Mapa witryny dużego sklepu to nie jeden plik, lecz zestaw plików spiętych indeksem: osobno produkty, osobno kategorie, osobno pozostałe strony, wyłącznie z adresami kanonicznymi i z datą modyfikacji, której Google może zaufać. Tak przygotowana mapa pomaga wyszukiwarce poznać asortyment, a właścicielowi sklepu pozwala w Search Console ustalić, która część serwisu ma kłopot z indeksowaniem.
Po co dużemu sklepowi mapa witryny
Mapa witryny jest plikiem, w którym właściciel serwisu przekazuje wyszukiwarce listę stron, zdjęć i innych zasobów wraz z podstawowymi informacjami o nich. Dla sklepu z tysiącami produktów to najprostszy sposób, aby Google dowiedział się o nowych i zmienionych kartach bez czekania, aż robot dotrze do nich po linkach z kategorii.
W dokumentacji Centrum wyszukiwarki Google znajduje się rozróżnienie, które dobrze porządkuje temat. Mała witryna, czyli taka, która ma do pięciuset stron przeznaczonych do wyników wyszukiwania i jest dobrze połączona linkami ze stroną główną, może obejść się bez mapy. Mapa pomaga natomiast serwisom dużym, nowym z niewielką liczbą linków zewnętrznych oraz takim, w których jest dużo zdjęć, filmów lub wiadomości. Sklep internetowy z rozbudowanym asortymentem spełnia zwykle pierwszy i trzeci warunek jednocześnie.
Trzeba przy tym znać granice tego narzędzia. Google zaznacza, że mapa pomaga rozpoznać adresy, ale nie gwarantuje, że wszystkie zostaną zeskanowane i zindeksowane. Samo przesłanie pliku jest tylko podpowiedzią. Wyszukiwarka nie musi mapy pobrać ani z niej skorzystać. Mapa nie naprawi więc ubogich kart produktów ani słabego linkowania wewnętrznego w sklepie, może jedynie skrócić drogę robota do stron, które na indeksowanie zasługują.
Drugi powód dotyczy już nie Google, lecz właściciela sklepu. Dobrze podzielona mapa jest narzędziem pomiarowym. Skoro raporty Search Console można zawęzić do adresów z jednego pliku, to od sposobu podziału zależy, czy da się odpowiedzieć na pytania w rodzaju: ile kart produktów z danej grupy trafiło do indeksu, czy kategorie indeksują się lepiej niż strony marek, w której części serwisu przybywa adresów odrzuconych. Przy jednej, wspólnej mapie odpowiedzi na te pytania wymagają żmudnego porównywania list.
Plik, najczęściej w formacie XML, zawierający listę adresów serwisu przeznaczonych do wyników wyszukiwania. Może dodatkowo wskazywać datę ostatniej modyfikacji każdej strony oraz zdjęcia, które się na niej znajdują.
W dokumentacji dotyczącej budżetu indeksowania Google wymienia serwisy, dla których porządek w skanowaniu ma największe znaczenie: witryny z ponad milionem unikalnych stron zmieniających się mniej więcej raz w tygodniu oraz witryny z ponad 10 tys. unikalnych stron zmieniających się codziennie. Są to wartości szacunkowe, a nie sztywne progi. Sklep, w którym codziennie zmieniają się ceny i stany magazynowe kilkunastu tysięcy produktów, mieści się w drugiej grupie i powinien traktować mapę jako stały element utrzymania serwisu, a nie plik wygenerowany raz przy uruchomieniu.
Limity pliku mapy witryny i wymagania techniczne
Pojedynczy plik mapy może zawierać najwyżej 50 tys. adresów i nie może przekraczać 50 MB po rozpakowaniu. Po przekroczeniu któregokolwiek z tych limitów mapę trzeba podzielić na kilka plików. Zasady te opisuje strona o przygotowywaniu i przesyłaniu mapy witryny.
