Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Menu mobilne a SEO: nawigacja na telefonie, która nie ukrywa ważnych podstron

Jak zbudować menu na telefon, by odnośniki były dostępne dla robota Google i czytników ekranu, a rozbudowana nawigacja nie spowalniała reakcji strony.

Menu mobilne a SEO i nawigacja na telefonie - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

Menu na telefonie nie szkodzi widoczności, o ile wszystkie odnośniki znajdują się w kodzie strony od razu po jej wczytaniu, a nie dopiero po dotknięciu ikony. Google ocenia serwis na podstawie wersji mobilnej i nie wchodzi w interakcję ze stroną, dlatego to, czego nie ma w kodzie menu na telefonie, bywa dla robota niewidoczne. Poniżej opisujemy, jak zbudować menu wysuwane, wielopoziomowe i dolny pasek tak, by służyły ludziom, robotom i czytnikom ekranu jednocześnie.

Dlaczego menu na telefonie decyduje o tym, co Google znajdzie w serwisie

Menu na telefonie decyduje o widoczności podstron, ponieważ Google do indeksowania i ustalania pozycji używa mobilnej wersji strony. Tak opisuje to dokumentacja Google o indeksowaniu zoptymalizowanym pod kątem urządzeń mobilnych. W praktyce oznacza to, że nawigacja widoczna na dużym monitorze ma dla robota znaczenie drugorzędne. Liczy się to, co serwer i przeglądarka przygotują dla ekranu smartfona.

Ta sama dokumentacja zaleca, by wersja mobilna zawierała tę samą główną treść co wersja na komputer. Treść wolno zwijać w akordeonach i zakładkach, ale nie wolno jej usuwać. O samej nawigacji dokument nie mówi osobno, jednak wniosek jest prosty: jeżeli w wersji na telefon menu zostało skrócone do kilku pozycji, robot nie zobaczy odnośników, które istnieją tylko w wersji na komputer. Szerzej opisujemy to we wpisie o tym, co Google widzi na wersji na telefon.

Znaczenie ma też sposób, w jaki wyszukiwarka poznaje kolejne adresy. Według zaleceń Google dotyczących linków każda ważna strona powinna mieć co najmniej jeden odnośnik z innej strony w tej samej witrynie. Menu jest zwykle jedynym miejscem, które powtarza się na każdej podstronie, więc to ono w największym stopniu wyznacza drogę do kategorii, usług i działów. Gdy z menu mobilnego znika cały poziom, podstrony tego poziomu mogą zostać bez żadnego stałego odnośnika.

Jakie linki w menu robot potrafi odczytać

Robot odczytuje odnośnik w menu wtedy, gdy jest on elementem a z atrybutem href, w którym wpisano prawdziwy adres. Google podaje tę zasadę wprost i dodaje, że większości odnośników w innych formatach roboty nie analizują. Element a bez atrybutu href oraz znaczniki, które zachowują się jak odnośniki tylko dzięki skryptom, nie są prawidłowo wyodrębniane.

Na telefonie ta zasada bywa łamana częściej niż na komputerze, ponieważ menu mobilne często powstaje jako osobny komponent. Zdarza się, że pozycje są zwykłymi elementami div lub span, a przejście na podstronę wykonuje skrypt po dotknięciu. Dla użytkownika wszystko działa, natomiast w kodzie nie ma adresu, który robot mógłby zapisać.

Strona dokumentacji Centrum wyszukiwarki Google ze sprawdzonymi metodami dotyczącymi linków i przykładami poprawnych odnośników
Dokumentacja Google z przykładami odnośników, które robot potrafi odczytać.
Zapis pozycji menuOcena według dokumentacji GoogleUwagi
<a href="/uslugi/">ZalecanyAdres względny lub pełny, oba są poprawne.
<a href="/uslugi/" onclick="...">ZalecanySkrypt może obsłużyć dotknięcie, o ile adres pozostaje w atrybucie.
<a onclick="goto('/uslugi/')">NiezalecanyBrak atrybutu z adresem.
<span href="/uslugi/">NiezalecanyTo nie jest element odnośnika.
<a href="javascript:goTo('uslugi')">NiezalecanyW atrybucie nie ma adresu, do którego można wysłać żądanie.
Zapisy pozycji menu a możliwość odczytania odnośnika przez Google, na podstawie zaleceń dotyczących linków.

