Przejdź do treści
Pozycjonowanie Stron

Dystrybucja informacji prasowej: wysyłka własna, serwisy prasowe i agencje informacyjne

Trzy drogi dotarcia z komunikatem do mediów, ich skutki dla widoczności w Google oraz sposób doboru kanału do rangi informacji.

Dystrybucja informacji prasowej do mediów trzema drogami - okładka wpisu na blogu Pozycjonowanie Stron

Informacja prasowa może trafić do mediów trzema drogami: przez samodzielną wysyłkę do wybranych redakcji, przez płatny serwis dystrybucji albo przez serwis komunikatów agencji informacyjnej. Każda z tych dróg daje inny skutek dla rozpoznawalności firmy, dla ruchu na stronie i dla widoczności w Google. Poniżej opisujemy, co dzieje się z komunikatem po kliknięciu przycisku wysyłki i jak dobrać sposób do wagi wiadomości.

Czym jest dystrybucja informacji prasowej i jakie są jej trzy drogi

Dystrybucja informacji prasowej to wszystko, co dzieje się między gotowym tekstem komunikatu a chwilą, w której przeczyta go dziennikarz lub wydawca. Obejmuje wybór odbiorców, kanał dostarczenia, moment wysyłki oraz to, co firma robi po wysyłce. O samym pisaniu komunikatu piszemy we wpisie o tym, jak napisać informację prasową, a o doborze tematów we wpisie o powodach do informacji prasowej w małej firmie. Tutaj zajmujemy się wyłącznie drogą, jaką tekst pokonuje do mediów.

W praktyce firmy korzystają z trzech rozwiązań. Pierwsze to wysyłka własna, czyli wiadomość kierowana bezpośrednio do konkretnych dziennikarzy i redakcji. Drugie to płatny serwis dystrybucji, który za opłatą publikuje komunikat u siebie, rozsyła go do własnej bazy odbiorców i często przekazuje do przedruku na portalach partnerskich. Trzecie to serwis komunikatów prowadzony przez agencję informacyjną, w którym nadawca umieszcza własny materiał udostępniany redakcjom korzystającym z usług tej agencji.

Te drogi nie wykluczają się wzajemnie, ale nie są też zamienne. Różnią się tym, kto decyduje o publikacji, w jakiej postaci tekst ukazuje się w sieci i co z tej publikacji wynika dla strony firmy.

DrogaKto decyduje o publikacjiTypowa postać publikacjiGłówna korzyśćGłówne ograniczenie
Wysyłka własnaDziennikarz lub redaktorWłasny tekst redakcji, notka, wzmianka, czasem rozmowaPublikacja redakcyjna i relacja z redakcjąCzas pracy i brak pewności publikacji
Płatny serwis dystrybucjiRegulamin serwisu i jego partnerzyKomunikat w biurze prasowym serwisu i przedruki bez zmianSzybkość i przewidywalna liczba miejsc publikacjiPowielona treść, niewielu realnych czytelników
Serwis agencji informacyjnejNadawca umieszcza materiał, redakcje decydują o wykorzystaniuKomunikat oznaczony jako materiał nadawcyDotarcie do wielu redakcji narazKoszt i wysokie wymagania co do wagi tematu
Trzy drogi dystrybucji informacji prasowej - porównanie na podstawie obserwacji z praktyki agencji
Porównanie trzech dróg dystrybucji informacji prasowej: wysyłka własna, płatny serwis dystrybucji i serwis agencji informacyjnej
Trzy drogi dystrybucji informacji prasowej i to, co każda z nich daje firmie

Zestawienie pokazuje ogólne różnice. Konkretne warunki zależą od regulaminu danego serwisu, dlatego przed zakupem warto je przeczytać w całości, a nie poprzestawać na opisie pakietu.

Wysyłka własna: jak wygląda bezpośredni kontakt z redakcjami

Wysyłka własna polega na przekazaniu komunikatu wybranym osobom w redakcjach, zwykle pocztą elektroniczną, z krótkim wprowadzeniem napisanym do konkretnego adresata. To droga najbardziej pracochłonna, ale tylko ona prowadzi do publikacji, w której dziennikarz opisuje temat własnymi słowami, dopytuje o szczegóły i sam decyduje, czy umieścić odnośnik do strony firmy.