Limit rozmiaru liczony jest dla pliku rozpakowanego, dlatego kompresja nie pozwala zmieścić większej liczby danych. Zmniejsza jedynie transfer między serwerem sklepu a robotem. W praktyce limit adresów osiąga się zwykle wcześniej niż limit rozmiaru, chyba że mapa zawiera rozbudowane dane o zdjęciach albo bardzo długie adresy.
Poza limitami obowiązuje kilka wymagań, które przy ręcznym lub własnym generowaniu map bywają pomijane. Plik musi być zakodowany w UTF-8. Adresy muszą być pełne i bezwzględne, czyli zapisane razem z protokołem i nazwą domeny. Zapis samej ścieżki jest niedozwolony. Google podkreśla też, że próbuje indeksować dokładnie te adresy, które znalazły się w mapie, dlatego każda niedokładność, na przykład brak ukośnika na końcu albo inny wariant domeny, zostanie potraktowana dosłownie.
| Element | Limit lub wymaganie | Co to oznacza dla sklepu |
|---|---|---|
| Liczba adresów w jednym pliku | Najwyżej 50 tys. | Sklep z większą liczbą kart musi mieć kilka plików produktowych. |
| Rozmiar pliku | Najwyżej 50 MB po rozpakowaniu | Kompresja nie zwiększa pojemności mapy. |
| Liczba map w jednym indeksie | Najwyżej 50 tys. | Jeden indeks wystarcza nawet bardzo dużym serwisom. |
| Indeksy zgłoszone w jednej usłudze Search Console | Najwyżej 500 | Limit w praktyce nieosiągalny dla sklepu. |
| Znaczniki zdjęć przy jednym adresie | Najwyżej 1000 | Galeria produktu zmieści się w całości. |
| Kodowanie | UTF-8 | Polskie znaki w adresach muszą być zapisane poprawnie. |
| Postać adresów | Pełne, bezwzględne | Adres z protokołem i domeną, w wersji docelowej. |
Istotne jest także położenie pliku. Google zaleca publikowanie mapy w katalogu głównym witryny. Mapa umieszczona w podkatalogu i nieprzesłana w Search Console obejmuje wyłącznie ten podkatalog i jego zawartość. Jeżeli więc system sklepu zapisuje mapy w katalogu technicznym, należy sprawdzić, czy wymienione w nich adresy produktów nie leżą poza jego zasięgiem, albo po prostu zgłosić mapę w Search Console.
Format XML nie jest jedynym dopuszczalnym. Google akceptuje także kanały RSS i Atom oraz zwykły plik tekstowy z jednym adresem w wierszu i nie deklaruje preferencji co do formatu. Dla sklepu wybór jest jednak oczywisty: tylko XML pozwala dołączyć informacje o zdjęciach i wersjach językowych, a plik tekstowy nie przenosi nawet daty modyfikacji.
Indeks map witryny: jak połączyć wiele plików w całość
Indeks map witryny to osobny plik XML, który nie zawiera adresów stron, lecz listę adresów poszczególnych map. Dzięki niemu w Search Console i w pliku robots.txt wystarczy podać jeden adres, a wyszukiwarka sama odnajdzie wszystkie pliki podrzędne.
