadr warto obejrzeć w pełnym powiększeniu i ocenić, czy nie ujawnia danych klientów, kontrahentów ani informacji, które powinny zostać w firmie.
Co uzgodnić z fotografem przed sesją
Z fotografem warto uzgodnić na piśmie, do czego firma będzie mogła używać zdjęć, w jakiej postaci je otrzyma i w jakim terminie. Samo zamówienie sesji nie przesądza o tym, w jakim zakresie zamawiający może korzystać z fotografii, dlatego umowa powinna wymieniać sposoby wykorzystania: stronę internetową, media społecznościowe, reklamę płatną, materiały drukowane, wizytówkę w Google. Kwestie przeniesienia praw lub udzielenia licencji reguluje ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a treść konkretnej umowy najlepiej skonsultować z prawnikiem. Dobrą praktyką jest też zamówienie plików w pełnej rozdzielczości, bez przycięcia do wymiarów strony, ponieważ te same kadry będą później potrzebne w innych proporcjach.
Jeśli chcą Państwo zamówić stronę internetową, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Jak czytać licencję zdjęcia z banku
Licencję czyta się pod kątem tego, co dokładnie wolno zrobić ze zdjęciem, gdzie, jak długo i pod jakimi warunkami. Zakup lub pobranie pliku z banku nie oznacza nabycia zdjęcia na własność, lecz uzyskanie zgody na korzystanie z niego w granicach opisanych w regulaminie. Granice te różnią się między serwisami, a nierzadko także między rodzajami licencji w jednym serwisie, dlatego nie należy zakładać, że zasady znane z jednego banku obowiązują w drugim.
Zgoda uprawnionego na korzystanie ze zdjęcia w określonym zakresie. Określa dozwolone sposoby użycia, czas, terytorium i ewentualne obowiązki, na przykład podanie autora.
W treści licencji warto odszukać odpowiedzi na kilka pytań i zapisać je razem z plikiem. Poniższa tabela porządkuje te pytania. To lista spraw do sprawdzenia, a nie wykładnia konkretnego regulaminu, ponieważ zapisy trzeba każdorazowo przeczytać u źródła.
| Pytanie | Czego szukać w licencji | Dlaczego to ważne |
|---|---|---|
| Czy wolno użyć zdjęcia w celach komercyjnych | Rozróżnienie użycia komercyjnego i redakcyjnego | Zdjęcia oznaczone jako wyłącznie redakcyjne nie są przeznaczone do promocji firmy |
| Gdzie wolno je pokazać | Strona, media społecznościowe, reklama płatna, druk, produkty na sprzedaż | Użycie na towarach lub w dużym nakładzie bywa objęte osobną, rozszerzoną licencją |
| Jak długo i na jakim obszarze | Czas trwania i terytorium | Licencja czasowa wymaga odnowienia lub zdjęcia obrazu ze strony |
| Czy wolno zdjęcie zmieniać | Kadrowanie, zmiana kolorów, dodawanie napisów, montaż | Niektóre licencje ograniczają przeróbki |
| Czy trzeba podać autora | Wymóg podpisu i jego brzmienie | Brak wymaganego podpisu oznacza korzystanie niezgodne z licencją |
| Co z osobami i miejscami na zdjęciu | Informacja o zgodzie modela i właściciela obiektu, zakazane konteksty | Licencja może wykluczać pokazywanie modela w sposób, który sugeruje jego poparcie dla usługi |
| Kto może korzystać z pliku | Liczba użytkowników, możliwość przekazania klientowi | Zdjęcie kupione przez wykonawcę strony nie zawsze może zostać u zamawiającego |
Zdjęcia dostępne bez opłat
Zdjęcia dostępne bez opłat również mają licencję i również trzeba ją przeczytać. Brak ceny nie oznacza braku warunków: licencja może wymagać podania autora, zakazywać użycia komercyjnego albo zmian w obrazie. Dochodzi jeszcze jedno ryzyko. Serwis, który pozwala każdemu dodać zdjęcie, nie zawsze sprawdza, czy wgrywający jest jego autorem i czy osoby widoczne w kadrze zgodziły się na publikację. W razie wątpliwości bezpieczniej wybrać inne zdjęcie albo zapytać prawnika.