Odnośniki wstawiane przez JavaScript także da się odczytać, pod warunkiem że w wyrenderowanym kodzie mają postać zwykłych znaczników a z atrybutem href. Jest to istotne dla serwisów, w których przeglądarka składa stronę po pobraniu skryptów. Mechanizm ten omawiamy osobno we wpisie o tym, jak Google skanuje i renderuje strony w JavaScripcie.

Drugą sprawą jest tekst odnośnika. Google wykorzystuje go, by ocenić, dokąd prowadzi link, dlatego pozycja menu powinna mieć krótką, opisową nazwę. Jeżeli pozycję zastępuje sama ikona, robot posłuży się tekstem alternatywnym obrazka, a gdy i jego zabraknie, odnośnik pozostaje bez opisu.

Menu wysuwane: zwinięte w kodzie czy doładowywane po dotknięciu

Menu wysuwane, otwierane ikoną trzech kresek, jest bezpieczne dla widoczności wtedy, gdy jego pozycje znajdują się w kodzie strony od początku i są jedynie ukryte stylem do chwili otwarcia. Problem zaczyna się dopiero wówczas, gdy lista odnośników jest pobierana z serwera po dotknięciu ikony.

Różnica wynika z tego, jak pracuje wyszukiwarka. W dokumentacji o leniwie ładowanej zawartości Google stwierdza, że wyszukiwarka nie wchodzi w interakcję ze stroną. Zalecenia dotyczące indeksowania mobilnego mówią to samo innymi słowami: treści wczytywane dopiero po przesunięciu palcem, kliknięciu lub wpisaniu tekstu nie zostaną załadowane. Robot nie dotyka więc ikony menu. Odczytuje to, co po wyrenderowaniu strony znajduje się w jej kodzie.

Porównanie dwóch sposobów budowy menu mobilnego a SEO: odnośniki obecne w kodzie strony oraz lista pobierana po dotknięciu ikony
Menu zwinięte stylem pozostaje czytelne dla robota, menu pobierane po dotknięciu już nie.

Samo ukrycie menu nie jest przy tym niczym nagannym. W zasadach dotyczących spamu Google wymienia elementy, które pokazują i ukrywają dodatkowe treści po działaniu użytkownika, jako przykład rozwiązań niebędących nadużyciem. Nadużyciem jest dopiero ukrywanie tekstu lub odnośników po to, by manipulować wyszukiwarką. Granicę tę opisujemy dokładniej we wpisie o ukrytym tekście i ukrytych linkach.

W praktyce spotykamy trzy sposoby budowy menu wysuwanego. W pierwszym jedna lista odnośników obsługuje wszystkie szerokości ekranu, a style zmieniają tylko jej wygląd. W drugim strona zawiera dwie listy, osobną dla komputera i osobną dla telefonu, przełączane stylem. W trzecim panel jest pusty i wypełnia się dopiero po dotknięciu ikony. Dla robota dwa pierwsze sposoby są równoważne, o ile lista przeznaczona na telefon jest kompletna. Trzeci sposób odbiera robotowi dostęp do nawigacji.

Menu wysuwane, którego odnośniki są w kodzie od początku, a panel jest tylko zwinięty
<nav aria-label="Menu główne">
  <button type="button" aria-expanded="false" aria-controls="menu-panel">Menu</button>
  <ul id="menu-panel" hidden>
    <li><a href="/uslugi/">Usługi</a></li>
    <li><a href="/cennik/">Cennik</a></li>
    <li><a href="/kontakt/">Kontakt</a></li>
  </ul>
</nav>

Menu wielopoziomowe: jak rozwijać podmenu bez odcinania podstron

Podmenu na telefonie najlepiej rozwijać osobnym przyciskiem umieszczonym obok nazwy działu, tak aby sama nazwa pozostała zwykłym odnośnikiem do strony działu. Dzięki temu dotknięcie nazwy prowadzi na podstronę, dotknięcie przycisku pokazuje listę niższego poziomu, a w kodzie przez cały czas znajdują się oba poziomy odnośników.