Budowę indeksu opisuje dokumentacja o zarządzaniu mapami za pomocą pliku indeksu. Elementem głównym jest sitemapindex, w nim znajdują się elementy sitemap, a w każdym z nich obowiązkowy znacznik loc z adresem mapy. Opcjonalny znacznik lastmod podaje czas modyfikacji danego pliku mapy, a nie poszczególnych adresów, które się w nim znajdują. Google wskazuje, że ta informacja pomaga zaplanować ponowne odczytanie pliku.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<sitemapindex xmlns="http://www.sitemaps.org/schemas/sitemap/0.9">
<sitemap>
<loc>https://www.przyklad.pl/mapa-kategorie.xml</loc>
<lastmod>RRRR-MM-DD</lastmod>
</sitemap>
<sitemap>
<loc>https://www.przyklad.pl/mapa-produkty-1.xml</loc>
<lastmod>RRRR-MM-DD</lastmod>
</sitemap>
<sitemap>
<loc>https://www.przyklad.pl/mapa-produkty-2.xml</loc>
<lastmod>RRRR-MM-DD</lastmod>
</sitemap>
<sitemap>
<loc>https://www.przyklad.pl/mapa-marki.xml</loc>
</sitemap>
</sitemapindex>Przy układaniu plików na serwerze obowiązują dwie reguły. Mapy wymienione w indeksie muszą należeć do tej samej witryny co indeks. Muszą też leżeć w tym samym katalogu co indeks albo niżej w hierarchii. Indeks zapisany w podkatalogu nie może wskazywać map z katalogu nadrzędnego ani równorzędnego. Najprościej więc trzymać indeks w katalogu głównym domeny.
Indeks nie może zawierać innych indeksów. Wśród błędów opisanych w pomocy Search Console znajduje się osobna pozycja dotycząca zagnieżdżonych indeksów map witryny. Jeżeli system sklepu tworzy strukturę wielopoziomową, na przykład indeks główny, a w nim indeksy dla wersji językowych, trzeba ją spłaszczyć albo zgłosić każdy indeks osobno.

Jak zgłosić indeks
Google wymienia kilka dróg przekazania mapy. Pierwszą jest raport Mapy witryn w Search Console, który pokazuje, kiedy plik został pobrany i czy zawierał błędy. Drugą jest wiersz Sitemap z pełnym adresem pliku w robots.txt, który można umieścić w dowolnym miejscu tego pliku i powtórzyć dla wielu map. Trzecią jest interfejs programistyczny Search Console, przydatny wtedy, gdy mapy powstają automatycznie. W sklepie warto zastosować przynajmniej dwie pierwsze.
Sitemap: https://www.przyklad.pl/mapa-indeks.xmlOsobne pliki dla produktów, kategorii i pozostałych stron
Mapę dużego sklepu warto dzielić według typu strony, a nie przypadkowo, po kolejnych numerach rekordów w bazie. Google nie wymaga żadnego konkretnego podziału, wymaga jedynie zmieszczenia się w limitach. O sposobie podziału decyduje więc wygoda późniejszej analizy.
Podstawowy układ obejmuje osobny plik dla kategorii, osobne pliki dla produktów, osobny dla stron marek lub producentów oraz osobny dla treści: wpisów blogowych i stron informacyjnych. Każda z tych grup ma inną rolę w pozyskiwaniu ruchu i inne typowe kłopoty. Kategorie są nieliczne i powinny być zindeksowane niemal w całości. Produkty są liczne i zmienne. Wśród stron marek często trafiają się pozycje z jednym lub dwoma produktami, o czym piszemy przy okazji stron marek w sklepie internetowym.
Same produkty dobrze jest podzielić dalej, według kryterium, które ma znaczenie handlowe. Może to być kategoria główna, producent albo dostępność. Przyjmijmy dla ilustracji sklep ogrodniczy z Poznania, który ma kilkadziesiąt tysięcy kart. Jeżeli jego mapy produktowe odpowiadają działom, czyli osobno narzędzia, osobno nasiona, osobno meble ogrodowe, właściciel po jednym spojrzeniu na raport widzi, że na przykład w nasionach zindeksowana jest zdecydowana większość kart, a w meblach niewielka część. Taka różnica od razu kieruje uwagę na konkretny dział: na jego opisy, zdjęcia, powielone warianty albo sposób linkowania.