Tym bardziej nie należy kopiować obrazów znalezionych w wyszukiwarce grafiki. Wynik wyszukiwania pokazuje, gdzie zdjęcie się znajduje, a nie to, że wolno je wykorzystać. Google udostępnia twórcom możliwość oznaczenia obrazu informacją o licencji i wtedy w Grafice Google może pojawić się przy nim plakietka „Na licencji” z linkiem do warunków, co opisuje dokumentacja o metadanych obrazu. Plakietka jest wskazówką, gdzie szukać warunków, a nie zgodą na użycie.
Dowód licencji i rejestr zdjęć
Dla każdego zdjęcia spoza własnej sesji warto przechowywać dowód: fakturę lub potwierdzenie pobrania, numer zdjęcia w banku, nazwę konta, z którego je pobrano, oraz kopię treści licencji z dnia pobrania. Regulaminy się zmieniają, a zdjęcia bywają wycofywane z ofert, więc zapisany dokument jest najprostszym sposobem wykazania, na jakich warunkach obraz trafił na stronę.
Najprościej prowadzić arkusz, w którym każdy wiersz to jeden plik: nazwa, źródło, autor, rodzaj licencji, data pobrania, podstrony, na których zdjęcie występuje, oraz termin wygaśnięcia, jeśli licencja jest czasowa. Taki rejestr przydaje się również przy zmianie wykonawcy strony, gdy trzeba ustalić, na kogo wystawiona jest licencja.
Kiedy potrzebna jest zgoda na wizerunek pracownika
Zgoda pracownika jest potrzebna przed publikacją jego zdjęcia na stronie firmowej. Urząd Ochrony Danych Osobowych w publikacji dla pracodawców o ochronie danych w miejscu pracy wskazuje wprost, że zamieszczenie wizerunku pracownika na stronie internetowej wymaga uzyskania jego dobrowolnej zgody. Według tej publikacji wizerunek nie należy do danych wymienionych w Kodeksie pracy, dlatego samo zatrudnienie nie daje prawa do pokazywania czyjejś twarzy w internecie.
Ta sama publikacja opisuje, czym zgoda ma być: dobrowolnym, konkretnym, świadomym i jednoznacznym okazaniem woli. Dobrowolność oznacza, że pracownik może odmówić i nie spotkają go z tego powodu żadne negatywne konsekwencje. Zgodę można też w każdej chwili wycofać, pracodawca powinien o tym prawie poinformować, a wycofanie ma być równie łatwe jak jej udzielenie. W praktyce oznacza to, że udział w sesji nie może być poleceniem służbowym, a zgoda nie powinna być jednym z wielu punktów podpisywanych hurtowo przy zatrudnieniu.
Znaczenie ma także konkretność. Ogólne rozporządzenie o ochronie danych wyjaśnia w motywach, że zgody nie uważa się za dobrowolną, jeżeli nie można jej wyrazić z osobna na różne operacje przetwarzania. Dlatego formularz warto ułożyć tak, aby pracownik mógł osobno zaznaczyć stronę internetową, media społecznościowe, reklamę płatną i materiały drukowane. Ktoś może zgodzić się na portret na podstronie zespołu, a nie chcieć występować w reklamie.
Co powinna zawierać zgoda
Dobrze przygotowany dokument odpowiada na pytania, które pracownik mógłby zadać: kto będzie publikował zdjęcie, gdzie dokładnie się ono pojawi, w jakim celu, jak długo oraz jak i u kogo można zgodę wycofać. Zgodę warto zebrać jako osobny dokument i przechowywać razem z rejestrem zdjęć. Wzór najlepiej przygotować z prawnikiem lub inspektorem ochrony danych, ponieważ opis w tym wpisie jest ogólny i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.
