Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Informacja prasowa: jak ją napisać, żeby redakcja chciała ją opublikować

Budowa informacji prasowej element po elemencie: tytuł, lead, dane, cytat, notka i kontakt, a do tego język, załączniki i przykład przebudowy słabego tekstu.

Informacja prasowa: jak ją napisać dla redakcji - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

Redakcja publikuje informację prasową wtedy, gdy dostaje gotową wiadomość: konkretny tytuł, pierwszy akapit odpowiadający na podstawowe pytania, sprawdzalne dane, cytat osoby z imienia i nazwiska oraz kontakt do kogoś, kto odbierze telefon. Poniżej opisujemy budowę takiego tekstu element po elemencie, zasady języka, załączniki i sposób wysyłki, a na końcu pokazujemy przebudowę słabego komunikatu w tekst nadający się do druku.

Czym jest informacja prasowa i czym różni się od reklamy

Informacja prasowa to krótki tekst, w którym firma zawiadamia redakcje o fakcie mogącym zainteresować ich odbiorców, napisany tak, jak napisałby go dziennikarz. Od reklamy różni ją cel i sposób publikacji: reklamę firma kupuje i sama decyduje o jej treści, a informację prasową wysyła jako propozycję, którą redakcja może wykorzystać w całości, skrócić, przerobić albo pominąć.

Ta różnica ma znaczenie praktyczne. Skoro o publikacji decyduje redaktor, tekst musi być przydatny dla niego i dla jego czytelników, a nie dla działu sprzedaży nadawcy. Redaktor szuka wiadomości: co się stało, kogo to dotyczy, jakie są liczby, kto to potwierdza. Wszystko, co brzmi jak ulotka, traktuje jak materiał do wykreślenia, a jeśli ulotką jest cały tekst, odsyła nadawcę do biura ogłoszeń.

Ma do tego podstawy także w przepisach. Prawo prasowe wymaga, aby płatne ogłoszenia i reklamy były wyraźnie odróżnione od materiałów redakcyjnych, a dziennikarzowi zabrania prowadzenia ukrytej działalności reklamowej, z której czerpałby korzyść (art. 36 i art. 12 Prawa prasowego). Ten sam przepis nakłada na dziennikarza obowiązek szczególnej staranności, czyli sprawdzenia zgodności informacji z prawdą albo podania jej źródła. Im łatwiej zweryfikować to, co firma napisała, tym mniej pracy ma redakcja. Szerzej o granicy między materiałem redakcyjnym a płatnym piszemy we wpisie o oznaczaniu artykułów sponsorowanych; w sprawach spornych właściwym adresem pozostaje prawnik.

Zajmujemy się tu wyłącznie warsztatem, czyli tym, jak taki tekst zbudować i napisać. Zakładamy, że powód do wysyłki już jest. O układaniu relacji z redakcjami w swoim mieście piszemy osobno we wpisie o współpracy z mediami lokalnymi.

Z jakich elementów składa się informacja prasowa

Dobrze zbudowana informacja prasowa ma sześć stałych elementów ułożonych od najważniejszego do najmniej ważnego: tytuł, lead, rozwinięcie z danymi, cytat, notkę o firmie i kontakt dla mediów. W redakcjach taki układ nazywa się odwróconą piramidą, bo cała wiadomość mieści się na samej górze, a każdy kolejny akapit jest coraz mniej niezbędny.

Układ ten wynika ze sposobu pracy redaktora. Gdy brakuje miejsca albo czasu, tekst skraca się od dołu, akapit po akapicie. Jeżeli najważniejsza informacja stoi w czwartym akapicie, po takim cięciu zniknie, a w druku zostanie wstęp o historii firmy. Jeżeli stoi w tytule i leadzie, przetrwa nawet wtedy, gdy z całości ostanie się notka na trzy zdania.