Mapy tworzone przez system sklepu
Większość platform sklepowych i wtyczek generuje mapę samodzielnie i dzieli ją na pliki po osiągnięciu własnego progu adresów. To wygodne, ale gotowy podział rzadko odpowiada potrzebom analizy. Przed uznaniem sprawy za zamkniętą należy otworzyć indeks w przeglądarce i sprawdzić trzy rzeczy: jakie typy stron trafiły do map, czy nie ma wśród nich tagów, archiwów, stron wyników wewnętrznej wyszukiwarki albo adresów technicznych oraz czy data modyfikacji różni się między adresami. Jeżeli ustawienia nie pozwalają na podział według działów, pozostaje własny generator. Taką pracę wykonujemy w ramach usługi SEO techniczne, zwykle razem z porządkowaniem adresów kanonicznych.
Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Zdjęcia produktów w mapie witryny
Zdjęcia produktów zgłasza się za pomocą rozszerzenia mapy dla obrazów: przy adresie karty produktu wymienia się adresy zdjęć, które się na niej znajdują. Google podaje, że taka mapa pomaga wykryć obrazy, których robot mógłby sam nie znaleźć, na przykład ładowane przez JavaScript.
Według strony o mapach witryn z obrazami można przygotować osobną mapę zdjęć albo dopisać znaczniki obrazów do istniejącej mapy produktów. Google traktuje oba rozwiązania jednakowo. W sklepie wygodniejsze bywa drugie, bo jeden generator obsługuje wtedy i adresy, i zdjęcia, a dane w obu miejscach pozostają zgodne.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<urlset xmlns="http://www.sitemaps.org/schemas/sitemap/0.9"
xmlns:image="http://www.google.com/schemas/sitemap-image/1.1">
<url>
<loc>https://www.przyklad.pl/sekator-reczny-model-a/</loc>
<lastmod>RRRR-MM-DD</lastmod>
<image:image>
<image:loc>https://www.przyklad.pl/zdjecia/sekator-model-a-przod.jpg</image:loc>
</image:image>
<image:image>
<image:loc>https://www.przyklad.pl/zdjecia/sekator-model-a-ostrze.jpg</image:loc>
</image:image>
</url>
</urlset>Obowiązkowe są tylko dwa znaczniki: image:image, który obejmuje dane jednego zdjęcia, oraz image:loc z adresem pliku. Przy jednym adresie strony wolno podać do tysiąca zdjęć. Znaczniki podpisu, tytułu, lokalizacji i licencji Google usunął ze swojej dokumentacji, dlatego nie ma potrzeby ich wypełniać. Informacje o temacie zdjęcia wyszukiwarka czerpie z zawartości strony, tekstu alternatywnego i nazwy pliku, co opisują sprawdzone metody dotyczące SEO obrazów. Tę pracę obejmuje u nas pozycjonowanie grafiki.
Wiele sklepów trzyma zdjęcia na osobnej domenie lub w sieci dostarczania treści. Dokumentacja dopuszcza taki układ, czyli adres zdjęcia nie musi leżeć w tej samej domenie co strona, pod dwoma warunkami. Obie domeny powinny być zweryfikowane w Search Console, a plik robots.txt nie może blokować zasobów, które mają zostać zindeksowane. Drugi warunek bywa łamany nieświadomie, gdy katalog ze zdjęciami został kiedyś zablokowany dla robotów w celu odciążenia serwera.
Wiarygodna data modyfikacji, czyli znacznik lastmod
Znacznik lastmod informuje, kiedy strona została ostatnio istotnie zmieniona, i jest jedynym dodatkowym znacznikiem przy adresie, z którego Google faktycznie korzysta. Wartości priority oraz changefreq wyszukiwarka ignoruje, o czym dokumentacja mówi wprost, więc czas poświęcony na ich dobieranie jest stracony.
Z lastmod Google korzysta pod warunkiem, że wartość jest spójna i daje się zweryfikować, na przykład przez porównanie z rzeczywistą datą ostatniej zmiany strony. Data ma odpowiadać ostatniej istotnej modyfikacji. Dokumentacja wymienia, co się do niej zalicza: zmiana głównej treści, uporządkowanych danych albo linków. Zmiana daty w stopce z informacją o prawach autorskich istotna nie jest.