Na komputerze podmenu zwykle pojawia się po najechaniu kursorem. Na ekranie dotykowym kursora nie ma, więc projektant musi zdecydować, co dzieje się po dotknięciu pozycji nadrzędnej. Organizacja W3C w materiale o menu rozwijanych opisuje dwa rozwiązania. Jeżeli pozycja nadrzędna jedynie zbiera podstrony i sama nie prowadzi do odrębnej treści, może służyć jako przełącznik, przy czym powinna zachować prawdziwy adres na wypadek, gdyby skrypt się nie wczytał. Jeżeli pozycja nadrzędna ma własną stronę, zalecany jest osobny przycisk, który otwiera i zamyka podmenu.

Z punktu widzenia widoczności drugie rozwiązanie jest zazwyczaj korzystniejsze. Strona działu, na przykład kategoria w sklepie albo strona zbiorcza usług, bywa jedną z najważniejszych podstron w serwisie. Gdy na telefonie jej nazwa wyłącznie rozwija listę, w wersji mobilnej znika jedyny stały odnośnik do tej strony.

Pozycja nadrzędna jako odnośnik oraz osobny przycisk rozwijający podmenu
<li>
  <a href="/uslugi/">Usługi</a>
  <button type="button" aria-expanded="false" aria-controls="podmenu-uslugi">
    <span class="tylko-dla-czytnikow">Pokaż podmenu Usługi</span>
  </button>
  <ul id="podmenu-uslugi" hidden>
    <li><a href="/uslugi/montaz/">Montaż</a></li>
    <li><a href="/uslugi/serwis/">Serwis</a></li>
  </ul>
</li>

Przycisk powinien mieć nazwę zrozumiałą także bez obrazu. W3C proponuje ukrytą wizualnie etykietę w rodzaju „pokaż podmenu” wraz z nazwą działu oraz atrybut aria-expanded, który przyjmuje wartość fałsz, gdy lista jest zwinięta, i prawda, gdy jest rozwinięta. Skrypt zmienia tę wartość przy każdym otwarciu i zamknięciu. Taki ukryty tekst przeznaczony dla użytkowników czytników ekranu Google wymienia wśród rozwiązań, które nie naruszają zasad dotyczących ukrytych treści.

Przy menu o trzech i więcej poziomach pojawia się dodatkowe ryzyko. Na małym ekranie każdy kolejny poziom wymaga osobnego widoku lub głębokiego wcięcia, dlatego twórcy motywów często ograniczają liczbę poziomów pokazywanych na telefonie. Jeżeli ograniczenie polega na ukryciu stylem, odnośniki pozostają w kodzie. Jeżeli polega na pominięciu poziomu przy generowaniu menu, odnośniki znikają. Różnicy nie widać gołym okiem, widać ją dopiero w wyrenderowanym kodzie strony. Przy głębokiej strukturze W3C wskazuje dodatkową drogę: powtórzenie listy podstron na stronie działu, dzięki czemu każda podstrona zyskuje odnośnik także w treści.

Dolny pasek nawigacji: uzupełnienie, a nie zamiennik menu

Dolny pasek z kilkoma ikonami jest dobrym skrótem do najczęściej używanych miejsc, lecz nie zastąpi pełnego menu, ponieważ mieści zaledwie kilka odnośników. Jeżeli pasek jest jedyną nawigacją na telefonie, robot poznaje z niej tylko tych kilka adresów.

Pasek przy dolnej krawędzi ekranu stał się popularny, bo leży w zasięgu kciuka. Zwykle trafiają do niego strona główna, oferta, koszyk lub kontakt oraz przycisk otwierający pełne menu. Z punktu widzenia wyszukiwarki obowiązują go te same zasady co każdą inną nawigację: pozycje muszą być elementami a z adresem w atrybucie href, a każda powinna mieć tekst albo tekst alternatywny ikony.

Najczęstszy kłopot dotyczy właśnie opisów. Gdy pozycja paska składa się z samej ikony wstawionej jako tło w stylach, odnośnik nie ma ani tekstu, ani tekstu alternatywnego. Google w zaleceniach dotyczących linków podaje pusty odnośnik jako przykład niepoprawny i wyjaśnia, że przy odnośniku z obrazka korzysta z atrybutu alt. Najprościej pozostawić pod ikoną krótki podpis, który pomaga także osobom niepewnym, co oznacza dany symbol.