Co zrobić po wycofaniu zgody lub odejściu pracownika
Po wycofaniu zgody zdjęcie należy usunąć ze wszystkich miejsc, w których firma je opublikowała, chyba że istnieje inna podstawa prawna dalszego przetwarzania. Urząd Ochrony Danych Osobowych w materiale o prawie do usunięcia danych, w tym wizerunku z internetu, wymienia wycofanie zgody wśród podstaw żądania usunięcia danych i wskazuje, że administrator powinien odpowiedzieć niezwłocznie, najpóźniej w ciągu miesiąca. Tu przydaje się rejestr: kolumna z listą podstron pozwala szybko znaleźć każde wystąpienie zdjęcia, także w starych wpisach na blogu, w wizytówce Google i w profilach społecznościowych.
Publikacja urzędu dla pracodawców nie omawia wprost zdjęć po zakończeniu zatrudnienia, dlatego sposób postępowania warto ustalić z prawnikiem i zapisać w samej zgodzie. Z punktu widzenia wiarygodności strony sprawa jest prostsza: podstrona zespołu z osobami, które dawno nie pracują w firmie, wprowadza klientów w błąd, więc jej przegląd po każdej zmianie kadrowej powinien być stałą czynnością. O tym, jak opisać przetwarzanie danych w serwisie, piszemy we wpisie o polityce prywatności strony firmowej.
Jak utrzymać spójny styl kadrów w całym serwisie
Spójny styl utrzymuje się dzięki kilku regułom spisanym na jednej stronie i stosowanym do każdego nowego zdjęcia: te same proporcje w tych samych miejscach, podobne światło i kolorystyka, jednakowy sposób kadrowania ludzi oraz jedna obróbka.
Największy wpływ ma obróbka. Zdjęcia z sesji, z banku i z telefonu pracownika różnią się temperaturą barw, kontrastem i nasyceniem, dlatego przed publikacją warto doprowadzić je do jednego wyglądu tym samym zestawem ustawień. Druga sprawa to proporcje: jeśli kafelki usług mają układ cztery do trzech, każde kolejne zdjęcie w tym miejscu powinno być przygotowane w tym samym układzie, a główny motyw powinien leżeć w podobnym miejscu kadru. Trzecia dotyczy ludzi: portrety zespołu robi się na tym samym tle i z tej samej odległości, a nową osobę fotografuje się według zapisanych ustawień, zamiast wklejać zdjęcie z prywatnego archiwum.

Reguły dotyczą także zdjęć z banku i ilustracji. Jeśli własne fotografie są jasne i naturalne, dobrane do nich kadry z banku powinny mieć podobne światło, a ilustracje jedną grubość linii i jedną paletę barw zgodną z kolorami firmy. Zasady warto dołączyć do dokumentacji serwisu obok ustaleń dotyczących pisma, o których piszemy we wpisie o typografii i czytelności strony.
Jak przygotować zdjęcia do publikacji na stronie
Zdjęcie gotowe do publikacji ma opisową nazwę pliku, wymiary dopasowane do miejsca na stronie, rozsądną wagę i tekst alternatywny. Plik prosto z aparatu jest znacznie większy, niż potrzebuje strona, i wgrany bez przygotowania spowalnia jej wczytywanie.
Dokumentacja Google o sprawdzonych metodach dla obrazów zaleca krótkie, opisowe nazwy plików zamiast ogólnych oznaczeń nadawanych przez aparat, tekst alternatywny przydatny i zgodny z treścią strony, bez upychania słów kluczowych, oraz umieszczanie obrazów obok tekstu, którego dotyczą. Wynika z niej także, że Google odnajduje obrazy w atrybucie src elementu img i nie indeksuje obrazów ustawionych jako tło w arkuszu stylów. Zdjęcie zespołu czy realizacji, które ma być widoczne w wyszukiwarce grafiki, powinno więc być zwykłym obrazem w treści, a nie tłem sekcji.