W sklepie przekłada się to na dość jasne zasady. Datę modyfikacji karty produktu powinna aktualizować zmiana opisu, parametrów, zdjęć, a także ceny i dostępności, skoro te dane są częścią głównej treści i uporządkowanych danych produktu. Nie powinna jej aktualizować zmiana wspólnego elementu szablonu, nowy baner w nagłówku ani samo ponowne wygenerowanie mapy. W przypadku kategorii rozsądnie jest uznać za istotną zmianę nowy opis oraz zmianę listy produktów, ponieważ zmieniają się wtedy linki na stronie.
Datę zapisuje się w formacie W3C Datetime, czyli w najprostszej postaci jako rok, miesiąc i dzień rozdzielone dywizami. Wśród błędów zgłaszanych w raporcie map jest osobna pozycja dotycząca nieprawidłowej daty, więc pomyłka w formacie nie pozostanie niezauważona.

Warto rozróżnić dwie daty, które łatwo pomylić. Lastmod przy adresie strony opisuje zmianę tej strony. Lastmod w pliku indeksu opisuje zmianę pliku mapy, czyli powinien przesunąć się wtedy, gdy w danym pliku przybył adres, ubył adres albo zmieniła się data przy którymkolwiek z nich.
Źródłem prawdziwej daty powinna być baza sklepu, a dokładnie pole zapisujące czas ostatniej edycji produktu lub kategorii. W sklepach, w których ceny aktualizuje nocna synchronizacja z hurtownią, trzeba dopilnować, aby import zmieniał datę tylko tych produktów, których dane rzeczywiście się zmieniły, a nie wszystkich przetworzonych rekordów. Podobną rozbieżność opisujemy we wpisie o dacie publikacji i aktualizacji wpisu.
Jak wykluczyć z mapy adresy niekanoniczne
W mapie powinny znaleźć się wyłącznie adresy, które mają być widoczne w wynikach wyszukiwania, czyli wersje kanoniczne. Jeżeli ta sama treść jest dostępna pod kilkoma adresami, do mapy trafia tylko ten preferowany.
Wynika to z roli, jaką mapa pełni przy wyborze adresu kanonicznego. W dokumentacji o określaniu strony kanonicznej Google wymienia mapę jako jeden z sygnałów, słabszy od przekierowania i od znacznika rel="canonical", ale łatwy w utrzymaniu w dużych serwisach. Sygnały się sumują, pod warunkiem że wskazują ten sam adres. Dokumentacja wprost odradza sytuację, w której mapa podaje jeden adres, a znacznik kanoniczny na stronie inny. W sklepie taka sprzeczność powstaje najczęściej wtedy, gdy mapa i szablon karty produktu korzystają z różnych reguł budowania adresu, na przykład przy produkcie przypisanym do kilku kategorii.
Generator mapy powinien więc pobierać adres z tego samego miejsca, z którego bierze go znacznik kanoniczny, a następnie odrzucać wszystko, co nie nadaje się do wyników. Poniższa lista obejmuje grupy adresów, które w mapie sklepu nie powinny się pojawiać.
- Adresy z parametrami sortowania, liczby pozycji na stronie i oznaczeń kampanii.
- Kombinacje filtrów, które nie zostały świadomie przeznaczone do indeksowania.
- Warianty produktu, których znacznik kanoniczny wskazuje kartę główną.
- Adresy przekierowujące oraz zwracające kod 404 lub 410.
- Strony ze znacznikiem noindex i adresy zablokowane w robots.txt.
- Koszyk, logowanie, konto klienta i wyniki wewnętrznej wyszukiwarki.
- Adresy w innym wariancie domeny lub protokołu niż wersja docelowa.
