Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Raport z własnych danych firmy: jak przygotować materiał, który cytują media

Zamówienia, zapytania i terminy realizacji to dane, których nie ma nikt inny. Wyjaśniamy, jak zrobić z nich raport cytowany przez media.

Raport z własnych danych firmy cytowany przez media - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

Materiał, który cytują media, powstaje z liczb dostępnych tylko w jednej firmie: z zamówień, zapytań, terminów i reklamacji. Wystarczy wybrać z nich jedno pytanie ciekawe dla ludzi spoza firmy, usunąć wszystko, co pozwala rozpoznać klienta, uczciwie opisać sposób liczenia i opublikować wynik pod stałym adresem. Poniżej opisujemy tę drogę z punktu widzenia rozgłosu: od arkusza z danymi do wzmianki w portalu.

Dlaczego media chętnie cytują dane z firm

Redakcje cytują dane firm, ponieważ liczba z pierwszej ręki zamienia ogólne wrażenie w konkretną informację. Zdanie, że mieszkańcy coraz częściej wzywają fachowca wieczorem, jest opinią. To samo zdanie poparte udziałem zgłoszeń przyjętych po godzinie osiemnastej w kilkuset zleceniach jest już wiadomością, którą można podać dalej z podaniem źródła.

Z punktu widzenia rozgłosu taki materiał ma trzy zalety. Po pierwsze, jest niepowtarzalny: nikt inny nie ma tych samych zamówień ani tego samego rejestru zgłoszeń. Po drugie, firma występuje w nim jako źródło wiedzy o rynku, a nie jako reklamodawca, więc redakcja nie musi traktować publikacji jak ogłoszenia. Po trzecie, raport żyje dłużej niż zwykła informacja prasowa, bo inni autorzy wracają do niego, gdy piszą o tym samym zjawisku za kilka miesięcy.

Google opisuje to od strony treści: w przewodniku dla początkujących wskazuje, że nowe materiały mają opierać się na własnej wiedzy, a nie na kopiowaniu cudzych tekstów, i że jakość treści prawdopodobnie wpływa na obecność w wynikach bardziej niż pozostałe wskazówki z tego dokumentu (przewodnik Google dla początkujących). Szerzej o pytaniach kontrolnych, którymi warto ocenić własny tekst, piszemy we wpisie o pomocnych treściach według Google.

Samo przygotowanie badania jako treści na stronę omówiliśmy osobno we wpisie o raporcie i badaniu własnym firmy. Tutaj zajmujemy się węższym zadaniem: jak z danych, które firma już zbiera przy okazji zwykłej pracy, przygotować materiał dla mediów i jak go im podać.

Raport z własnych danych

Zestawienie liczb, które powstały w firmie jako skutek jej codziennej działalności (zamówienia, zapytania, zgłoszenia), opracowane zbiorczo i opisane tak, aby osoba z zewnątrz mogła je zrozumieć i przytoczyć.

Jakie dane firma już ma i co z nich wynika

Większość firm ma co najmniej cztery zbiory nadające się na raport: historię zamówień, rejestr zapytań, kalendarz realizacji oraz zgłoszenia po sprzedaży. Nie trzeba zlecać ankiety ani kupować badania. Wystarczy eksport z programu do faktur, ze sklepu internetowego, z systemu rezerwacji albo z arkusza, w którym biuro notuje telefony.

O wartości takiego zbioru dla mediów decydują trzy cechy: liczba rekordów, długość okresu oraz jednolity sposób zapisu. Kilkadziesiąt zleceń z jednego miesiąca to anegdota. Kilkaset zleceń z pełnych czterech pór roku pozwala już pokazać sezonowość i porównać okresy. Jeżeli w połowie okresu zmienił się sposób notowania (na przykład przyczynę awarii zaczęto wybierać z listy zamiast wpisywać ręcznie), obie części zbioru należy opracować osobno albo wyraźnie to opisać.