Lista odbiorców zamiast bazy adresów

Podstawą jest krótka lista odbiorców ułożona pod konkretną wiadomość. Dla firmy lokalnej będą to redakcje miejskie i regionalne, dla firmy specjalistycznej portale i czasopisma z jej dziedziny, a dopiero przy wiadomościach o szerszym znaczeniu media ogólnopolskie. Przy każdej redakcji warto ustalić, kto zajmuje się danym tematem, ponieważ wiadomość wysłana na adres ogólny często nie trafia do właściwej osoby. Informacje o autorach i działach redakcje zwykle podają w stopce redakcyjnej oraz przy podpisach tekstów.

Przykład hipotetyczny: producent mebli na wymiar z Bydgoszczy otwiera nową halę i zatrudnia kilkanaście osób. Dla portalu miejskiego jest to wiadomość gospodarcza z regionu, dla pisma branżowego ciekawa będzie technologia produkcji, a dla ogólnopolskiego serwisu biznesowego temat najpewniej okaże się zbyt mały. Lista odbiorców powinna więc liczyć kilka, kilkanaście adresów, a nie kilkaset. Więcej o tej części pracy piszemy we wpisach o współpracy z mediami lokalnymi oraz o mediach branżowych.

Forma wiadomości i materiały dodatkowe

Wiadomość do dziennikarza powinna dać się ocenić w kilkanaście sekund. Temat wiadomości mówi, co się wydarzyło i gdzie, bez przymiotników i bez wielkich liter. Pierwsze dwa zdania wyjaśniają, dlaczego informacja może zainteresować czytelników tej konkretnej redakcji. Pełny komunikat najlepiej wkleić w treść wiadomości, ponieważ załącznik wymaga dodatkowego kliknięcia, a część redakcji nie otwiera plików od nieznanych nadawców. Zdjęcia i dokumenty wygodnie jest udostępnić pod jednym odnośnikiem, na przykład w zakładce dla mediów na stronie firmowej.

  • Temat wiadomości zawiera fakt, miejsce i nazwę firmy.
  • Zwrot do adresata jest imienny, a wprowadzenie odnosi się do tematyki jego redakcji.
  • Komunikat znajduje się w treści wiadomości, a nie wyłącznie w załączniku.
  • Zdjęcia w dobrej jakości są dostępne pod jednym odnośnikiem, z podpisami i informacją o autorze.
  • Na końcu podane są imię, nazwisko, stanowisko i telefon osoby, która odpowie na pytania.
  • Adresy odbiorców nie są widoczne dla pozostałych odbiorców.

Co robić po wysłaniu

Po wysyłce najważniejsza jest dostępność. Dziennikarz, który zdecyduje się na temat, zwykle potrzebuje dodatkowej liczby, zdjęcia albo krótkiej wypowiedzi jeszcze tego samego dnia. Jedno uprzejme przypomnienie po kilku dniach jest przyjęte, natomiast kolejne wiadomości w tej samej sprawie zniechęcają do nadawcy na przyszłość. Brak odpowiedzi oznacza najczęściej, że temat nie pasował do planów redakcji, a nie że wiadomość nie dotarła.

Płatne serwisy dystrybucji: za co naprawdę się płaci

W płatnym serwisie dystrybucji firma kupuje trzy rzeczy: miejsce na komunikat w witrynie serwisu, wysyłkę do jego bazy odbiorców oraz, w zależności od pakietu, przedruki na portalach współpracujących z serwisem. Nie kupuje natomiast zainteresowania dziennikarzy. O tym, czy z komunikatu powstanie tekst redakcyjny, nadal decyduje waga tematu.

Opis poniżej wynika z obserwacji z praktyki agencji, ponieważ oferty poszczególnych serwisów różnią się i zmieniają. Typowy przebieg wygląda następująco. Nadawca zakłada konto, wkleja tekst, wybiera kategorię tematyczną i zasięg, po czym opłaca publikację. Komunikat pojawia się w biurze prasowym na stronie serwisu, a jego zapowiedź trafia do odbiorców, którzy zapisali się na daną kategorię. Równolegle tekst bywa pobierany przez portale partnerskie i publikowany tam w niezmienionej postaci, najczęściej w osobnym dziale przeznaczonym na materiały nadesłane.