ElementCo zawieraTypowa objętość
TytułJedno zdanie nazywające fakt: kto i co zrobił albo co się zmieniaJeden wiersz, najwyżej dwa
LeadOdpowiedzi na pytania: kto, co, gdzie, kiedy, dlaczegoDwa lub trzy zdania
RozwinięcieSzczegóły, liczby ze źródłem, tło, skutki dla odbiorcówDwa do czterech akapitów
CytatOcena lub wyjaśnienie osoby odpowiedzialnej, z imieniem, nazwiskiem i funkcjąDwa lub trzy zdania
Notka o firmieStały opis nadawcy: czym się zajmuje, gdzie i jak długo działaTrzy lub cztery zdania
Kontakt dla mediówImię i nazwisko, funkcja, telefon, adres e-mail osoby, która odpowie na pytaniaDwa wiersze
Elementy informacji prasowej w kolejności, w jakiej powinny pojawić się w tekście. Objętości to wskazówki z praktyki redakcyjnej, a nie sztywna norma.
Schemat budowy informacji prasowej: tytuł, lead, rozwinięcie z danymi, cytat, notka o firmie i kontakt dla mediów
Sześć elementów informacji prasowej w kolejności od najważniejszego do uzupełniającego.

Nad tytułem warto umieścić dwa krótkie wiersze porządkowe: oznaczenie „Informacja prasowa” oraz miejscowość i dzień wysyłki. Dzięki temu redaktor od razu wie, z czym ma do czynienia i czy materiał jest aktualny.

Jak napisać tytuł informacji prasowej

Tytuł informacji prasowej powinien w jednym zdaniu z czasownikiem powiedzieć, co się stało i kogo to dotyczy. Dziennikarz czyta go w temacie wiadomości e-mail, pośród wielu innych, i na tej podstawie decyduje, czy otworzy list. Tytuł ma więc informować, a nie intrygować.

Najprostszy sprawdzian polega na przeczytaniu samego tytułu osobie spoza firmy. Jeżeli potrafi ona powtórzyć, o czym jest wiadomość, tytuł działa. „Nowa jakość obsługi klienta” nie mówi niczego. „Stolarnia z Kielc otwiera pracownię renowacji mebli i zatrudni pięć osób” mówi wszystko: kto, co, gdzie i jaki jest skutek. W tytule dobrze sprawdzają się liczba, nazwa miejscowości i konkretny rzeczownik, a źle hasła, wykrzykniki, wersaliki i gra słów zrozumiała tylko dla autora. Mała firma lepiej zrobi, opisując siebie przez branżę i miasto niż przez nazwę, której czytelnik jeszcze nie zna.

Te same zasady obowiązują, gdy tekst trafia na stronę firmy, na przykład do zakładki dla mediów. Google w wytycznych dotyczących pomocnych treści każe zadać sobie pytanie, czy nagłówek lub tytuł strony nie są przekoloryzowane albo zbyt szokujące (Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników), a w zaleceniach dotyczących tytułów stron radzi pisać je zwięźle i opisowo, bez powtarzania tych samych słów kluczowych (Wpływ na linki z tytułami w wynikach wyszukiwania). Rzeczowy tytuł służy więc jednocześnie redaktorowi i wyszukiwarce.

Co powinno znaleźć się w leadzie

Lead, czyli pierwszy akapit, powinien w dwóch lub trzech zdaniach odpowiedzieć na podstawowe pytania: kto, co, gdzie, kiedy i dlaczego. Jeżeli redakcja opublikuje tylko ten akapit, czytelnik nadal musi poznać całą wiadomość.

Pytania te warto potraktować jak formularz i wypełnić go przed napisaniem pierwszego zdania. Kto: jaka firma, z jakiej branży i z jakiego miasta. Co: jakie wydarzenie, decyzja albo wynik. Gdzie: adres, dzielnica, miejscowość. Kiedy: dzień i godzina, jeżeli sprawa dotyczy wydarzenia, na które można przyjść. Dlaczego: z jakiego powodu firma to robi i co zmieni się dla klientów lub mieszkańców. Często dochodzi szóste pytanie, jak, czyli w jaki sposób można z nowości skorzystać.

Kolejność odpowiedzi zależy od tego, co jest najciekawsze dla odbiorcy. Gdy gabinet weterynaryjny z Bydgoszczy uruchamia nocny dyżur, na początek zdania trafia sam dyżur i godziny, a nie nazwa gabinetu. Na początku stoi to, co czytelnik powtórzyłby znajomemu.

Trzy błędy, które najczęściej psują lead

Pierwszym jest rozbieg, czyli wstęp o tym, że rynek się zmienia, a klienci mają coraz wyższe oczekiwania. Takie zdanie pasuje do każdej firmy, więc niczego nie wnosi. Drugim jest zaczynanie od historii firmy, której miejsce jest w notce na końcu. Trzecim jest przepełnienie: próba zmieszczenia w jednym zdaniu wszystkich szczegółów, parametrów i nazw. Lead ma podać sedno, a szczegóły przejmą kolejne akapity. Podobnie buduje się wstęp na stronie internetowej, o czym piszemy we wpisie o pierwszym akapicie tekstu.