Zbiór w firmieCo da się z niego policzyćPrzykładowy temat dla mediów
Historia zamówieńSezonowość, udział kategorii, zmiana wartości koszyka między okresamiW którym tygodniu roku mieszkańcy regionu zaczynają kupować opał
Rejestr zapytań i telefonówPory dnia i dni tygodnia, najczęstsze pytania, udział zapytań pilnychO której godzinie najczęściej pęka rura: rozkład zgłoszeń awaryjnych
Kalendarz realizacjiCzas od zgłoszenia do wykonania, wyprzedzenie rezerwacjiZ jakim wyprzedzeniem trzeba rezerwować termin remontu łazienki
Zgłoszenia po sprzedażyNajczęstsze przyczyny zwrotów i usterek, czas rozpatrzeniaDlaczego klienci odsyłają buty kupione przez internet
Wyszukiwarka w sklepie lub na stronieNajczęściej wpisywane hasła i ich zmiana w czasieCzego szukają rodzice przed początkiem roku szkolnego
Wyceny i ofertyRozpiętość kosztów typowych zleceń, udział ofert przyjętychIle kosztuje wymiana instalacji w mieszkaniu w bloku: rozpiętość wycen
Zbiory danych, które powstają w firmie przy okazji zwykłej pracy, i tematy, jakie mogą z nich wyniknąć (przykłady hipotetyczne).
Zestawienie w dwóch kolumnach: dane, które firma już zbiera, oraz pytania do raportu z własnych danych ciekawe dla mediów
Te same zbiory danych firmy zamienione w pytania, które interesują czytelników.

Przed wyborem tematu warto zrobić prosty spis: jaki zbiór istnieje, od kiedy jest prowadzony, ile ma rekordów, kto w firmie za niego odpowiada i jakie pola zawiera. Taki spis zajmuje jedną kartkę i od razu pokazuje, gdzie jest materiał na raport, a gdzie tylko na ciekawostkę do wpisu w mediach społecznościowych.

Jak wybrać temat, który zainteresuje redakcję

Dobry temat raportu to jedno pytanie, na które odpowiedź przyda się czytelnikowi gazety lub portalu, a nie klientowi firmy. Pytanie "ile sprzedaliśmy" nikogo poza firmą nie obchodzi. Pytanie "kiedy najtaniej zamówić przeprowadzkę" albo "ile dni czeka się na serwis pieca przed zimą" dotyczy tysięcy osób i daje dziennikarzowi gotowy tytuł.

Tematy, które w praktyce najłatwiej trafiają do publikacji, należą do kilku powtarzalnych rodzajów. Pierwszy to sezonowość: kiedy coś się zaczyna, kiedy osiąga szczyt i kiedy wygasa. Drugi to porównanie miejsc: dzielnic, miast, województw. Trzeci to zmiana w czasie, czyli porównanie tego samego okresu rok do roku. Czwarty to obalenie obiegowego przekonania, o ile liczby rzeczywiście na to pozwalają. Piąty to koszt lub czas typowej sprawy, podany jako rozpiętość, a nie jedna kwota.

Temat lokalny i temat branżowy

Ten sam zbiór danych często daje dwa różne materiały. Hipotetyczny sklep internetowy z Poznania, który ma zamówienia z całego kraju, może przygotować zestawienie ogólnopolskie dla portali branżowych oraz osobne wycinki dla mediów regionalnych, z liczbami dotyczącymi jednego województwa. Redakcja lokalna znacznie chętniej poda informację o swoim mieście niż średnią krajową. O tym, jak rozmawiać z takimi redakcjami, piszemy we wpisie o współpracy z mediami lokalnymi.

Sprawdzenie tematu przed liczeniem

Zanim ktokolwiek zacznie liczyć, warto poddać temat krótkiej ocenie. Oszczędza to pracy nad zestawieniem, którego nikt nie opublikuje.

  • Wynik da się streścić jednym zdaniem z jedną liczbą.
  • Pytanie dotyczy odbiorców mediów, a nie oferty firmy.
  • Firma ma w tej sprawie więcej danych niż pojedynczy konkurent lub urząd.
  • Zbiór obejmuje okres wystarczający do porównania, najlepiej pełny rok.
  • Wynik nie zaszkodzi klientom ani kontrahentom i nie ujawni ich tajemnic.
  • Temat ma naturalny termin publikacji: początek sezonu, święto, zmianę przepisów.
  • W firmie jest osoba, która skomentuje wynik własnym nazwiskiem.