Pasek dolny oznacza też drugą nawigację na tej samej stronie. W3C w materiale o strukturze menu zaleca, by przy kilku nawigacjach każdą opisać krótką etykietą, na przykład atrybutem aria-label, tak aby użytkownik czytnika ekranu mógł je odróżnić. Wystarczą nazwy w rodzaju „Menu główne” i „Skróty”.

Element przyklejony do dołu ekranu zasłania ponadto fragment treści, a zbyt małe lub zbyt ciasno ułożone ikony utrudniają trafienie palcem, o czym piszemy we wpisie o elementach dotykowych i wielkości czcionki. Projekt paska warto więc uzgadniać razem z całym układem strony, czym zajmujemy się w ramach projektowania UX.

Jeśli chcą Państwo zamówić stronę internetową, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Różnice względem wersji na komputer: co może się różnić, a co powinno zostać takie samo

Menu na telefonie może wyglądać zupełnie inaczej niż na komputerze, natomiast zestaw odnośników, ich nazwy i adresy docelowe powinny pozostać takie same. Wygląd jest sprawą projektu, zawartość jest sprawą widoczności.

Taką granicę wyznacza W3C: pozycje zwinięte lub ukryte mogą się różnić między rozmiarami ekranu, lecz pozycje widoczne powinny zachować tę samą kolejność, brzmienie i cele. Zgadza się to z zaleceniem Google, by wersja mobilna miała tę samą treść i te same nagłówki co wersja na komputer.

Zestawienie cech menu mobilnego, które mogą różnić się od wersji na komputer, oraz tych, które powinny pozostać takie same
Wygląd nawigacji może się różnić między ekranami, zestaw odnośników powinien być ten sam.

W serwisach responsywnych, czyli takich, w których jeden kod dopasowuje się do szerokości ekranu, zgodność zwykle wynika z samej budowy. Rozbieżności pojawiają się w trzech sytuacjach. Pierwsza to osobne menu przypisane w systemie zarządzania treścią do wersji mobilnej, które ktoś kiedyś uprościł i przestał aktualizować. Druga to serwis z osobnym adresem dla telefonów, w którym nawigacja powstaje z innego szablonu. Trzecia to rozbudowane menu na komputerze z odnośnikami do marek, promocji czy bazy wiedzy, których w wersji na telefon po prostu nie przewidziano.

Dobrym przykładem jest hipotetyczny sklep z Poznania, który na komputerze pokazuje menu z kategoriami i podkategoriami, a na telefonie tylko pięć głównych działów i wyszukiwarkę. Klient poradzi sobie dzięki wyszukiwarce, lecz robot nie wpisuje zapytań w pole wyszukiwania. Podkategorie pozostają wtedy dostępne wyłącznie przez listy produktów albo mapę witryny. Podobnie bywa z listami kategorii i filtrami w panelu bocznym, które na telefonie są chowane, a wraz z nimi znikają odnośniki. Ten wątek omawiamy we wpisie o nawigacji fasetowej.

Osobną sprawą jest podwójne menu w kodzie. Gdy strona zawiera jedną listę dla komputera i drugą dla telefonu, każdy odnośnik występuje dwukrotnie. Dla robota nie stanowi to błędu, bo oba zestawy prowadzą pod te same adresy. Koszt ponosi przeglądarka, która musi zbudować i utrzymać dwa razy więcej elementów, oraz użytkownik czytnika ekranu, jeśli niewidoczna kopia nie została poprawnie ukryta i jest odczytywana po raz drugi.

Wpływ menu na INP i rozmiar DOM

Menu wpływa na szybkość reakcji strony, ponieważ jego otwarcie jest jedną z pierwszych czynności, jakie użytkownik wykonuje na telefonie, a rozbudowana lista odnośników powiększa drzewo DOM, które przeglądarka musi przeliczyć przy każdej zmianie. Oba zjawiska widać we wskaźniku INP.

INP (Interaction to Next Paint)

Wskaźnik oceniający, jak szybko strona reaguje na działania użytkownika w trakcie całej wizyty: od dotknięcia, kliknięcia lub naciśnięcia klawisza do wyświetlenia kolejnej klatki obrazu.