Jak napisać rozwinięcie: dane, tło i cytat

Rozwinięcie dopowiada to, czego nie zmieścił lead: szczegóły wydarzenia, liczby wraz ze źródłem, tło sprawy i skutki dla odbiorców, a cytat dokłada do nich ocenę osoby odpowiedzialnej za decyzję. Każdy akapit dotyczy jednej sprawy i jest ułożony tak, aby dało się go usunąć bez szkody dla zrozumienia pozostałych.

Praktyczny układ wygląda następująco. Drugi akapit podaje szczegóły samego faktu: zakres usługi, godziny, adres, warunki udziału. Trzeci pokazuje tło, czyli powód, dla którego sprawa jest ważna właśnie teraz i właśnie w tym miejscu. Czwarty to cytat. Piąty, jeżeli jest potrzebny, zawiera informacje praktyczne: jak się zapisać i gdzie szukać szczegółów.

Dane, które redakcja może sprawdzić

Liczby są tym, co najczęściej przesądza o publikacji, pod warunkiem że da się je zweryfikować. Przy każdej liczbie należy więc napisać, skąd pochodzi, jakiego okresu dotyczy i jak została policzona. „Coraz więcej klientów zamawia przez internet” jest opinią. Zdanie, w którym firma podaje udział zamówień internetowych we wszystkich zamówieniach z ostatniego kwartału i zaznacza, że są to dane z jej systemu sprzedaży, jest informacją. Przy danych cudzych podaje się nazwę instytucji i tytuł opracowania, najlepiej z adresem strony.

Wynika to ze wspomnianego obowiązku staranności dziennikarskiej: redaktor musi sprawdzić informację albo wskazać jej źródło, więc liczby bez źródła ostrożny dziennikarz nie wykorzysta. O przywoływaniu badań i przepisów piszemy we wpisie o cytowaniu źródeł w tekstach firmowych, a o przygotowaniu własnych danych we wpisie o raporcie i badaniu własnym.

Cytat, który coś wnosi

Cytat jest jedynym miejscem w informacji prasowej, w którym wolno oceniać, tłumaczyć motywy i mówić o planach. Powinien więc zawierać to, czego nie da się napisać w zwykłym zdaniu informacyjnym: dlaczego firma podjęła decyzję i czego się spodziewa. Cytat powtarzający lead innymi słowami albo składający się z formuł w rodzaju „jesteśmy dumni i niezmiernie się cieszymy” redaktor wykreśli w pierwszej kolejności.

Dobrą miarą jest głośne przeczytanie wypowiedzi. Jeżeli brzmi tak, jak człowiek rzeczywiście mówi, jest w porządku. Wystarczą dwa lub trzy zdania. Przy cytacie podaje się imię, nazwisko i funkcję mówiącego, bo wypowiedź „przedstawiciela firmy” nie ma dla redakcji wartości. Osoba cytowana musi znać treść swojej wypowiedzi i być gotowa powtórzyć ją przez telefon.

Wypowiedź zamieszczona w informacji prasowej jest przez firmę zatwierdzona i przeznaczona do publikacji. Inaczej jest wówczas, gdy po wysyłce dziennikarz przeprowadza własną rozmowę. Prawo prasowe przewiduje dla takich sytuacji autoryzację dosłownie cytowanej wypowiedzi: o ile strony nie umówią się inaczej, rozmówca ma na nią sześć godzin w przypadku dzienników i dwadzieścia cztery godziny w przypadku czasopism, a brak odpowiedzi w terminie oznacza, że wypowiedź uznaje się za autoryzowaną bez zastrzeżeń (art. 14a Prawa prasowego). Osoba wskazana do kontaktu z mediami powinna zatem odpowiadać szybko.

Jeśli chcą Państwo zamówić PR internetowy, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Co napisać w notce o firmie i w danych kontaktowych

Notka o firmie to stały, kilkuzdaniowy opis nadawcy umieszczany pod tekstem, a kontakt dla mediów to dane konkretnej osoby, która odpowie na pytania dziennikarza. Z tych dwóch elementów redaktor czerpie informacje, gdy chce jednym zdaniem przedstawić firmę czytelnikom albo coś doprecyzować.