Co zawiera raport z dystrybucji

Po zakończeniu emisji nadawca otrzymuje zwykle raport z listą adresów, pod którymi ukazał się komunikat. Taka lista potrafi być długa i robi dobre wrażenie, ale mówi wyłącznie o tym, że tekst został gdzieś umieszczony. Nie mówi, ile osób go przeczytało, czy strony z przedrukami znajdują się w indeksie Google ani czy ktokolwiek przeszedł z nich na stronę firmy. Te dane trzeba sprawdzić samodzielnie, co opisujemy w dalszej części.

Pytania, które warto zadać przed zakupem

Przed opłaceniem pakietu warto ustalić kilka rzeczy na piśmie. Po pierwsze, na jakich konkretnie portalach ukaże się tekst i w jakim dziale. Po drugie, czy materiał będzie oznaczony jako komunikat nadesłany. Po trzecie, czy odnośniki w treści będą miały atrybut rel z wartością nofollow lub sponsored. Po czwarte, jak długo publikacje pozostaną dostępne. Po piąte, czy serwis pozwala poprawić tekst po emisji, gdyby w komunikacie znalazł się błąd. Jeżeli oferta akcentuje głównie liczbę publikacji i odnośniki, a niewiele mówi o odbiorcach, jest to usługa nastawiona na linki, a nie na kontakt z mediami.

Serwisy agencji informacyjnych: kiedy komunikat trafia do obiegu agencyjnego

Serwis komunikatów agencji informacyjnej to płatny kanał, w którym firma lub instytucja umieszcza własny materiał, a agencja udostępnia go redakcjom korzystającym z jej usług. Jest to rozwiązanie dla wiadomości o znaczeniu ponadlokalnym, przy których liczy się szybkie dotarcie do wielu redakcji jednocześnie.

Najważniejsze jest rozróżnienie dwóch rzeczy, które łatwo pomylić. Depesza agencyjna to tekst przygotowany przez dziennikarza agencji, który sam wybrał temat i odpowiada za treść. Komunikat w serwisie dla nadawców to materiał firmy, publikowany na jej odpowiedzialność i odpowiednio oznaczony. Zakup miejsca w takim serwisie nie oznacza, że agencja napisze o firmie depeszę. Oznacza tyle, że redakcje zobaczą komunikat w kanale, z którego na co dzień korzystają.

Z naszych obserwacji wynika, że komunikaty z serwisów agencyjnych są przez część portali publikowane w całości, w wydzielonych działach, podobnie jak materiały z płatnych serwisów dystrybucji. Różnica polega na odbiorcach: w obiegu agencyjnym są nimi przede wszystkim redakcje, które mogą potraktować komunikat jako punkt wyjścia do własnego tekstu. Szansa na to rośnie, gdy wiadomość zawiera dane, których nie ma nigdzie indziej, na przykład wyniki opisane we wpisie o raportach i badaniach firmy.

Jeśli chcą Państwo zamówić PR internetowy, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Co dzieje się z komunikatem po wysyłce

Po wysyłce komunikat żyje dwoma równoległymi torami: w redakcjach, gdzie ludzie oceniają jego wartość dla czytelników, oraz w wyszukiwarce, gdzie systemy Google oceniają każdą stronę, na której tekst się pojawił. Oba tory rządzą się innymi regułami i dopiero ich połączenie wyjaśnia, dlaczego sto przedruków bywa warte mniej niż jeden tekst redakcyjny.

Tor redakcyjny

W redakcji komunikat może spotkać jeden z kilku losów. Najczęściej zostaje pominięty, ponieważ temat nie pasuje do profilu lub planu wydania. Może zostać wykorzystany jako krótka notka, w której redaktor zachowuje fakty i skraca resztę. Może stać się początkiem własnego tekstu: dziennikarz dzwoni, prosi o komentarz, zestawia informację z innymi źródłami. Wreszcie może trafić do działu materiałów nadesłanych w niezmienionej postaci. Tylko druga i trzecia sytuacja oznaczają publikację redakcyjną, czyli taką, o której zdecydował człowiek odpowiedzialny za treść tytułu.

Tor wyszukiwarki

Google opisuje w dokumentacji, co robi z tą samą treścią dostępną pod wieloma adresami. Podczas skanowania ustala główną treść każdej strony i grupuje strony, których główna treść jest taka sama lub bardzo podobna. Z takiej grupy wybiera jedną stronę, którą jego sygnały wskazują jako najbardziej kompletną i przydatną, i to ona jest zwykle pokazywana w wynikach. Proces ten nosi nazwę wyboru strony kanonicznej i jest opisany na stronie Co to jest wybór strony kanonicznej. Z tego samego źródła wynika, że pozostałe wersje są skanowane rzadziej niż wersja kanoniczna.