Według opisu wskaźnika w serwisie web.dev dobry wynik to 200 milisekund lub mniej, wynik powyżej 500 milisekund uznaje się za słaby, a wartości pomiędzy wymagają poprawy. Progi odnoszą się do 75. percentyla wizyt i są liczone osobno dla telefonów i komputerów. Pod uwagę brane są dotknięcia ekranu, kliknięcia myszą i naciśnięcia klawiszy, natomiast przewijanie i najechanie kursorem nie są mierzone. Dotknięcie ikony menu jest więc interakcją, która wprost trafia do pomiaru.

Drugie źródło, materiał web.dev o tym, jak duże rozmiary DOM wpływają na interaktywność, wyjaśnia mechanizm. DOM, czyli obiektowy model dokumentu, to drzewo wszystkich elementów strony, w którym każda pozycja menu jest osobnym węzłem. Im większe drzewo, tym droższe jest pierwsze wyświetlenie strony i każda późniejsza zmiana, ponieważ przeglądarka ponownie oblicza style, układ i rysowanie. Narzędzie Lighthouse zaczyna ostrzegać, gdy drzewo przekracza 800 węzłów, a powyżej 1400 węzłów uznaje je za nadmierne.

MiaraPrógZnaczenie dla menu
INP, wynik dobry200 ms lub mniejPanel menu powinien pojawiać się bez odczuwalnej zwłoki.
INP, wynik słabypowyżej 500 msReakcja na dotknięcie ikony jest wyraźnie spóźniona.
Rozmiar DOM, ostrzeżenie Lighthousepowyżej 800 węzłówWarto policzyć, ile węzłów przypada na samo menu.
Rozmiar DOM, wartość nadmiernapowyżej 1400 węzłówPodwójne lub bardzo rozbudowane menu staje się realnym obciążeniem.
Progi INP i rozmiaru DOM podawane przez web.dev oraz ich związek z nawigacją na telefonie.

W tym miejscu wymagania szybkości i widoczności pozornie się rozchodzą. Web.dev radzi, by ukrytych części strony nie renderować od razu, tylko wstawiać je po działaniu użytkownika. Google zastrzega natomiast, że nie wchodzi w interakcję ze stroną. Gdyby zatem całe menu wstawiać dopiero po dotknięciu ikony, strona zyskałaby na lekkości, a robot straciłby odnośniki. Rozsądny kompromis polega na rozdzieleniu tych dwóch warstw: same odnośniki z tekstem pozostają w kodzie od początku, a po dotknięciu doładowuje się wyłącznie to, co nie służy nawigacji robota, czyli miniatury, banery promocyjne w menu, podgląd koszyka czy podpowiedzi wyszukiwarki.

Pozostałe sposoby odchudzenia menu nie kolidują z widocznością. Jedna lista obsługująca wszystkie szerokości ekranu zamiast dwóch kopii wyraźnie zmniejsza liczbę węzłów, podobnie jak spłaszczenie zbędnie zagnieżdżonych elementów. Web.dev wymienia też właściwość content-visibility, która pozwala odroczyć renderowanie elementów poza ekranem, oraz upraszczanie selektorów w arkuszach stylów. Więcej o samym wskaźniku piszemy we wpisie o tym, dlaczego strona reaguje z opóźnieniem na kliknięcie.

Menu dostępne dla czytników ekranu i klawiatury

Menu jest dostępne dla czytników ekranu wtedy, gdy zbudowano je ze zwykłych elementów języka HTML: nawigacji, listy, odnośników i przycisków, a stan zwinięcia opisano atrybutami. Ta sama budowa, która pomaga osobom niewidomym, daje robotowi czytelną strukturę odnośników.

W3C zaleca kilka prostych zasad. Menu należy zapisać jako listę, ponieważ dzięki temu technologie asystujące potrafią podać liczbę pozycji i ułatwić poruszanie się między nimi. Listę warto umieścić w elemencie nav, do którego użytkownik czytnika może przejść bezpośrednio. Bieżącą stronę oznacza się atrybutem aria-current o wartości „page” na odnośniku, który do niej prowadzi.

Do rozwijania podmenu W3C proponuje wzorzec nazywany ujawnianiem, opisany na przykładzie menu nawigacyjnego z rozwijanymi listami. Przycisk ma atrybut aria-expanded informujący o stanie listy oraz aria-controls wskazujący, którą listę otwiera. Co istotne, przykład celowo nie korzysta z roli menu znanej z aplikacji, ponieważ typowa nawigacja serwisu nie potrzebuje wszystkich zachowań klawiatury, których technologie asystujące oczekują po takim elemencie. Wystarczy przechodzenie klawiszem Tab, otwieranie klawiszem Enter lub spacją oraz zamykanie klawiszem Escape z powrotem fokusu na przycisk.