W notce powinny znaleźć się wyłącznie fakty: czym firma się zajmuje, w jakiej miejscowości i na jakim obszarze działa, jak długo istnieje, ile osób zatrudnia, jeżeli chce to ujawnić, oraz adres strony internetowej. Notka pozostaje taka sama w kolejnych komunikatach, dlatego warto napisać ją raz, starannie, i aktualizować tylko wtedy, gdy zmienią się dane. Dobrze, jeżeli zgadza się z tym, co firma pisze o sobie na własnej stronie i w Profilu Firmy w Google, bo dziennikarz porówna te źródła.

Dane kontaktowe to imię i nazwisko, funkcja, bezpośredni numer telefonu i adres e-mail. Ogólny adres biura i numer centrali nie wystarczą, ponieważ redaktor pracujący nad tekstem po południu potrzebuje odpowiedzi w ciągu godziny, a nie następnego dnia. W małej firmie osobą kontaktową jest zwykle właściciel, i to jest dobre rozwiązanie, jeżeli rzeczywiście odbiera telefon.

Jakim językiem pisać i jak długa powinna być informacja prasowa

Informację prasową pisze się językiem wiadomości: w trzeciej osobie, zdaniami oznajmującymi, bez przymiotników oceniających i bez zwrotów do czytelnika. Całość powinna zmieścić się na jednej stronie, a tylko wyjątkowo zająć półtorej.

Trzecia osoba oznacza, że firma pisze o sobie tak, jak napisałby o niej ktoś z zewnątrz: „pracownia otwiera”, a nie „otwieramy”. Dzięki temu redaktor może przenieść akapit do swojego tekstu bez przerabiania każdego zdania. Z tego samego powodu w tekście nie ma zwrotów „zapraszamy” ani zachęt do zakupu. Zaproszenie da się zapisać jako fakt: wstęp jest otwarty dla wszystkich mieszkańców, zapisy przyjmowane są telefonicznie do piątku.

Czym zastąpić przymiotniki reklamowe

Przymiotniki w rodzaju „innowacyjny”, „wyjątkowy”, „najwyższej jakości”, „kompleksowy” czy „profesjonalny” nie niosą informacji, ponieważ każda firma może napisać o sobie to samo. Redaktor je usuwa, a jeżeli jest ich dużo, odkłada cały tekst. Każdy taki przymiotnik da się zamienić na fakt, który go uzasadnia. Zamiast „szybkiej realizacji” podaje się czas w dniach. Zamiast „doświadczonego zespołu” liczbę osób i ich uprawnienia. Zamiast „nowoczesnego sprzętu” nazwę urządzenia i to, co ono pozwala zrobić. Jeżeli faktu nie ma, przymiotnik należy po prostu skreślić. Termin fachowy, bez którego nie da się obejść, warto objaśnić w kilku słowach przy pierwszym użyciu.

Porównanie sformułowań reklamowych z rzeczowymi w informacji prasowej: przymiotniki zastąpione liczbami i faktami
Każdy przymiotnik reklamowy da się zamienić na fakt, który redakcja może sprawdzić.

Ile tekstu wystarczy

Nie istnieje urzędowa norma długości, lecz z praktyki redakcyjnej wynika, że informacja o pojedynczym wydarzeniu mieści się w czterech do sześciu akapitów, czyli na jednej stronie, razem z notką i kontaktem. Materiały dodatkowe, na przykład pełny raport albo biogram właściciela, lepiej przekazać jako załącznik lub link. Przed wysyłką tekst powinna przeczytać druga osoba: literówka w nazwisku czy niezgodność liczby w tytule z liczbą w tekście podważają zaufanie do całego materiału.

Jakie załączniki przygotować i w jakim formacie wysłać tekst

Najwygodniejsza dla redakcji jest wiadomość e-mail z całą informacją prasową wklejoną w treść, z tym samym tekstem w edytowalnym pliku w załączniku oraz z jednym do trzech zdjęć w dobrej jakości albo linkiem do folderu, z którego można je pobrać. Dziennikarz powinien móc przeczytać tekst bez otwierania czegokolwiek i skopiować go bez przepisywania.