Dla komunikatu rozesłanego do przedruku oznacza to, że kilkadziesiąt identycznych kopii tworzy jedną grupę, a w wynikach widoczna jest przeważnie jedna z nich. Nie musi to być strona nadawcy. Dodatkowo w opisie systemów rankingowych Google wymienia system deduplikacji, który przy wielu podobnych stronach pokazuje tylko najbardziej trafne wyniki, oraz systemy oryginalnych treści, które mają wyżej pokazywać materiały oryginalne niż strony jedynie je powtarzające.

Schemat pokazujący, co dzieje się z informacją prasową po dystrybucji: skanowanie kopii, grupowanie duplikatów i wybór jednej wersji
Droga przedruków komunikatu w wyszukiwarce: od skanowania do jednej wersji w wynikach

Warto też wiedzieć, jak Google radzi wydawcom postępować z treściami przekazywanymi partnerom. W tabeli na stronie o rozwiązywaniu problemów z wyborem strony kanonicznej czytamy, że przy materiałach rozpowszechnianych przez partnerów element wskazujący stronę kanoniczną nie jest zalecany, ponieważ strony często znacznie się od siebie różnią, a najskuteczniejszym rozwiązaniem jest zablokowanie indeksowania takich treści po stronie partnerów. Część portali stosuje się do tej rady, co w praktyce oznacza, że przedruk istnieje, ale nie pojawia się w wyszukiwarce.

Dlaczego masowe przedruki nie budują pozycji strony

Masowe przedruki nie budują pozycji z dwóch powodów: powielona treść jest przez Google sprowadzana do jednej wersji, a odnośniki z frazami kluczowymi umieszczone w rozsyłanych komunikatach są w zasadach Google wymienione jako przykład spamu linkowego. Liczba kopii nie przekłada się więc ani na liczbę widocznych stron, ani na wartość linków.

Co mówią zasady Google o linkach w komunikatach

Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google definiują spam linkowy jako tworzenie linków do witryny lub z niej głównie po to, aby manipulować rankingiem. Na liście przykładów znajdują się między innymi linki z zoptymalizowanym tekstem kotwicy w artykułach, postach gościnnych oraz komunikatach prasowych rozpowszechnianych na innych stronach. Jako ilustrację Google podaje tekst, w którym kilka odnośników ma w treści frazy handlowe. Ta sama strona wymienia też artykuły sponsorowane i reklamy natywne zawierające linki przekazujące ranking.

Strona dokumentacji Google z zasadami dotyczącymi spamu w wyszukiwarce, na której opisano spam linkowy i komunikaty prasowe
Zasady Google dotyczące spamu - tu znajduje się lista przykładów spamu linkowego

Zasady wskazują również rozwiązanie. Kupowanie i sprzedawanie linków w celach reklamowych lub sponsorskich nie narusza zasad, o ile odnośnik jest oznaczony atrybutem rel="nofollow" lub rel="sponsored". Zgodnie ze stroną o kwalifikowaniu linków wychodzących wartość sponsored jest przeznaczona dla reklam i płatnych miejsc docelowych, a linki tak oznaczone zwykle nie są przez Google śledzone. Szerzej opisujemy to we wpisie o atrybucie rel sponsored.

Dwa sposoby umieszczenia odnośnika w komunikacie rozsyłanym do przedruku
<!-- ryzykowne: fraza handlowa w tekście odnośnika, brak oznaczenia -->
<a href="https://www.example.pl/meble-na-wymiar/">meble na wymiar Bydgoszcz</a>

<!-- bezpieczne: nazwa firmy lub adres, odnośnik oznaczony -->
<a href="https://www.example.pl/" rel="sponsored">www.example.pl</a>

Wniosek dla nadawcy jest prosty. W komunikacie przeznaczonym do szerokiej dystrybucji odnośnik powinien prowadzić do strony, na której czytelnik znajdzie rozwinięcie wiadomości, a jego tekstem powinna być nazwa firmy, adres strony albo opis tego, co znajduje się pod adresem. O granicy między opisowym tekstem odnośnika a manipulacją piszemy we wpisie o anchorach z frazą kluczową.