Warto też od razu przyjąć, że wynik może być mniej efektowny, niż się zakładało. Raport, w którym liczby nie potwierdzają tezy, nadal bywa dobrym materiałem, o ile zostanie uczciwie opisany. Raport z tezą dopisaną do liczb traci wiarygodność przy pierwszym pytaniu dziennikarza.

Więcej o tym, które zdarzenia w niewielkiej firmie nadają się na komunikat, zebraliśmy we wpisie o powodach do informacji prasowej.

Jak zanonimizować dane zgodnie z RODO

Do raportu powinny trafić wyłącznie dane zbiorcze, z których nie da się rozpoznać żadnej osoby ani żadnego klienta. Ogólne rozporządzenie o ochronie danych, czyli RODO, stanowi w motywie 26, że zasady ochrony danych nie mają zastosowania do informacji anonimowych, w tym do danych zanonimizowanych tak, że osoby nie można już zidentyfikować, także wtedy, gdy służą celom statystycznym (tekst rozporządzenia w serwisie EUR-Lex).

Ten sam motyw zawiera jednak ważne zastrzeżenie. Dane spseudonimizowane, czyli takie, które przy użyciu dodatkowych informacji można przypisać konkretnej osobie, nadal są danymi osoby możliwej do zidentyfikowania. Zastąpienie nazwiska numerem klienta nie jest więc anonimizacją, jeżeli firma przechowuje klucz łączący numer z nazwiskiem. Przy ocenie, czy kogoś da się rozpoznać, bierze się pod uwagę wszystkie sposoby, po które z uzasadnionym prawdopodobieństwem można sięgnąć, a także koszt, czas i dostępną technologię.

Z kolei motyw 162 wyjaśnia, że cel statystyczny oznacza, iż wynikiem przetwarzania nie są dane osobowe, lecz dane zbiorcze, i że ani ten wynik, ani same dane nie mogą służyć podejmowaniu decyzji wobec konkretnych osób. Samo opracowywanie zestawienia z rekordów klientów jest przetwarzaniem danych osobowych i podlega rozporządzeniu; dopiero opublikowany wynik zbiorczy przestaje być danymi osobowymi. Motyw 50 wskazuje, że dalsze przetwarzanie do celów statystycznych uznaje się za zgodne z pierwotnymi celami zebrania danych. Jak te ogólne zasady przekładają się na konkretną firmę i jej dokumenty, powinien ocenić prawnik lub inspektor ochrony danych.

Co usunąć z arkusza przed liczeniem

Najbezpieczniej pracować na kopii, z której na samym początku znikają kolumny zbędne dla tematu: imię i nazwisko, telefon, adres e-mail, ulica i numer domu, numer zamówienia, numer rejestracyjny, treść korespondencji. Kod pocztowy warto zastąpić miastem lub powiatem, dokładną datę tygodniem lub miesiącem, a kwotę przedziałem. Im mniej szczegółowe pola, tym trudniej złożyć z nich obraz jednej osoby.

Schemat kolejnych czynności przy anonimizacji danych do raportu z własnych danych firmy, od kopii zbioru do kontroli małych grup
Kolejność prac nad zbiorem, zanim liczby trafią do raportu dla mediów.

Małe grupy w zestawieniu

Największe ryzyko kryje się w małych grupach. Jeżeli w tabeli widnieje wiersz "zlecenia w miejscowości X: 1", mieszkańcy tej miejscowości mogą domyślić się, o kogo chodzi, mimo braku nazwiska. Statystyka publiczna stosuje w podobnych sytuacjach jasną regułę: według informacji urzędu statystycznego nie publikuje się danych zbiorczych, jeśli pozwalają rozpoznać konkretną osobę lub podmiot, między innymi wtedy, gdy na wynik składa się mniej niż 3 podmioty albo udział jednego z nich przekracza trzy czwarte całości (zasady udostępniania informacji przez urząd statystyczny). Reguła ta wynika z ustawy o statystyce publicznej i wiąże urzędy, a nie firmy, ale jest rozsądnym wzorem także dla raportu firmowego. W praktyce przyjmujemy ostrzejszy próg i łączymy w pozycję "pozostałe" każdą grupę liczącą mniej niż kilkanaście rekordów.