Część tych pomyłek Search Console zgłasza wprost: na liście błędów map znajdują się pozycje o adresach blokowanych przez robots.txt oraz o niezgodności ścieżki związanej z przedrostkiem www. Pozostałe ujawniają się dopiero w raporcie indeksowania. Zasady dla parametrów i filtrów omawiamy osobno we wpisach o sortowaniu i parametrach w adresach sklepu oraz o tym, jak postąpić z produktem wycofanym ze sprzedaży. Samo usunięcie adresu z mapy nie usuwa go z indeksu, a blokada w robots.txt i noindex nie służą do wskazywania wersji kanonicznej.

Raport Mapy witryn w Search Console: jak go czytać
Raport Mapy witryn pokazuje, czy Google pobrał każdy z przesłanych plików, kiedy zrobił to ostatnio i ile adresów w nim odczytał. Znajduje się w menu bocznym Search Console, w grupie Indeksowanie. Mapę przesyła się, wklejając jej adres w polu służącym do dodania nowej mapy i zatwierdzając przyciskiem przesłania, do czego potrzebne są uprawnienia właściciela usługi.
Według pomocy Search Console tabela zawiera adres mapy, typ (mapa, indeks map, kanał RSS lub Atom), datę przesłania, datę ostatniego odczytu, stan oraz liczbę wykrytych stron i filmów. Stan przyjmuje trzy wartości. Sukces oznacza, że plik pobrano i odczytano bez błędów. Informacja o błędach oznacza, że plik pobrano, lecz część wpisów jest wadliwa. Komunikat o nieudanym pobraniu oznacza, że Google nie dotarł do pliku, na przykład z powodu blokady w robots.txt, kodu 404 albo chwilowej niedostępności serwera.
Liczba w kolumnie Wykryte strony bywa mylnie brana za liczbę stron zindeksowanych. Jest to wyłącznie liczba unikalnych adresów odczytanych z pliku i nie przesądza o ich zeskanowaniu ani zindeksowaniu. Przydaje się natomiast do kontroli samego generatora: jeżeli baza sklepu zawiera kilkanaście tysięcy aktywnych produktów, a w mapach produktowych wykryto ich wyraźnie mniej lub wyraźnie więcej, błąd leży po stronie reguł tworzenia pliku. Trzeba też pilnować właściwej usługi, ponieważ mapy widać tylko w tej, w której je przesłano. Raport wyświetla najwyżej 1000 przesłanych pozycji, a usunięcie mapy z listy nie sprawia, że Google zapomina o pliku i jego adresach.
Diagnoza indeksowania z podziałem na mapy
Stan indeksowania adresów z konkretnej mapy pokazuje raport Indeksowanie stron po zawężeniu go filtrem umieszczonym nad wykresem. Można do niego przejść także ze szczegółów mapy, odnośnikiem prowadzącym do stanu w indeksie. W przypadku indeksu map raport obejmuje adresy z plików podrzędnych.
Filtr opisany w pomocy do raportu Indeksowanie stron ma cztery ustawienia: wszystkie znane strony, wszystkie przesłane strony, tylko strony nieprzesłane oraz konkretna mapa. Ustawienie drugie pokazuje, ile z adresów uznanych przez sklep za ważne trafiło do indeksu. Ustawienie trzecie pokazuje to, co Google zna, choć nie było tego w mapach. W sklepie są to zwykle filtry, sortowania i paginacja, a ich gwałtowny przyrost świadczy o problemie opisanym we wpisie o nawigacji fasetowej. Jeżeli jednak wśród nieprzesłanych są zindeksowane karty produktów, mapa jest niekompletna.