Co mimo wszystko zostaje po przedrukach

Przedruki nie są bezwartościowe, tylko ich wartość leży gdzie indziej. Komunikat opublikowany w kilku serwisach może pojawiać się w wynikach wyszukiwania na nazwę firmy, co porządkuje obraz marki w oczach osoby, która sprawdza kontrahenta. Może też przynieść nieco wejść od czytelników danego portalu. Jeżeli jednak głównym celem jest widoczność strony na zapytania klientów, lepiej zainwestować w treść na własnej stronie i w publikacje, które powstają z inicjatywy redakcji. Zależność między tymi działaniami opisujemy we wpisie o PR internetowym i pozyskiwaniu linków, a zasady bezpiecznego pozyskiwania linków na stronie tej usługi.

Jak dobrać sposób dystrybucji do rangi informacji

Sposób dystrybucji warto dobierać, odpowiadając na dwa pytania: kogo ta wiadomość naprawdę dotyczy i czemu ma służyć. Im węższy krąg zainteresowanych, tym większy sens ma kontakt bezpośredni. Im szerszy zasięg i większa waga, tym bardziej uzasadnione stają się kanały płatne. Rangę informacji najprościej ocenić po jej skutkach dla osób spoza firmy: mieszkańców jednego miasta, ludzi jednego zawodu albo odbiorców w całym kraju.

Ranga informacjiPrzykład hipotetycznyZalecana drogaCzego unikać
LokalnaWarsztat samochodowy z Kielc uruchamia stację ładowania dostępną dla mieszkańcówWysyłka własna do kilku redakcji miejskich i regionalnychPakietu ogólnopolskiego w serwisie dystrybucji
BranżowaBiuro rachunkowe z Łodzi publikuje zestawienie najczęstszych błędów w dokumentach małych firmWysyłka własna do mediów branżowych, ewentualnie serwis z kategorią tematycznąRozsyłania do redakcji ogólnych bez związku z tematem
OgólnokrajowaProducent z Krakowa ogłasza wyniki badania przeprowadzonego w całym krajuKontakt bezpośredni z kluczowymi redakcjami oraz serwis agencji informacyjnejPoprzestania na samych przedrukach
Formalna lub kryzysowaSklep internetowy z Warszawy informuje o wycofaniu partii produktuPublikacja na własnej stronie, wysyłka do redakcji, które opisały sprawę, w razie potrzeby serwis agencyjnyOdnośników promocyjnych i języka reklamy
Dobór drogi dystrybucji do rangi informacji - przykłady hipotetyczne

W każdym z tych przypadków pierwszym miejscem publikacji powinna być własna strona firmy. Komunikat umieszczony w dziale aktualności lub w biurze prasowym, z własnym adresem, datą i danymi osoby do kontaktu, staje się źródłem, do którego mogą odsyłać redakcje i które Google ma szansę rozpoznać jako wersję oryginalną. Gwarancji nie ma, ponieważ wybór wersji kanonicznej należy do wyszukiwarki, ale bez własnej publikacji firma nie ma nawet takiej możliwości. Przy komunikatach kryzysowych pomocne są zasady opisane na stronie usługi oświadczenia kryzysowe.

Drogi można łączyć, ale w określonej kolejności. Najpierw kontakt bezpośredni z redakcjami, na których zależy najbardziej, najlepiej z materiałem przygotowanym pod ich czytelników. Dopiero potem szersza dystrybucja, jeśli ranga wiadomości ją uzasadnia. Odwrócenie kolejności odbiera redakcjom powód, by zająć się tematem, skoro identyczny tekst jest już dostępny w wielu miejscach.

Jak sprawdzić skutki dystrybucji w narzędziach Google

Skutki dystrybucji da się sprawdzić w czterech miejscach: w samej wyszukiwarce, w raporcie Linki w Search Console, w raporcie Pozyskiwanie ruchu w Google Analytics oraz w raporcie Ręczne działania. Dopiero zestawienie tych danych z listą publikacji od serwisu pokazuje, co faktycznie przyniosła wysyłka.

  1. Wyszukanie charakterystycznego zdania w cudzysłowie

    Pomoc wyszukiwarki Google podaje, że ujęcie wyrażenia w cudzysłów powoduje szukanie dopasowania ścisłego. Wystarczy wpisać w ten sposób jedno nietypowe zdanie z komunikatu, aby zobaczyć, które kopie znajdują się w indeksie i która wersja jest pokazywana jako pierwsza. Operator site: wpisany bezpośrednio przed nazwą domeny ogranicza wyniki do jednej witryny, co pozwala sprawdzić konkretny portal z raportu.