Jeśli chcą Państwo zamówić PR internetowy, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Jak opisać metodę, żeby dziennikarz mógł zaufać liczbom

Opis metody to kilka zdań odpowiadających na pięć pytań: skąd pochodzą dane, ile ich jest, jakiego okresu i obszaru dotyczą, co z nich wyłączono oraz czego na ich podstawie nie wolno twierdzić. Bez tej notki redakcja albo pominie materiał, albo poda go z dopiskiem osłabiającym cały przekaz.

Najczęstsze nieporozumienie dotyczy zasięgu wniosków. Dane jednej firmy opisują jej klientów, a nie wszystkich mieszkańców kraju. Zdanie "Polacy najczęściej zamawiają w niedzielę wieczorem" jest nadużyciem. Zdanie "wśród zamówień złożonych w naszym sklepie w ostatnich dwunastu miesiącach najwięcej przypadało na niedzielny wieczór" jest prawdziwe i w niczym nie odbiera materiałowi atrakcyjności. Dziennikarz sam zdecyduje, jak to ująć, ale musi dostać uczciwy punkt wyjścia.

W notce powinny znaleźć się także decyzje podjęte przy czyszczeniu zbioru: czy liczono zamówienia anulowane, czy ujęto klientów firmowych, jak potraktowano rekordy bez wypełnionego pola. Jeśli podawana jest średnia, warto dodać medianę, ponieważ pojedyncze bardzo duże zamówienie potrafi przesunąć średnią daleko od tego, co spotyka typowego klienta.

Przykładowa notka metodologiczna do raportu hipotetycznego serwisu hydraulicznego
Jak powstało zestawienie
Źródło: rejestr zgłoszeń telefonicznych i internetowych firmy.
Zakres: 1 240 zgłoszeń z Łodzi i powiatów sąsiednich z ostatnich dwunastu miesięcy.
Wyłączenia: zgłoszenia odwołane przed przyjazdem oraz przeglądy planowe.
Sposób liczenia: udział zgłoszeń w podziale na godzinę przyjęcia i rodzaj awarii.
Grupy liczące mniej niż 15 zgłoszeń połączono w pozycję "pozostałe".
Ograniczenie: dane opisują klientów jednej firmy i nie są próbą reprezentatywną
dla wszystkich gospodarstw domowych w regionie.
Dane nie zawierają informacji pozwalających rozpoznać klientów.

Liczby w powyższym przykładzie są zmyślone i służą wyłącznie pokazaniu układu notki. O tym, jak podawać w tekście cudze dane, gdy raport zestawia wyniki firmy ze statystyką publiczną, piszemy we wpisie o cytowaniu źródeł w tekstach firmowych.

Jak przygotować wykresy i liczby, które da się przytoczyć

Wykres dla mediów pokazuje jedną myśl i jest zrozumiały bez czytania raportu. Redakcja często przenosi grafikę do własnego tekstu w oderwaniu od reszty, dlatego na samym obrazie powinny znaleźć się: tytuł będący wnioskiem, podpisane osie z jednostką, okres, liczba rekordów oraz nazwa firmy jako źródła.

Do porównania kategorii najlepiej nadaje się wykres słupkowy, do zmian w czasie liniowy. Wykresów kołowych z wieloma wąskimi wycinkami oraz efektów trójwymiarowych lepiej unikać, bo utrudniają odczytanie wartości. Oś pionowa wykresu słupkowego powinna zaczynać się od zera; ucięta oś wyolbrzymia różnice i jest pierwszą rzeczą, którą uważny redaktor zakwestionuje.

Obok wykresów warto przygotować od trzech do pięciu zdań z liczbami, gotowych do przytoczenia. Każde zawiera jedną liczbę, określa, kogo ona dotyczy, i wskazuje okres. Dobrze działa przeliczenie na skalę bliską człowiekowi: "co czwarte zgłoszenie" czyta się łatwiej niż "24,7 procent zgłoszeń", o ile zaokrąglenie nie zmienia sensu. Do tego krótki komentarz osoby z firmy, podpisany imieniem, nazwiskiem i funkcją, wyjaśniający, skąd bierze się zaobserwowane zjawisko.