| Przyczyna w raporcie dla adresów z mapy | Co oznacza | Co zrobić |
|---|---|---|
| Strona wykryta - obecnie niezindeksowana | Google zna adres, ale odłożył jego skanowanie. | Ocenić wydajność serwera i ograniczyć liczbę zbędnych adresów. |
| Strona zeskanowana, ale jeszcze niezindeksowana | Robot odwiedził stronę, lecz nie dodał jej do indeksu. | Ocenić treść i unikalność kart z tej grupy. |
| Duplikat, wyszukiwarka Google wybrała inną stronę kanoniczną niż użytkownik | Google uznał za kanoniczny inny adres niż wskazany. | Porównać obie strony i ujednolicić sygnały. |
| Alternatywna strona zawierająca prawidłowy tag strony kanonicznej | Adres wskazuje inną wersję jako kanoniczną. | Usunąć adres z mapy, zostawić wersję docelową. |
| Strona zawierająca przekierowanie, Nie znaleziono (404) | Mapa zawiera adresy nieaktualne. | Poprawić reguły generatora. |
| Pozorny błąd 404 | Strona wygląda na pustą, choć zwraca kod sukcesu. | Sprawdzić karty bez treści i puste kategorie. |
Lista przykładowych adresów przy każdej przyczynie ma najwyżej 1000 wierszy. To kolejny argument za mniejszymi plikami: im węższy zakres mapy, tym większą część problematycznych adresów widać w przykładach. Po naprawie można uruchomić w raporcie sprawdzanie poprawki, które według pomocy Google trwa zwykle do dwóch tygodni. Gdy przyczyn jest wiele i nakładają się na siebie, potrzebny bywa pełny audyt SEO, a stałą opiekę nad asortymentem obejmuje pozycjonowanie sklepów.
Jeśli chcą Państwo zamówić SEO techniczne, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl
Najczęstsze pytania
Ile adresów może zawierać jeden plik mapy witryny?
Najwyżej 50 tys. adresów, a sam plik nie może przekraczać 50 MB po rozpakowaniu. Większy sklep dzieli mapę na kilka plików i łączy je indeksem map.
Czy przesłanie mapy gwarantuje zindeksowanie produktów?
Nie. Google zaznacza, że mapa pomaga poznać adresy, lecz nie gwarantuje ich zeskanowania ani zindeksowania. O indeksowaniu decyduje przede wszystkim jakość i unikalność samych stron.
Czy warto ustawiać priority i changefreq?
Nie ma takiej potrzeby, ponieważ Google ignoruje oba znaczniki. Uwagę lepiej poświęcić prawdziwej dacie modyfikacji w znaczniku lastmod.
Czy produkty chwilowo niedostępne powinny zostać w mapie?
Jeżeli karta nadal ma być widoczna w wynikach i jest wersją kanoniczną, powinna pozostać w mapie. Usuwa się z niej adresy, które przekierowują, zwracają kod 404 lub 410 albo mają znacznik noindex.
Czy zdjęcia z osobnej domeny można zgłosić w mapie sklepu?
Tak. Adres zdjęcia nie musi należeć do domeny sklepu, o ile obie domeny są zweryfikowane w Search Console, a robots.txt nie blokuje plików graficznych.
Jak często należy aktualizować mapę dużego sklepu?
Mapa powinna odzwierciedlać bieżący stan asortymentu, dlatego najlepiej, aby powstawała automatycznie po zmianach w bazie lub w stałym, częstym cyklu. Google regularnie odczytuje mapy i zaleca oznaczanie zaktualizowanych treści znacznikiem lastmod.
Źródła
- Co to jest mapa witryny, Centrum wyszukiwarki Google
- Przygotowywanie i przesyłanie mapy witryny, Centrum wyszukiwarki Google
- Zarządzanie mapami witryn za pomocą plików indeksu map witryny, Centrum wyszukiwarki Google
- Mapy witryn z obrazami, Centrum wyszukiwarki Google
- Sprawdzone metody dotyczące SEO obrazów, Centrum wyszukiwarki Google
- Jak określić stronę kanoniczną za pomocą rel="canonical" i innych metod, Centrum wyszukiwarki Google
- Zarządzanie budżetem indeksowania, Google for Developers
- Zarządzanie mapami witryn przy użyciu raportu Mapy witryn, Search Console - pomoc
- Raport Indeksowanie stron, Search Console - pomoc
Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.