Tekst alternatywny służy przede wszystkim osobom korzystającym z czytników ekranu. Według wskazówek W3C zdjęcie niosące informację otrzymuje krótki opis oddający jego sens, a obraz czysto dekoracyjny pusty atrybut alt. Portret opisuje się więc imieniem, nazwiskiem i stanowiskiem, a ozdobne tło pozostaje bez opisu. Więcej o wymaganiach dostępności piszemy we wpisie o najczęściej niespełnianych kryteriach WCAG.
Duże zdjęcie na górze strony bywa największym elementem widocznym po wczytaniu, a czas jego pojawienia się mierzy wskaźnik LCP, czyli największe wyrenderowanie treści. Serwis web.dev w materiale o optymalizacji tego wskaźnika podaje jako dobry wynik 2,5 sekundy lub mniej, odradza leniwe wczytywanie takiego obrazu i zaleca wersje dopasowane do urządzenia oraz nowsze formaty, takie jak WebP lub AVIF. Wynik własnej strony można sprawdzić w narzędziu PageSpeed Insights. Jeśli zależy Państwu na ruchu z wyszukiwarki obrazów, zajmujemy się tym w ramach usługi pozycjonowania grafiki.
Jeśli chcą Państwo zamówić stronę internetową, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Czy zdjęcia z banku szkodzą pozycji strony w Google?
Dokumentacja Google nie zawiera takiego stwierdzenia. Zalecenia dotyczą oryginalności i wiarygodności całej treści, a obrazy są jej częścią. Własne zdjęcia pomagają przede wszystkim przekonać odwiedzających, że firma jest prawdziwa.
Ile zdjęć powinno powstać podczas sesji?
Tyle, ile wynika z listy ujęć ułożonej według podstron, z zapasem na przyszłe wpisy i media społecznościowe. Liczbę zdjęć po obróbce warto zapisać w umowie z fotografem.
Czy pracownik może odmówić udziału w sesji?
Tak. Według publikacji Urzędu Ochrony Danych Osobowych zgoda na publikację wizerunku musi być dobrowolna, a odmowa nie może powodować negatywnych konsekwencji. Taką osobę można przedstawić na stronie samym imieniem, nazwiskiem i stanowiskiem.
Czy można użyć obrazów wygenerowanych przez sztuczną inteligencję?
Jako grafik dekoracyjnych lub koncepcyjnych tak, po sprawdzeniu warunków narzędzia. Nie należy przedstawiać ich jako zdjęć pracowników, siedziby ani realizacji. Google wymienia wygenerowane zdjęcia profilowe jako przykład fałszywego przedstawiania twórców.
Czy wystarczy podać autora, aby użyć cudzego zdjęcia?
Nie. Podpis nie zastępuje zgody uprawnionego. Zdjęcia wolno użyć wtedy, gdy pozwala na to licencja lub umowa, a podanie autora bywa jednym z jej warunków.
Jak często odświeżać zdjęcia na stronie?
Po każdej zmianie, którą klient zauważyłby na miejscu: nowa siedziba, nowe osoby w zespole, zmiana logo lub oferty. Poza tym warto raz w roku przejrzeć serwis razem z rejestrem zdjęć i licencji.
Źródła
- Sprawdzone metody dotyczące SEO obrazów, Centrum wyszukiwarki Google
- SEO w Grafice Google: metadane obrazu, Centrum wyszukiwarki Google
- Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
- Zarządzanie zdjęciami i filmami w profilu firmy, Pomoc Profilu Firmy w Google
- Optymalizacja największego wyrenderowania treści, web.dev
- An alt Decision Tree, W3C Web Accessibility Initiative
- Ochrona danych osobowych w miejscu pracy. Poradnik dla pracodawców, Urząd Ochrony Danych Osobowych
- Prawo do usunięcia danych w praktyce: jak usunąć swoje dane np. wizerunek z Internetu?, Urząd Ochrony Danych Osobowych
- Ogólne rozporządzenie o ochronie danych, EUR-Lex
- Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Europejski Identyfikator Prawodawstwa
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