  2. Raport Linki w Search Console

    W menu Search Console należy otworzyć raport Linki i przejść do części Linki zewnętrzne. Tabela Witryny z największą liczbą linków przychodzących pokazuje domeny odsyłające, a tabela z najczęstszym tekstem linków pozwala ocenić, jak inne witryny opisują stronę firmy. Pomoc Google zastrzega, że raport jest próbką, a nie pełną listą, i że nie informuje, czy dany link ma atrybut nofollow.

  3. Raport Pozyskiwanie ruchu w Google Analytics

    W Google Analytics ścieżka prowadzi przez Raporty, następnie Pozyskanie i Pozyskiwanie ruchu. Po zmianie wymiaru na Źródło lub medium sesji widać, z jakich witryn użytkownicy przeszli na stronę, a więc także to, czy przedruki miały czytelników zainteresowanych firmą.

  4. Raport Ręczne działania

    Jeżeli firma przez dłuższy czas rozsyłała komunikaty z odnośnikami z frazami, warto zajrzeć do raportu Ręczne działania w Search Console. Brak problemów jest tam sygnalizowany zielonym znacznikiem. W razie komunikatu o nienaturalnych linkach do witryny Google zaleca pobranie listy linków z raportu Linki i kontakt z właścicielami stron z prośbą o usunięcie odnośników lub oznaczenie ich jako nofollow.

Lista kontrolna po dystrybucji informacji prasowej: kopie w indeksie, raport Linki, ruch z witryn, tekst odnośników i rejestr publikacji
Co warto sprawdzić po dystrybucji informacji prasowej, zanim zapadnie decyzja o kolejnej

Odczytywanie raportu Linki opisujemy szczegółowo we wpisie o raporcie Linki w Search Console, a zachowanie wyszukiwarki wobec kopii we wpisie o treściach powielonych. Poza narzędziami Google warto prowadzić własny, prosty rejestr: do kogo wysłano komunikat, kto odpowiedział, gdzie ukazał się tekst i w jakiej postaci.

Typowe pomyłki przy dystrybucji i kiedy potrzebna jest pomoc

Najczęstsza pomyłka to mierzenie sukcesu liczbą publikacji zamiast ich rodzajem. Jedna notka napisana przez redaktora portalu miejskiego, którą przeczytali mieszkańcy, jest dla firmy lokalnej warta więcej niż długa lista przedruków w działach, do których nikt nie zagląda.

Druga pomyłka to jedna wiadomość do wszystkich. Ten sam tekst wysłany jednocześnie do kilkuset adresów, bez wprowadzenia i bez związku z tematyką redakcji, szkodzi nadawcy na przyszłość, ponieważ kolejne wiadomości od niego są pomijane. Trzecia to traktowanie komunikatu jak nośnika linków: kilka odnośników z frazami handlowymi w krótkim tekście jest dokładnie tym układem, który Google opisuje w swoich zasadach jako przykład spamu linkowego. Czwarta to brak publikacji na własnej stronie, przez co firma nie ma adresu, który mógłby zostać uznany za źródło. Piąta to cisza po wysyłce, czyli sytuacja, w której dziennikarz oddzwania, a w firmie nikt nie potrafi odpowiedzieć na pytanie lub przekazać zdjęcia.

Pomoc z zewnątrz ma sens w kilku sytuacjach. Gdy w firmie nie ma osoby, która mogłaby prowadzić kontakty z redakcjami w sposób ciągły. Gdy wiadomość ma dużą wagę i błąd w doborze kanału lub momentu byłby kosztowny. Gdy firma w przeszłości kupowała pakiety przedruków z odnośnikami i chce ocenić, czy pozostawiły one ślad w profilu linków. Wreszcie gdy komunikacja ma być częścią szerszych działań, takich jak public relations, marketing treści czy PR internetowy.

Jeśli chcą Państwo zamówić PR internetowy, zachęcamy do kontaktu: tel. 222 500 844 lub mailowo: biuro@pozycjonowaniestron.pl

Najczęstsze pytania

Czy płatny serwis dystrybucji gwarantuje publikację w mediach?