Zwinięte listy powinny być ukryte tak, jak w przykładach W3C, czyli z wyłączeniem wyświetlania, a nie jedynie przesunięte poza ekran. Z naszej praktyki wynika, że panel tylko odsunięty za krawędź ekranu bywa nadal odczytywany przez czytnik, więc użytkownik przechodzi przez niewidoczne pozycje, zanim dotrze do treści. Odnośniki ukryte przez wyłączenie wyświetlania pozostają w kodzie strony, a więc w zasięgu robota.

  • Menu znajduje się w elemencie nav z krótką etykietą, a pozycje tworzą listę.
  • Każda pozycja to odnośnik z adresem w atrybucie href i czytelnym tekstem.
  • Ikona otwierająca menu jest przyciskiem z nazwą dostępną dla czytnika oraz atrybutem aria-expanded.
  • Podmenu otwiera osobny przycisk, a nazwa działu prowadzi do jego strony.
  • Panel da się zamknąć klawiszem Escape, a zwinięte listy są wyłączone z odczytu.
  • Bieżąca strona jest oznaczona atrybutem aria-current.

Jak sprawdzić, co robot widzi w menu na telefonie

Najpewniejszym sposobem jest test opublikowanej wersji strony w narzędziu do sprawdzania adresów URL w Google Search Console i przejrzenie zwróconego kodu HTML pod kątem odnośników z menu. Narzędzie pokazuje stronę tak, jak pobrał ją i wyrenderował robot Google.

Według pomocy Search Console adres wpisuje się w pasek wyszukiwania u góry panelu, a następnie uruchamia test przyciskiem opisanym jako sprawdzenie adresu URL wersji opublikowanej. Po zakończeniu testu na karcie wyniku dostępna jest opcja wyświetlenia przetestowanej strony. Otwiera ona panel ze zwróconym kodem HTML, zrzutem ekranu, nagłówkami odpowiedzi, komunikatami konsoli JavaScript i listą załadowanych zasobów. Szczegóły, w tym zrzut ekranu, pochodzą z mobilnej wersji strony.

Kolejne czynności kontroli menu mobilnego a SEO: test opublikowanej wersji, kod HTML, porównanie z komputerem i lista zasobów
Kontrola menu mobilnego w narzędziu do sprawdzania adresów URL w czterech czynnościach.
  1. Test strony głównej i jednej podstrony z głębi serwisu

    Menu bywa generowane inaczej na stronie głównej, a inaczej w szablonie wpisu lub produktu, dlatego warto przetestować co najmniej dwa typy stron.

  2. Wyszukanie adresów w zwróconym kodzie

    W panelu z kodem HTML należy poszukać adresu podstrony z najniższego poziomu menu. Jeżeli występuje w znaczniku a z atrybutem href, robot ma do niego dostęp.

  3. Porównanie z menu na komputerze

    Listę odnośników z wersji na komputer warto zestawić z tym, co znalazło się w kodzie z testu. Każda brakująca pozycja wymaga wyjaśnienia.

  4. Przejrzenie listy zasobów i konsoli

    Gdy menu budują skrypty, zablokowany plik lub błąd w konsoli może sprawić, że lista w ogóle się nie pojawi, mimo że w zwykłej przeglądarce działa.

Zrzut ekranu z testu pokazuje menu zwinięte i to jest stan prawidłowy, ponieważ narzędzie niczego nie dotyka. O obecności odnośników rozstrzyga kod, nie obraz. Dokładny opis pól tego narzędzia znajduje się we wpisie o sprawdzaniu adresu URL w Search Console.

Liczbę elementów strony pokaże polecenie document.querySelectorAll('*').length wpisane w konsoli przeglądarki, które web.dev podaje jako prosty sposób oszacowania rozmiaru drzewa. Ostrzeżenie o rozmiarze DOM pojawia się też w audycie Lighthouse.

Błędy, które odcinają głębsze podstrony, i kiedy potrzebna jest pomoc

Głębsze podstrony najczęściej odcina menu mobilne, które zawiera mniej pozycji niż menu na komputerze, oraz menu, którego niższe poziomy powstają dopiero po dotknięciu. W obu przypadkach strona działa poprawnie dla człowieka, dlatego błąd długo pozostaje niezauważony.