Z tego względu nie wysyła się informacji prasowej jako skanu, zdjęcia wydruku ani pliku graficznego, z których tekstu nie da się zaznaczyć. Treść wiadomości zaczyna się od jednego zdania wyjaśniającego, czego dotyczy materiał, a zaraz pod nim stoi tytuł i pełny tekst. Adresy wielu redakcji wpisuje się w pole ukrytej kopii. Docieranie do redakcji branżowych opisujemy we wpisie o tym, jak zostać autorem lub rozmówcą portalu ze swojej dziedziny.

Zdjęcia i inne materiały

Zdjęcie często rozstrzyga o tym, czy portal opublikuje wiadomość, bo tekst bez ilustracji trudniej umieścić na stronie głównej. Potrzebne są fotografie poziome, ostre, w oryginalnej wielkości, pokazujące ludzi przy pracy, miejsce albo produkt, a nie samo logo. Do każdego zdjęcia należy dopisać podpis: kto lub co na nim jest, gdzie zostało zrobione i kto jest autorem, wraz z potwierdzeniem, że redakcja może je wykorzystać. Kwestie wizerunku osób i praw autorskich w razie wątpliwości warto skonsultować z prawnikiem.

Dwa lub trzy zdjęcia w liście i link do pełnego zestawu to rozsądny podział. Plikom warto nadać opisowe nazwy. Google w zaleceniach dla grafiki radzi stosować krótkie, opisowe nazwy plików zamiast przypadkowych ciągów znaków i wymienia obsługiwane formaty obrazów: BMP, GIF, JPEG, PNG, WebP, SVG i AVIF (Sprawdzone metody dotyczące SEO w Grafice Google). O przygotowaniu własnych fotografii piszemy we wpisie o zdjęciach na stronie firmowej.

Linki w treści komunikatu

W informacji prasowej wystarcza jeden link do strony firmy albo do podstrony ze szczegółami, zapisany jako nazwa firmy lub zwykły adres. Nie należy wstawiać odnośników ukrytych pod frazami sprzedażowymi. Zasady Google dotyczące spamu wymieniają wśród przykładów spamu linkowego linki ze zoptymalizowanym tekstem kotwicy w artykułach, gościnnych postach i komunikatach prasowych rozpowszechnianych na innych stronach (Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google). Te same zasady stwierdzają, że linki reklamowe i sponsorowane nie naruszają reguł, jeśli zostały oznaczone wartością nofollow lub sponsored.

Strona dokumentacji Google z zasadami dotyczącymi spamu w wyszukiwarce, na której opisano spam linkowy w komunikatach prasowych
Zasady Google dotyczące spamu: dokument, w którym opisano linki w komunikatach prasowych.

Dla firmy płyną z tego dwa wnioski. Po pierwsze, komunikat nie jest narzędziem do masowego zdobywania odnośników i nie należy rozsyłać go do dziesiątek serwisów przyjmujących każdy tekst. Po drugie, redakcja ma pełne prawo oznaczyć link atrybutem albo nie zamieścić go wcale. Zgodnie z dokumentacją Google linki z takimi oznaczeniami zwykle nie są śledzone (Kwalifikowanie linków wychodzących na potrzeby SEO), ale publikacja nadal dociera do czytelników, którzy poznają nazwę firmy. Szerzej omawiamy to we wpisach o atrybucie nofollow oraz o różnicy między PR internetowym a pozyskiwaniem linków. Wysłany tekst warto też opublikować na własnej stronie, w aktualnościach albo w zakładce dla mediów, razem ze zdjęciami do pobrania.

Jak przebudować słaby komunikat: przykład

Słaby komunikat naprawia się w stałej kolejności: najpierw trzeba znaleźć w nim fakt, potem przenieść go do tytułu i leadu, zamienić przymiotniki na liczby, napisać cytat od nowa i dopisać notkę z kontaktem. Poniższy przykład jest w całości wymyślony na potrzeby ilustracji i nie opisuje żadnego rzeczywistego przedsiębiorstwa.

Załóżmy, że niewielka stolarnia z Kielc uruchamia pracownię renowacji starych mebli i chce o tym zawiadomić lokalne redakcje. Pierwsza wersja, napisana jak ulotka, mogłaby wyglądać następująco.

Wersja wyjściowa: tekst reklamowy, którego redakcja nie wykorzysta
NOWA JAKOŚĆ W ŚWIECIE MEBLI!!!