Pliki graficzne i ich opisy

Wykresy umieszczane na stronie warto przygotować zgodnie z zaleceniami Google dla obrazów. Dokumentacja wskazuje, że plik powinien mieć krótką, opisową nazwę zamiast ogólnej w rodzaju "image1", że tekst alternatywny ma konkretnie opisywać obraz bez upychania słów kluczowych, a sam obraz powinien znajdować się obok tekstu, którego dotyczy, i być wstawiony elementem img, a nie jako tło w arkuszu stylów (sprawdzone metody dotyczące obrazów). Dla wykresu oznacza to opis alternatywny podający wniosek i najważniejsze wartości, na przykład "wykres słupkowy: udział zgłoszeń awaryjnych według pory dnia, najwięcej między osiemnastą a dwudziestą drugą".

Każdy wykres powinien mieć pod spodem tabelę z tymi samymi wartościami w zwykłym tekście, aby dziennikarz mógł skopiować liczby bez przepisywania z obrazka. Jak złożyć kilka wyników w jedną planszę, opisujemy we wpisie o infografice na stronie firmy.

Jak zbudować stronę raportu, do której inni będą odsyłać

Raport powinien mieć własną podstronę pod stałym adresem, na której wszystkie wyniki są dostępne w treści, bez formularza i bez pobierania pliku. Autor, który chce podać źródło, potrzebuje adresu prowadzącego prosto do liczby. Jeżeli wynik jest ukryty w pliku PDF wysyłanym po podaniu adresu e-mail, odnośnik trafi najwyżej do strony głównej firmy albo nie pojawi się wcale.

Układ takiej podstrony jest prosty. Na górze tytuł z tematem i jeden akapit z głównym wnioskiem. Niżej trzy do pięciu najważniejszych liczb, potem kolejne wątki, każdy z własnym śródtytułem, wykresem i tabelą. Dalej notka o metodzie, informacja o autorze opracowania, dane osoby do kontaktu dla mediów oraz pliki do pobrania: wykresy w dobrej rozdzielczości, tabela w formacie arkusza i ewentualnie wersja do druku. Warto dodać zdanie o tym, na jakich warunkach wolno przytaczać wyniki, na przykład z podaniem nazwy firmy i odnośnika do raportu.

Lista elementów podstrony, na której firma publikuje raport z własnych danych, tak aby dziennikarze mogli do niej odsyłać
Elementy podstrony raportu, które ułatwiają cytowanie i podawanie źródła.

Śródtytuły z własnymi identyfikatorami pozwalają odsyłać do konkretnego fragmentu, a nie tylko do całej strony. Adres nie powinien zawierać oznaczenia okresu, jeśli raport ma być powtarzany: nowe wydanie zastępuje treść pod tym samym adresem, a poprzednie przenosi się do archiwum. Sam odnośnik musi być zwykłym elementem a z atrybutem href, bo tylko takie Google rozpoznaje pewnie; dokumentacja zaznacza też, że linkowanie do innych witryn przy cytowaniu źródeł jest właściwą praktyką i może budować zaufanie (sprawdzone metody dotyczące linków).

Strona dokumentacji Google ze sprawdzonymi metodami dotyczącymi linków, w tym zaleceniami o linkach do innych witryn
Dokumentacja Google o linkach: odnośnik do źródła to zwykły element a z atrybutem href.

Oznaczenie zbioru danych w schema.org

Słownik schema.org przewiduje typ Dataset, opisany jako zbiór uporządkowanych informacji na określony temat (definicja typu Dataset). Można nim opisać tabelę udostępnioną do pobrania: właściwość distribution wskazuje plik i jego format, measurementTechnique sposób pomiaru, variableMeasured mierzone zmienne, spatialCoverage obszar, a temporalCoverage okres, którego dane dotyczą. Jest to dodatek porządkujący informacje dla programów odczytujących stronę, a nie warunek powodzenia raportu, i nie należy wiązać z nim oczekiwań co do pozycji.