Serwis zapewnia zwykle publikację komunikatu we własnej witrynie oraz przedruki na portalach partnerskich, zgodnie z wykupionym pakietem. Nie zapewnia natomiast tekstu redakcyjnego, ponieważ o nim decyduje dziennikarz. Zakres świadczenia warto potwierdzić w regulaminie przed zakupem.

Czy przedruki komunikatu szkodzą stronie firmy jako treść powielona?

Google wyjaśnia w dokumentacji, że powielona treść nie musi oznaczać naruszenia zasad dotyczących spamu. Wyszukiwarka grupuje takie strony i pokazuje zwykle jedną wersję. Skutkiem jest więc raczej brak korzyści z kolejnych kopii niż kara za samo powielenie.

Czy można umieścić w komunikacie odnośnik do strony firmy?

Tak, odnośnik do strony z rozwinięciem wiadomości jest naturalnym elementem komunikatu. Bezpieczny tekst odnośnika to nazwa firmy lub adres strony, a w materiałach płatnych odnośnik powinien mieć atrybut rel z wartością sponsored lub nofollow. Ryzykowne są odnośniki z frazami handlowymi powtarzane w wielu przedrukach.

Ile redakcji powinna obejmować wysyłka własna?

Tyle, ile rzeczywiście zajmuje się danym tematem i regionem. Dla wiadomości lokalnej będzie to zwykle kilka adresów, dla branżowej kilkanaście. Długa lista przypadkowych odbiorców obniża szanse na odpowiedź i psuje opinię nadawcy.

Czym komunikat w serwisie agencji informacyjnej różni się od depeszy?

Depeszę pisze dziennikarz agencji, który sam wybiera temat i odpowiada za treść. Komunikat w serwisie dla nadawców jest materiałem firmy, publikowanym odpłatnie i oznaczonym jako pochodzący od nadawcy. Redakcje mogą go wykorzystać, ale nie mają takiego obowiązku.

Czy komunikat warto najpierw opublikować na własnej stronie?

Tak. Własna publikacja daje stały adres, do którego mogą odsyłać redakcje, i pozwala w razie potrzeby poprawić treść. Daje też wyszukiwarce wersję źródłową, choć o tym, która strona zostanie uznana za kanoniczną, decyduje Google.

Źródła

  1. Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
  2. Kwalifikowanie linków wychodzących na potrzeby SEO, Centrum wyszukiwarki Google
  3. Co to jest wybór strony kanonicznej, Centrum wyszukiwarki Google
  4. Rozwiązywanie problemów z wyborem strony kanonicznej, Centrum wyszukiwarki Google
  5. Przewodnik po systemach rankingowych wyszukiwarki Google, Centrum wyszukiwarki Google
  6. Raport Linki, Search Console - pomoc
  7. Raport Ręczne działania, Search Console - pomoc
  8. [GA4] Raport Pozyskiwanie ruchu, Analytics - pomoc
  9. Zawężanie wyników wyszukiwania w Google, Wyszukiwarka Google - pomoc

Funkcje wyszukiwarek i asystentów AI zmieniają się szybko, dlatego wpis aktualizujemy po większych zmianach.

Łukasz Wudyka

Specjalista SEO i programista. Agencję założył w Krakowie w 2016 roku, dziś firma ma oddziały w 7 miastach. Zajmuje się widocznością firm w Google i w odpowiedziach AI oraz ochroną dobrego imienia ludzi i firm w sieci. Komentuje dla mediów sprawy wyszukiwarek, reputacji i hejtu. Więcej o autorze: lukaszwudyka.pl

Napisz komentarz, a po zatwierdzeniu dostaniesz pierwszą rangę: Nowicjusz

Zostaw pierwszy komentarz

Konsultacja ze specjalistą

Plan dla Państwa strony zamiast ogólnej oferty

Na konsultacji specjalista SEO omówi Państwa stronę, jej widoczność i konkurencję. Otrzymają Państwo listę pierwszych kroków.

  • Wstępna ocena stronyWskazujemy błędy techniczne i braki w treściach, które dziś ograniczają widoczność.
  • Analiza ruchu i konkurencjiPokazujemy frazy, na których najszybciej można zyskać.
  • Plan pierwszych miesięcyKolejność prac dopasowana do branży, konkurencji i budżetu.

Wolą Państwo porozmawiać?

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.