W dzisiejszych czasach klienci mają coraz wyższe wymagania.
Nasza firma, lider branży stolarskiej w regionie, od lat
wychodzi im naprzeciw, oferując kompleksowe i innowacyjne
rozwiązania najwyższej jakości.

"Jesteśmy niezmiernie dumni z tego kroku. To kolejny dowód
na to, że stale się rozwijamy" - mówi właściciel.

Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty!

W tym tekście nie ma odpowiedzi na żadne z podstawowych pytań. Nie wiadomo, kto pisze, gdzie mieści się pracownia ani co można w niej zlecić. Tytuł pasuje do dowolnego sklepu meblowego, określenie „lider” jest twierdzeniem bez pokrycia, a cytat nie zawiera informacji ani nazwiska. Brakuje notki i kontaktu. Przebudowę zaczyna się od wypisania faktów, które autor zna, ale ich nie podał: adres, dzień otwarcia, zakres prac, liczba nowych miejsc pracy, powód decyzji.

Wersja po przebudowie: wiadomość z tytułem, leadem, danymi, cytatem, notką i kontaktem
Informacja prasowa
Kielce, [dzień wysyłki]

Stolarnia z Kielc otwiera pracownię renowacji mebli
i zatrudni pięć osób

W sobotę [dzień i miesiąc] przy ul. [nazwa ulicy] w Kielcach
zacznie działać pracownia renowacji mebli prowadzona przez
stolarnię [nazwa]. Mieszkańcy będą mogli oddać tam do naprawy
krzesła, stoły, komody i szafy, także kilkudziesięcioletnie.
Firma zatrudni w pracowni pięć osób.

Zakres prac obejmuje naprawę konstrukcji, wymianę okuć
i ponowne wykończenie drewna. Według danych firmy w ostatnich
dwunastu miesiącach o naprawę starego mebla zapytało [liczba]
klientów, choć stolarnia nie miała takiej usługi w ofercie.

"Co tydzień ktoś przynosił nam krzesło po babci i pytał,
czy da się je uratować. Odsyłaliśmy tych ludzi z niczym,
więc uznaliśmy, że pora przygotować do tego osobne miejsce
i ludzi" - mówi [imię i nazwisko], właściciel stolarni.

W dniu otwarcia, w godz. 10-14, pracownię będzie można
zwiedzić. Wstęp jest otwarty dla wszystkich.

O firmie
Stolarnia [nazwa] działa w Kielcach od [liczba] lat.
Wykonuje meble na wymiar. Zatrudnia [liczba] osób.
Strona: [adres strony]

Kontakt dla mediów
[imię i nazwisko], właściciel, tel. [numer], [adres e-mail]
Zdjęcia pracowni: [link do folderu]

Druga wersja zawiera wiadomość, którą portal miejski może opublikować niemal bez zmian. Tytuł nazywa fakt i jego skutek dla miasta, lead odpowiada na pytania kto, co, gdzie i kiedy, liczba zapytań ma podane źródło i okres, a cytat tłumaczy powód decyzji językiem, jakim mówi człowiek. Nawiasy kwadratowe oznaczają miejsca, w które firma wpisuje własne, prawdziwe dane.

Lista kontrolna informacji prasowej przed wysyłką do redakcji: tytuł, lead, źródła liczb, cytat, notka, kontakt i zdjęcia
Pytania kontrolne, przez które warto przejść przed wysłaniem tekstu do redakcji.

Co sprawdzić przed wysyłką i kiedy poprosić o pomoc

Przed wysyłką wystarczy przejść przez krótką listę pytań kontrolnych, a pomocy warto szukać wtedy, gdy firma nie potrafi sama wskazać w swojej sprawie wiadomości albo gdy komunikat dotyczy sytuacji trudnej.

  • Tytuł jest zdaniem z czasownikiem i po jego przeczytaniu wiadomo, co się stało.
  • Lead odpowiada na pytania: kto, co, gdzie, kiedy i dlaczego.
  • Każda liczba ma podane źródło, okres i sposób liczenia.
  • W tekście nie ma przymiotników oceniających ani określeń typu „lider” bez dowodu.
  • Cytat wnosi nową treść i jest podpisany imieniem, nazwiskiem oraz funkcją.
  • Pod tekstem jest notka o firmie i bezpośredni kontakt do osoby, która odbierze telefon.
  • Tekst jest wklejony w treść wiadomości i dołączony jako edytowalny plik.
  • Zdjęcia są poziome, w dobrej jakości, z podpisami i informacją o autorze.
  • Link w tekście jest jeden i ma postać nazwy firmy lub zwykłego adresu.