Przygotowaniem takich opracowań od strony redakcyjnej i graficznej zajmujemy się w ramach usługi e-booki i raporty.

Jak przekazać raport mediom

Raport przekazuje się redakcjom krótką informacją prasową z jednym głównym wnioskiem, dwiema lub trzema liczbami, komentarzem osoby z firmy i adresem strony raportu. Całego opracowania nie wkleja się do wiadomości. Dziennikarz ma w kilkanaście sekund zrozumieć, co ustalono, i wiedzieć, gdzie znajdzie resztę.

Najlepsze efekty daje podział odbiorców na grupy i osobny wariant dla każdej z nich. Portal miejski dostaje liczby dotyczące swojego miasta, serwis branżowy wątek istotny dla zawodowców, a redakcja konsumencka wniosek praktyczny dla kupujących. Przykładowo hipotetyczna kancelaria z Krakowa, która policzyła, jak długo trwają prowadzone przez nią sprawy o zapłatę, mogłaby wysłać mediom gospodarczym zestawienie czasu trwania postępowań, a portalom dla przedsiębiorców wskazówkę, na którym etapie sprawy najczęściej utykają. Jak zbudować sam komunikat, opisaliśmy we wpisie o tym, jak napisać informację prasową, a sposoby wysyłki porównujemy we wpisie o dystrybucji informacji prasowej.

Termin ma duże znaczenie. Zestawienie o awariach ogrzewania interesuje redakcje tuż przed pierwszymi mrozami, a nie w czerwcu, dlatego materiał warto wysłać kilka dni przed momentem, w którym temat sam wraca do mediów.

Odnośniki w publikacjach o raporcie

O tym, czy w tekście pojawi się odnośnik do raportu, decyduje redakcja. Można o niego uprzejmie poprosić, wskazując, że czytelnik znajdzie pod adresem pełne tabele i opis metody, ale nie należy go wymagać ani za niego płacić. Zasady Google dotyczące spamu zaliczają do niedozwolonych praktyk kupowanie linków na potrzeby rankingu, w tym oferowanie towarów lub usług w zamian za odnośnik, a także linki z tekstem kotwicy dobranym pod wyszukiwarkę w komunikatach prasowych rozsyłanych do innych witryn. Odnośniki reklamowe i sponsorowane są dopuszczalne, jeżeli mają atrybut rel o wartości nofollow lub sponsored (zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google).

W samym komunikacie adres raportu warto więc podać w naturalnej postaci: jako nazwę opracowania lub nazwę firmy, a nie jako frazę sprzedażową. Szczegóły omawiamy we wpisie o linkach w informacjach prasowych. Wzmianka bez odnośnika też ma wartość: nazwa firmy pojawia się przy rzetelnej informacji, a część czytelników sama wyszuka raport. Dlatego działania tego rodzaju traktujemy jako PR internetowy, a dopiero w drugiej kolejności jako pozyskiwanie linków.

Jak sprawdzić odzew i jakich pomyłek unikać

Odzew sprawdza się w dwóch miejscach: w wynikach wyszukiwania nazwy raportu i firmy oraz w raporcie Linki w Google Search Console. Pierwsze pokazuje wzmianki, także te bez odnośnika, drugie odnośniki, które Google już wykrył.

W Search Console raport Linki znajduje się w menu bocznym. W części poświęconej linkom zewnętrznym są trzy tabele: "Najczęściej linkowane strony", "Witryny z największą liczbą linków przychodzących" oraz "Tekst z największą liczbą linków przychodzących". Po wskazaniu adresu podstrony raportu w pierwszej tabeli widać witryny, które do niej odsyłają, a dane można wyeksportować do pliku CSV lub do Arkuszy Google. Pomoc Google zastrzega, że zestawienie jest próbką, a nie pełną listą, że dane mogą być nieaktualne i że raport nie pokazuje, czy link ma atrybut nofollow (pomoc Search Console o raporcie Linki). Odczytywanie tych tabel omawiamy szerzej we wpisie o raporcie Linki w Search Console.