Do tej samej grupy należą pozycje zbudowane z elementów innych niż odnośnik, nazwy działów pełniące wyłącznie rolę przełącznika bez adresu, ikony bez tekstu i bez tekstu alternatywnego, a także widoki przełączane samym fragmentem adresu po znaku krzyżyka.

Naprawa zwykle nie wymaga zmiany wyglądu: wystarczy umieścić listę w kodzie, nadać pozycji nadrzędnej adres i rozwijać podmenu osobnym przyciskiem. Wsparcie specjalistów jest wskazane, gdy menu generuje gotowy motyw lub wtyczka, których kodu nie da się łatwo zmienić, gdy serwis składa stronę w przeglądarce albo gdy poprawa widoczności odnośników pogarsza szybkość reakcji. Tego rodzaju zależności sprawdzamy w ramach audytu SEO i prac z zakresu SEO technicznego. Przy budowie nowego serwisu najprościej uwzględnić je już w projekcie, dlatego nawigację na telefon planujemy od początku, gdy zajmujemy się tworzeniem stron.

Jeśli chcą Państwo zamówić stronę internetową, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Czy menu schowane za ikoną trzech kresek jest gorzej oceniane przez Google?

Samo zwinięcie menu nie jest problemem. Google wymienia elementy pokazujące i ukrywające treść po działaniu użytkownika jako rozwiązania zgodne z zasadami. Warunkiem jest obecność odnośników w kodzie strony przed otwarciem panelu.

Czy menu na telefonie może mieć mniej pozycji niż na komputerze?

Technicznie jest to możliwe, lecz niesie ryzyko. Google ocenia serwis na podstawie wersji mobilnej, więc odnośniki pominięte na telefonie nie są dla robota częścią nawigacji. Bezpieczniej jest zachować pełny zestaw i zmienić jedynie sposób jego prezentacji.

Czy dwa menu w kodzie, jedno dla telefonu i jedno dla komputera, to duplikacja?

Oba zestawy prowadzą pod te same adresy, więc dla robota nie jest to błąd. Skutkiem jest natomiast większe drzewo DOM i więcej pracy dla przeglądarki.

Czy Google dotyka ikony menu podczas skanowania strony?

Nie. Dokumentacja Google stwierdza, że wyszukiwarka nie wchodzi w interakcję ze stroną, a treści wczytywane dopiero po kliknięciu lub przesunięciu palcem nie zostaną załadowane. Robot korzysta z tego, co znajduje się w wyrenderowanym kodzie.

Czy dolny pasek z ikonami wystarczy jako cała nawigacja na telefonie?

W bardzo małym serwisie z kilkoma podstronami może wystarczyć. W większym pasek mieści zbyt mało odnośników, więc powinien uzupełniać pełne menu. Ikony w pasku wymagają podpisu lub tekstu alternatywnego.

Ile elementów może mieć menu, żeby nie spowalniało strony?

Nie ma osobnego limitu dla menu. Lighthouse ostrzega, gdy cała strona przekracza 800 węzłów DOM, a powyżej 1400 uznaje rozmiar za nadmierny. Warto policzyć, jaką część tej puli zajmuje nawigacja.

Źródła

  1. Sprawdzone metody dotyczące indeksowania zoptymalizowanego pod kątem urządzeń mobilnych, Centrum wyszukiwarki Google
  2. Sprawdzone metody dotyczące linków w Google, Centrum wyszukiwarki Google
  3. JavaScript a SEO - podstawy, Centrum wyszukiwarki Google
  4. Naprawianie leniwie ładującej się zawartości witryny, Centrum wyszukiwarki Google
  5. Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
  6. Narzędzie do sprawdzania adresów URL, Search Console - pomoc
  7. Interakcja do kolejnego wyrenderowania (INP), web.dev
  8. Jak duże rozmiary DOM wpływają na interaktywność i co można z tym zrobić, web.dev
  9. Menu Structure, W3C Web Accessibility Initiative
  10. Fly-out Menus, W3C Web Accessibility Initiative
  11. Example Disclosure Navigation Menu, W3C ARIA Authoring Practices Guide

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.