Typowe pomyłki po wysyłce

Częstą pomyłką jest wysyłanie tego samego tekstu do wszystkich redakcji w kraju, choć wiadomość o pracowni w Kielcach interesuje media kieleckie i być może branżowe. Drugą jest żądanie publikacji bez skrótów; jedno uprzejme pytanie, czy materiał dotarł, w zupełności wystarcza. Trzecią jest próba opłacenia publikacji tak, aby wyglądała na materiał redakcyjny. Płatny tekst jest reklamą i powinien zostać oznaczony zgodnie z przywołanym wcześniej przepisem Prawa prasowego, a zawarte w nim linki zgodnie z zasadami Google.

Kiedy warto skorzystać z pomocy

Pojedynczą informację o otwarciu czy nowej usłudze właściciel małej firmy napisze sam, trzymając się opisanego układu. Wsparcie przydaje się przy regularnej komunikacji, kiedy treści na stronie, w mediach i w wynikach wyszukiwania powinny się wzajemnie wspierać; tym zajmują się public relations i PR internetowy, a samo pisanie można zlecić w ramach usługi copywritingu. Osobnym przypadkiem jest sytuacja trudna: reklamacja opisana w mediach, wypadek, spór z klientem. Wtedy zamiast zwykłej informacji prasowej potrzebne jest starannie wyważone oświadczenie kryzysowe, często uzgodnione z prawnikiem.

Jeśli chcą Państwo zamówić PR internetowy, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Ile znaków powinna mieć informacja prasowa?

Nie ma urzędowej normy. W praktyce informacja o jednym wydarzeniu mieści się na jednej stronie, czyli w czterech do sześciu krótkich akapitów wraz z notką i kontaktem.

Czy redakcja musi opublikować nadesłaną informację prasową?

Informacja prasowa jest propozycją, a o jej wykorzystaniu decyduje redakcja, która może tekst skrócić, przeredagować albo pominąć. Publikację w ustalonym kształcie zapewnia wyłącznie płatna reklama, która musi być odróżniona od materiałów redakcyjnych.

Czy w informacji prasowej można pisać w pierwszej osobie?

W tekście głównym nie. Firma pisze o sobie w trzeciej osobie, tak jak napisałby o niej dziennikarz. Forma „my” jest na miejscu jedynie w cytacie.

Kto powinien być cytowany w informacji prasowej małej firmy?

Osoba, która podjęła decyzję albo odpowiada za opisywaną sprawę, najczęściej właściciel lub kierownik. Cytat podpisuje się imieniem, nazwiskiem i funkcją, a osoba ta powinna być dostępna pod telefonem.

Czy informację prasową lepiej wysłać w załączniku, czy w treści wiadomości?

Najlepiej w obu postaciach jednocześnie. Pełny tekst wklejony w treść wiadomości pozwala przeczytać go bez otwierania plików, a edytowalny dokument w załączniku ułatwia dalszą pracę.

Czy link z opublikowanej informacji prasowej pomaga w pozycjonowaniu?

Nie należy na to liczyć. Zasady Google zaliczają do spamu linkowego linki ze zoptymalizowanym tekstem kotwicy w komunikatach prasowych rozpowszechnianych na innych stronach, a redakcje często oznaczają odnośniki atrybutem nofollow. Korzyścią z publikacji jest dotarcie do czytelników i rozpoznawalność nazwy firmy.

Źródła

  1. Art. 12. - Prawo prasowe, LexLege
  2. Art. 14a. - Prawo prasowe, LexLege
  3. Art. 36. - Prawo prasowe, LexLege
  4. Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
  5. Kwalifikowanie linków wychodzących na potrzeby SEO, Centrum wyszukiwarki Google
  6. Tworzenie treści przydatnych, rzetelnych i ukierunkowanych na użytkowników, Centrum wyszukiwarki Google
  7. Wpływ na linki z tytułami w wynikach wyszukiwania, Centrum wyszukiwarki Google
  8. Sprawdzone metody dotyczące SEO w Grafice Google, Centrum wyszukiwarki Google

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.