Oprócz liczby publikacji warto zapisywać, które redakcje podały materiał i którą liczbę przytoczyły. To najlepsza podpowiedź przed kolejnym wydaniem. Stałe śledzenie wzmianek o firmie wchodzi w zakres usługi monitoring wizerunku w sieci.

Typowe pomyłki

Najczęstsza pomyłka to raport będący przebraną ofertą, w którym każdy wniosek kończy się zachętą do zakupu; redakcje rozpoznają to natychmiast. Kolejne to uogólnianie wyników jednej firmy na cały kraj, brak opisu metody, zbyt wiele wątków bez wskazania najważniejszego oraz publikacja małych grup, z których da się rozpoznać klienta. Szkodzą też wyniki dostępne wyłącznie po wypełnieniu formularza, zmiana adresu raportu przy kolejnym wydaniu, przez którą wcześniejsze odnośniki prowadzą do strony błędu, a także nacisk na redakcję w sprawie linku.

Pomoc z zewnątrz przydaje się zwykle w trzech sytuacjach: gdy dane są rozproszone po kilku systemach i trzeba je najpierw uporządkować, gdy firma nie ma kontaktów z redakcjami ani doświadczenia w pisaniu komunikatów oraz gdy temat dotyka danych wrażliwych i wymaga współpracy z prawnikiem jeszcze przed liczeniem.

Jeśli chcą Państwo zamówić PR internetowy, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Ile danych potrzeba, żeby raport miał sens dla mediów?

Nie ma jednego progu. Liczy się to, czy każda pokazywana grupa jest na tyle liczna, że wynik nie zależy od kilku przypadków, oraz czy okres pozwala na porównanie. Liczbę rekordów zawsze należy podać w opisie metody.

Czy wystarczy usunąć nazwiska, żeby dane były anonimowe?

Zwykle nie. Według motywu 26 RODO dane, które przy użyciu dodatkowych informacji można przypisać konkretnej osobie, nadal są danymi osobowymi. Bezpieczny raport zawiera wyłącznie wartości zbiorcze, bez małych grup i bez szczegółów pozwalających odtworzyć, kogo dotyczą.

Czy trzeba pytać klientów o zgodę na wykorzystanie danych w raporcie?

RODO wskazuje, że dalsze przetwarzanie do celów statystycznych uznaje się za zgodne z pierwotnym celem, a wynik zbiorczy nie jest danymi osobowymi. Ocena konkretnej sytuacji zależy jednak od rodzaju danych i umów z klientami, dlatego przed publikacją warto skonsultować ją z prawnikiem lub inspektorem ochrony danych.

Czy raport lepiej opublikować jako plik PDF, czy jako podstronę?

Jako podstronę, z plikiem PDF w roli dodatku do druku. Podstrona ma stały adres, pozwala odsyłać do konkretnego fragmentu i zawiera liczby w zwykłym tekście, który łatwo skopiować i przytoczyć.

Czy można poprosić redakcję o link do raportu?

Można poprosić o podanie źródła, bo leży to w interesie czytelnika. Nie należy natomiast uzależniać od tego udostępnienia danych ani proponować zapłaty. Zasady Google traktują kupowanie linków na potrzeby rankingu jako spam, chyba że odnośnik jest oznaczony atrybutem nofollow lub sponsored.

Jak często warto powtarzać raport?

Najczęściej raz w roku, w tym samym momencie sezonu, ponieważ dopiero drugie wydanie pozwala pokazać zmianę w czasie. Kolejne wydania warto publikować pod tym samym adresem i z zachowaniem tej samej metody, aby wyniki dało się porównywać.

Źródła

  1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), EUR-Lex
  2. Zasady udostępniania informacji, Urząd Statystyczny w Bydgoszczy
  3. Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
  4. Sprawdzone metody dotyczące linków w Google, Centrum wyszukiwarki Google
  5. Sprawdzone metody dotyczące SEO obrazów, Centrum wyszukiwarki Google
  6. Optymalizacja witryn pod kątem wyszukiwarek (SEO) - przewodnik dla początkujących, Centrum wyszukiwarki Google
  7. Raport Linki, pomoc Search Console
  8. Dataset - Schema.org Type, schema.org

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.